Afoa Cyprus

του Χρίστου Αριστοδήμου *Ο όρος Epstein Class (η Τάξη του Epstein) αναφέρεται στο δίκτυο πλουσίων τζιαι ισχυρών ατόμων & θεσμών που συνδέουνται με τον Jeffrey Epstein τζιαι τις δραστηριότητές του που σχετίζουνται με τον παιδοβιασμό, τον βιασμό τζιαι την παρενόχληση γυναικών, τη διαφθορά, τη συγκάληψη τζιαι άλλα εγκλήματα. 1) Οι ίδιοι πολιτικοί, δισεκατομμυριούχοι, μεγαλοπαράγοντες που μας κοπανούν τ’ αυτιά που το πρωί ως τη νύχτα δαμέ τζιαι δεκαετίες για τους «εγκληματίες» μετανάστες, για τους «βιαστές» Μουσουλμάνους, για τους «ανήθικους» κομμουνιστές, οι ίδιοι που κατεβάζουν στρατούς τζιαι φασίστες στους δρόμους για να μας «προστατέψουν» που τους «κινδύνους» για τον πολιτισμό μας, ΟΙ ΙΔΙΟΙ συμμετέχουν δαμέ τζιαι δεκαετίες στο μεγαλύτερο, στο πιο ανήθικο έγκλημα κατά της ίδιας της Ανθρωπότητας: τον παιδοβιασμό.. 2) Μέσα στο πιο αποτρόπαιο αλλά οργανωμένο έγκλημα της Ανθρωπότητας εμπλέκονται πρόεδροι, πολιτικοί, επιχειρηματίες, πρίγκιπες, δικαστές, αστυνομικοί, πράκτορες, μυστικές υπηρεσίες, ακαδημαϊκοί, καλλιτέχνες. Η Epstein Class έννεν απλά ο Epstein ή ο Trump. Εν ένα ολόκληρο δίκτυο που ξεκινά που δισεκατομμυριούχους που νιώθουν πως μπορούν να κάμνουν ό,τι γουστάρουν, όποτε γουστάρουν, χωρίς ναν υπόλογοι σε κανέναν. Γύρω τους άλλα τόσα τζιαι παραπάνω άτομα που προστατέφκουν, συγκαλύπτουν, οργανώνουν, στηρίζουν, σιωπούν. Τούτο έννεν έγκλημα μεμονωμένων ατόμων. Τούτο εν έγκλημα ολόκληρου του συστήματος. Γεγονός ακόμα πιο ειρωνικό τζιαι αντιφατικό σε σχέση με τα αμέτρητα συστήματα επιτήρησης της δικής μας ζωής για να μεν «εγκληματίσουμε» εμείς οι κοινοί θνητοί.  3) Η Epstein Class αποτελείται που δισεκατομμυριούχους που έχουν το χρήμα τζιαι τη δύναμη να κάμουν τα πάντα. Έχουν ό,τι θέλουν, όποτε το θέλουν τζιαι τίποτε εν μπορεί να τους σταματήσει. Τούτο αναπόφευκτα οδηγεί τους στο να προσπαθούν να αποκτήσουν ακόμα παραπάνω, να βρουν αν υπάρχει κάτι ακόμα που εν μπορούν να έχουν. Θεωρούν ότι εν υπεράνω των περιορισμών των κοινών θνητών. Ότι εν υπεράνω των αρχών, των κανόνων, των αξιών του πανανθρώπινου πολιτισμού. Ότι μπορούν να επιτελέσουν το υπέρτατο ταμπού. Έννεν τυχαίο που το υπέρτατο τούτο ταμπού πιάννει -σχεδόν πάντα- τη μορφή της σεξουαλικής βίας εις βάρος παιδιών. Το Epstein Class εν η κορυφή της πατριαρχικής πυραμίδας που θεωρεί καταναλώσιμα τα πιο αδύνατα σώματα.  4) Τούτη η τάξη δισεκατομμυριούχων που μας διοικεί νιώθει τις γυναίκες, τα παιδιά, τους φτωχούς ανθρώπους σαν αντικείμενα. Οι γυναίκες έννεν παρά σάρκα για τη διασκέδασή τους. Τα παιδιά έννεν παρά αντικείμενο για τη διασκέδασή τους. Οι φτωχοί εν υπάρχουν παρά για να τους υπηρετούν. Τούτους τους δισεκατομμυριούχους συνεχίζουμε να πλουτίζουμε κάθε μέρα εμείς, οι κανονικοί άνθρωποι που πάμε δουλειά, που δυσκολεφκούμαστε να τα φκάλουμε πέρα, που βασανιζούμαστε να βρούμε ένα σπίτι να νοικιάσουμε, να φκάλουμε τον μήνα, να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας. 5) Τα Epstein Files έννεν μόνο υπόθεση ακραίου μισογυνισμού, σεξισμού τζιαι απαξίωσης της ανθρώπινης, ακόμα τζιαι της παιδικής, ζωής. Είναι τζιαι υπόθεση ταξική. Τα πλείστα παιδιά τζιαι οι πλείστες γυναίκες που εκακοποιηθήκαν, εβρίσκουνταν σε μια κατάσταση φτώχειας ή απόπειρας κοινωνικής ανέλιξης. Κορίτσια στο σχολείο που εχρειάζουνταν απεγνωσμένα λεφτά για να στηρίξουν την οικογένειά τους. Φοιτήτριες που αναζητούσαν μια πιθανότητα καλύτερης δουλειάς. Η φτώχεια δημιουργεί απελπισία τζιαι οι πλούσιοι ξέρουν καλά πώς να την εκμεταλλευτούν. Οι ακραίες ανισότητες του συστήματος οδηγούν σε ακραία κοινωνικά φαινόμενα. Εν είμαστε παρά αντικείμενα για τη διασκέδαση των δισεκατομμυριούχων, εμείς, τα πλάσματα της εργασίας τζιαι του μόχθου, εμείς που τους πλουτίζουμε καθημερινά. 6) Τι εν πιο συγκλονιστικό που το ίδιο το σκάνδαλο Epstein; Η έλλειψη κοινωνικής αναταραχής. Ούτε διαδηλώσεις, ούτε διαμαρτυρίες, ούτε επιθέσεις. Μόνο κάποιος κόσμος σαστισμένος, να ψάχνει τις λέξεις να μιλήσει, ενώ άλλος κόσμος παραμένει σιωπηλός, αδιάφορος. Παράλληλα, τα θύματα επανατραυματοποιούνται μέσα που τη δημοσιοποίηση προσωπικών στοιχείων τους. Αλήθκεια, τι άλλο έμεινε να μας κάμουν; Τι άλλο έμεινε για να μας ταρακουνήσει; Ζούμε σε ένα σύστημα που μας διοικούν δισεκατομμυριούχοι, προστατευμένοι που ολόκληρους τους θεσμούς γύρω τους. Ας μεν συνηθίσουμε τη βαρβαρότητα. Ας μιλήσουμε με τους ανθρώπους γύρω μας, ας σκεφτούμε, ας αναλύσουμε, ας ετοιμαστούμε για την ανατροπή τούντου σάπιου συστήματος. 7) Στα δικά μας, στην Κύπρο, ούτε λέξη που τον Χριστοδουλίδη, την κυβέρνηση, τους φασίστες του ελαμ τζιαι τα άλλα σκυλιά του Τραμπ. Ούτε λέξη που τον Υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος έδωσε συνέντευξη στο ακροδεξιό κανάλι Breitbart του άμεσα συνδεδεμένου με τον Epstein, Steven Bannon, καλώντας τον παιδόφιλο πλανητάρχη να επισκεφτεί την Κύπρο. Τι να περιμένεις άλλωστε που τούντους ανθρώπους που εν έχουν ούτε ενσυναίσθηση, ούτε ηθική, ούτε αξίες; Υ.Γ. Πώς αντέδρασε η Γενική Εισαγγελέας Pam Bondi σε ερωτήσεις του Κογκρέσου σχετικά με τη συγκάλυψη των Epstein Files; Μιλώντας για… την «παράνομη μετανάστευση». Τελικά, η μεγαλύτερη «θεωρία συνωμοσίας» εν το «μεταναστευτικό πρόβλημα»: Ένα δημιούργημα της παγκόσμιας ελίτ για να λειτουργεί σαν αποδιοπομπαίος τράγος. Για να διοχετέφκει το μίσος τζιαι την οργή, που δικαιολογημένα νιώθει η εργατική τάξη λόγω της φτωχοποίησης τζιαι της καταπίεσης, προς άλλα, ξένα, πιο φτωχά τμήματα της εργατικής τάξης, αντί προς τους πραγματικούς υπαίτιους της δυστυχίας μας. Ας στρέψουμε επιτέλους την οργή μας εναντίον τους. Ας εφεύρουμε τις γκιλοτίνες του 21ου αιώνα για την Epstein Class.

(English follows) Ανακοίνωση της κοινότητας αγώνα αφοα για την Πρωτομαγιά 2026: Το 10% των πλουσιότερων ανθρώπων στην Κύπρο κατέχουν το 67% του συνολικού πλούτου ολόκληρης της χώρας! Οι πλούσιοι ελέγχουν την κυβέρνηση, τα ΜΜΕ, τη Δικαιοσύνη, απολαμβάνουν φοροαπαλλαγές, είναι βουτηγμένοι στη διαφθορά. Εμείς, οι άνθρωποι της εργατικής τάξης, αντιμετωπίζουμε ακρίβεια στα σουπερμάρκετ, στους φούρνους και στα βενζινάδικα, απρόσιτα ενοίκια ή επιτόκια πάνω στα στεγαστικά μας δάνεια, εκποιήσεις, χαμηλούς μισθούς, επισφάλεια και υπερωρίες στους χώρους εργασίας μας. Εμείς που εργαζόμαστε στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στον επισιτισμό, στον τουρισμό, στις οικοδομές, στις συγκοινωνίες, στις κτηνοτροφικές μονάδες, δουλεύουμε όλο και περισσότερο, όλο και πιο εντατικά, ενώ το επίπεδο ζωής μας χειροτερεύει. Την ίδια ώρα, οι έχοντες τον πλούτο και την εξουσία, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι τραπεζίτες, η εκκλησία, οι μαφιόζοι, οι ντιβέλοπερς και οι πολιτικοί πλουτίζουν πάνω στο δικό μας μόχθο. Μαζί με όλα αυτά τα προβλήματα έχουμε να αντιμετωπίσουμε την κατρακύλα της ανθρωπότητας σε ένα νέο παγκόσμιο πολεμικό πεδίο, με ενεργή δυστυχώς συμμετοχή της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο πόλεμος των ΗΠΑ κατά του Ιράν και οι επεκτατικές βλέψεις του Ισραήλ στην περιοχή ήρθαν να επιβεβαιώσουν την αναγκαιότητα των πολέμων για την επιβίωση του ληστρικού καπιταλισμού. Είναι εξωφρενικό το γεγονός ότι τα ιμπεριαλιστικά κράτη ξοδεύουν δισεκατομμύρια ημερησίως σε πολέμους για τους οποίους δεν υπάρχει καμία νομιμοποίηση, αλλά την ίδια ώρα «μετρούν μπακκίρες» για να παρέχουν βασικές υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, κοινωνικής πρόνοιας και εκπαίδευσης. Έχοντας συνταχθεί πλήρως με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, η Κυπριακή Δημοκρατία επηρεάζεται άμεσα από τις εξελίξεις στην περιοχή. Τόσο σε επίπεδο ασφάλειας μετά την επίθεση από drone στο Ακρωτήρι, όσο και σε επίπεδο οικονομίας, με το κόστος διαβίωσης να εκτοξεύεται σε επίπεδα που ουδέποτε προηγουμένως είχαν καταγραφεί. Και ενώ οι λαοί χρυσοπληρώνουν (όσοι μπορούν) για να έχουν τα βασικά, ο πλούτος συνεχίζει να συσσωρεύεται στα χέρια ολοένα και λιγότερων ολιγαρχών και των κατά τόπους επιτηρητών τους. Τελευταίο παράδειγμα στην Κύπρο, η απεργία των ντελιβεράδων της Wolt, μιας μεγάλης πολυεθνικής με ετήσιο τζίρο €19 δισ., η οποία δίνει ψίχουλα στα άτομα που εργάζονται σε αυτήν και μόνο μέσω ατζέντηδων, οι οποίοι κατακρατούν μεγάλο μέρος των δεδουλευμένων. Σε αντίθεση με το 2022, αυτή τη φορά η απεργία διαλύθηκε με χρήση βίας και εκστρατείες εκφοβισμού από τους ατζέντηδες και τους μπράβους τους. Γίνεται κάθε μέρα και πιο ξεκάθαρο ότι οι ανισότητες, οι οικονομικές κρίσεις, ακόμα και οι πόλεμοι, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του καπιταλισμού. Εμείς δεν θέλουμε να «φτιάξουμε» το χαλασμένο αυτό σύστημα, αλλά να το αλλάξουμε, να χτίσουμε έναν καλύτερο και πιο δίκαιο κόσμο. Έναν κόσμο όπου κάθε πεδίο της οικονομίας θα προορίζεται για τις ανάγκες της κοινωνίας, για να προσφέρει αξιοπρέπεια, ειρήνη και ασφάλεια για κάθε άτομο. Γι’ αυτό, στη φετινή Πρωτομαγιά φωνάζουμε «ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ – ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ». Και για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να οργανωθούμε. Στις γειτονιές μας, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, στους χώρους εργασίας μας, στον πολιτισμό, στους αθλητικούς συλλόγους. Σε συλλογικότητες και συνδικάτα. Με δουλειά και οργάνωση, με σχέδιο και αποφασιστικότητα. Για να γυρίσουν οι τροσ̌ιοί τζαι να γελάσουν οι φτωσ̌ιοί! Συμμετέχουμε στην Εργατική Πρωτομαγιά – Πλατεία Ελευθερίας 17:00 και πορεία προς το Λήδρα Πάλας για την διακοινοτική συνάντηση. Προηγουμένως, μαζευόμαστε η ώρα 14:00 στο Yalla για το μηνιαίο αφοα κουνουshμα – γνωριμία και χαλαρή κουβέντα με παλιά & νέα μέλη της κοινότητάς μας – και μετά πάμε όλα μαζί στην πορεία. κοινότητα αγώνα αφοα, 1 Μάη 2026 ————- **WAR ON THEIR PROFITS – PEACE FOR THE PEOPLE** Announcement of afoa community of struggle for the Labour Day 2026 The richest 10% of people in Cyprus hold 67% of the country’s total wealth. The rich control the government, the media, and the justice system; they enjoy tax exemptions and are steeped in corruption. Meanwhile, we – the working class – face high prices at supermarkets, bakeries and gas stations, unaffordable rents and high mortgage interest rates, foreclosures, low wages, insecurity and overtime at work. We who work in hospitals, schools, food services, tourism, construction, transport and agricultural units are working more and more, with increasing intensity, while our standard of living keeps deteriorating. At the same time, those who hold wealth and power – big business owners, bankers, the church, mafias, developers and politicians – grow richer from our labour. Alongside all these problems, we are also confronted with humanity’s slide into a new global war landscape, with the active participation – unfortunately – of the government of the Republic of Cyprus. The US’ war against Iran and Israel’s expansionist ambitions in the region confirm the necessity of war for the survival of predatory capitalism. It is outrageous that imperialist states spend billions daily on wars that have no legitimacy at all, while at the same time they count pennies when it comes to providing basic healthcare, social welfare and education. Fully aligned with the US and Israel, the Republic of Cyprus is directly affected by developments in the region. This is evident both in terms of security – after the drone attack in Akrotiri – and in the economy, with the cost of living soaring to unprecedented levels. While people pay exorbitantly (those who can anyway) just to cover basic needs, wealth continues to accumulate in the hands of fewer and fewer oligarchs and their local overseers. A recent example seen in Cyprus, is the strike held by Wolt delivery workers. Wolt, a major multinational with an annual turnover of €19 billion, pays crumbs to those who work for it, employing them only through intermediaries who keep a large share of their earnings. Unlike the strike in 2022, this time it ended due to violence and intimidation campaigns by these agents and their enforcers. It is becoming clearer every day that inequality, economic crises and even wars are integral parts of capitalism. We do not want to “fix” this broken system, we want to change it, to build a better and fairer world. A world where every sector of the economy serves society’s needs, offering dignity, peace and security for everyone. That is why, this May Day, we declare: WAR ON

της Ανατολής Νικήτα Σενάριο πρώτο Η Σάντη κατασκεύασε μια αληθοφανή ιστορία διεφθαρμένων και κακοποιητικών αντρών, χρησιμοποιώντας εφαρμογές για να φτιάξει μηνύματα και αντλώντας φωτογραφίες από το διαδίκτυο για να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς της. Είναι μια γυναίκα μυθομανής και δόλια, που με την οξυδέρκεια και την πονηριά της κατάφερε να ξεγελάσει τρεις καταξιωμένους, μορφωμένους και επαγγελματικά έμπειρους άντρες, έναν δικηγόρο και δύο δημοσιογράφους -ίσως και άλλους, ποιος ξέρει;- και, ως συνέπεια, να αναστατώσει δύο κυβερνήσεις-χώρες. Όταν αντιλήφθηκε πως κινδυνεύει, ανασκεύασε. Σενάριο δεύτερο Οι εμπνευστές της αληθοφανούς αυτής ιστορίας είναι άλλοι και όχι η Σάντη. Αυτοί κατέστρωσαν το σχέδιο και χρησιμοποίησαν τη Σάντη -πιθανόν και άλλα άτομα- για να το υλοποιήσουν. Για να παγιδεύσουν τους δημοσιογράφους και τον δικηγόρο, με απώτερο στόχο να πλήξουν τους ίδιους ή συγγενικά τους πρόσωπα, να τους δώσουν ένα «μάθημα», γιατί σκάλιζαν εκεί που δεν έπρεπε ή δεν έκλεισαν το στόμα τους όταν έπρεπε. Σενάριο τρίτο Η Σάντη έπεσε σε μια τρύπα -όχι λαγότρυπα όπως η Αλίκη- και βρέθηκε σε έναν σαθρό κόσμο γεμάτο διεφθαρμένους και κακοποιητικούς χαρακτήρες. Υπήρξε θύμα βιασμού ως ανήλικη, η κακοποίησή της συνεχίστηκε και όταν ενηλικιώθηκε, χειραγωγήθηκε, εκφοβίστηκε, έψαξε διεξόδους, άλλαξε χώρα. Αποφάσισε να καταγγείλει, κι όταν οι ισχυρισμοί της δημοσιοποιήθηκαν, έπεσαν πάνω της οι επαγγελματίες της συγκάλυψης, δέχθηκε ξανά πιέσεις και απειλές, κατέθεσε τελικά πως τα μηνύματα είναι πλαστά. Ακόμα και τα πρόσωπα τα οποία εμπιστεύτηκε, δεν κατάφεραν να αποφύγουν να την θυματοποιήσουν ξανά δημοσιοποιώντας, για παράδειγμα, φωτογραφίες της και απέτυχαν να οδηγήσουν μια περίπτωση παιδεραστίας και κακοποίησης στην αστυνομία για διερεύνηση. Σε κάποιες δημόσιες παρεμβάσεις, μάλιστα, κάποιοι, ανάμεσα στους οποίους και ο μέχρι πρόσφατα δικηγόρος της, συζητούσαν αν και πόσο ελκυστική ήταν για έναν άντρα.  Στην πρώτη περίπτωση, η παρουσίαση της Σάντη ως γυναίκας-θύτη, σαν μια σύγχρονη Εύα ή Πανδώρα, αντανακλά την αρχετυπική αναπαράσταση του φύλου της που έχει εμπεδωθεί για χιλιάδες χρόνια. Στη δεύτερη περίπτωση, η Σάντη ως γυναίκα θεωρήθηκε ότι είναι πιο αποτελεσματικό και πειστικό εργαλείο παραπλάνησης. Στην τελευταία περίπτωση, η Σάντη έρχεται αντιμέτωπη με ένα εχθρικό περιβάλλον τόσο σε θεσμικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, όπως συχνά αντιμετωπίζουν οι κακοποιημένες γυναίκες. Με την αστυνομία να μην τις πιστεύει, με διαδικασίες-παρωδία, μέσα από τις οποίες καταλήγουν συχνά κατηγορούμενες, χωρίς τελικά να καταφέρνουν να ξεφύγουν από το κακοποιητικό τους περιβάλλον. Και με τα ΜΜΕ να αναπαράγουν, στην καλύτερη περίπτωση, εμφύλα και σεξιστικά στερεότυπα.   Όποια και να είναι η Σάντη, όπου και να βρίσκεται στο φάσμα των όποιων σεναρίων, η ιστορία της θα μπορούσε, αν ήμασταν μια κοινωνία έτοιμη να κοιτάξει τον εαυτό της στον καθρέφτη, να μας βοηθήσει να αναγνωρίσουμε τα συμπτώματα μιας χώρας και μιας εποχής τεράτων. Και η ιστορία της έχει επιβεβαιώσει, πέρα από άλλα, αν μη τι άλλο πόσο εμπεδωμένα είναι ο σεξισμός και η πατριαρχία. Γιατί σε έναν λιγότερο βάρβαρο χώρο και χρόνο, αυτή η γυναίκα θα έπρεπε να είχε τύχει στήριξης και προστασίας μέχρι τουλάχιστον να διερευνηθεί η υπόθεση.