Μεταναστευτικό – Προσφυγικό

Ακόμα ένας νεκρός μετανάστης μετά από επιδρομή της αστυνομίας Ακόμα ένας νεκρός μετανάστης μετά που επιδρομή της αστυνομίας, τζιαι θκυο ακόμα στο νοσοκομείο. Ακόμα ένας ανώνυμος θάνατος μιας αβίωτης ζωής που τη βία της εξουσίας. Τρεις μέρες μετά τες βουλευτικές εκλογές, όπου το φασιστικό ελαμ εδιπλασίασε τις έδρες του, το κράτος εντείνει, αναμενόμενα, τες ρατσιστικές θανατοπολιτικές. Όπως είπαμε τζιαι πριν λίες μέρες, τάξη τζιαι ασφάλεια για το ελαμ ένει ο λαός να αποδεχτεί τη φτωχοποίησή του. Τάξη τζιαι ασφάλεια για την άρχουσα τάξη ένει ο κόσμος να γελά με τον θάνατο ενός ακόμα φτωχού που έππεσε που το μπαλκόνι αντί να στρέφει την οργή του προς όσους μας κλέφκουν τα σπίθκια μας, τους μισθούς μας, τα δικαιώματά μας. Ο λεγόμενος «κοινωνικός φιλελευθερισμός» που επαγγέλλεται ο Χριστοδουλίδης έννεν τίποτε άλλο που τον απόλυτο κοινωνικό κανιβαλισμό. Η νέα κρατική δολοφονία έρκεται να προστεθεί σε μια σειρά περιστατικών της θανατοπολιτικής της παρούσας κυβέρνησης: * στις 10 Απρίλη 2024, παρόμοια αστυνομική επιδρομή οδήγησε στον θάνατο του Ανισούρ Ραχμάν στη Λεμεσό. Οι συγκάτοικοί του, μοναδικοί μάρτυρες όσων είχαν γίνει τζιείνο το πρωί, εμεταφερτήκαν με συνοπτικές διαδικασίες στο κέντρο «υποδοχής» στην Κοφίνου τζιαι αναγκαστήκαν να υπογράψουν «εθελούσιο» επαναπατρισμό παρά την τραυματική εμπειρία που εβιώσαν. Ένας που τους συγκάτοικους που είσσιεν τραυματιστεί, πηδώντας τζιαι τούτος που το μπαλκόνι, εκρατήθηκε για νοσηλεία στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού χωρίς να υπάρχει περαιτέρω ενημέρωση για την κατάστασή του.* στις 6 Γενάρη 2025 αστυνομικοί εδολοφονήσαν τον Σοαΐμπ Χαν κατά τη διάρκεια επιχείρησης «κατά της λαθροθηρίας» στην Ποταμιά. Για τούτες τες κρατικές δολοφονίες, κανένας εν ελογοδοτήσε. Αντίθετα η αστυνομία απάντησε με σκληρή καταστολή τζιαι συλλήψεις εναντίον όσων ετόλμησαν να σπάσουν στον δρόμο τον ρατσιστικό μονόλογο του κράτους. Επιπλέον, τους τελευταίους 16 μήνες είχαμε:* εννιά θύματα που πυρκαγιές ή εκρήξεις, που επροκληθήκαν σε σπίθκια όπου τα άτομα που εμεινίσκαν μέσα επροσπαθούσαν να ζεσταθούν.* εφτά θύματα σε ναυάγιο ανοιχτά της Κύπρου στις 17 Μάρτη 2025 (μαρτυρίες αναφέρουν ότι το πλοίο εμετέφερε 21 άτομα).* θκυο θύματα που την κατάρρευση πολυκατοικίας στη Γερμασόγεια στες 10 Απρίλη 2026. Οι θάνατοι μεταναστών κάτω που «αδιευκρίνιστες συνθήκες» κατά τη διάρκεια αστυνομικών επιχειρήσεων ξημερώνουν το μέλλον που επιφυλάσσει η άρχουσα τάξη για ούλλους τους φτωχούς τούτου του τόπου. Η υποτίμηση των ζωών των μεταναστών—με επιχειρήσεις σκούπας, με τες επισφαλείς τζιαι επικίνδυνες δουλειές, με τες συμμορίες που τους χτυπούν σε καθημερινή βάση, με τον ρατσιστικό οχετό στα social media—σημαίνει παράλληλα την κανονονικοποίηση της υποτίμησης των ζωών των Κυπραίων με χάλια μισθούς, χωρίς πρόσβαση στη στέγαση, χωρίς προστασία του περιβάλλοντος. Επειδή ο φασισμός έρκεται για ούλλους. Ακόμα τζιαι αν τα πιο αδύνατα κομμάθκια του πληθυσμού βιώνουν τη φασιστική βία σε πολλαπλάσιο βαθμό. Ακόμα τζιαι αν κάποιοι νομίζουν ότι η βία εν να σταματήσει μόνο στα ξένα σώματα. ENGLISH Serial killings of the state Another migrant dead after a police raid Another migrant is dead following a police raid, and two more are in hospital. Another anonymous death at the hands of state violence. Three days after the parliamentary elections, in which the fascist party ELAM doubled its seats, the state intensifies its racist thanatopolitics. As we said recently, law and order for ELAM means the people accepting their impoverishment. For the ruling class, it means the world laughing at the death of another migrant who fell from a balcony, rather than turning its anger towards those who steal our homes and wages. The so-called ‘social liberalism’ preached by Christodoulides is nothing other than social cannibalism. This latest state killing adds to a series of incidents that have occurred under the current government. On April 10, 2024, a police raid led to the death of Anisur Rahman in Limassol. His housemates were summarily transferred to the Kofinou ‘reception’ centre and forced to sign ‘voluntary’ repatriation papers. OnJanuary 6, 2025, police killed Shoaib Khan during an ‘anti-poaching’ operation in Potamia. For these state killings, no one has been held accountable.In the last 16 months, we have also seen: nine victims of fires or explosions in homes where people were trying to keep warm; seven victims in a shipwreck off Cyprus on March 17, 2025; and two victims from the collapse of a block of flats in Germasogeia on April 10, 2026. Migrant deaths under ‘unexplained circumstances’ during police operations foreshadow the future the ruling class has planned for all the poor of this country. The devaluation of migrants’ lives is tied to the normalisation of the devaluation of Cypriot lives: terrible wages, no housing access, no environmental protection. Fascism is coming for everyone. Even if the most vulnerable experience it more intensely. Even if some think violence will only be directed at foreign bodies.

Ύποπτη σιγή τηρούσε μέχρι το απόγευμα της Δευτέρας, 17 Μάρτη, το (ελληνο)κυπριακό κράτος για το ναυάγιο στα ανοικτά του Κάβο Γκρέκο. Τώρα παραδέχεται ότι γνώριζε για την ύπαρξη της βάρκας πολύ πριν βυθιστεί. Παρόλο που η ανθρωπιστική οργάνωση Alarm Phone προειδοποιούσε από την προηγούμενη μέρα (16 Μάρτη) ότι λαμβάνει ανησυχητικά μηνύματα (distress signals) από βάρκες που έπλεαν ανοικτά της Κύπρου και προειδοποιούσε για επαναπροωθήσεις (pushbacks), οι κυπριακές αρχές πιθανότατα προσπαθώντας να καλύψουν ακριβώς αυτά τα pushbacks, διατείνονται πως κινητοποιήθηκαν για σκοπούς έρευνας και διάσωσης μόλις το μεσημέρι της 17ης Μάρτη. Εν τη απουσία του υφυπουργού Μετανάστευσης, Νικόλα Ιωαννίδη, ο οποίος την ίδια μέρα δήλωνε στη συνέντευξή του στον Φιλελεύθερο πως «εξ όσων γνωρίζει, δεν υπάρχουν εντολές για επαναπροωθήσεις από την κυβέρνηση», της επιχείρησης ανέλαβαν να ηγηθούν οι υπουργοί Άμυνας, Βασίλης Πάλμας, και Δημόσιας Τάξης, Μάριος Χαρτσιώτης. Ο μεν Πάλμας αποπειράθηκε να παραπλανήσει, λέγοντας αρχικά ότι οι κυπριακές αρχές εντόπισαν τους πρόσφυγες «τυχαία» και πως δεν είχαν ειδοποιηθεί νωρίτερα για το περιστατικό, παρά το γεγονός ότι η Alarm Phone είχε αναρτήσει δημόσια στο Twitter τα distress signals και τις προσπάθειές της να επικοινωνήσει με τις κυπριακές αρχές. Εν τέλει παραδέχτηκε σήμερα, δυο μέρες μετά, ότι το Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης είχε λάβει ειδοποίηση από την Κυριακή. Ο δε Χαρτσιώτης, ο οποίος τις προάλλες σαν τελευταίος τραμπούκος «προκαλούσε» τα άτομα που διαδήλωσαν έξω από τη Βουλή ενάντια στο κυβερνητικό νομοσχέδιο που επιχειρεί να περιορίσει το δικαίωμα στη διαμαρτυρία «να βγάλουν τις μάσκες», ισχυρίστηκε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία «ουδέποτε διέπραξε pushbacks» και μίλησε για ενισχυμένες περιπολίες στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Μέσης Ανατολής. Τον ισχυρισμό αυτό του υπουργού Δημόσιας Τάξης καταρρίπτει, ωστόσο, η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) η οποία αναφέρει ότι έγιναν επαναπροωθήσεις κατά τριών πλοιαρίων με πρόσφυγες τις προηγούμενες μέρες. Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με απόφασή του τον Οκτώβρη του 2024 καταδίκασε την Κύπρο για απάνθρωπη μεταχείριση και συλλογική τιμωρία δύο προσφύγων από τη Συρία, ακριβώς λόγω επαναπροώθησής τους στον Λίβανο, χωρίς να εξεταστούν οι αιτήσεις ασύλου τους. Οι ισχυρισμοί των κυβερνώντων ότι δεν εφαρμόζουν τις πρακτικές των προκατόχων (και πολιτικά ομοϊδεατών) τους ουδόλως πείθουν. Εξάλλου, ο εγκλωβισμός αιτητ(ρι)ών ασύλου στη νεκρή ζώνη από τον Μάη μέχρι τον Νοέμβρη του 2024 αποτέλεσε και αυτός επαναπροώθηση στην ξηρά. Και πώς να πείσουν άλλωστε, αυτοί που καλύπτουν κρατικές δολοφονίες μεταναστών στη Λεμεσό (Απρίλης 2024) και την Ποταμιά (Γενάρης 2025) και δεν είχαν την ελάχιστη ενσυναίσθηση να ορίσουν τα πογκρόμ εναντίον μεταναστ(ρι)ών σε Χλώρακα και Λεμεσό (Αύγουστος – Σεπτέμβρης 2023) ως ρατσιστικά.

Τρεις βδομάδες μετά την ειρηνική διαμαρτυρία ενάντια στην κρατική δολοφονία του Shoaib Khan από την αστυνομία στις 6 Γενάρη στην Ποταμιά, ο κρατικός μηχανισμός εξακολουθεί να καταζητεί διαδηλωτές, με στόχο να τους προσάψει γελοίες κατηγορίες και εν τέλει να τους εκφοβίσει. Τουλάχιστον ακόμα δύο άτομα δέχτηκαν στις 6 Φλεβάρη τηλεφώνημα από τον αστυνομικό σταθμό Λυκαβηττού, κατά το οποίο τους ζητήθηκε να παρουσιαστούν τις επόμενες μέρες στο τμήμα ώστε να τους προσαφθούν κατηγορίες για εξύβριση, διασάλευση της ειρήνης και πρόκληση ανησυχίας. Πέραν των ανυπόστατων κατηγοριών, το ζήτημα είναι αμιγώς πολιτικό και ως τέτοιο θα το αντιμετωπίσουμε. Οι διώξεις ειρηνικών διαδηλωτών, ακόμα και τρεις βδομάδες μετά τη διαμαρτυρία της 19ης Γενάρη, αποτελούν τρανταχτή απόδειξη ότι η κυβέρνηση έχει βαλθεί να ποινικοποιήσει το δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Πρόκειται για ακόμα μια συνταγματική εκτροπή που μας οδηγεί πιο κοντά στον πλήρη εκφασισμό του κράτους. ΜΦΔ 👊🏾

Ρατσιστική επίθεση από αριθμό ατόμων με κουκούλες δέχθηκε το βράδυ στις 20 Γενάρη ο Κούρδος πολιτικός πρόσφυγας Χαλίλ Σαβδά που ζει στο Τραχώνι της Λεμεσού. Όπως αναφέρει σε μαρτυρία του οι κουκουλοφόροι τον κτύπησαν έξω από περίπτερο και τον ακολούθησαν μέχρι το σπίτι του όπου επιτέθηκαν σε και τους συγκατοίκους του και έσπασαν τα τζάμια. Το περιστατικό αυτό έγινε 10 μέρες μετά από άλλη επίθεση που δέχτηκε στη γειτονιά, από τα ίδια άτομα πιθανό, καθώς περπατούσε έξω το πάρκο. Παραθέτουμε κείμενο που μας έστειλε με καταγραφή των γεγονότων και των σκέψεων του. Ο Χαλίλ Σαβδά είναι αντιρρησίας συνείδησης στην Τουρκία και έχει ταλαιπωρηθεί για χρόνια στις τουρκικές φυλακές διεκδικώντας το δικαίωμα του να μην υπηρετήσει στον στρατό. Ρατσιστική επίθεση στη Λεμεσό: Μια νύχτα πίσω από τα οδοφράγματα   ✍🏾 Χαλίλ Σάβδα Σας γράφω αυτές τις γραμμές στις 5 το πρωί, οχυρωμένος πίσω από την πόρτα και βρίσκοντας καταφύγιο στο πίσω δωμάτιο του σπιτιού.   Δεν βρίσκομαι στην Τουρκία ή στη ναζιστική Γερμανία – βρίσκομαι στην Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος-μέλος της ΕΕ.   Είναι 21:30 το βράδυ. Η ημερομηνία είναι 10 Ιανουαρίου 2025. Ο τόπος είναι το χωριό Τραχώνι στη Λεμεσό.  Η νύχτα είναι ανοιξιάτικη και ο ουρανός είναι γεμάτος αστέρια. Στο πάρκο απέναντι από την εκκλησία του χωριού βρίσκονται κάποιοι νεαροί. Περνάω από το πάρκο – φωτίζουν με λέιζερ προς το μέρος μου. Δεν κοιτάζω τους νεαρούς – συνεχίζω να περπατώ προς τον κάδο ανακύκλωσης. Θα πετάξω τα ρούχα που δεν χρησιμοποιώ σε δύο σακούλες στον κάδο ανακύκλωσης.   Υπάρχουν πολλοί αλλόκοτοι άνθρωποι στο Τραχώνι και δεν θέλω φασαρίες. Κάποιος φωνάζει από πίσω μου. Κοιτάζω – πετάει ένα μαύρο αντικείμενο προς το μέρος μου. Κάνω μερικά βήματα πίσω.  – Υπάρχει πρόβλημα;   Με περικυκλώνουν 5-6 νεαροί άνδρες με καλυμμένα τα πρόσωπά τους. «Από πού είσαι;» με ρωτούν.   – Είμαι Κούρδος.   «Δώσε μας χρήματα», μου λένε.    Δεν έχω χρήματα πάνω μου. Τους δείχνω τις τσέπες μου.  – Δεν έχω καθόλου χρήματα.  Φοβάμαι, αν είχα χρήματα πάνω μου θα τους τα έδινα, αλλά δεν έχω!   Ένας από τους νεαρούς άνδρες μιλάει στο τηλέφωνο.   «Τούρκο, Τούρκο», είπε για μένα. Τότε ένας νεαρός με χτυπάει στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Ένας άλλος με σπρώχνει.   «Σας παρακαλώ, σταματήστε», λέω.   Δεν σταματούν. Ένας άλλος με κλωτσάει. Πέφτω στο έδαφος. Είμαι σε κατάσταση σοκ. Για πρώτη φορά στη ζωή μου δέχομαι ρατσιστική επίθεση από πολίτες. Είναι σαν το γαλάζιο του ουρανού και η άνοιξη να χάνονται σε μια στιγμή. Σηκώνομαι όρθιος. Έχω ακόμα τα ρούχα στο χέρι μου, δεν τα αφήνω.   «Παρακαλώ καλέστε την αστυνομία», φωνάζω με όλη μου τη δύναμη.  Τα παράθυρα των γύρω σπιτιών δεν ανοίγουν. Ένα μαύρο αυτοκίνητο εμφανίζεται. Φωνάζω δυνατά προς το αυτοκίνητο. – Παρακαλώ καλέστε την αστυνομία.   Για τους ανθρώπους στο αυτοκίνητο με το κινητό τηλέφωνο,  – «Φλέμο, Φλέμο» και με κοροϊδεύουν.   Προσπαθώ να τρέξω προς το σπίτι. Άλλη μια γροθιά πέφτει στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου. Οι παντόφλες μου πέφτουν από τα πόδια μου, αφήνω τις τσάντες από τα χέρια μου στο έδαφος και τρέχω προς το σπίτι. Όλα αυτά συμβαίνουν μέσα σε 1-2 λεπτά.   Όταν έφτασα στο σπίτι, το είπα στον συγκάτοικό μου Mehmet Akgül.   – Μου επιτέθηκαν, κάλεσε την αστυνομία.   Ο Mehmet καλεί την αστυνομία. Δεκαπέντε λεπτά αργότερα φτάνει ένα περιπολικό της αστυνομίας. Τους λέω για τη ρατσιστική επίθεση και τους δείχνω το μέρος όπου έγινε η επίθεση. Η αστυνομία δεν πήγε να κοιτάξει το μέρος που βρισκόταν 80 μέτρα μακριά.   «Θα πάμε με την ομάδα και θα δούμε», είπαν.  Ακριβώς 10 ημέρες μετά από αυτή την επίθεση…  Το μέρος είναι πάλι το Τραχώνι, η ημερομηνία είναι 20 Ιανουαρίου 2025, το ρολόι δείχνει 21:44. Γυρίζω σπίτι από το περίπτερο που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το σπίτι μου στην οδό Μόρφου 3. Δεκαπέντε-είκοσι νεαροί ντυμένοι στα μαύρα εμφανίζονται στη γωνία. Με αναγνωρίζουν. Αρχίζουν να με χτυπούν. Συνειδητοποιώ ότι είναι πάλι η ίδια ρατσιστική συμμορία! Φωνάζω δυνατά και τρέχω προς το σπίτι. Κάποιοι από αυτούς με κλωτσάνε. Ο συγκάτοικός μου Mehmet Akgül και ο Talip Ugurlu ακούνε τη φωνή μου και βγαίνουν στο μπαλκόνι.   «Σταματήστε, σταματήστε, σταματήστε», λένε στους νεαρούς. Έρχονται προς το σπίτι. Η πρώτη μου σκέψη είναι να μπω στο σπίτι και να πάρω το τηλέφωνο. Μπαίνω στο σπίτι και παίρνω το τηλέφωνό μου από το σαλόνι.   Βγαίνω έξω. Θέλω να τραβήξω μια φωτογραφία των νεαρών για να αποκαλύψω την ταυτότητα των επιτιθέμενων και να τους καταγγείλω στην αστυνομία. Για λίγα δευτερόλεπτα δεν μπορώ να ρυθμίσω το τηλέφωνο. Οι επιτιθέμενοι βλέπουν το τηλέφωνο – γίνονται πιο επιθετικοί.   Άρχισαν να επιτίθενται και στους τρεις μας.   Εν τω μεταξύ, ένα λευκό αυτοκίνητο σταματά μπροστά από το σπίτι και προσπαθεί να ηρεμήσει τους νεαρούς.   Δεν σταματούν. Λένε «Τούρκο, Τούρκο» και μας πετούν πέτρες.   «Θα σας σκοτώσουμε», λένε.  Μας απειλούν ότι θα μας σκοτώσουν. Τρέχουμε μέσα στο σπίτι. Ο Mehmet προσπαθεί να κλειδώσει την πόρτα. Εκείνη τη στιγμή πέταξαν το τραπέζι και τις γλάστρες που είχαν στα χέρια τους στην πόρτα. Το τζάμι της πόρτας έσπασε και έκοψε τη μύτη του Mehmet. Η μύτη του άρχισε να αιμορραγεί. Η μύτη του Mehmet αιμορραγούσε από τη μια και από την άλλη αυτός προσπαθούσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με την αστυνομία.   Περιμέναμε την αστυνομία για 45 λεπτά. Η αστυνομία δεν ήρθε. Μας τηλεφώνησαν και μας είπαν «ελάτε στο αστυνομικό τμήμα»! Αν δεν ήταν το λευκό αυτοκίνητο, η επίθεση θα ήταν ακόμη πιο σοβαρή.   Πήγαμε στο αστυνομικό τμήμα της Επισκοπής! Και πάλι κάναμε ποινική καταγγελία. Μιλήσαμε για τη ρατσιστική επίθεση και δείξαμε το υλικό που είχα τραβήξει με το κινητό μου.   «Δεν φαίνεται ξεκάθαρα», είπε η αστυνομία.. «Καταθέτετε ποινική καταγγελία;» μας ρωτάνε.  -Ναι, ναι.  -Αλλά αν κάνετε μήνυση, θα πληρώσετε για τον δικηγόρο.   Οπόταν… Δεν θα έπρεπε να κάνουμε μήνυση; Η αστυνομία σχεδόν να πει «μην κάνετε ποινική καταγγελία»!   «Δεν αισθανόμαστε ασφαλείς, δεν μπορούμε να μείνουμε σε αυτό το σπίτι έτσι» λέμε εμείς.  «Έχουμε ανθρώπους εκεί, θα τους το πούμε, δεν θα επέμβουν» είπαν οι αστυνομικοί.   Τι εννοείτε…  Η συμπεριφορά της αστυνομίας μας εξέπληξε!   Μετά το νοσοκομείο και το αστυνομικό τμήμα πάλι, καταφέραμε να γυρίσουμε σπίτι στις 2.30 π.μ. Αν υπήρχε κάποιο μέρος που θα μπορούσαμε να είχαμε πάει, δεν