Πόθθεν ν’ αρκεψω; #2 Ιραν vs. Ισραήλ 

*Η σειρά “Πόθθεν ν’ αρκέψω” εν έναν εγχείρημαν αυτομόρφωσης για βασικά ζητήματα που αφορούν την επικαιρότηταν, την ιστορίαν τζιαι τη ριζοσπαστική θεωρίαν. Κάθε φορά με επιλογήν που 3 videos, 3 podcasts, 3 άρθρα.(Στείλετε μας μήνυμαν, αν θέλετε να καλύψουμεν κάποια θεματικήν που σας ενδιαφέρει.) 👇’Ολα τα λινκς πάνω στους τίτλους 3 Άρθρα: Γεωπολιτική ανάλυση της κατάστασης μεταξύ Ισραήλ-Ιράν. Ιστορική ανάλυση της σχέσης Ισραήλ-Ιράν, από σύμμαχοι σε υπ’ αριθμόν ένα εχθροί.  Ανάλυση που υποστηρίζει ότι η ένταση σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να θεωρείται λήξαν. 3 Videos:   Τι σημαίνει η απειλή του Ιράν για το Ισραήλ, πως αντιδρά το Ισραήλ, ο ρόλος των ΗΠΑ & Σαουδικής Αραβίας (2023, 13’) Ανάλυση του γεωπολιτικού ρόλου του Ιράν και των συμμάχων του στην περιοχή. (2024,16’)  3 Podcasts:

Πόθθεν ν’ αρκεψω; #2 Ιραν vs. Ισραήλ  Read More »

Για την αστυνομική βαρβαρότητα στη Λεμεσό

Η αστυνομία Κύπρου δεν φημίζεται για την αποτελεσματικότητά της. Η αποτυχία πρόληψης ή έστω διαχείρισης των ρατσιστικών πογκρόμ σε Χλώρακα και Λεμεσό στα τέλη Αυγούστου και αρχές Σεπτέμβρη του 2023, αποτελούν τρανταχτά παραδείγματα αδυναμίας ή/και απροθυμίας της δύναμης να προλάβει πράγματα και καταστάσεις. Από την πλήρη αδράνεια ενάντια στη φασιστική επέλαση που βιώσαμε προ εξαμήνου όμως, φαίνεται πως έχουμε πλέον περάσει στο άλλο άκρο. Τους τελευταίους μήνες κατά τους οποίους οι κινητοποιήσεις ριζοσπαστικών ομάδων έχουν ενταθεί, κυρίως λόγω της γενοκτονίας που διαπράττει το κράτος του Ισραήλ ενάντια στους/ις Παλαιστίνιους/ες, βλέπουμε τα μέλη των δυνάμεων καταστολής να επιδεικνύουν αυξανόμενη επιθετικότητα ενάντια σε ειρηνικούς διαδηλωτές. Αποκορύφωμα αυτής της τάσης υπήρξε η απρόκλητη επίθεση των μπάτσων ενάντια σε μια χούφτα διαδηλωτών που διαμαρτυρήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου (27 Απρίλη) έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού για την κρατική δολοφονία του Ανίς. Όπως καταγράφει το βίντεο που δημοσίευσε το afoa.cy, οι αστυνομικοί κτύπησαν, έβρισαν και προπηλάκισαν διαδηλωτές και διαδηλώτριες, επικαλούμενοι «εξύβριση». Είναι ξεκάθαρο πως η στάση της αστυνομίας είναι προϊόν πολιτικής απόφασης. Όπως είχαμε δει και στην περίπτωση του Ως Δαμέ στις 13 Φλεβάρη 2021, όπου οι μπάτσοι χτυπούσαν στο ψαχνό απλά επειδή διαδηλωτές και διαδηλώτριες προέρχονταν από τον ριζοσπαστικό χώρο, έτσι και τώρα όταν το κράτος έχει να κάνει με το «ενοχλητικό περιθώριο», μπαίνει σε πλήρη επιθετική διάταξη. Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η εισβολή των μπάτσων στο διαμέρισμα του πέμπτου ορόφου στην επικίνδυνη οικοδομή στη Λεμεσό, που οδήγησε στον θάνατο του Ανίς στις 10 Απρίλη; Και πώς δικαιολογείται η σύλληψη 10 διαδηλωτών/τριών και ο ξυλοδαρμός άλλων επειδή έλεγαν τους αστυνομικούς «δολοφόνους»; Η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη προφανώς νιώθει πίεση. Η δυσαρέσκεια του κόσμου για την αναποτελεσματικότητά της, όπως αυτή καταγράφεται σε σειρά δημοσκοπήσεων, οδηγεί τον Νίκο Χριστοδουλίδη σε μια χιλιοπαιγμένη συνταγή: στοχοποίηση των αδυνάτων και καταστολή. Τον τελευταίο μήνα γίναμε μάρτυρες αποφάσεων και δηλώσεων οι οποίες «όπλισαν» τα χέρια των αστυνομικών, αλλά και γαργαλούν τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας. Σε αυτό τον ζόφο, οφείλουμε να σταθούμε ανάχωμα. Να μην υποχωρήσουμε στην καταστολή. Να αντισταθούμε στον εκφασισμό. Ώμο με ώμο!

Για την αστυνομική βαρβαρότητα στη Λεμεσό Read More »

Για την Εργατική Πρωτομαγιά του 2024

Εν όψει της Εργατικής Πρωτομαγιάς του 2024, οι θεματικοί κύκλοι της κοινότητας αγώνα αφοα ετοίμασαν κάποια σύντομαι κείμενα για τις διεκδικήσεις τους. Εργασιακά🧐 Ζούμε σε μια εποχή που η πλειονότητα των εργαζομένων ελάχιστα συνδικαλίζεται. Οι λόγοι για αυτή την τάση ποικίλουν, αλλά οδηγούν στην ίδια κατάληξη:❗ απώλεια κεκτημένων δικαιωμάτων❗❗ επιδείνωση εργασιακών συνθηκών✊🏿 Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η εργατική τάξη οφείλει να ενισχυθεί. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από τον συνδικαλισμό.✌🏿 Την 1η του Μάη, απεργούμε κι εμείς με τους συναδέλφους και τες συναδέλφισσες μας. Ζητούμε συλλογικές συμβάσεις, δικαιότερες αμοιβές και βελτιωμένα εργασιακά περιβάλλοντα.⚙️ Χωρίς εμάς, γρανάζι δεν γυρνά ΚυπριακόΗ εργατική τάξη της Κύπρου αποτελείται από διάφορες κοινότητες των οποίων τα συμφέροντα είναι κοινά και πέραν εθνοτικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων. Η χειραφέτηση της εργατικής τάξης στο σύνολό της προωθείται από την ενωμένη της πάλη ενάντια στο Κεφάλαιο που ρέει σε νότο και βορρά, με ή χωρίς εθνοτική προέλευση . Η κοινή Πρωτομαγιά μεταξύ Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων και άλλων κοινοτήτων αποτελεί ένα συμβολισμό για τους αγώνες που έρχονται – σε ένα κοινό, ομοσπονδιακό χώρο. Παιδεία Η 1η του Μάη είναι για να μας υπενθυμίζει ότι μόνο μέσα από τους σκληρούς και συνεχείς αγώνες των εργαζομένων διασφαλίζονται τα δικαιώματά μας. Ζούμε όμως και σε μία εποχή στην οποία βλέπουμε τα δικαιώματά μας να συρρικνώνονται ολοένα και περισσότερο.Ο χώρος της εκπαίδευσης δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση.Στα Κρατικά Ινστιτούτα Επιμόρφωσης, ενώ οι αγώνες των εργαζομένων πέτυχαν από την επόμενη χρονιά την κατάργηση του καθεστώτος επισφαλούς εργασίας με όρους αγοράς υπηρεσιών,το μέλλον τους για την επόμενη χρονιά εξακολουθεί να είναι αβέβαιο μιας και δεν έχει καθοριστεί ακόμη το καθεστώς εργοδότησης στα ΚΙΕ και τα ΔΡΑΣΕ. Στα ιδιωτικά σχολεία οι όποιες εναπομείνασες συλλογικές συμβάσεις εξανεμίζονται ενώ ο φόρτος εργασίας συνεχώς αυξάνεται με επιπρόσθετη γραφειοκρατία και αξιολογήσεις, τα οποία αντί να λειτουργούν ενισχυτικά λειτουργούν ως τροχοπέδη στο παιδαγωγικό έργο.Στα Πανεπιστήμια, και στα δημόσια αλλά κυρίως στα ιδιωτικά, η πλειοψηφία των μαθημάτων διδάσκεται από ωρομίσθιο προσωπικό με ατομικά συμβόλαια εργασίας,το οποίο, ενώ έχει τα ίδια ακαδημαϊκά προσόντα αλλά και τη διδακτική εμπειρία του μόνιμου προσωπικού, δεν έχει κανένα από τα ωφελήματα, ούτε καν τα στοιχειώδη όπως άδεια μητρότητας ή ασθενείας, και φυσικά αμοίβεται πολύ λιγότερο. Η κατάσταση στην έρευνα είναι ανάλογη, όπου η σχεδόν ανύπαρκτη κρατική χρηματοδότηση οδηγεί το ερευνητικό προσωπικό σε μία μόνιμη κατάσταση εξασφάλισης χρημάτων εις βάρος και της ψυχικής υγείας τους αλλά και της ακαδημαικής έρευνας. Το ακαδημαϊκό αυτό πρεκαριάτο αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Την 1η του Μάη τιμάμε όλ@ς τ@ς εκπαιδευτικούς που αντί να επιλέξουν τον ρόλο της διαιώνισης της εθνικιστικής προπαγάνδας, στέκονται ενάντια στους πνευματικούς απόγονους του Παπαφώτη διδάσκοντας στα παιδιά την αλληλεγγύη και την ειρηνική συνύπαρξη.Συμμετέχουμε στη δικοινοτική εργατική πρωτομαγιά.Για να μην ζήσουμε σαν δούλοι. ΠολιτιστικάΑυτή την Πρωτομαγιά, είναι σημαντικό να αναλογιστούμε τα δικαιώματα μιας ομάδας εργαζομένων που παραμένει παραγκωνισμένη από το κυπριακό κράτος: της ομάδας των καλλιτεχνών και όσων εργάζονται σε υποστηρικτικούς των τεχνών τομείς.Η συνεχιζόμενη αδυναμία θέσπισης του Καθεστώτος του/της Καλλιτέχνη και κατοχύρωσης του επαγγέλματος τους, τους/τις κρατά σε εργασιακή επισφάλεια, αδύναμους/ες στη διεκδίκηση καλύτερων όρων/συνθηκών εργασίας, πλήρως εκτεθειμένους/ες στην εκμετάλλευση, χωρίς πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη, χωρίς διασφάλιση συνταξιοδοτικών ωφελημάτων.Επιβάλλεται η Κυπριακή Δημοκρατία να αντιληφθεί την πολυεπίπεδη σημασία που μπορεί να διαδραματίσει η τέχνη στην κοινωνία και να ακούσει τις ανάγκες της κοινότητας των καλλιτεχνών, η μεγαλύτερη από τις οποίες βρίσκεται αυτή τη στιγμή μπροστά της.Το Καθεστώς του/της Καλλιτέχνη ζητά τα αυτονόητα: κοινωνική ασφάλιση, ιατρική περίθαλψη, αξιοπρεπείς συνθήκες απασχόλησης, διαβίωσης, συνταξιοδότησης.Επιβάλλεται η Κυπριακή Δημοκρατία να αντιληφθεί την ιδιαιτερότητα του εργασιακού περιβάλλοντος των καλλιτεχνών και να σεβαστεί το δικαίωμα τους να εργάζονται σε αυτό το ιδιαίτερο περιβάλλον ώστε να αντιμετωπίζονται όχι ως μια ειδική/περιθωριακή/υποτιμημένη ομάδα εργαζομένων, αλλά ως ισότιμη με όλες τις άλλες εργασιακές οντότητες.Μέχρι σήμερα, η αδιαφορία απέναντι στους/στις εργαζόμενους/ες στον τομέα των τεχνών, έχει σημαντικές συνέπειες σε άτομα και σύνολα. Συνέπειες που αγγίζουν, τελικά, το σύνολο της κοινωνίας, τις πολιτιστικές της αναφορές, το πολιτιστικό της μέλλον. ΥγείαΤο σύστημα στο οποίο ζούμε αντιμετωπίζει ασθενείς και εργαζoμένους ως αναλώσιμα εργαλεία στην παραγωγή κέρδους, μετατρέποντας το αγαθό της υγείας σε εμπόρευμα.Τούτη την εργατική Πρωτομαγιά διεκδικούμε:[ ] Επαρκή στελέχωση των δημόσιων νοσηλευτηρίων[ ] Καλύτερες συνθήκες εργασίας για το ιατρικό και νοσοκομειακό προσωπικό[ ] Συλλογικές συμβάσεις για όλους τους επαγγελματίες υγείας[ ] Πρόσβαση στο σύστημα υγείας για όλο το κόσμο που εργάζεται στο νησί, με ή χωρίς χαρτιά[ ] Αποτελεσματική εφαρμογή του περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου[ ] Ανανέωση των επαγγελμάτων που θεωρούνται βαρέα και ανθυγιεινά με βάση τα σημερινά δεδομένα[ ] Τερματισμό κάθε συζήτησης για αύξηση του ορίου συνταξιοδότησηςΟι κακές συνθήκες εργασίας έχουν άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις στην σωματική και ψυχική υγεία του πληθυσμού. Ο αγώνας ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης είναι ο αγώνας για τα αυτονόητα: για το δικαίωμα στη ξεκούραση, τον ύπνο, την ψυχική ευεξία.

Για την Εργατική Πρωτομαγιά του 2024 Read More »

Μάμμα, τι εν οι φασίστες;

Σημείωση 2η: Από το ημερολόγιο μιας γονιού στα ύστερα του καπιταλισμού Μετά το πογκρόμ που έλαβε χώρα στη Χλώρακα τον Αύγουστο του 2023 και την ανακοίνωση για την πορεία από ακροδεξιές ομάδες στον μώλο Λεμεσού, αποφασίσαμε να πάμε οικογενειακώς έτσι ώστε τουλάχιστον να παρακολουθήσουμε μαζί με άλλ@ φίλ@ την πορεία σε περίπτωση που εξελισσόταν όπως αυτή στη Χλώρακα.  Γύρω στις 7.30, ο πατέρας της Α.Κ.* μαζί με φίλ@ πήγαν στον μώλο, από όπου ξεκίνησαν να στέλνουν συνεχή ενημέρωση σε εμάς που περιμέναμε στην αυλή ενός φίλου. Η Α.Κ. προσπαθούσε να καταλάβει τι γινόταν και γιατί συζητούσαμε όλοι με τόση ανησυχία. Γύρω στις 8 και κάτι, μας πήραν τηλέφωνο να μας πουν ότι δεν παίζει κάτι σοβαρό και θα ξεκινούσαν να έρθουν προς εμάς.  *And that’s where the shit hit the fan* Εν μέσω της αναμονής αντιληφθήκαμε ότι οι ανησυχίες μας τελικά αποδείχθηκαν βάσιμες. Βιντεάκια στα ΜΚΔ αλλά και σε ονλάιν πόρταλ εφημερίδων έδειχναν τα φασιστοειδή να επιτίθενται σε μετανάστες και στα καταστήματά τους, και την αστυνομία ανήμπορη ( ή μάλλον απρόθυμη) να παρέμβει. Η Α.Κ., που ακολουθούσε τις συζητήσεις, και αρνούμενη να πάει για ύπνο, ρωτούσε συνεχώς πότε θα ‘ρθει ο μπαμπάς και ανησυχούσε ότι κάτι κακό θα συμβεί και σε αυτόν.   Ξαφνικά με ρωτά, μάμμα ποιοι εν οι φασίστες;  Πάντα προσπαθούσα να συζητώ μαζί της και να της απαντώ τις οποιεσδήποτε απορίες, αλλά μ’ αυτή την ερώτηση μάγκωσα.  Ξεκίνησα να προσπαθώ να εξηγήσω:  Είναι κάποιοι που δεν θέλουν όσους δεν είναι Κύπριοι / που θέλουν οι γείτονες μας, ο Μπιλάλ και η Αλίν, να φύγουν από την Κύπρο κ.λπ. Δεν νομίζω να ακολουθούσε.  Σε κάποια φάση της είπα,  Το επόμενο πρωί πήγαμε στον μώλο. Βλέποντας τις σπασμένες βιτρίνες κ.λπ. ρώτησε αν αυτά τα εκαναν οι φασίστες. Της είπα πως ναι, αλλά εμείς πρέπει να δείξουμε στους μετανάστες ότι είμαστε μαζί τους και ότι δεν θα αφήσουμε τους φασίστες να τους χτυπήσουν ξανά.  Το απόγευμα στη διαμαρτυρία ενάντια στα φασιστικά πογκρόμ, είχαμε το baby antifa block. Η Α.Κ. ένιωθε περίεργα με τόσα ρόμποκοπς τριγύρω μας.  Προφανώς είναι δύσκολο να εξηγήσεις σε ένα τετράχρονο την κρατική καταστολή, το πώς το κράτος κατασκευάζει τον εχθρό και τον φόβο…  *Σιωπή* Οι εβδομάδες που ακολούθησαν δεν ήταν και οι πιο εύκολες. Ένα περίπου μήνα μετά με ρωτούσε γιατί κάποιοι χτυπούν στο νοσοκομείο.  Σιγά σιγά κατάλαβα ότι κάποτε είναι καλύτερα να χαμηλώνω το ραδιόφωνο. Ο Νοέμβρης ήταν ακόμα πιο δύσκολος, αφού η Α.Κ. για πρώτη φορά ξεκινησε να αρνείται να πάει σχολείο. Για δύο εβδομάδες, και μέχρι να καταφέρει η δασκάλα της να κερδίσει την εμπιστοσύνη της, είχαμε δράματα κάθε πρωί στο σχολείο, με την Α.Κ. να αρνείται να αποχωριστεί εμένα ή τον μπαμπά της. Θεωρώ ότι ένας τουλάχιστον από τους λόγους ήταν η αντίληψη που απέκτησε ότι στον κόσμο υπάρχουν και κακοί άνθρωποι, έτοιμοι να χτυπήσουν μετανάστες, έτοιμοι να επιτεθούν σε νοσοκομεία. Στο μυαλό ενός τετράχρονου που δεν έχει μάθει να κάνει διακρίσεις στη βάση του χρώματος, εθνικότητας και θρησκείας, το σλόγκαν “όταν ήρθαν για τους άλλους, δεν μίλησες” δεν υφίσταται, αφού οι άλλοι είμαστε όλοι, και η σειρά μας ήρθε όταν ήρθε και η σειρά του άλλου.  Όταν το συζήτησα με έναν φίλο, μου είπε “αυτά παθαίνεις όταν θέλεις να μεγαλώσεις παιδιά με ενσυναίσθηση”.  Δεν ξέρω, προφανώς, αν η ειλικρίνεια σε αυτή την ηλικία είναι το σωστό ή το λάθος. Δεν είμαι σιγουρη αν υπάρχει το σωστό και το λάθος.  *Α.Κ. είναι το υποκοριστικό που της έδωσε ο θετός της παππούς. Βγαίνει από το αντζιελοκάμωτη (βγαλμένη από τους αγγέλους).

Μάμμα, τι εν οι φασίστες; Read More »

Η διχαστική εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας

Του Χρίστου Αχνιώτη Το Υπουργείο Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν ξέχασε ότι έγινε πραξικόπημα πριν από την εισβολή το 1974. Η αποφυγή αναφοράς στο πραξικόπημα στη νέα εγκύκλιο με θέμα «δράσεις για τη θλιβερή επέτειο των 50 χρόνων από την τουρκική εισβολή» είναι μια πράξη συνειδητή, η οποία έρχεται να συμπληρώσει μια σειρά παρόμοιων «παραλείψεων», σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα στο οποίο αυτές οι πρακτικές είναι τόσο συνηθισμένες που μοιάζουν πια φυσιολογικές.  Ανάμεσα στις «παραλείψεις» αυτές είναι και οι διακοινοτικές συγκρούσεις της δεκαετίας του 1960, όπως και η έξαρση του εθνικισμού που οδήγησε στο πραξικόπημα του Ιούλη, πέντε μέρες πριν από την τουρκική εισβολή. Έτσι δημιουργείται το αφήγημα που παρουσιάζει την τουρκική εισβολή σαν να έπεσε από τον ουρανό, το οποίο εντείνει την εχθρότητα με την Τουρκία όπως επίσης και με την τουρκοκυπριακή κοινότητα -τον κύριο σύμμαχο της ελληνοκυπριακής. Η εγκύκλιος αναφέρεται στην επιστροφή στις πατρογονικές εστίες και έτσι, δυστυχώς, οι μαθήτριες/τές καταδικάζονται να μην μάθουν ποτέ πως η επανένωση θα επιτευχθεί μόνο μέσω της συνεργασίας και της κοινής δράσης των δύο κοινοτήτων. Σε ό,τι δε αφορά τη νεολαία, θα έπρεπε από πολλού να γίνει συστηματική και ουσιαστική δουλειά με επισκέψεις μαθητών στα σχολεία των δύο κοινοτήτων, ώστε να γνωριστούν οι μαθητιώσες νεολαίες των δύο πλευρών και να είναι σε θέση να προετοιμάσουν την ειρηνική συμβίωση μεταξύ τους και να εργαστούν για τη νέα, ενωμένη και ομόσπονδη, Κύπρο.  Πενήντα χρόνια αργότερα, το Υπουργείο εκμεταλλεύεται τη χρονική απόσταση από την εισβολή και υποκύπτει στην, ή συνειδητά προωθεί τη, διαχρονική προπαγάνδα  των δεξιών εκπαιδευτικών παρατάξεων και όλων των εθνικιστικών δυνάμεων, οι οποίες αποζητούν λύση δύο κρατών και τη διατήρηση της εχθρότητας με την τουρκοκυπριακή κοινότητα σε μια αμιγώς ελληνοκυπριακή κοινωνία. Αυτό είναι το μέλλον στο οποίο μας καταδικάζουν: Η ελληνοκυπριακή κοινότητα θα ζει έχοντας εχθρικές σχέσεις με την απέναντι πλευρά και θα νιώθει άβολα με τις κοινότητες μεταναστών που έρχονται ή προσπαθούν να έρθουν στην Κύπρο. Θα νιώθει στριμωγμένη από τον βορρά, ευάλωτη και φοβισμένη, αντί ανοικτή για συνεργασία με όλες και όλους που έχουν να συμβάλουν σε μια επανενωμένη Κύπρο, με τις κοινότητες των μεταναστών και Τουρκοκυπρίων, σε ένα ενωμένο μέτωπο της εργατικής τάξης με στόχο τη χειραφέτησή της.

Η διχαστική εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας Read More »

Δύο μέτρα και δύο σταθμά στην υποδοχή προσφύγων

Η εμμονή ΜΜΕ και κυβέρνησης με τις αφίξεις Σύρων προσφύγων (και ΟΧΙ μεταναστών)  οδηγεί αναπόφευκτα στην ανάγκη να συζητήσουμε τελικά τους αριθμούς που κατά τ’ άλλα δεν θεωρούμε ότι προσδίδουν οποιαδήποτε ουσία. Σύροι ζούσαν στο νησί και πριν το 2011, όταν με την έναρξη του εμφυλίου πολέμου η παρουσία τους άρχισε να ενισχύεται, παρά τις αυξομειώσεις μέσα σε αυτά τα 13 χρόνια. Μολονότι σε αυτό το διάστημα ο αριθμός αφίξεων προσφύγων από τη Συρία είναι μικρότερος συγκριτικά με άλλες εθνικότητες, εντούτοις συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη προσοχή και προβολή από τα ΜΜΕ.   Την ίδια ώρα, περίπου 19 χιλιάδες Ουκρανοί πρόσφυγες βρήκαν καταφύγιο στην Κύπρο μετά την εισβολή της Ρωσίας τον Φλεβάρη του 2022. Παράλληλα, περίπου 50 με 80 χιλιάδες Ρώσοι ζουν στο νότιο τμήμα της Κύπρου. Το έντονο ρωσο-ουκρανικό στοιχείο δεν φαίνεται να ενοχλεί τόσο το κράτος και τα πλείστα ΜΜΕ, όσο «ενοχλούν» οι Σύροι, οι αφίξεις των οποίων συνοδεύονται συχνά από τίτλους περί «εισβολής».  Δεν λέμε ότι το κράτος πρέπει να διώχνει και τους Ουκρανούς πρόσφυγες. Αντιθέτως, η φιλοξενία που προσφέρεται σε όσους/ες φεύγουν από την εμπόλεμη Ουκρανία, θα έπρεπε να προσφέρεται και σε όσους/ες φεύγουν από την εμπόλεμη Συρία.  Αντί φιλοξενίας, οι λέξεις «παράνομοι,  εισβολείς, λαθρομετανάστες,  απέλαση»,  διαδέχονται η μία την άλλη επιτυγχάνοντας την επιδιωκόμενη απανθρωποίηση. Πλέον δεν μας ενδιαφέρει  εάν κάποιος πέθανε ή ποιες συνθήκες οδήγησαν στο να χαθεί ακόμη μια ανθρώπινη ζωή παρά μόνο αν διαμένει στην Κύπρο «παράνομα» ή αν έφτασε από τη Συρία ή το Λίβανο. Οι πολιτικές της κυβέρνησης όχι μόνο παράνομες, αλλά κυρίως απάνθρωπες, μονοπωλούν τα δελτία ειδήσεων που ανέλαβαν το ξέπλυμά της. Οι επαναπροωθήσεις έχουν μπει στο καθημερινό λεξιλόγιο πολιτικών και δημοσιογράφων και παρουσιάζονται ως «νίκη της Κυπριακής Δημοκρατίας» [αλήθεια ενάντια σε ποιους; στους φτωχούς κατατρεγμένους πρόσφυγες;], κανονικοποιώντας τη δολοφονική αυτή πρακτική ενώ οι αυθαιρεσίες της αστυνομίας σε στεριά και θάλασσα εντείνονται με αποκορύφωμα τη δολοφονία του Ανίς. Τις τελευταίες εβδομάδες ξεσκεπάστηκε η αποτυχία της πολυδιαφημιζόμενης κατά τα λεγόμενα της κυβέρνησης «επιτυχημένης μεταναστευτικής πολιτικής». Μια πολιτική που βασίστηκε σε έναν αγώνα αριθμών, η επιτυχία του οποίου βασιζόταν στο ισοζύγιο επιστροφές – αφίξεις.  Αυτή ακριβώς η στρατηγική απανθρωποποίησης του μεταναστευτικού/προσφυγικού κορυφώθηκε την περίοδο Νουρή και παίρνει μια νέα διάσταση τα τελευταία 24ωρα.   Το Σάββατο οφείλουμε όλες και όλοι να σταθούμε δίπλα στις κοινότητες μεταναστών και προσφύγων και απέναντι στις ρατσιστικές και απάνθρωπες κυβερνητικές πολιτικές.   #migrantslivesincyprusmatter

Δύο μέτρα και δύο σταθμά στην υποδοχή προσφύγων Read More »

Οι Βάσεις στο πλευρό της πολεμικής μηχανής του Ισραήλ

Μαθαίνουμε ότι το Σάββατο δύο ζεύγη μαχητικών αεροσκαφών Typhoon FGR4 απογειώθηκαν από τη βάση στο Ακρωτήρι στο πλαίσιο της επιχείρησης υπεράσπισης του Ισραήλ από το Ηνωμένο Βασίλειο. Τα αεροσκάφη αυτά συμμετείχαν στην αποστολή που κατέρριψε αριθμό ιρανικών drones. Μαθαίνουμε, ακόμα, ότι ο εναέριος χώρος στον οποίο αναπτύχθηκαν προσδιορίστηκε με τη χρήση σημάτων που παρείχαν οι υπηρεσίες πληροφοριών ασφαλείας από το σταθμό Αγίου Νικολάου (βρετανική βάση στη Δεκέλεια, όπου υπάρχει «σταθμός ακρόασης» της Μέσης Ανατολής). Ο Βρετανός Υπ. Εξωτερικών Κάμερον δήλωσε μάλιστα ότι οι Βρετανοί θα συμμετείχαν ξανά στην υπεράσπιση του Ισραήλ σε περίπτωση νέων επιθέσεων. Εν μέσω της εθνοκάθαρσης που λαμβάνει χώρα στην Παλαιστίνη, η Κύπρος γίνεται όλο και πιο ενεργός σύμμαχος του Ισραήλ. Ενώ οι εντάσεις στη Μέση Ανατολή αυξάνονται και ένας γενικευμένος πόλεμος φαντάζει πιθανότερος, η Κύπρος εμπλέκεται όλο και πιο ενεργά στις πολεμικές επιχειρήσεις. Οι κυβερνητικές πολιτικές, η εξωτερική πολιτική που ακολουθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά και η συνέχιση του αναχρονιστικού θεσμού των βάσεων, βάζουν σε κίνδυνο την ασφάλεια όλων των κατοίκων του νησιού. Απαιτούμε: Τέλος στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Άμεση αποχώρηση των βρετανικών βάσεων. Καμία εμπλοκή σε πολεμικές επιχειρήσεις.

Οι Βάσεις στο πλευρό της πολεμικής μηχανής του Ισραήλ Read More »

Εσυνηθίσαμεν τον θάνατο;

του Takis Taki Η κυπριακή κοινωνία εν συγκλονίζεται. Εσυνήθισεν τον θάνατο. Πρόκειται, άλλωστε, για ανθρώπους ξένους, φτωχούς, χωρίς χαρτιά. Έτσι τζι αλλιώς ακούει κάθε μέρα για ανθρώπους που χάννουν τη ζωήν τους στο ταξίδι για την Ευρώπη. Για τα ναυάγια στη Μεσόγειο, για τα πτώματα που ξεβράζονται στες παραλίες με τους τουρίστες. Η κοινωνία μας αναγιώθηκεν για να αντέξει τούντον θάνατο. Μέσα που την εθνικιστικήν εκπαίδευσην που διδάσκει για την ανωτερότηταν του ελληνισμού. Μέσα που την καλλιέργειαν του μίσους για το ξένο, το διαφορετικό. Μέσα που την ανοχήν της ρατσιστικής βίας στα σχολεία. Η κοινωνία επροετοιμάστηκεν για τον θάνατο. Ακούει καθημερινά, στη βουλή, στες εφημερίδες, στα γήπεδα, στες εκκλησίες, για τα «σχέδια οργανωμένης εισβολής», για τους ξένους που μας κλέφκουν τες δουλειές, για τους παράνομους, τους επικίνδυνους, τους εγκληματίες. Η κοινωνία αποκτηνώθηκεν. Παρακολουθεί την παρακμήν της δικής της ζωής, έμαθεν όμως να φταίει άλλους, φτωχούς, διωγμένους, απελπισμένους εργάτες, παρά τους κυβερνώντες, τους μεγαλο-επιχειρηματίες, τους τραπεζίτες, τους επενδυτές, που την εφέραν στη θλιβερήν κατάστασην που βρίσκεται σήμερα. Αποκτηνώθηκεν, ακόμα, γιατί παρακολουθεί καθημερινά στην τηλεόρασην τον πόλεμον, τον λιμόν, την εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη. Να τα προκαλούν οι συμμάχοι του κράτους της. Έναν κομμάτιν της κοινωνίας, φανερά ή κρυφά, επικροτεί τον θάνατο. Το νεοναζιστικό κόμμα γίνεται 3η δύναμη, η πολιτική σκηνή στρέφεται ούλλον τζιαι πιο (ακρο)δεξιά, οι κυβερνητικές πολιτικές γίνουνται ούλλον τζιαι πιο θανατηφόρες. Ο κοινωνικός κανιβαλισμός γίνεται πλέον ούλλον τζιαι πιο αποδεκτός, πιο φανερός, πιο ισχυρός. Ο ρατσισμός γίνεται, ξανά, κυρίαρχο δόγμα. Το οικονομικό-πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε παρακμήν τζιαι οι κυρίαρχες κοινωνικές ιδέες εν θα μπορούσαν παρά να το ακολουθούν σε τούντη σήψη. Γι’ αυτό σήμερα, παραπάνω που ποττέ, πρέπει να συνεχίζουμε τον αγώνα για να διατηρήσουμε ζωντανά τα ιδανικά της ισότητας, της αξίας της ανθρώπινης ζωής, της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών. Όσον πιο δύσκολο, τόσο πιο απαραίτητο – να μεν συνηθίσουμε τον κοινωνικό κανιβαλισμό, να παραμείνουμε άνθρωποι. Υ.Γ. Αύριο συμμετέχουμε στη συγκέντρωση μνήμης που καλεί η «έκτακτη συνέλευση ενάντια στην κρατική δολοφονία» στις 12:00 στο σημείο που δολοφονήθηκε ο 19χρονος Ανίς, απέναντι που το κεντρικό κτήριο της ΑΗΚ, δίπλα που την εκκλησίαν της Αγίας Νάπας στη Λεμεσό.

Εσυνηθίσαμεν τον θάνατο; Read More »

Νίκο, είσαι αυτουργός – «ξεκάθαρα»

Του Ανδρέα Ριρή Ελάχιστα φαίνεται πως κατάλαβε ο Νίκος Χριστοδουλίδης μετά τα ρατσιστικά πογκρόμ σε Χλώρακα και Λεμεσό στα τέλη Αυγούστου – αρχές Σεπτέμβρη του 2023. Γιατί όσο κι αν χτυπάει με δήθεν αυστηρό ύφος το χέρι στο τραπέζι μπροστά στις κάμερες, έξι μήνες μετά τα πογκρόμ αποδεικνύει για άλλη μια φορά το ακροδεξιό του προφίλ και το ακροατήριο στο οποίο επιθυμεί να στηρίζεται. Την Παρασκευή 5 Απρίλη, πριν την αναχώρησή του για την Αθήνα όπου θα συναντούσε τον Έλληνα Πρωθυπουργό και την Πρόεδρο της Κομισιόν, ο Χριστοδουλίδης προανέγγελλε μέτρα «τα οποία ενδεχομένως να μην είναι αρεστά τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό». Σαν καραβανάς παλαιάς κοπής σε απομακρυσμένη στρατιωτική μονάδα, ο Πρόεδρος της λειψής και πολλαπλώς τραυματισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας απειλούσε εμμέσως πλην σαφώς για αυστηρότερα μέτρα κατά προσφύγων, μεταναστριών και αιτητ(ρι)ών ασύλου. Δεν ξέρουμε αν όσα ακολούθησαν σε Χλώρακα τη Δευτέρα 8 Απρίλη και Λεμεσό την Τετάρτη 10 Απρίλη, αποτελούσαν μέρος αυτών ακριβώς των μέτρων που «ενδεχομένως δεν θα ήταν αρεστά». Κρατάμε όμως τη σημειολογία: το κράτος ακολουθεί κατά πόδας τους φασίστες. Πογκρόμ σε Χλώρακα και Λεμεσό πριν έξι μήνες; Έρευνες της Αστυνομίας σε Χλώρακα και Λεμεσό σήμερα. Και αν η έρευνα στη Χλώρακα δεν βρήκε κανέναν/καμίαν που να διαμένει παράνομα στην ΚΔ και έληξε αναίμακτα, δυστυχώς η αστυνομική επιχείρηση στη Λεμεσό είχε τραγική κατάληξη. Ένας 19χρονος μετανάστης από το Μπαγκλαντές, ο οποίος διέμενε σε άθλιες συνθήκες μαζί με άλλους 10 συμπατριώτες του σε διαμέρισμα οικοδομής την οποία ο δήμος Λεμεσού χαρακτηρίζει «επικίνδυνη», πέθανε στην προσπάθειά του να διαφύγει αστυνομικό έλεγχο στις 06:20 το πρωί της 10ης Απρίλη. Ένας ακόμα 22χρονος χαροπαλεύει στο γενικό νοσοκομείο Λεμεσού, ενώ οι άλλοι εννέα συγκάτοικοι κι ένας συμπατριώτης τους τέθηκαν υπό κράτηση για παράνομη διαμονή στην ΚΔ, παρόλο που είναι και οι μόνοι μάρτυρες (πέραν των αστυνομικών) για όσα συνέβησαν στο διαμέρισμα μετά την επιδρομή της αστυνομίας. Την Τετάρτη το afoa.cy έγραφε ότι η κρατική δολοφονία του Anis (αυτό ήταν το όνομα του θύματος) μπορεί να μην έχει θύτη, αλλά έχει πολλούς πολιτικούς και ηθικούς αυτουργούς. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης των «ενδεχομένως μη αρεστών μέτρων» είναι πρώτος στη λίστα. ΥΓ: Η Λεμεσός μπορεί για κάποιους λίγους να είναι «υπόδειγμα ανάπτυξης», για πολλούς/ές άλλους/ες όμως εξελίσσεται σε μια πόλη αβίωτη. Κρατάμε επίσης αυτό: πριν μερικές βδομάδες 31χρονη από την Ουκρανία κατήγγειλε ότι έπεσε θύμα ληστείας, για να ανακαλύψουμε στην πορεία ότι ήταν βαποράκι μαύρου χρήματος. Όταν έγινε γνωστό το εύρος των δραστηριοτήτων της, η αστυνομία μας είπε ότι είχε γνώση και παρακολουθούσε τις κινήσεις της. Ο θεσμικός ρατσισμός του κράτους, όπως εκφράζεται με τα δύο μέτρα και δύο σταθμά της αστυνομίας, ουδέποτε ήταν πιο φανερός.

Νίκο, είσαι αυτουργός – «ξεκάθαρα» Read More »

Τα πάντα «εν σοφία εποίησεν», όχι εν κουγκρί

Της Μαρίας Χατζημιχαήλ Καταρχάς να δηλώσω ότι θεωρώ απαράδεκτο οι κάτοικοι μιας κοινότητας που πιθανό να έχει βγει από τις πιο κερδισμένες από τα γεγονότα του 1974 και τις αλλαγές που επήλθαν να δηλώνουν ότι είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας και να ζητούν και τα ρέστα, γιατί το κράτος, μετά από καταγγελίες πολιτών, ζητά την κατεδάφιση υποστατικού της Μονής στο Κάβο Γκρέκο. Ποια; Η Αγία Νάπα, ο Δήμος που έχει λαβει διαχρονικά τις πιο μεγάλες χαλαρώσεις και επεκτάσεις πολεοδομικών ζωνών, ακόμα και με πρόνοια ανταλλαγής συντελεστή για όσους οι ιδιοκτησίες εμπίπτουν στην προστατευόμενη περιοχή του Δικτύου Natura 2000. Υπενθυμίζω ότι το υποστατικό έχει ξεκινήσει να κατασκευάζεται παράνομα Υπενθυμίζω ότι το υποστατικό έχει ξεκινήσει να κατασκευάζεται παράνομα σε περιοχή η οποία εμπίπτει εξολοκλήρου εντός των προστατευόμενων περιοχών του δικτύου Natura 2000, της ειδικής ζώνης διατήρησης (ΕΖΔ) και της ζώνης ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) του Κάβο Γκρέκο. Είναι, επίσης, απαράδεκτο να διαβάζουμε συνέντευξη πρώην λειτουργού του κράτους, ο οποίος είναι ο μελετητής του έργου, στην οποία ουσιαστικά αναφέρει ότι όλα είναι υπερβολές και να αφήσουμε την Εκκλησία να συνεχίσει το έργο της το οποίο δεν θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.  Αφού ο χώρος είναι τόσο ιδανικός για το συγκεκριμένο έργο και αφού είναι τόσο σίγουρος για τις επιπτώσεις, τότε γιατί ο μελετητής του έργου δεν προέτρεψε τους πελάτες του να ακολουθήσουν τις νόμιμες διαδικασίες για χορήγηση πολεοδομικής άδειας;  Αναφέρεται, επίσης, ότι στη Μονή θα προσφέρονται υπηρεσίες αποτοξίνωσης και απεξάρτησης από ναρκωτικά και αλκοόλ, καθώς και προγράμματα αποκατάστασης θυμάτων βίας, γυναικών και παιδιών. Αυτό είναι ένα σημείο το οποίο δεν έχει συζητηθεί καθόλου δημόσια. Μπορεί όποιος θέλει να δημιουργεί τέτοιες δομές; Ποιοι πρέπει να εγκρίνουν τα αρχιτεκτονικά σχέδια για χώρους οι οποίοι προορίζονται να στεγάσουν τόσο ευάλωτα άτομα; Τι είδους επιπλέον άδειες χρειάζονται για τη λειτουργία μιας τέτοιας δομής;  Όσον αφορά τον έρανο ο οποίος πραγματοποιείται για την κατασκευή της Μονής έχουν γίνει δηλώσεις που αναφέρουν ότι έλαβε χώρα μόνο στο προαύλιο της Εκκλησίας και για αυτό τον λόγο, δεν είναι παράνομος. Αυτό είναι επίσης παραπλανητικό, αφού μπλοκάκια με λαχνούς προς πώληση είχαν δοθεί σε διάφορες τοποθεσίες.  Στην ιστορία της ανέγερσης της παράνομης Μονής στο Κάβο Γκρέκο έχει ξετυλιχθεί ένα κουβάρι με πολλές ανακρίβειες και παραπλανητικές πληροφορίες. Η Ιερά Μητρόπολη Κωνσταντίας και η Εκκλησία Αγίας Νάπας, αντί να απολογηθούν, μπήκαν σε μια διαδικασία να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Η τελευταία προσπάθεια, η οποία συμπεριλαμβάνει συλλογή υπογραφών, καλεί το κράτος να αδειοδοτήσει το συγκεκριμένο έργο, το οποίο «είναι αναγκαίο και ωφέλιμο για την επαρχία Αμμοχώστου και για την Κύπρο ευρύτερα». Το τι επιλέγουμε να στηρίξουμε δεν έχει να κάνει με την πίστη του οποιουδήποτε στον οποιονδήποτε Θεό. Έχει να κάνει με το τι θεωρούμε ότι είναι αποδεκτό να γίνεται στο όνομα αυτής της πίστης.  Όσες και όσοι υπερασπίζονται  την Ιερά Μητρόπολη Κωνσταντίας και την Εκκλησία Αγίας Νάπας θα πρέπει να αναλογιστούν κατά πόσο θεωρούν ότι η υποβάθμιση της κοινής φυσικής μας κληρονομιάς εμπίπτει στα πλαίσια κάποιου θεάρεστου και ευλογημένου έργου.  Πώς το λέει άλλωστε η Παλαιά Διαθήκη; «Τα πάντα εν σοφία εποίησε»… Και όχι «εν κουγκρί».

Τα πάντα «εν σοφία εποίησεν», όχι εν κουγκρί Read More »

EL