afoa.cy

Afoa Cyprus

Towards a non-binary island: on the NIMAC exhibition and other demons

Rahme Veziroglu & Panayiotis Achniotis This text comes from a polyphonic space in which we have a yearslong practice of having difficult conversations with one another safely. Our spectrum ranges from building archetypes for horizontal organizing practices, to the best way of making tarhana/τραχανά. We consider using this space particularly meaningful in addressing the concerns we share about the debate going on about the exhibition at NiMAC. In it, we recognise a political reflex much older than this exhibition and larger than one artist: what does being against occupation mean in Cyprus? Who gets to decide who is a collaborationist of what occupation? And more importantly, how can we keep the struggle alive to find the words and the languages to speak about Cyprus beyond the imposed binary thinking that has trapped us in the same maze for decades now?  For those who did not follow, the main reason for the protest at NiMAC and online campaign was the participation of Emin Çizenel in an exhibition, based on the fact that he designed the TRNC flag in 1984. The Ecologists Party lobbied against the exhibition and two people protested at the opening night with a placard that read “stop normalising the occupation #artwashing”. The demands are the cancellation of the exhibition or removal of Çizenel’s work and an apology and statement from Çizenel, from the curator Esra Plümer Bardak and the NiMAC administration. Çizenel’s work in the exhibition is part of the Republic of Cyprus State Collection and temporarily on loan. The campaign continues online.  Before getting into the thorny jungle of political terminology, we say it plainly and clearly from the beginning: the protest may appear to use a language that on paper sides with liberation and anti-colonialism, but the trouble lies exactly in this ‘on paper’ aspect of it which overlooks and erases context and reproduces the same binary, punitive, status-quo logic that has kept Cyprus politically and imaginatively trapped.  We recognise ‘normalising occupation’ as a serious concern. We are deeply troubled by the material forms of normalisation: the unlawful greed economy built on GC properties in the north and the relentless culture of plunder that is deteriorating every fiber of the moral and political compass of the community. We are mobilising against the hardening of the border regime, increased surveillance, institutional separation, the everyday reproduction of partition, and the political/financial investments that make reunification less possible.  Here’s where we consider the problem begins: political concepts lose their gravity when they become metaphors, moral badges or slogans detached from material histories, intention, practice and consequence. Here these concepts are not approached as situated political questions but as ‘copy-paste’ accusations derived from liberation movements that have strong support and credibility. This repeats a colonial reflex: importing a moral vocabulary while avoiding the difficult work of embodied political understanding.  We need to remind ourselves that the so-called “Cyprus problem” is not just a case of “invasion and occupation” and that it didn’t start in 1974; it started even before 1963. We need to remind ourselves why positioning in this way has been of crucial importance for imagining a future beyond nationalist division and imperialist domination in Cyprus. This is not to deny the Turkish army’s occupation nor the struggles that comrades in the north are waging against it. It is to say though that, amid the deepening division of our country, we cannot afford to buy into narratives and actions that contribute to further entrenching nationalist domination and status quo—be it in the name of anti-occupation, of anti-imperialism, of the nation, or whatever else. We need more than ever to build a vocabulary of our own that goes beyond buzzwords. There are two interconnected angles from which we are going to approach these claims: methodology of the protest and the political imagination derived from it. We will look into methodology from the lens of a) conceptual appropriation and b) symbolic gesture. We will then address the general context: what does the wider political horizon of the protestors reveal in relation to their current narrative. Today we observe on a global scale that the critical vocabulary of anti-capitalism/nationalism/colonialism/authoritarianism is methodically taken out of context and utilised in the service of maintaining, deepening and/or capitalising on these very hegemonic structures. It functions as a semantic trap. It is important to address and dismantle these systemic strategies that not only serve this purpose but also, perhaps more importantly, hijack the intellectual and physical labour of the people working on the ground who meticulously lay the building blocks of (re)unification of communities, collectives, sectors and classes. But this is not at all an easy task. The trap is sneaky, ready at all times to take advantage of stigma, categorise, divide and adjudicate. We are more familiar with this methodology when utilised by institutions and people holding political power. A much more troubling impact of the trap is achieved when it is internalised and adopted as a legitimate method of political debate by people seemingly closer to the grassroots level. The danger here is that hegemony no longer comes from above, from the institutional level. It begins to circulate and reproduce itself through people.  Reproduction operates in several directions. Firstly, decontextualised concepts generate an obscure communication zone from the start through selective erasure and reduction. This obscurity is instrumental in making wider ideological investments harder to see. Secondly and consequently: demands voiced from a place of erasure, force a defensive response and a start from absolute zero at that, a journey laced with many other traps. Needless to say, life itself does not have space in this debate, only one-dimensional interpretations of macro structures. Those few who take on this exhausting task and engage are categorised in the either/or binary, the remaining majority are pushed into silence simply because they want to avoid the trap or into giving more space to damaging arguments.  The claim of the protestors operates as if what happened before 1974 can be set aside for the sake of the

Towards a non-binary island: on the NIMAC exhibition and other demons Read More »

Κακουργήματα καταγράφονται στο πόρισμα για το Κράτος Μαφία

Εισήγηση για κατηγορίες διαφθοράς εναντίον Αναστασιάδη και άλλων 14 φυσικών και νομικών προσώπων Δημοσιεύτηκε στις 16 Ιούνη το πόρισμα της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς σε σχέση με όσα καταγράφει στο βιβλίο του «Κράτος Μαφία» ο Μακάριος Δρουσιώτης. Το πόρισμα εντοπίζει, μεταξύ άλλων, κατάχρηση εξουσίας και εμπορία επηρεασμού από μέρους του πρώην προέδρου, Νίκου Αναστασιάδη σε εφτά περιπτώσεις, διαπιστώνοντας ενδεχόμενα ποινικά αδικήματα, τα οποία θα πρέπει να διερευνηθούν από ποινικούς ανακριτές. Οι περιπτώσεις αυτές αφορούν: παρέμβαση Αναστασιάδη προς τον τότε γενικό εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη κατά τη διερεύνηση των φερόμενων δωροδοκιών προς ελληνοκυπριακά κόμματα (περιλαμβανομένου του ΔΗΣΥ) από την εταιρεία Focus Maritime.υποστήριξη της προεδρικής υποψηφιότητας του Αναστασιάδη στις εκλογές του 2013 από τη Λαϊκή Τράπεζα. Η τράπεζα, που χρεοκόπησε το 2013, είχε πληρώσει στα τέλη του 2011 €250,000 στον Αναστασιάδη μέσω offshore εταιρείας.παρέμβαση Αναστασιάδη και στην υπόθεση σύλληψης της Elena Rybolovleva το 2014, μετά το διαζύγιό της με τον Ρώσο δισεκατομμυριούχο Dmitry Rybolovlev. Στα συμπεράσματα της έρευνας αναφέρεται ότι ο ιδιοκτήτης και διευθυντής της Gnora Communication Consultants, Ανδρέας Χατζήκυριακος, λειτούργησε ως σύνδεσμος μεταξύ Αναστασιάδη και Rybolovlev για συμφωνία που προέβλεπε ένα δωρεάν ταξίδι του Αναστασιάδη με ιδιωτική πτήση στις Βρυξέλλες εκείνη την περίοδο.παρέμβαση του Αναστασιάδη το 2010, ως προέδρου του ΔΗΣΥ και βουλευτή, προς το υπουργείο Εσωτερικών, για το χρυσό διαβατήριο του Alexander Abramov. Τα υπόλοιπα φυσικά και νομικά πρόσωπα και οι κατηγορίες που προτείνει η Αρχή κατά της Διαφθοράς είναι:* το δικηγορικό γραφείο Νίκος Χρ. Αναστασιάδης και οι νομικοί Στάθης Λεμής και Φάνος Φιλίππου: νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και εμπορία επηρεασμού* ο πρώην βοηθός γενικός εισαγγελέας, Ρίκκος Ερωτοκρίτου, που έχει ήδη εκτίσει ποινή φυλάκισης για δωροδοκία: κατάχρηση εξουσίας* ο πρώην δικαστής Χάρης Σολομωνίδης: δεκασμός δημόσιου λειτουργού, συναλλαγές με αντιπροσώπους που υποδηλώνουν διαφθορά, αθέμιτη κτήση περιουσιακού οφέλους* το δικηγορικό γραφείο Ανδρέα Νεοκλέους & ΣΙΑ και ο νομικός Παναγιώτης Νεοκλέους: δεκασμός δημόσιου λειτουργού, συναλλαγές με αντιπροσώπους που υποδηλώνουν διαφθορά, ενεργός δωροδοκία δημόσιων αξιωματούχων και Εταιρική Ευθύνη νομικού προσώπου, συνωμοσία για ανατροπή της πορείας της δικαιοσύνης* ο Dmitry Rybolovlev: εμπορία επηρεασμού* ο Ανδρέας Χατζήκυριακος: εμπορία επηρεασμού* ο Ευθύμιος Μπουλούτας (τότε διευθύνων σύμβουλος της Λαϊκής Τράπεζας): εμπορία επηρεασμού, νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες * ο Νίκος Κουγιάλης (πρώην Υπουργός Γεωργίας): κατάχρηση εξουσίας* ο Γιώργος Βαρνάβα (πρώην βουλευτής ΕΔΕΚ): κατάχρηση εξουσίας* η Εύα Ρωσσίδου Παπακυριάκου (πρώην επικεφαλής της Μονάδας Καταπολέμησης Αδικημάτων Συγκάλυψης -ΜΟ.ΚΑ.Σ): κατάχρηση εξουσίας και παραμέληση υπηρεσιακού καθήκοντος* ο Ιωάννης Σωτηριάδης (Ανώτερος Αξιωματικός Αστυνομίας): κατάχρηση εξουσίας Η μπάλα βρίσκεται πλέον στο γήπεδο της Νομικής Υπηρεσίας για τα επόμενα βήματα. Υπενθυμίζεται ότι ο Γενικός Εισαγγελέας Γιώργος Σαββίδης και ο αναπληρωτής του Σάββας Αγγελίδης είχαν διατελέσει υπουργοί στην κυβέρνηση Αναστασιάδη και αντιμετωπίζουν σύγκρουση συμφέροντος στη συγκεκριμένη υπόθεση. Η δικηγόρος του Δρουσιώτη, Λητώ Καριόλου, και άλλοι ειδικοί έχουν ζητήσει η ποινική διερεύνηση να γίνει από ανεξάρτητους ερευνητές εκτός Νομικής Υπηρεσίας. Ερωτήματα εγείρονται, επίσης, για τον χρόνο δημοσίευσης του πορίσματος, καθώς αν αυτό είχε δημοσιοποιηθεί πριν τες βουλευτικές εκλογές, ενδεχομένως το αποτέλεσμα να ήταν διαφορετικό.

Κακουργήματα καταγράφονται στο πόρισμα για το Κράτος Μαφία Read More »

Κατ’ εντολή του ΕΛΑΜ η αστυνομική επιδρομή στη Λάρνακα

Ο Σωτήρης Ιωάννου μολοά τα κόζια για την κρατική δολοφονία του 48χρονου από το Κονγκό «Προεκλογικά λόγια που έγιναν μετεκλογικές πράξεις» είναι, σύμφωνα με τον Σωτήρη Ιωάννου, βουλευτή του ελαμ, η αστυνομική δολοφονική επιδρομή που οδήγησε στον θάνατο 48χρονου μετανάστη από το Κονγκό και τον τραυματισμό άλλων δύο ομοεθνών του στη Λάρνακα την Τετάρτη 27 Μάη. Σε βίντεο που ανάρτησε, ο ελαμίτης βουλευτής ισχυρίζεται ότι είχε καταγγείλει πριν μερικές εβδομάδες στις αρχές ότι μετανάστες κατοικούν σε ορισμένες ακατάλληλες πολυκατοικίες και «γκετοποιούν» την περιοχή Σωτήρος και Λιμανιού στη Λάρνακα. Την ίδια τη μέρα της εγκληματικής επιδρομής, διαπίστωσε με ικανοποίηση πως τα όργανα του κράτους ανταποκρίθηκαν στις καταγγελίες του. Στην ουσία, ο Σωτήρης Ιωάννου περήφανα μας λέει πως η πολιτεία υλοποίησε τις εντολές του. Το περιεχόμενο και το ύφος του λόγου του φασίστα βουλευτή είναι απόδειξη της κανονικοποίησης και της εμπέδωσης του φασιστικού λόγου και των ακροδεξιών πολιτικών στην κυπριακή πολιτική και στην καθημερινότητά μας. Ο λόγος του Σωτήρη Ιωάννου δεν παραπέμπει σε λόγο εκπροσώπου κόμματος αλλά σε λόγο εκπροσώπου της κυβέρνησης. Γιατί το ελαμ κατάφερε να διπλασιάσει τις έδρες του στις πρόσφατες εκλογές και άρα να αποκτήσει ρυθμιστικό ρόλο. Αλλά -όπως έχουμε διαπιστώσει εδώ και καιρό και όπως συμβαίνει και αλλού με την ακροδεξιά- έχει καταφέρει και να διαχύσει αντιμεταναστευτικές και άλλες ακροδεξιές ιδέες και στα υπόλοιπα κόμματα της δεξιάς και στην ουσία να κυβερνά χωρίς καν να είναι επίσημα στην κυβέρνηση. Το «σπάσιμο» των «γκέτο» και η πάταξη της «εγκληματικότητας» που οραματίζεται ο Σωτήρης Ιωάννου και το κόμμα του, και που αποτελούν μέρος του λαϊκιστικού προγράμματος κάθε ακροδεξιού κόμματος, δεν σημαίνουν τίποτα άλλο παρά τη δίωξη, τον αποκλεισμό ακόμα και τον θάνατο ανθρώπων που ανήκουν στο πιο ευάλωτο κομμάτι της κυπριακής κοινωνίας. Ωστόσο, τα μόνα επικίνδυνα γκέτο που πρέπει να σπάσουν είναι άλλα, αυτά στα μυαλά του κάθε ελαμίτη και κάθε θιασώτη της εθνικο-κοινωνικής καθαρότητας, αυτά που ευθύνονται για την προώθηση του ρατσιστικού μίσους και την υλοποίηση ρατσιστικών εγκλημάτων, όπως αυτό στη Λάρνακα τις προηγούμενες μέρες. Υπενθυμίζουμε, ότι όταν έπεφτε πιστολίδι μεταξύ μαφιόζων στο κέντρο της Λάρνακας τον Φλεβάρη, κι ενώ αρχικά το ελαμ βγήκε να παίξει το γνωστό τροπάρι περί εγκληματικότητας από τις μεταναστευτικές κοινότητες, όταν τελικά διαφάνηκε ότι πίσω από την ανταλλαγή πυρών βρισκόταν η εγχώρια μαφία της πόλης, το φασιστικό μόρφωμα το γύρισε στις γαργάρες στα «περβόλια του Λάζαρου».

Κατ’ εντολή του ΕΛΑΜ η αστυνομική επιδρομή στη Λάρνακα Read More »

Κατά συρροήν δολοφόνοι

Ακόμα ένας νεκρός μετανάστης μετά από επιδρομή της αστυνομίας Ακόμα ένας νεκρός μετανάστης μετά που επιδρομή της αστυνομίας, τζιαι θκυο ακόμα στο νοσοκομείο. Ακόμα ένας ανώνυμος θάνατος μιας αβίωτης ζωής που τη βία της εξουσίας. Τρεις μέρες μετά τες βουλευτικές εκλογές, όπου το φασιστικό ελαμ εδιπλασίασε τις έδρες του, το κράτος εντείνει, αναμενόμενα, τες ρατσιστικές θανατοπολιτικές. Όπως είπαμε τζιαι πριν λίες μέρες, τάξη τζιαι ασφάλεια για το ελαμ ένει ο λαός να αποδεχτεί τη φτωχοποίησή του. Τάξη τζιαι ασφάλεια για την άρχουσα τάξη ένει ο κόσμος να γελά με τον θάνατο ενός ακόμα φτωχού που έππεσε που το μπαλκόνι αντί να στρέφει την οργή του προς όσους μας κλέφκουν τα σπίθκια μας, τους μισθούς μας, τα δικαιώματά μας. Ο λεγόμενος «κοινωνικός φιλελευθερισμός» που επαγγέλλεται ο Χριστοδουλίδης έννεν τίποτε άλλο που τον απόλυτο κοινωνικό κανιβαλισμό. Η νέα κρατική δολοφονία έρκεται να προστεθεί σε μια σειρά περιστατικών της θανατοπολιτικής της παρούσας κυβέρνησης: * στις 10 Απρίλη 2024, παρόμοια αστυνομική επιδρομή οδήγησε στον θάνατο του Ανισούρ Ραχμάν στη Λεμεσό. Οι συγκάτοικοί του, μοναδικοί μάρτυρες όσων είχαν γίνει τζιείνο το πρωί, εμεταφερτήκαν με συνοπτικές διαδικασίες στο κέντρο «υποδοχής» στην Κοφίνου τζιαι αναγκαστήκαν να υπογράψουν «εθελούσιο» επαναπατρισμό παρά την τραυματική εμπειρία που εβιώσαν. Ένας που τους συγκάτοικους που είσσιεν τραυματιστεί, πηδώντας τζιαι τούτος που το μπαλκόνι, εκρατήθηκε για νοσηλεία στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού χωρίς να υπάρχει περαιτέρω ενημέρωση για την κατάστασή του.* στις 6 Γενάρη 2025 αστυνομικοί εδολοφονήσαν τον Σοαΐμπ Χαν κατά τη διάρκεια επιχείρησης «κατά της λαθροθηρίας» στην Ποταμιά. Για τούτες τες κρατικές δολοφονίες, κανένας εν ελογοδοτήσε. Αντίθετα η αστυνομία απάντησε με σκληρή καταστολή τζιαι συλλήψεις εναντίον όσων ετόλμησαν να σπάσουν στον δρόμο τον ρατσιστικό μονόλογο του κράτους. Επιπλέον, τους τελευταίους 16 μήνες είχαμε:* εννιά θύματα που πυρκαγιές ή εκρήξεις, που επροκληθήκαν σε σπίθκια όπου τα άτομα που εμεινίσκαν μέσα επροσπαθούσαν να ζεσταθούν.* εφτά θύματα σε ναυάγιο ανοιχτά της Κύπρου στις 17 Μάρτη 2025 (μαρτυρίες αναφέρουν ότι το πλοίο εμετέφερε 21 άτομα).* θκυο θύματα που την κατάρρευση πολυκατοικίας στη Γερμασόγεια στες 10 Απρίλη 2026. Οι θάνατοι μεταναστών κάτω που «αδιευκρίνιστες συνθήκες» κατά τη διάρκεια αστυνομικών επιχειρήσεων ξημερώνουν το μέλλον που επιφυλάσσει η άρχουσα τάξη για ούλλους τους φτωχούς τούτου του τόπου. Η υποτίμηση των ζωών των μεταναστών—με επιχειρήσεις σκούπας, με τες επισφαλείς τζιαι επικίνδυνες δουλειές, με τες συμμορίες που τους χτυπούν σε καθημερινή βάση, με τον ρατσιστικό οχετό στα social media—σημαίνει παράλληλα την κανονονικοποίηση της υποτίμησης των ζωών των Κυπραίων με χάλια μισθούς, χωρίς πρόσβαση στη στέγαση, χωρίς προστασία του περιβάλλοντος. Επειδή ο φασισμός έρκεται για ούλλους. Ακόμα τζιαι αν τα πιο αδύνατα κομμάθκια του πληθυσμού βιώνουν τη φασιστική βία σε πολλαπλάσιο βαθμό. Ακόμα τζιαι αν κάποιοι νομίζουν ότι η βία εν να σταματήσει μόνο στα ξένα σώματα. ENGLISH Serial killings of the state Another migrant dead after a police raid Another migrant is dead following a police raid, and two more are in hospital. Another anonymous death at the hands of state violence. Three days after the parliamentary elections, in which the fascist party ELAM doubled its seats, the state intensifies its racist thanatopolitics. As we said recently, law and order for ELAM means the people accepting their impoverishment. For the ruling class, it means the world laughing at the death of another migrant who fell from a balcony, rather than turning its anger towards those who steal our homes and wages. The so-called ‘social liberalism’ preached by Christodoulides is nothing other than social cannibalism. This latest state killing adds to a series of incidents that have occurred under the current government. On April 10, 2024, a police raid led to the death of Anisur Rahman in Limassol. His housemates were summarily transferred to the Kofinou ‘reception’ centre and forced to sign ‘voluntary’ repatriation papers. OnJanuary 6, 2025, police killed Shoaib Khan during an ‘anti-poaching’ operation in Potamia. For these state killings, no one has been held accountable.In the last 16 months, we have also seen: nine victims of fires or explosions in homes where people were trying to keep warm; seven victims in a shipwreck off Cyprus on March 17, 2025; and two victims from the collapse of a block of flats in Germasogeia on April 10, 2026. Migrant deaths under ‘unexplained circumstances’ during police operations foreshadow the future the ruling class has planned for all the poor of this country. The devaluation of migrants’ lives is tied to the normalisation of the devaluation of Cypriot lives: terrible wages, no housing access, no environmental protection. Fascism is coming for everyone. Even if the most vulnerable experience it more intensely. Even if some think violence will only be directed at foreign bodies.

Κατά συρροήν δολοφόνοι Read More »

Για το χρέος του κράτους στο ΤΚΑ και το ενδεχόμενο δημιουργίας επενδυτικού ταμείου

✍🏾 Δημήτρης Δημητρίου Την προηγούμενη βδομάδα, το υπουργείο Εργασίας ανακοίνωσε την πρόθεσή του να εξοφλήσει σταδιακά το χρέος €12 δισεκατομμυρίων που οφείλει το κράτος στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΤΚΑ). Το πλάνο της κυβέρνησης είναι να επιστρέφονται στο ΤΚΑ €100-120 εκατομμύρια τον χρόνο (άρα η εξόφληση θα χρειαστεί περίπου 30 χρόνια). Επιπλέον, το υπουργείο γνωστοποίησε την πρόθεσή του να προχωρήσει σε επενδύσεις των αποθεματικών του ΤΚΑ, τα οποία σύμφωνα με τους επίσημους υπολογισμούς ανέρχονται σε €800 εκατομμύρια τον χρόνο. Ο αρμόδιος υπουργός ανέφερε ότι για το σκοπό αυτό θα συσταθεί ένα επενδυτικό ταμείο. Πιο κάτω, το μέλος της κοινότητας μας, Δημήτρης Δημητρίου παραθέτει την ανάλυσή του για τα διάφορα είδη επενδυτικών ταμείων. Τι είναι το επενδυτικό ταμείο (ΕΤ)Γενικά είναι μια δεξαμενή χρηματικών πόρων που προέρχονται από διάφορους επενδυτές. Αυτοί οι πόροι αξιοποιούνται επενδύοντας σε διάφορες χρηματιστηριακές αξίες (μετοχές, ομόλογα) ή/ και σε αγορές συναλλάγματος. Τα επενδυτικά ταμεία μπορούν να επενδύουν σε πολύτιμα μέταλλα (χρυσός) ή ακόμα και σε εμπορεύματα στα διάφορα commodity markets (σιτάρι, πετρέλαιο κ.λπ).  Υπάρχει συνήθως μια διαχειριστική επιτροπή (investment fund manager and committee), η οποία είναι υπεύθυνη για τη στρατηγική που θα ακολουθηθεί και για την καθημερινή λειτουργία του Ταμείου. Υπάρχουν πολλές κατηγορίες ΕΤ όπως, π.χ., τα Αμοιβαία Κεφάλαια (Mutual Funds) καιτα Hedge Funds, που είναι συνήθως υψηλού ρίσκου αφού ασχολούνται με χρηματιστηριακά παράγωγα και που κερδοσκοπούν προεξοφλώντας μια μελλοντική αξία του χρηματοοικονομικού προϊόντος. Βασικά το κάθε είδος του  ΕΤ βασίζεται πάνω στο επενδυτικό προφίλ του επενδυτή. Υπάρχουν ΕΤ υψηλού ρίσκου,  χαμηλού ρίσκου και μεσαίου ρίσκου. Υψηλού ρίσκου ΕΤ αφορά διάφορες χρηματιστηριακές αξίες, π.χ., μετοχές σε διεθνή χρηματιστήρια, όπως  μετοχές που βρίσκονται στο FTSE Index του χρηματιστηρίου του Λονδίνου ή S&P Index της Νέας Υόρκης κ.ά. Χαμηλού ρίσκου (συντηρητική στρατηγική) είναι συνήθως οι επενδύσεις σε κρατικά ομόλογα. Χαρακτηριστικό τους οι σταθερές αποδόσεις, π.χ., δεκαετή ομόλογα με επιτοκιακή απόδοση 3% πάνω στην ονομαστική τους αξία στη λήξη τους. Ακόμα και τα ‘’χαμηλού ρίσκου’’  δεν είναι χωρίς ρίσκο όπως θα δούμε παρακάτω. Μεσαίου ρίσκου ΕΤ έχουν ένα μείγμα των δύο πιο πάνω. Ο Υπουργός είναι γενικολόγος και ασαφής, αφού δεν μας λέει το είδος του ΕΤ. Απλώς μας λέει ότι θα είναι σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα με τους Διαχειριστές βάσει επίσης Ευρωπαϊκών προτύπων. Τα ευρωπαϊκά πρότυπα είναι γενικές κατευθυντήριες γραμμές όπως η διαφάνεια και η λογοδοσία. Την καθαυτό επενδυτική πολιτική όμως την καθορίζει το κάθε κράτος ξεχωριστά σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία της κάθε χώρας. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει νομοθεσία στην Κύπρο που να εγγυάται έστω ελάχιστες σταθερές αποδόσεις των ΕΤ. Πέραν του γεγονότος ότι η Κύπρος σήμερα βρίσκεται στο top list της διαφθοράς και της αδιαφάνειας (που αυτές οι πραγματικότητες θα αντανακλούν πάνω στην επιλογή του Διευθυντή και της Διαχειριστικής Επιτροπής), η φάση στην οποία περνά ο παγκόσμιος καπιταλισμός δεν μας αφήνει αισιόδοξους ότι θα υπάρχουν ελάχιστες εγγυημένες αποδόσεις ακόμα και σε κρατικά ομόλογα. Να μην ξεχνούμε το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, που ήταν η κυριότερη αιτία της τραπεζικής κρίσης στην Κύπρο. Ακόμα και οι αποδόσεις των «ασφαλών» ομολόγων χωρών της Ευρωζώνης δεν είναι διαχρονικά σταθερές. Αν είναι  υφεσιακό το οικονομικό κλίμα και ζοφερό το μέλλον,  τα ομόλογα δεν έχουν ψηλή αξία στις αγορές και άρα οι αποδόσεις είναι ψηλές, αφού το επιτόκιο (bond coupon rate) είναι σταθερό πάνω στην ονομαστική αξία του ομολόγου. Όταν το κλίμα είναι αισιόδοξο με τις οικονομίες να έχουν άνοδο, τα ομόλογα έχουν ψηλή αξία αγοράς και άρα οι αποδόσεις είναι χαμηλές. Ιστορικά ακόμα και τα γερμανικά ομόλογα δεν είναι σταθερά, αφού εξαρτώνται από το παγκόσμιο οικονομικοπολιτικό κλίμα. Για παράδειγμα, τη δεκαετία 2011- 2021, ιδιαίτερα με την πολιτική της Ευρωπαϊκής Τράπεζας για ενίσχυση της ρευστότητας (ποσοτική χαλάρωση) δόθηκε ώθηση στην αγορά των γερμανικών ομολόγων, που τα οδήγησαν σε πολύ ψηλές τιμές, με συνέπεια οι αποδόσεις να είναι πλησίον του μηδενός. Σήμερα που υπάρχει αποβιομηχανοποίηση στη Γερμανία, η ζήτηση είναι χαμηλή και οι αποδόσεις είναι περίπου στο 3-4% . Άρα στον καπιταλισμό δεν υπάρχει βεβαιότητα ούτε και σταθερότητα στις αποδόσεις. Με βάση τα σημερινά δεδομένα τίποτα δεν εγγυάται ότι το ΕΤ θα έχει σοβαρές αποδόσεις χωρίς να περικλείονται  σοβαρά ρίσκα. Αν υπάρχει περίπτωση ο Διαχειριστής να εγγυηθεί σταθερές αποδόσεις οι οποίες θα είναι μεγαλύτερες του επιτοκίου των εμπορικών τραπεζών, τότε αυτό θα ήταν μια ασφαλιστική δικλείδα που, όμως, μου φαίνεται δύσκολο να επιτευχθεί, αφού χρειάζονται τραπεζικές εγγυήσεις από διεθνείς τράπεζες υψηλού κύρους και αμφιβάλλω αν υπάρχει τράπεζα που θα αναλάμβανε σήμερα τέτοιου είδους υποχρέωση. Να υπενθυμίσω ότι, την περίοδο της χρηματιστηριακής φούσκας 1997-2003, ο Πρόδρομος Προδρόμου (υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΗΣΥ που διετέλεσε μετέπειτα και υπουργός) πίεζε τα αποθέματα των Κοινωνικών Ασφαλίσεων να επενδύονται στο ΧΑΚ και σε άλλα χρηματιστήρια του εξωτερικού. Ευτυχώς δεν πρόλαβε η κυβέρνηση του ΔΗΣΥ να υιοθετήσει τις προτροπές του Πρ Πρ, διότι ακολούθησε η μεγάλη κατρακύλα του ΧΑΚ, όπου χάθηκαν εκατομμύρια (ένας υπολογισμός ανεβάζει κατά μέσο όρο 28 000 λίρες Κύπρου για κάθε νοικοκυριό). Μετά ακολούθησε η μεγάλη τραπεζική κρίση το 2008, που ξεκίνησε με την χρεοκοπία της Lehman Bros στις ΗΠΑ. Αναπόφευκτα, το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων θα καταστρεφόταν και δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, όπως στα Ταμεία Συντάξεων, Ανεργίας, Πλεονάζοντος, Ασθενείας, Αδειών και άλλων  κοινωνικών ωφελημάτων. Επί μνημονίων, τα 12 δισ. που διαχρονικά η κυβέρνηση υφάρπαξε από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις δεν λογαριάστηκαν σαν δημόσιο χρέος αλλά σαν ενδοτμηματική μεταφορά πόρων  (για να φανεί λιγότερο το δημόσιο χρέος της Κύπρου και έτσι να έχει μια κάποια αξία η έκδοση κρατικών  ομολόγων). Υπήρξε, όμως, η δέσμευση ότι όλες οι κυβερνήσεις θα εγγυούνταν την κάλυψη των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Αυτό τουλάχιστον έδωσε ένα δίχτυ ελάχιστης προστασίας. Όμως, δεν διασφάλιζε μια προοδευτική αλλαγή που θα αυξήσει συντάξεις και ωφελήματα. Ανεξάρτητα από το αν θα προχωρήσει ή όχι η κυβέρνηση στην ίδρυση  ΕΤ,  θα πρέπει να δεσμευτεί στην επιστροφή των 12 δισ. στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αν πρόκειται να έχουμε ένα κράτος Κοινωνικής Πρόνοιας που να μεγεθύνεται χρόνο με το χρόνο και όχι να έχουμε τις σημερινές συντάξεις του ύψους των 400-500 ευρώ.

Για το χρέος του κράτους στο ΤΚΑ και το ενδεχόμενο δημιουργίας επενδυτικού ταμείου Read More »

ΛΑΒΕ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Είμαστεν μετανάστες/στριες, με ή χωρίς χαρκιά, πρόσφυγες, αιτούντες άσυλον. Είμαστεν κοπελλούθκια μεταναστών, γοννιοί Ευρωπαίων πολιτών.Εφτάσαμεν πρόσφατα στην Ευρώπην ή έσσιει δεκαετίες που είμαστε δαμέ ή εγεννηθήκαμεν δαμέ. Ήρταμεν δαμέ μετά που η Ευρώπη ήρτεν σε μας. Τίποτε εν δουλεύκει χωρίς εμάς: καμμιά κοινωνία εν μπορεί να αυτοσυντηρηθεί, καμμιά οικονομία εν μπορεί να ευημερήσει χωρίς τη δική μας συμβολή. Φροντίζουμεν ηλικιωμένους, κοπελλούθκια τζιαι γείτονες, κάμνουμεν την αόρατην τζιαι απλήρωτη δουλλειά που στηρίζει τες κοινότητες μας. Είμαστεν λεωφορειατζήες, ταξιτζήες, ντελιβεράες, μάειρες, ιδιοχτήτριες μαχαζιών, δασκάλες, νοσοκόμοι τζιαι γιατροί, καλλιτέχνες τζιαι αθλήτριες, είμαστεν σεξεργάτ(ρ)ιες. Σάζουμεν αυτοκίνητα, τηλέφωνα τζιαι κκομπιούτερς, χτίζουμε σπίθκια. Είμαστεν εποχιακοί εργάτες, προσωρινές εργάτριες, δημόσιοι υπάλληλοι, εργαζόμενες φοιτήτριες, έχουμεν σταθερές συμβάσεις ή συνδυάζουμεν πολλές δουλλειές, είμαστεν μέρος της οικονομίας της περιστασιακής απασχόλησης. Δουλεύκουμε χωρίς χαρκιά. Δουλεύκουμεν πίσω που τα μπαρ. Αποκλειούμαστεν που την αγοράν εργασίας. Κάπκοια που μας επκιάσαν σύνταξην τζιαι κάπκοια άλλα εν ιμπορούν. Σε ούλλην την Ευρώπην, είδαμεν την μακρόχρονην εκμετάλλευσην των συγγενών, των γειτόνων τζιαι των φίλων μας. Σε ούλλες τες χώρες, ρατσιστικές πολιτικές εργαλειοποιούν μας τζιαι αντιμετωπίζουν μας σαν αναλώσιμους. Άμαν εν έχουμεν χαρκιά, είμαστεν στο έλεος της κακοποίησης, της καταναγκαστικής εργασίας τζιαι της εκμετάλλευσης . Τζιαι άμαν έχουμεν άδεια εργασίας, εν έχουμεν προστασίαν τζιαι είμαστεν διμμένοι στους εργοδότες μας. Εβιώσαμεν δεκαετίες πολιτικών επιλογών τζιαι πολιτικών που εσχεδιαστήκαν για να μας μετατρέπουν σε εγκληματίες, δημιουργώντας συθθήκες για μεγάλης κλίμακας εκμετάλλευση, στερώντας μας την πρόσβαση σε νόμιμη διαμονή τζιαι εργασία, φυλακίζοντάς μας ή απελαύνοντάς μας. Τούντο σύστημα εκατάληξε ναν δυνατό μέσα που αιώνες επενδύσεων σε πόλεμον τζιαι συγκρούσεις, οικονομικήν εκμετάλλευσην τζιαι εξόρυξην πόρων, περιβαλλοντικήν υποβάθμισην τζιαι αποικιοκρατία, που αναγκάζουν την παγκόσμιαν πλειοψηφίαν να εγκαταλείψει τα σπίθκια της με τη βία. Στο ταξίδι μας για δαμέ, επυροβολήσαν μας στην ξηρά, επνίξαν μας στη Μεσόγειο Θάλασσα, εστιγματίσαν μας τζιαι εδολοφονήσαν μας χωρίς να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Είμαστεν εκτεθειμένα σε έμφυλη βία, βιασμούς τζιαι κακοποίηση. Εν είμαστε προστατευμένα.  Εκουραστήκαμεν που τη βία. Τωρά που είμαστεν δαμέ, οι κυβερνήσεις αποφασίζουν πκοιος εν «καλός» μετανάστης τζιαι πκοιος όι, πκοιος αξίζει να δουλεύκει τζιαι πκοιος όι. Ρατσιστικές αφηγήσεις παρουσιάζουν μας ως απατεώνες επιδομάτων τζιαι κλέφτες θέσεων εργασίας. Εκουραστήκαμεν που τον ρατσισμόν τζιαι τες διακρίσεις. Χρησιμοποιούμεν τη δουλλειά μας ως εργαλείον αντίστασης, γιατί εν το μόνον που μπορεί να αναγνωρίσει το σύστημα. Όμως ελπίζουμεν ότι εννά δημιουργήσουμεν έναν κόσμον για τα κοπελλούθκια μας όπου η αξία μας εν συνδέεται με τη συμμετοχή μας στην οικονομία. Άμαν αγωνιζούμαστε για την ελευθερία μας, αγωνιζούμαστεν για την ελευθερίαν ούλλων, γιατί άμαν υποφέρουμεν υποφέρει ούλλη η κοινωνία. Τζι άμαν δέχουνται επίθεση τα δικαιώματα μας, δέχουνται επίθεση τζιαι τα δικαιώματα ούλλων. Απαιτούμε δικαιώματα τζιαι δικαιοσύνην τζιαι καλούμεν τους γείτονες, τους συναδέρφους τζιαι τους φίλους μας να σταθούν δίπλα μας. Καλούμεν τα εργατικά συνδικάτα, τες φεμινιστικές ομάδες, τους κουήρ αχτιβιστές, τες οργανώσεις νέων τζιαι φοιτητών τζιαι ούλλα τα κινήματα αλληλεγγύης να πάρουν μέρος στον αγώνα μας. Απαιτούμε: Πώς οργανωννούμαστεν τζιαι πώς μπορείτε να συμμετάσχετε στο κίνημα: Το κίνημαν εξεκίνησεν που την Migrant Justice Community of Practice, μια συμμαχίαν οργανώσεων καθοδηγούμενη που ομάδες μεταναστών τζιαι φυλετικοποιημένων ατόμων, που δουλεύκουν για να απομακρύνουν τες ευρωπαϊκές μεταναστευτικές προσεγγίσεις μακριά που την τιμωρία, τη βίαν τζιαι τον έλεγχο, τζιαι να τες κατευθύνουν προς την κοινότητα, τη φροντίδα τζιαι την κοινωνικήν πρόνοια. Τα επόμενα θκυο χρόννια εννά οργανωθούμε μες στες κοινότητες μας με στόχο να δημιουργήσουμεν ένα μεγάλον κίνημαν απεργιών, δράσεων τζιαι κινητοποιήσεων, για να απαιτήσουμε δικαιοσύνην τζιαι δικαιώματα για τους μετανάστες τζιαι, κατ’ επέχτασην, για ούλλα τα άτομα που πλήττουνται που την ανισότητα, τη βίαν τζιαι την εκμετάλλευση. Για να πάρετε μέρος, μπορείτε να οργανώσετε τοπικές εργατικές κινητοποιήσεις για τα δικαιώματα των μεταναστών, μποϊκοτάζ τζιαι άλλες εκδηλώσεις. Αν θέλετε να εμπλακείτε, επικοινωνήστε μαζί μας στο migrantjusticecop@protonmail.com. 

ΛΑΒΕ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ Read More »

«LOL» στην ομοφοβική πινακίδα του ελαμ στη Λευκωσία

Παρέμβαση με μπογιά μετά τις παρωδίες με AI στα social media. Η ομοφοβική πινακίδα που ανάρτησε το εθνικό λαϊκό μέτωπο (ελαμ) στη λεωφόρο Στροβόλου στη Λευκωσία έτυχε όπως δείχνουν οι φωτογραφίες της απαραίτητης περιποίησης από αγνώστους. Η γιγαντοπινακίδα πυροδότησε πολλές συζητήσεις τις τελευταίες μέρες, γύρω από το πώς ευάλωτες και περιθωριοποιημένες ομάδες του πληθυσμού μπαίνουν στο στόχαστρο του φασισμού με σκοπό την αλίευση ψήφων.  Η ρητορική μίσους διαχέεται πλέον με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο, και η κανονικοποίηση της ακροδεξιάς μέσα στο πολιτικό σύστημα φέρνει την εδραίωση αυτής της ρητορικής μέσα σε πολλές πολιτικές δυνάμεις και οργανωμένες ομάδες. Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά που διαφημιστικές πινακίδες χρησιμοποιούνται για αυτού του είδους τα μηνύματα. Θυμόμαστε πριν δύο χρόνια τα μηνύματα περί «κανονικών» οικογενειών που άγνωστοι πλήρωσαν για να αναρτήσουν σε διαφημιστικές πινακίδες σε όλη την επικράτεια νότια της Πράσινης Γραμμής. Τότε, είχε τεθεί ζήτημα διαφάνειας σε σχέση με το ποιοι ήταν πίσω από αυτήν την καμπάνια και με ποιά λεφτά μπορούσαν ανώνυμα να γεμίσουν τους δρόμους  με μηνύματα μίσους. Τώρα, τίθεται και ζήτημα λογοδοσίας από τις εταιρείες που διαχειρίζονται αυτές τις πινακίδες αλλά και από τις κρατικές αρχές που το δέχονται (αν δεν το επικροτούν κιόλας). Σε κάθε περίπτωση, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η ρητορικη μίσους—που συμπεριλαμβάνει ρατσισμό, ομοφοβία, σεξισμό, τρανσφοβία— όχι μόνο εξαπλώνεται αλλά οι φορείς της,  κρυφοί και φανεροί φασίστες, ντρέπονται όλο και λιγότερο να την αναπαράγουν ανοικτά και επώνυμα. Η εξάπλωση της ρητορικής μίσους βρίσκει τουλάχιστον και αντιστάσεις. Τις προηγούμενες μέρες κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο παραποιημένες φωτογραφίες της πινακίδας κοροϊδεύοντας το ελαμ, τους φασίστες και τους ομοφοβικούς. Τώρα βλέπουμε ευτυχώς και την υλική παραποίηση της πινακίδας ως μια έμπρακτη προσπάθεια ανακοπής αυτού του λόγου, καθώς η κοινωνία καλείται να εντείνει την αντίσταση στον (εκ)φασισμό.

«LOL» στην ομοφοβική πινακίδα του ελαμ στη Λευκωσία Read More »

Η αναδιαμόρφωση του πολιτικού χάρτη στη Βρετανία

Γρηγόρης Ιωάννου Η πολιτική διάταξη δυνάμεων στη Βρετανία βρίσκεται εδώ και κάποια χρόνια σε μια φάση αυξημένης ρευστότητας, που εντάθηκε ακόμα περισσότερο πρόσφατα. Ουσιαστικά έχουμε την κατάρρευση του δικομματικού συστήματος εξουσίας, όπου για πάνω από έναν αιώνα Συντηρητικοί (Conservative Party) και Εργατικοί (Labour Party) μονοπωλούσαν το κοινοβούλιο και εναλλάσονταν στην εξουσία, με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες (Liberal Democrats) να διατηρούν τον ρόλο ενός τρίτου μικρού παίκτη. Σήμερα, πέραν από τα εθνικ(ιστικ)ά κόμματα της Σκωτίας και της Ουαλίας, έχουμε πλέον, με την προσθήκη του Reform UK και την άνοδο του Green Party, ένα σύστημα με πέντε κόμματα βρετανικής εμβέλειας, με ποσοστά πάνω από ή κοντά στο 20% και άρα σε θέση να τα μετατρέψουν δυνητικά σε πολλές κοινοβουλευτικές έδρες στο ιδιόμορφο μονοεδρικό-πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα της χώρας. Τώρα, πέραν από τις δημοσκοπικές καταγραφές, έχουμε πλέον την αποτύπωση αυτής της μεταβολής και σε εκλογικά αποτελέσματα.  Δυστυχώς, το Your Party δεν κατόρθωσε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες μιας μεγάλης μερίδας του προοδευτικού τμήματος της κοινωνίας και να συγκροτήσει έναν νέο ριζοσπαστικά αριστερό πόλο με αξιώσεις να έχει πρωταγωνιστικό ή έστω ουσιαστικό ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή. Το Your Party βρίσκεται σήμερα στο περιθώριο του πολιτικού χάρτη και, δυστυχώς, εκεί πρόκειται να παραμείνει, αν δεν εξαφανιστεί ολοσχερώς. Το γιατί χρήζει ξεχωριστής ανάλυσης και δεν θα απασχολήσει αυτό το κείμενο -ίσως μια άλλη φορά με άλλη αφορμή. Εδώ θα επιχειρήσω μια πρώτη πολιτική ανάγνωση του αποτελέσματος των εκλογών της Πέμπτης, που αφορούσαν το 1/3 της τοπικής αυτοδιοίκησης της Αγγλίας και τα κοινοβούλια της Σκωτίας και της Ουαλίας, και κυρίως των προεκτάσεών τους. Λόγω του είδους των εκλογών με έντονη την τοπική διάσταση, του τρόπου λειτουργίας του εκλογικού συστήματος και της σχετικά μεγάλης αποχής, τα αποτελέσματα δεν αποτελούν ακριβή εικόνα του πολιτικού ισοζυγίου και δεν μπορούν να αναχθούν αυτόματα σε προβλέψεις και εικασίες για το τι θα γίνει στις εθνικές εκλογές, που βρίσκονται εξάλλου σχεδόν τρία χρόνια μακριά. Αλλά παρόλα αυτά, αυτές οι εκλογές αποτύπωσαν πολιτικές στάσεις και είναι ενδεικτικές ευρύτερων τάσεων στο εκλογικό σώμα.   Η πρώτη τάση είναι η εδραίωση του Reform UK, που κέρδισε 1453 από τις 5066 θέσεις δημοτικών συμβούλων στην Αγγλία, και για πρώτη φορά κοινοβουλευτικές έδρες σε Σκωτία και Ουαλία, ως το πρώτο κόμμα στη Βρετανία. Πρόκειται για το πρώτο ακροδεξιό σχήμα στην ιστορία της χώρας με αξιώσεις ηγεμονίας ολόκληρου του δεξιού φάσματος, μέχρι και τις παρυφές του κεντρώου χώρου. Μετά από μια δεκαετία ιδεολογικά επιθετικού αγγλοκεντρικού κατά βάση εθνικισμού, που ξεκίνησε με το UKIP (UK Independence Party) και το Brexit, και με προμετωπίδα τον ρατσιστικά φορτισμένο αντι-μεταναστευτικό λόγο, οι συντεταγμένες της βρετανικής δεξιάς ταυτότητας έχουν διαφοροποιηθεί. Το νέο σχήμα του Nigel Farage έχει πλέον επίσημα εκτοπίσει τους Συντηρητικούς από την πρωτοκαθεδρία της δεξιάς και προαλείφεται για να κερδίσει την εξουσία. Το αν θα το καταφέρει αυτό το 2029 θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες, με πιο σημαντικό από αυτούς να είναι η σχέση που θα διαμορφώσει το Reform UK με τους Συντηρητικούς, που έχουν μεν πτώση αλλά παραμένουν σημαντική δύναμη με ερείσματα και στην κοινωνία, και φυσικά στην άρχουσα τάξη και στο βαθύ κράτος. Ο δεύτερος παράγοντας είναι το πόση ζημιά ενδέχεται να του προκαλέσει η διάσπαση που προκλήθηκε με την αποχώρηση του Rupert Lowe και το μικρό, ανοιχτά φασιστικό, κόμμα Restore Britain που έφτιαξε στα δεξιά του. Ο τρίτος είναι, βέβαια, η διάταξη των αντιπάλων του, όπως θα διαμορφωθεί στην προοδευτική πλευρά του πολιτικού φάσματος. Η δεύτερη τάση που καταγράφεται είναι η χρεοκοπία του Labour Party ως ένα πρότζεκτ συστημικής διαχείρισης. Και πάλι αυτή είναι μια διαδικασία με ιστορικό βάθος πέραν της μιας δεκαετίας. Διότι το Labour Party ως κόμμα του νέου κεντρώου χώρου, με τον «τρίτο δρόμο» που εισήγαγε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ο Tony Blair με ιδεολογία τον κοινωνικό φιλελευθερισμό στη θέση σοσιαλδημοκρατίας, κατέρρευσε τη δεκαετία του 2010 με την οικονομική κρίση, την επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου της πλειοψηφίας και τη συνεχιζόμενη αύξηση των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων. Για αυτό αναδύθηκε ο Jeremy Corbyn και ο Κορμπυνισμός ως ρεύμα επιστροφής των Εργατικών στις αριστερές σοσιαλδημοκρατικές τους ρίζες. Παρά το ότι ηττήθηκε εκλογικά (λόγω ενός συνδυασμού πολιτικών απειλών από το βαθύ κράτος με πλοκάμια και εντός του κόμματος, τεχνικών χειραγώγησης από τα ΜΜΕ, και συγκυριακών παραγόντων σε σχέση με τη διαχείριση της εξόδου από την ΕΕ), ο Corbyn και το αριστερό σοσιαλδημοκρατικό του πρόγραμμα υπήρξε το απόγειο της δημοφιλίας του Labour Party, που πήρε πολύ περισσότερες ψήφους το 2017 και το 2019 από ό,τι υπό την ηγεσία του Keir Starmer το 2024 όταν κέρδισε τις εκλογές.  Το Labour Party κέρδισε την κυβέρνηση το 2024, όχι επειδή ενέπνευσε την κοινωνία αλλά διότι η δεξιά βρισκόταν σε διαδικασία κρίσης και αναδιάρθρωσης. Κατάφερε, όμως, λόγω της συγκυρίας και του εκλογικού συστήματος να σχηματίσει μια τεράστια κοινοβουλευτική πλειοψηφία που του επέτρεπε να κάνει κάποιες τομές. Εξάλλου, παρά τον πόλεμο που εξαπέλυσε ενάντια στην αριστερή τάση με το που ανέλαβε την ηγεσία ο Starmer το 2020, και τον μετριασμό του μεταρρυθμιστικού προγράμματος του Corbyn, δεν είχε επίσημα αποκηρύξει τον σοσιαλδημοκρατικό προσανατολισμό του κόμματος. Δύο χρόνια μετά, όμως, όχι μόνο δεν έκανε καμία ουσιαστική αναδιανεμητική μεταρρύθμιση για να καταπολεμήσει την αυξανόμενη κοινωνικοοικονομική ανισότητα, αλλά δεν το επιχείρησε καν. Σίγουρα η ατολμία και το δημοσιοϋπαλληλικό στυλ ηγεσίας του πολιτικά άχρωμου και άοσμου Keir Starmer υπήρξαν παράγοντες της αδυναμίας προώθησης πολιτικών αλλαγής και της κατακόρυφης πτώσης της δημοτικότητας των Εργατικών, αλλά το πρόβλημα είναι βαθύτερο και είναι στην ουσία του δομικής φύσης. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα λυθεί, αν αντικατασταθεί ο Starmer από κάποιον άλλο, κάτι που είναι λογικά θέμα χρόνου, ή αν βελτιωθεί κάπως η εικόνα και το branding του. Το Labour Party δεν έχει πλέον ούτε σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό ούτε διακριτό πολιτικό στίγμα. Και χάνει από παντού -στις μικρές πόλεις του βορρά αλλά και στις μεγαλουπόλεις, στο Λονδίνο αλλά και στην Ουαλία, όπου για πρώτη φορά στην ιστορία έχασε την πρωτοκαθεδρία, η οποία πέρασε στο ουαλέζικο κόμμα Plaid Cymru. Και χάνει και προς τους Liberal Democrats και προς το Reform UK στα δεξιά του, αλλά, φυσικά, χάνει πολύ περισσότερους προς τα αριστερά, χώρος που εκ των πραγμάτων εκπροσωπείται πλέον από το Green Party. Η τρίτη και η

Η αναδιαμόρφωση του πολιτικού χάρτη στη Βρετανία Read More »

ΓΙΑ ΤΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΖ̌ΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ & ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

Θκιαβάζοντας τη συγκυρία με στόχο τη διεύρυνση των κοινωνικών & ταξικών αγώνων τζ̌αι την πολιτική αυτονόμηση της τάξης μας κοινότητα αγώνα αφοα, 09.05.2026 Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε τη φασιστικοποίηση του πολιτικού συστήματος, το οποίο τραβά μαζί του στον ηθικό βούρκο του κοινωνικού κανιβαλισμού ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας. Η διαπλοκή των θεσμών με στόχο την πολιτική τζ̆αι οικονομική εξουσία στο εσωτερικό σε συνάρτηση με την πλήρη υποδούλωση της χώρας στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα στο εξωτερικό επροκαλέσαν μια σημαντική διάβρωση του κοινωνικού ιστού. Βλέπουμε μια κοινωνία κάθε φορά πιο κυνική, πιο ατομικιστική, πιο επιρρεπή στη μισαλλοδοξία, που βάλλει μπροστά το κοντόφθαλμο προσωπικό συμφέρον εις βάρος του κοινού καλού, που μισά κάθε τι ορίζεται ως «άλλο» ή «ξένο». Την ίδια ώρα, θωρούμε μιαν άνθιση των λαϊκών αντιστάσεων που ένα άλλο κομμάτι της κοινωνίας, τζ̆αι τες προσπάθειες να μπουν μπροστά οι αξίες της κοινωνικής αλληλεγγύης, της ισότητας τζ̆αι της δικαιοσύνης. Την τελευταία δεκαετία, είδαμε μέρος της ελληνοκυπριακής κοινωνίας να συμμετέχει σε μαζικούς κοινωνικούς τζαι ταξικούς αγώνες που εκφράζουν τα συλλογικά μας πολιτικά προτάγματα, δημιουργούν την κουλτούρα της αντίστασης στο παρόν τζ̆αι κυοφορούν την ελπίδα του μέλλοντος. Το οικολογικό κίνημα (που αγωνίστηκε, ανάμεσα σε άλλα, για την προστασία του Ακάμα τζ̆αι την προάσπιση των ακτών τζ̆αι θαλασσών μας), το κίνημα για την επανένωση της Κύπρου, οι μαζικές κινητοποιήσεις του Ως Δαμέ ενάντια στη διαφθορά τζ̆αι την αυταρχική διαχείριση της πανδημίας, οι αντιστάσεις ενάντια στα ρατσιστικά πογκρόμ, το ακούραστο κίνημα για την Παλαιστίνη στον δρόμο τζ̆αι αλλού, οι εργατικοί αγώνες για την ΑΤΑ τζιαι απεργίες όπως σε σκυρόδεμα τζιαι Wolt, οι φεμινιστικές δράσεις τζ̆αι οι ΛΟΑΤΚΙ+ διεκδικήσεις – τούτα ούλλα εν σημεία αναφοράς τζ̆αι έμπνευσης για τους αγώνες του σήμερα.  Τόσο η δημιουργία μας ως αφοα το 2023 όσο τζ̆αι η δράση μας ώς σήμερα αποτελεί μέρος ενός κινηματικού διαλόγου που αναζητά τη διεύρυνση των αγώνων για κοινωνική χειραφέτηση τζ̆αι το ξεπέρασμα των περιορισμών τους. Θέλουμε να δημιουργούμε ρωγμές στον ηγεμονικό λόγο τζ̆αι να λειτουργούμε αυτόνομες δομές πολιτικής οργάνωσης, βάλλοντας μπροστά το όραμά μας για έναν πιο δίκαιο κόσμο. Η Κοινότητα Αγώνα αφοα, ως οργάνωση, εν συμμετέχει ούτε υποστηρίζει κάποιο κόμμα ή υποψήφιο στες βουλευτικές εκλογές του 2026. Είμαστε μια Αυτόνομη, Φεμινιστική, Οικολογική τζ̆αι Αντικαπιταλιστική συλλογικότητα που στέκεται απέναντι στον φασισμό τζ̆αι τον ρατσισμό. Με τούτους τους βασικούς άξονες αντίληψης του κόσμου, αντιμετωπίζουμε τες εκλογικές διαδικασίες ως ένα που τα πολλά πεδία πολιτικής δράσης, αλλά σίουρα όι το μοναδικό.  Τα πολιτικά διακυβεύματα των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών Καλούμε το κάθε άτομο, είτε  έσ̌ει  πρόθεση να ψηφίσει είτε όι, να λάβει υπόψη του τους παρακάτω άξονες ανάλυσης, που θεωρούμε ότι καθορίζουν τα πολιτικά διακυβεύματα των επερχόμενων εκλογών. Αναγνωρίζουμε ότι η διαφαινόμενη αποδυνάμωση του τόξου της επίσημης τζ̆αι ανεπίσημης συγκυβέρνησης (ΔΗΣΥ, ΕΛΑΜ, ΔΗΚΟ, ΔΗΠΑ, ΕΔΕΚ -ούλλων, δηλαδή, των δυνάμεων που σε διαφορετικούς βαθμούς αντιτίθενται στην ομοσπονδιακή επανένωση της Κύπρου) μπορεί να αποτελέσει μια θετική εξέλιξη για τους μελλοντικούς συσχετισμούς μέσα στη βουλή. Τα πέντε τούτα κόμματα τα τελευταία χρόνια -κάποτε υπό τον μανδύα της συγκυβέρνησης Χριστοδουλίδη τζ̆αι κάποτε υπό τον μανδύα της «αντιπολίτευσης» τζ̆αι της «αντισυστημικότητας»- εσταθήκαν πίσω που κάθε αντιλαϊκή πολιτική τζ̆αι κάθε αντιλαϊκό μέτρο τζ̆αι νόμο που επροώθησε η πιο ακροδεξιά διακυβέρνηση που είσ̌εν ο τόπος μετά το 1974. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα υπήρξε η υιοθέτηση του κυβερνητικού νομοσχεδίου για καταστολή του δικαιώματος στη διαμαρτυρία, παρά τες αντιρρήσεις ακτιβιστικών ομάδων, αντιπολιτευόμενων βουλευτών, ακόμα τζ̆αι του ΟΑΣΕ.  Επιπλέον, μεγάλο μέρος της απερχόμενης βουλής εταυτίστηκεν πλήρως με την κοντόφθαλμη πολιτική της κυβέρνησης, που εκατέστησε τη χώρα προέκταση της αυλής του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ τζ̆αι ορμητήριο των λεγόμενων συμμάχων «μας» στη νεοαποικιακή σταυροφορία που διεξάγουν εναντίον χωρών τζ̆αι λαών της δυτικής Ασίας. Η συμμαχία με τους πιο μεγάλους εγκληματίες του αιώνα, πέραν που ανήθικη τζ̆αι επικίνδυνη, αποτελεί ακόμα ένα βαρίδι στην πλάστιγγα της διχοτόμησης. Η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στο αμερικανοϊσραηλινό στρατόπεδο έσ̆ει ήδη ως αποτέλεσμα την περαιτέρω στρατιωτικοποίηση της χώρας τζ̆αι την ενίσχυση των μηχανισμών εθνικιστικής τζ̆αι φιλοπολεμικής προπαγάνδας. Για ακόμα μια φορά, η δεξιά τζ̆αι η ακροδεξιά που κυβερνά τον τόπο πολιτεύκεται σάννα τζ̆αι η Κύπρος εν μόνον η μισή, τζ̆είνη που μπορεί, ακριβώς επειδή εν μισή, να κυβερνά. Η συστράτευση με τα αμερικανοϊσραηλινά συμφέροντα έσ̌ιει εκτοξεύσει τζαι τα φαινόμενα διαφθοράς τζ̆αι διαπλοκής, τα οποία εν έτσι τζ’ αλλιώς εγγενή στοιχεία του καπιταλιστικού συστήματος, τζ̆αι ήταν πάντα χαρακτηριστικά του αστικού πλέγματος εξουσίας στην Κύπρο. Εντούτοις, τούτο που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια εξεπέρασε κάθε προηγούμενο, αφού η δεξιά τζ̆αι η ακροδεξιά εκαταφέραν να προβούν σε, αλλά τζ̆αι να συγκαλύψουν σωρεία σκανδάλων τζ̆αι καταχρηστικών συμπεριφορών της οικονομικής τζ̆αι πολιτικής ελίτ του τόπου.  Κάποιος κόσμος, επομένως, βλέποντας τα αδιέξοδα να μεγαλώνουν, τες συνθήκες διαβίωσης να σ̌ειροτερεύκουν τζ̆αι τες υποσχέσεις να μεινίσκουν ανεκπλήρωτες επιλέγει να απέχει που τες εκλογικές διαδικασίες. Αναγνωρίζουμε ότι τα ψηλά ποσοστά αποχής τα τελευταία χρόνια αντικατοπτρίζουν μεν μια απογοήτευση του κόσμου με το σύστημα, τούτο όμως εν μεταφράζεται αυτόματα σε συλλογική αμφισβήτηση του ηγεμονικού πολιτικού μοντέλου. Αντιθέτως, τα ψηλά ποσοστά αποχής των τελευταίων χρόνων ευνοήσαν την εκλογική επιτυχία της ακροδεξιάς τζ̆αι, κατ’ επέκταση, τη δυναμική που έσ̌ιει στη διαμόρφωση πολιτικών μέσω των θεσμών. Την ίδια στιγμή,  ένα κομμάτι της κοινωνίας άρκεψε να ψάχνει διέξοδο σε νέους πολιτικούς σχηματισμούς τζ̆αι νέες προσωπικότητες. Παρόλο που μπορεί κάποιες που τούτες τες προσωπικότητες να παρουσιάζουνται ως «ελκυστικό πακκέττο» -ακόμα τζ̆αι για προοδευτικά/αριστερά άτομα, τζ̆αι ειδικά στο θέμα της «αντι-διαφθοράς»- οι φιλελεύθερες προσεγγίσεις περί καθαρότητας των θεσμών, που εν αναδεικνύουν τη δομική διάσταση του θέματος τζαι εν αμφισβητούν τον καπιταλισμό ως σύστημα, τζ̆αι οι πολιτικοί σχηματισμοί που δηλώνουν πέραν της δεξιάς τζ̆αι της αριστεράς τζ̌αι αυτοπροσδιορίζουνται αόριστα ως το «νέο» ενάντια στο «παλιό» εν αδύνατο να καταφέρουν να «σάσουν» το σαθρό πολιτικοοικονομικό σύστημα τζ̆αι ούλλα τα προβλήματα που τούτο μας επιβάλλει. Πιστεύκουμε ότι το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών εν μπορεί ούτε να αλλάξει ριζικά την πορεία των πραμάτων, ούτε τζ̆αι να ανταποκριθεί, ουσιαστικά τζ̆αι συνολικά, στες ανάγκες της κοινωνίας. Τα μεγάλα διακυβεύματα της εποχής -όπως οι ακραίες κοινωνικές ανισότητες τζ̆αι το τεράστιο κόστος διαβίωσης που προκαλεί το καπιταλιστικό σύστημα, ο γενικευμένος πόλεμος που μετατρέπεται σε διεθνή σύρραξη τζ̆αι παρασύρει τες κοινωνίες στην ανέχεια, η παγκόσμια περιβαλλοντική κατάρρευση με την Κύπρο ως ένα που

ΓΙΑ ΤΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΖ̌ΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ & ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ Read More »

Τρόζενα:
Που τον αγροτικόν καπιταλισμόν των τσιφλιτζ̌ιών, στον εποικιστικόν καπιταλισμόν των αναπτύξεων γης

✍️ Αντώνης Χατζηκυριάκου Η πρώτη καταγραφή της Τρόζενας ως οικισμού σε επίσημην κρατικήν απογραφήν εν το 1881 που τους Εγγλέζους. Δεν εφφανίζεται σε γνωστές απογραφές που ετύχαν συστηματικής ιστορικής ανάλυσης είτε της βενετσ̆ιάνικης (1565), είτε της οθωμανικής περιόδου (1572, 1831, 1833). Τούτον εν σημαίνει απαραίτητα ότι εν υπήρχεν κατοίκηση στην περιοχήν ποττέ· δεν είναι απίθανον να υπήρχεν κάποιος μικρός οικισμός, ο οποίος ήταν αρκετά μιτσής για να μεν καταγραφεί. Σε ούλλες τες κατοπινές απογραφές των Εγγλέζων του πρώτου μισού του 20ού αιώνα (1891, 1901, 1911, 1921, 1931, 1946) καταγράφεται ως τσιφλίτζ̆ιν. Στη δε απογραφήν του 1946, καταγράφεται ως οικισμός συνδεδεμένος με τη γειτονική Γεροβάσα, ενώ στες κατοπινές σταματά να καταγράφεται. Που τον χάρτην του Κίτσ̆ενερ, ο οποίος ολοκληρώθηκεν το 1883, μπορούμεν να βρούμεν το ακριβές σημείον της καταγραφής του οικισμού τζ̆αι να δώσουμεν γεωγραφικές συντεταγμένες. Το ενδιαφέρον εν ότι στην απογραφήν του 1833 η Γεροβάσα, που ήταν το γειτονικόν χωρκόν στην Τρόζεναν, ήταν αμιγώς μουσουλμανικόν. Τα ακόλουθα πρόσωπα ήταν καταγεγραμμένα ως κάτοχοι περιουσίας στο χωρκόν: Μουσταφά Χασάν, Αλί Αχμέτ, Μουσά Μπιλάλ, Χασάν Αχμέτ, Κετσ̆ετζ̆ί Χασάν Αχμέτ, Μουλλά Σουλεϊμάν Αχμέτ, Δούλος Ραμαζάν Αμπντουλάχ, Μεχμέτ Ιμπραχίμ, Ορφανά του Μεχμέτ Ιμπραχίμ, Μεχμέτ Χασάν, Καρά Χασάν Αλί, Αχμέτ Αλί, Χαλιμέ Αλί, Σελίμ, Πεϊκτσ̆έ Μουσταφά. Οι περιουσίες των απογόνων των κατοίκων της Γεροβάσας (προς το παρόν) προστατεύκουνται που το ότι εν τουρκοκυπριακές. Πολλά απλά, οι Τουρκοκύπριοι απόγονοι μπορεί να παν στο ΕΔΑΔ τζ̆αι να εκτεθεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Τι θα πει ο κόσμος; Το ότι η Τρόζενα ήταν τσιφλίτζ̆ιν έσ̆ει ιδιαίτερην σημμασίαν. Με την έναρξην της οθωμανικής κυριαρχίας το 1571, σημαντικά βενετσ̆ιάνικα αγροκτήματα, όπως για παράδειγμαν τα Κούκλια, η Επισκοπή, ή το Κολόσσιν, εμετατραπήκαν σε τσιφλίτζ̆ια. Η «Ιστορία του Μακαρίτου Μάρκο», έναν τραούδιν που εξιστορούσεν τον καυκάν του Μαρκουλλή τζ̆αι του Μισέρ Γιωρκή για την θέσην του δραγομάνου της Κύπρου, αναφέρεται στη σημμασίαν των τσιφλιτζ̆ιών στην οικονομίαν της Κύπρου το 1670. Ήταν η στιγμή που εξεκίνησεν η εντατικοποίηση του διεθνούς εμπορίου, εξ ουτζ̆αι ο ανταγωνισμός για τη διαχείρισην του αγροτικού πλεονάσματος του νησ̆ιού.Ακόμα, όμως, η οικονομία των τσιφλιτζ̆ιών ήταν σε μιαν πρώιμην μορφήν. Που τα τέλη του 18ου αιώνα τζ̆αι μετά, υπάρχει μια περεταίρω εντατικοποίηση της αγροτικής οικονομίας των τσιφλτιζ̆ιών για τους σκοπούς του εξαγωγικού εμπορίου. Έννεν τυχαίον το ότι ο Χατζ̆ηγιωρκάτζ̆ης έβαλεν σ̆ιέριν στο τσφλίτζ̆ιν των Κουκλιών, του Άη Δεμέτη, τζ̆αι της Αγίας Παρασσ̆ευκής στην Αγλαντζ̆ιάν. Ούτε ότι ένας άλλος Κυπραίος με ληστρικήν συμπεριφοράν, ο περιβόητος Χατζ̆ημπακκής –άλλως Στραομπακκής–, έκαμεν τους Λευκωσιάτες να διψάσουν κάπου στα 1780 για να μπόρει να ποτίζει τα τσιφλίτζ̆ια του στην Λακατάμιαν. Όμως, ήταν που το 1830 τζ̆αι μετά που φαίνεται ότι μπορούμεν να μιλούμεν για σχέσεις αγροτικού καπιταλισμού στην Κύπρον. Η περιουσιολογική απογραφή του 1833 δείχνει ότι το 70% των γαιών που καταγράφουνται να έχουν πρόσβασην σε νερόν ανήκαν στο 1% των πιο πλουσίων. Τα τσιφλίτζ̆ια πλέον επαίζαν έναν κεντρικόν ρόλον στην οικονομίαν της Κύπρου. Στες επόμενες δεκαετίες, εξαπλώννουνται ραγδαία τζ̆αι τροφοδοτούν με παμπάτζ̆ιν, σιτάριν, μετάξιν, κρασίν τζ̆αι τεράτσ̆ια τα βιομηχανοποιημένααστικά κέντρα της Ευρώπης. Αν σας κάμνουν εντύπωσην τα τεράτσ̆ια, εν επειδή οι κοκκόνες τους εχρησιμοποιούνταν στην αναπτυσσόμενην βιομηχανίαν του φιλμ στο γύρισμαν του 20ού αιώνα. Λλίον πιο μετά, κατά τη δεκαετίαν του 1930, η κωλοσυρμαθκιά της κουφής του ναζισμού εφαίνετουν. Κάποιοι που τους Εβραίους που εθωρούσαν το Ολοκαύτωμαν να έρκεται ήρταν στην Κύπρον τζ̆αι εγοράζαν γην. Τζ̆είντην εποχήν, η κατά κεφαλήν αξία της γης που εκατείχαν οι –ούλλοι τζ̆ι ούλλοι– 75 Εβραίοι στην Κύπρον ήταν σχεδόν 500 λίρες. Η αντίστοιχη κατά κεφαλήν αξία για τους 276.573 Ελληνοκύπριους ήταν 39 λίρες τζ̆αι για τους 64.238 Τουρκοκύπριους ήταν 31 λίρες. Κάπως έτσι, για παράδειγμαν, εγινήκαν τα περίφημα περβόλια της Ππέρτζ̆ιενας στο Βαρώσιν, μιας Τσεχοσλοβακοεβραίας που επένδυσεν στα πορτοκκάλια της Κύπρου. Τότε, διάφοροι ελληνόψυχοι εθνικόφρονες ωρύουνταν με αντισημιτικόν μένος για το κίνδυνον αφελληνισμού της Κύπρου που τους Εβραίους. Να σημειώσω ότι κατά τη διάρκειαν του μεσοπολέμου στην Κύπρον, ο ναζισμός τζ̆ι ο φασισμός ήταν κανονικοποιημένοι στον πολιτικόν λόγον· γι αυτόν υπήρχεν Φασιστικόν Κόμμαν Κύπρου, αλλά τζ̆αι το ότι ο Δήμος Λευκωσίας εθέωρησεν φυσιολογικόν να ονομάσει την κεντρικήν πλατείαν της πόλης ως «πλατεία Μεταξά». Του φασίστα του Μεταξά. Οι επίγονοι τζ̆είνου του αντισημιτικού συρφετού σήμερα τρων τζ̆αι πίννουν που τα ισραηλίτικα λεφτά στο όνομαν της οικονομικής ανάπτυξης. Υπάρχει, όμως, μια διαφορά μεταξύ της οικονομικής ανάπτυξης του αγροτικού καπιταλισμού των τσιφλιτζ̆ιών τζ̆αι του εποικιστικού καπιταλισμού των αναπτύξεων γης: το αποτέλεσμαν του πρώτου ήταν ήταν η δημιουργία ενός δεύτερου ελληνικού κράτους στην Κύπρο· του δεύτερου, το ξιπούλημαν τούντου κράτους. O εποικιστικός καπιταλισμός των αναπτύξεων γης θα σας φάει τζ̆ι εσάς τζ̆αι τα παιθκιά σας. Με πωλητές εσάς τους ίδιους. Ό,τι επίθετον τζ̆ι αν βάλουμεν ωμπρός που τον καπιταλισμόν, πάει πάντα σ̆ιέριν σ̆ιέριν με τον εθνικισμόν. Ο νους σας πάντα πας το κκιάριν ήταν. Με τα σ̆έρκα βουττημένα μες το γιαίμαν.

Τρόζενα:
Που τον αγροτικόν καπιταλισμόν των τσιφλιτζ̌ιών, στον εποικιστικόν καπιταλισμόν των αναπτύξεων γης
Read More »

EN