Γιατί δεν έχουμε νερό στην Κύπρο;

Σημειώσεις για μια πολιτική οικολογία της λειψυδρίας Συντακτική Ομάδα & Κύκλος για την Οικολογία και το Δικαίωμα στην Πόλη Ενώ πλησιάζουμε στο τέλος της περιόδου των βροχών, ακόμα μία χρονιά φαίνεται να ολοκληρώνεται με την Κύπρο να βρίσκεται σε μια κατάσταση ασφυκτικής έλλειψης νερού. Στην Κύπρο, όπως και σε πολλές άλλες χώρες, η επάρκεια νερού μετριέται σχεδόν εξ ολοκλήρου με όρους αποθεμάτων στα φράγματα. Αν δηλαδή τα φράγματα έχουν ψηλή ή χαμηλή πληρότητα νερού, αυτό μεταφράζεται αυτόματα και σε επάρκεια ή σε έλλειψη νερού αντίστοιχα. Στα μέσα του Μάρτη, η πληρότητα ανέρχεται μόλις στο 21%, ενώ την αντίστοιχη περσινή περίοδο βρισκόταν στο 25,5%. Σε επίπεδο εισροών στα φράγματα, η φετινή χρονιά είναι μέχρι στιγμής η χειρότερη της τελευταίας δεκαετίας. Η πτωτική τάση στις βροχοπτώσεις σε συνάρτηση με τις υψηλές θερμοκρασίες, που αυξάνουν την εξάτμιση, -και τα δύο απόρροια της κλιματικής αλλαγής- είναι καθοριστικά για τη δυνατότητα των φραγμάτων να συσσωρεύουν ποσότητες νερού. Την ίδια ώρα, οι έντονες βροχοπτώσεις του τελευταίου διαστήματος, λόγω του ότι έχουν συμβεί στα παράλια ή/και λόγω του ότι η ξηρασία μειώνει τη δυνατότητα του εδάφους να απορροφά νερό (αντί να την αυξάνει, όπως πολλές φορές λέγεται), δημιουργούν περισσότερα πλημμυρικά φαινόμενα και λιγότερες εισροές στα φράγματα. Βάσει αυτών των δεδομένων, αν δεν υπάρξει κάποια δραστική μεταβολή τις επόμενες μερικές εβδομάδες σε θέμα εισροών στα φράγματα, μετά βεβαιότητας θα υπάρξουν περικοπές νερού το ερχόμενο διάστημα. Ήδη, δημοσιεύματα στα ΜΜΕ κάνουν λόγο για περικοπές στην υδροδότηση κατά 10% τους καλοκαιρινούς μήνες, με κίνδυνο νοικοκυριά να μένουν χωρίς νερό μέχρι τρεις μέρες τη βδομάδα. Είναι, όμως, όντως η ανομβρία ο μόνος λόγος που δεν έχουμε νερό; Είναι οι περικοπές νερού το αναπόφευκτο αποτέλεσμα ενός φαινομένου που απλά μας επιβάλλεται εξ ουρανού; Μέσα από αυτό το κείμενο, επιχειρούμε να αναδείξουμε τους παράγοντες και τους τρόπους μέσω των οποίων το νερό στην Κύπρο, ως ένας βασικός πόρος για τη συνέχιση της ζωής, μετατρέπεται σε ένα σπάνιο εμπόρευμα.  Η διαχείριση του νερού με όρους οικονομικής ανάπτυξης Ο πραγματικός λόγος που δεν έχουμε επάρκεια στο νερό δεν είναι η ανομβρία -αυτή ήταν προβλέψιμη-, αλλά η διαχείρισή της και ο γενικότερος σχεδιασμός που αφορά το υδατικό ζήτημα. Την περίοδο που ο ΟΗΕ έχει ανακοινώσει την εποχή της «χρεοκοπίας του νερού», είναι αναγκαίο να προσεγγίσουμε κριτικά τη διαχείριση του νερού εξ ολοκλήρου με όρους οικονομικής ανάπτυξης -πάντα για τους λίγους και τους πλούσιους- παρά με όρους κοινωνικού αγαθού και επάρκειας για τις βασικές ανάγκες της κοινωνίας, δηλαδή των πολλών. Παρόλο που η έλλειψη νερού παρουσιάζεται ως ένα φυσικό φαινόμενο που σταθερά επηρεάζει την Κύπρο, είναι στην πραγματικότητα μια κοινωνικά κατασκευασμένη συνθήκη, απόρροια μακροχρόνιων πολιτικών επιλογών και οικονομικών στρατηγικών.  Μια δίκαιη και βιώσιμη πολιτική για το νερό (αλλά και για την ενέργεια) θα ξεκινούσε με ερωτήσεις όπως «Πόσο νερό χρειαζόμαστε πραγματικά; Ποιες χρήσεις είναι πραγματικά αναγκαίες;». Όσο και να προετοιμαστεί μια χώρα που αντιμετωπίζει συχνές αλλά και ολοένα πιο έντονες ανομβρίες, αν ο σκοπός χρήσης του νερού είναι το οικονομικό κέρδος και η συσσώρευση του πλούτου στα χέρια των λίγων, τότε το νερό ποτέ δεν θα είναι αρκετό.  Ο ίδιος ο όρος της λειψυδρίας, που από μικρή ηλικία μαθαίνουμε ότι χαρακτηρίζει την Κύπρο και τις ζωές μας, δεν προκύπτει από μια προσπάθεια δίκαιης παροχής νερού στην κοινωνία, αλλά από την καθιέρωση της ιδέας ότι η έλλειψη (scarcity) αποτελεί ένα φυσικό όριο. Όμως, η έλλειψη δεν δημιουργείται από μόνη της ούτε είναι κάτι σταθερό και δεδομένο. Η έλλειψη δημιουργείται από τις επιλογές που γίνονται σε σχέση με τις ανάγκες μας. Στον καπιταλισμό οι ανάγκες καθορίζονται από τη συνεχή αύξηση του οικονομικού κέρδους. Το νερό ποτέ δεν είναι αρκετό για να συνεχίζεται απρόσκοπτα αυτή η ανάπτυξη. Αναγκαστικά πρέπει να ανατιμηθεί, να πωληθεί, να διανεμηθεί, να εξοικονομηθεί, να «αποταμιευθεί», ακόμα και να κλαπεί, ως ένα σπάνιο αγαθό. Η υδατική πολιτική που βασίζεται στα φράγματα Βάσει της διαχείρισης του νερού με όρους οικονομικής ανάπτυξης, τα φράγματα αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της υδατικής πολιτικής του κράτους, που βασίζεται στη δημιουργία αποθεμάτων νερού για να μπορεί να στηρίξει μια οικονομία που εξαρτάται κυρίως από τον τουρισμό και, κατά δεύτερο, από εξαγωγές συγκεκριμένων γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων. Τα φράγματα, ή οι λεγόμενοι «αποταμιευτήρες νερού», έχουν και αυτά περιβαλλοντικό κόστος, αφού προκαλούν διάβρωση των ακτών αλλά και καταστροφή των ποτάμιων οικοσυστημάτων. Η δυνατότητα κατακράτησης του νερού σε συγκεκριμένα σημεία ανάγει αυτόματα και το νερό σε πολιτικό ζήτημα. Ποιες κοινότητες θα βρεθούν πριν και ποιες μετά το νερό; Ή, ακόμα, ποιες θα βρεθούν κάτω από αυτό, όπως η κοινότητα της Άλασσας νότια του Κούρη; Σε ακόμα πιο ψηλό επίπεδο, σε ποιους Κύπριους ανήκει το νερό και πότε μπορούν να ανακόπτουν τη ροή του από τον νότο στον βορρά (ή και αντίστροφα); Το Νότιο Σχέδιο Μεταφοράς είναι ο κύριος αγωγός μεταφοράς νερού από τον Κούρη, το μεγαλύτερο φράγμα της Κύπρου που χτίστηκε το 1988, στην Αμμόχωστο. Αυτό το Σχέδιο, που πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια των British Colony, World Bank και των ΗΠΑ, αποσκοπούσε εξ αρχής στην ανάπτυξη της γεωργίας στην επαρχία Αμμοχώστου μέσω της παραγωγής cash crops, δηλαδή γεωργικών προϊόντων που μπορούν να πωληθούν σε ψηλές τιμές στη διεθνή αγορά. Στην Κύπρο, τα cash crops -η πατάτα, το καρπούζι και η μπανάνα- χρειάζονται πάρα πολύ νερό για να καλλιεργηθούν και η μαζική παραγωγή τους δεν ανταποκρίνεται πάντα στις εγχώριες ανάγκες αυτονομίας στη σίτιση αλλά στη δυνατότητά τους να εξάγονται στο εξωτερικό. Κάτι παρόμοιο ισχύει και με το χαλλούμι, του οποίου η παραγωγή προϋποθέτει, επίσης, πολύ μεγάλες ποσότητες νερού. Υποδομές, λοιπόν, όπως ο Κούρης και ο Νότιος Αγωγός, διασφαλίζουν ότι η παραγωγή των cash crops μπορεί να συνεχίζεται απρόσκοπτα, ακόμα και σε χρονιές χωρίς ικανοποιητικές βροχοπτώσεις, όχι όμως για την κάλυψη της αυτονομίας στο φαγητό, αλλά για την κάλυψη των εμπορικών αναγκών.  Πέρα από την ίδια τη λογική των φραγμάτων που, όπως βλέπουμε, λίγο έχουν να κάνουν με την επάρκεια νερού, υπάρχει, επίσης, το ζήτημα των απαρχαιωμένων υποδομών, που, σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να σημαίνει και απώλειες της τάξης του 40%. Περαιτέρω, πρόσφατα είχαμε και το σκάνδαλο στον ποταμό Κούρη, όπου για χρόνια μεταφερόταν πόσιμο νερό στις παράνομες εγκαταστάσεις ιχθυοτροφείου στη Συλίκου και την Τριμίκλινη. Πέραν της πολιτικής

Γιατί δεν έχουμε νερό στην Κύπρο; Read More »

8 ΜΑΡΤΗ: Σε έναν κόσμο που κρούζει, προτάσσουμε ριζοσπαστικό, διαθεματικό φεμινισμό 

ανακοίνωση Κύκλου Φεμινισμού & ΛΟΑΤΚΙ+ του αφοα Η 8 του Μάρτη έννεν μέρα γιορτής τζ̌αι κατανάλωσης. Η 8 του Μάρτη εν μια μέρα για να τονίσουμε ξανά την ανάγκη για διαθεματικό φεμινισμό ενάντια στην πατριαρχία, την αποικιοκρατία τζ̌αι τον καπιταλισμό, που καταδικάζουν την ανθρωπότητα στο μίσος, τον θάνατο, την καταπίεση τζ̌αι τη μιζέρκα. Καθώς ο πλανήτης οδηγείται σε μια νέα διευρυμένη πολεμική σύρραξη, καθώς αποκαλύπτεται πως κάποιοι που τους πιο ισχυρούς άντρες του κόσμου εσυμμετείχαν σε οργανωμένο κύκλωμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης κοριτσ̌ιών τζ̌αι γυναικών, καθώς η έμφυλη βία, η εργασιακή εκμετάλλευση, η ομοφοβία, η τρανσφοβία, ο μισαναπηρισμός τζ̌αι ο ίδιος ο φασισμός που τα τρέφει αυξάνονται τζ̌αι κανονικοποιούνται, θυμούμαστε γιατί οι ριζοσπαστικοί, διαθεματικοί αγώνες εν πιο αναγκαίοι που ποττέ. Η ρητορική της Δύσης, με επικεφαλής τες ΗΠΑ τζ̌αι το γενοκτονικό Ισραήλ, ότι δήθεν η επίθεση εναντίον του Ιράν έσ̌ιει σκοπό να “απελευθερώσει” τες γυναίκες που την σκληρή καταπίεση που υφίστανται στη χώρα τους, στηρίζεται σε μιαν αρρωστημένη διαστρέβλωση της έννοιας της γυναικείας χειραφέτησης τζ̌αι αποτελεί ανήθικη εργαλειοποίηση του φεμινισμού για να δικαιολογηθεί η καταστροφή μιας ολόκληρης χώρας. Οι ιμπεριαλιστικές πόμπες εν μπορούν να σώσουν κανένα πλάσμα που την καταπίεση. Αντίθετα, ο πόλεμος κάμνει τον αγώνα των ντόπιων γυναικών για χειραφέτηση ακόμα πιο δύσκολο. Εν διατηρούμε ψευδαισθήσεις για το πόσο νοιάζουνται οι δυτικοί ηγέτες για τες γυναίκες του Ιράν ή για οποιαδήποτε γυναίκα στον κόσμο. Απόδειξη της αμερικάνικης τζ̌αι ισραηλινής υποκρισίας εν ο βομβαρδισμός δημοτικού σχολείου κοριτσ̌ιών στο Ιράν την πρώτη τζ̌ιόλας μέρα της παράνομης επίθεσης τους στη χώρα, με την οποία εσκοτώσαν τουλάχιστον 180 μαθήτριες.  Η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού που συγκαλύπτεται σχεδόν που ούλλες τες χώρες της Δύσης δείχνει μας χωρίς καμιάν αμφιβολία ότι εν υπάρχει κανένας πολιτικός φραγμός, κανένα ηθικό όριο, καμία “κότσ̌ινη γραμμή” για το πού μπορεί να φτάσει η αποικιοκρατική βία. Που την αρχή της γενοκτονίας ως σήμερα οι γυναίκες τζ̌αι τα μωρά αποτελούν το 70% των θυμάτων. Παραπάνω που 49.000 έγκυες γυναίκες ζ̌ουν σε άθλιες συνθήκες, που τες οποίες 17.000 κινδυνεύκουν που λιμό, ενώ άλλες 155.000 αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες στην πρόσβαση σε βασική ιατρική περίθαλψη. Περίπου 690.000 γυναίκες τζ̌αι κορίτσια εν έχουν καν πρόσβαση σε σερβιέττες, πράμα που αυξάνει τον κίνδυνο έκθεσης τους σε μολυσματικές ασθένειες. Οι ίδιοι που βομβαρδίζουν, που διαπράττουν γενοκτονία, που οδηγούν τον πλανήτη στην οικονομική, περιβαλλοντική τζ̌αι κοινωνική καταστροφή, εν οι ίδιοι που βιάζουν, εκμεταλλεύκουνται τζ̌αι κακοποιούν γυναίκες τζ̌αι ανήλικα κορίτσια στα πλαίσια μιας νοσηρής «διασκέδασης». Οι αποκαλύψεις που τα Epstein files για βιασμούς μωρών τζ̌αι η εμβέλεια του κυκλώματος που εδιατηρούσαν εν ακόμα μια απόδειξη της έλλειψης φραγμών των ισχυρών αντρών του πλανήτη που είχαν το θράσος τζ̌αι την αλαζονεία να αποτυπώνουν με οπτικά τζ̌αι άλλα μέσα τα εγκλήματά τους, ακριβώς γιατί θεωρούν ότι εν άτρωτοι τζ̌αι υπεράνω οποιουδήποτε ελέγχου τζ̌αι λογοδοσίας.   Στην Κύπρο, οι γυναίκες συνεχίζουμε να βιώνουμε έμφυλες ανισότητες, βία τζ̌αι εκμετάλλευση. Οι καταγγελίες που ήρταν στο φως της δημοσιότητας πριν μερικούς μήνες για σεξουαλική παρενόχληση, βιασμό τζ̌αι οικογενειακή βία που πολιτικά πρόσωπα τζ̌αι πολιτειακούς αξιωματούχους εν απλώς ενδεικτικές της έμφυλης τζ̌αι ενδοοικογενειακής βίας που υφίστανται οι γυναίκες στην Κύπρο. Σύμφωνα με στοιχεία που εδημοσιευτήκαν στες αρχές του 2025 για την Κυπριακή Δημοκρατία, το 36,1% των γυναικών εβίωσε σωματική ή/τζ̌αι σεξουαλική βία, το 44,5% εβίωσε κακοποίηση που τον σύντροφό τους, ενώ εκαταγραφτήκαν τουλάχιστον 41 γυναικοκτονίες την τελευταία δεκαετία. Παραλληλα, η πρόσφατη αποκάλυψη κυκλωμάτων παράνομης εργασίας τζ̌αι εκμετάλλευσης στην Αγία Νάπα ήρτε να επιβεβαιώσει την κανονικοποίηση της εκμετάλλευσης των γυναικών στον εργασιακό χώρο, ειδικά μεταναστριών, οι οποίες εργάζουνται συχνά σε αντίξοες εργασιακές συνθήκες τζ̌αι με πενιχρούς μισθούς. Την ίδια στιγμή, θωρούμε τα  ΜΜΕ τζ̌αι τους θεσμούς όι μόνο να αποσιωπούν τζ̌αι να αγνοούν αλλά συχνά να επαναθυματοποιούν τα θύματα έμφυλης τζ̌αι ενδοοικογενειακής βίας, εργασιακής τζ̌αι σεξουαλικής εκμετάλλευσης, τα οποία εγκλωβίζουνται συχνά στη γραφειοκρατία ή την αδράνεια του κράτους που προστατεύκει άτομα ή συστήματα που διαιωνίζουν τούτα τα φαινόμενα. Ο κόσμος μας γίνεται ούλλο τζ̌αι πιο εχθρικός τζ̌αι επικίνδυνος για τες θηλυκότητες -ειδικά για τες θηλυκότητες της εργατικής τάξης, τες φτωσιές, τες περιθωριοποιημένες, που παραμένουν πιο ευάλωτες στην εκμετάλλευση τζ̌αι την αορατοποιήση. Απέναντι στες ανισότητες τζ̌αι τη βία που δημιουργεί ο οικονομικός φιλελευθερισμός, εμείς προτάσσουμε τον διαθεματικό τζ̌αι συμπεριληπτικό φεμινιστικό αγώνα για την έμφυλη ισότητα αναγνωρίζοντας ότι η πατριαρχική καταπίεση εν αφορά μόνο τες cis straight γυναίκες, αλλά ούλλες τες θηλυκότητες, ντόπιες τζ̌αι μετανάστριες, τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα, τζ̌αι όποιο εν χωρεί στα κυρίαρχα αποδεκτά πατριαρχικά πρότυπα της ετεροκανονικότητας. Αναγνωρίζοντας ότι δρούμε σε μια χώρα συνένοχη στες επιθέσεις εναντίον του ιρανικού λαού τζ̌αι στη γενοκτονία των Παλαιστινίων, τοποθετούμε τον αντιπολεμικό αγώνα στο επίκεντρο των φεμινιστικών μας αγώνων. Στεκούμαστε αλληλέγγυα στες γυναίκες στο Ιράν τζιαι στην Παλαιστίνη αλλά τζ̌αι όπου αλλού στον κόσμο θηλυκότητες διούν μικρές τζ̌αι μεγάλες μάχες ενάντια σε οικείους τζ̌αι ξένους καταπιεστές.  Ακριβώς επειδή ο κόσμος γυρώ μας κρούζει, εμείς δουλεύκουμε για να χτίσουμε έναν τζ̌αινούρκο βάλλοντας μπροστά την ανάγκη μας για χειραφέτηση, φροντίδα τζιαι συλλογικότητα. Ο νέος κόσμος που κουβαλούμε στες ψυσ̌ές μας εν φεμινιστικός.  Δράσεις που οργανώνουνται στη Λευκωσία για τις 8 του Μάρτη: -Πορεία ΠΟΓΟ & ΠΕΟ, Πλατεία Ελευθερίας 15:30 -Διαδήλωση αλληλεγγύης στην απεργία της EKTAM στο βορρά από 8 Mart Organizasyon Komitesi, εργοστάσιο ΕΚΤΑΜ 18:30 -Anarchofem gathering, Πλατεία Φανερωμένης 17:30

8 ΜΑΡΤΗ: Σε έναν κόσμο που κρούζει, προτάσσουμε ριζοσπαστικό, διαθεματικό φεμινισμό  Read More »

Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας επίθεσης

Η επίθεση από μη επανδρωμένο αεροσκάφος που δέχθηκε λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Κυριακής η βρετανική αεροπορική βάση στο Ακρωτήρι, θέτει πλέον και επίσημα την Κύπρο εντός του περιφερειακού πολέμου. Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος κατέπεσε σε υπόστεγο της Βασιλικής Αεροπορίας, προκαλώντας υλικές ζημιές. Η επίθεση εκδηλώθηκε λίγες ώρες μετά τη δήλωση του Βρετανού πρωθυπουργού Στάρμερ, ότι η Βρετανία θα διαθέσει τις βάσεις της στις αμερικανικές δυνάμεις, για να διευκολύνει «αμυντικά κτυπήματα» ενάντια στο Ιράν. Δεν έχει ακόμα ξεκαθαριστεί το σημείο προέλευσης της επίθεσης, ούτε αν η απογείωση του drone έλαβε χώρα μετά τη δήλωση του Στάρμερ. Σήμερα έχουν εκκενωθεί σχολεία και χωριά και στην περιοχή ηχούν κατά διαστήματα σειρήνες. Ωστόσο, η Κύπρος και οι βρετανικές βάσεις στο έδαφός της συμμετέχουν άμεσα ή έμμεσα στον περιφερειακό πόλεμο, παρέχοντας διευκολύνσεις τόσο στη γενοκτονική εκστρατεία του Ισραήλ έναντι στην Παλαιστίνη όσο και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο των ΗΠΑ και των συμμάχων τους απέναντι στο Ιράν. Συνεπώς, η στοχοποίηση της Κύπρου ήταν μια απόλυτα προβλέψιμη και αναμενόμενη εξέλιξη. Σε αυτό είχε αναφερθεί τόσο ο δολοφονηθείς από το Ισραήλ ηγέτης της Χεζμπολά, Χασάν Νασράλα, όσο και η ιρανική κυβέρνηση τοποθετώντας τις ένοπλες δυνάμεις της Κύπρου στη λίστα των ομάδων που η Τεχεράνη θεωρεί τρομοκρατικές οργανώσεις. Η αντίδραση του Χριστοδουλίδη, μέσω διαγγέλματος το πρωί της Δευτέρας, κινήθηκε στα γνωστά μοτίβα των τελευταίων δύο χρόνων προσπαθώντας ξανά να πείσει ότι η Κύπρος «δεν εμπλέκεται» και ότι «αποτελεί πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή». Ωστόσο, η θλιβερή πραγματικότητα εκρήγνυται μπροστά στα μάτια μας. Το αντιπολεμικό κίνημα της Κύπρου έχει προειδοποιήσει εδώ και καιρό ότι τόσο οι Βρετανικές Βάσεις όσο και οι διευκολύνσεις που παρέχει η Κυπριακή Δημοκρατία στις ΗΠΑ και το Ισραήλ όχι απλά δεν λειτουργούν προς το συμφέρον του λαού της Κύπρου αλλά σύντομα θα προκαλέσουν καταστροφικές συνέπειες. Συχνά, το κυβερνητικό στρατόπεδο και οι παρατρεχάμενοί του κατηγορούν τις οργανώσεις που στέκονται ενάντια στη γενοκτονία των Παλαιστινίων και τη συμμαχία με ΗΠΑ-Ισραήλ ότι είναι «φιλοτουρκικά στοιχεία», ότι κινδυνολογούν, ότι δεν βλέπουν το συμφέρον της Κύπρου κ.λπ. Σήμερα, δυστυχώς, επιβεβαιώνονται όλα όσα προειδοποιούσε το αντιπολεμικό κίνημα. Είναι πλέον καιρός η απαίτηση για διακοπή σε κάθε παροχή διευκόλυνσης προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να τεθεί ακόμα πιο δυναμικά και ξεκάθαρα. Και, όσο δύσκολο και αν αυτό είναι λόγω της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και του παρόντος αδιεξόδου στο Κυπριακό, θα πρέπει να τεθεί και το ζήτημα πλήρους αποαποικιοποίησης της Κύπρου και αποχώρησης των βρετανικών βάσεων.

Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας επίθεσης Read More »

Ποιος φταίει για το κόστος της ενέργειας;

Η έκθεση του Γενικού Ελεγκτή για την ΑΗΚ✍️ Μυρτώ Σκουρουπάθη Δημοσιεύθηκε στις 26 Φεβρουαρίου η έκθεση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας για την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΑΗΚ). Ένα από τα σημαντικότερα ευρύματα της έρευνας είναι ότι το κόστος καυσίμων και δικαιωμάτων εκπομπών θερμοκηπιακών αερίων αποτελούν περίπου το 70% των συνολικών λειτουργικώνδαπανών της ΑΗΚ. Το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας στην Κύπρο ήταν το 2ο υψηλότερο σε όλη την Ευρώπη κατά το 2ο εξάμηνο του 2024. Οι διακυμάνσεις στο κόστος ενέργειας στην Κύπρο είναι, επίσης, από τις ψηλότερες, αφού εξαρτόμαστε σχεδόν εξολοκλήρου από εισαγωγές καυσίμων. Το 1ο εξάμηνο του 2025, μόνο το ΦΠΑ που πληρώσαμε πάνω στην τιμή του ρεύματος είχε το ίδιο κόστος με αυτό της παραγωγής ενέργειας από φωτοβολταϊκά. Άρα το κόστος παραγωγής ενέργειας από φωτοβολταϊκά είναι το 15% αυτού που πληρώνουμε ως καταναλωτές στην Κύπρο. Τα διάφορα δημοσιεύματα στον Τύπο έτρεξαν να ρίξουν το φταίξιμο για το ακριβό κόστος ενέργειας είτε στην ΑΗΚ και στο γεγονός ότι δεν επένδυσε αρκετά σε φωτοβολταϊκά συστήματα (τα οποία θα οδηγούσαν σε σημαντική μείωση των λειτουργικών δαπανών της ΑΗΚ), είτε στη ΡΑΕΚ (τον οργανισμό που ρυθμίζει την αγορά ενέργειας), η οποία δεν επέτρεψε στην ΑΗΚ να επενδύσει σε φωτοβολταϊκά στον βαθμό που θα το ήθελε. Ενδεικτικά, η ΑΗΚ, η οποία προμηθεύει πρακτικά όλους τους οικιστικούς πελάτες με ενέργεια, κατέχει μόνο το 5% της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος φωτοβολταϊκών πάρκων στην Κύπρο. Στην πραγματικότητα, όμως, και η ΑΗΚ προσπάθησε (ως έναν βαθμό) να επενδύσει σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) και η ΡΑΕΚ προσπάθησε να δράσει βάσει των εντολών και του ρόλου της, που είναι να δημιουργήσει συνθήκες ανταγωνιστικής αγοράς. Άρα, αφού η πολιτική απόφαση για το ενεργειακό σύστημα στην Κύπρο ήταν ξεκάθαρα: «Θέλουμε ελεύθερη αγορά ηλεκτρισμού» και δεν ήταν ποτέ: «Θέλουμε φτηνή και καθαρή ενέργεια για όλους», τότε γιατί περιμέναμε ότι το αποτέλεσμα που θα φέρει το άνοιγμα της αγοράς θα ήταν το δεύτερο και όχι το πρώτο; Η Έκθεση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας, λοιπόν, μπορεί να αναδεικνύει σημαντικά λειτουργικά και διοικητικά θέματα για την ΑΗΚ, αλλά δεν μπορεί να επιρρίψει ευθύνες για το κόστος ενέργειας στον ένα ή τον άλλο οργανισμό, καθώς το σύστημα ενέργειας σήμερα λειτουργεί για τον σκοπό για τον οποίο σχεδιάστηκε: την κερδοφορία των μεγάλων ιδιωτικών εταιρειών ενέργειας (και των κομμάτων που τις στηρίζουν). Στην πραγματικότητα, τα διάφορα αφηγήματα που ακούμε κατά καιρούς για το κόστος της ενέργειας, όπως «το άνοιγμα της αγοράς θα οδηγήσει σε φτηνή ενέργεια» και «η έλευση του φυσικού αερίου θα οδηγήσει σε φτηνή ενέργεια», δεν στηρίζονται σε δεδομένα, αλλά χρησιμοποιούνται για να αποπροσανατολίσουν τους πολλούς ώστε να κερδοσκοπούν οι λίγοι. Αυτό που θέλουμε να δούμε, αντί ενός ατελείωτου παιχνιδιού επίρριψης ευθυνών, είναι να μπει ως προτεραιότητα το δικαίωμα στην προσιτή και καθαρή ενέργεια και πάνω σε αυτό να κτιστούν όλες οι πολιτικές του κράτους. Αν ίσχυε αυτό, τότε οι ενεργειακές πολιτικές μας θα έμοιαζαν κάπως έτσι: 1. Στροφή σε 100% ΑΠΕ και αποθήκευση2. Εγκατάλειψη των σχεδίων για φυσικό αέριο και χρήση των πόρων για προώθηση της ενεργειακής απόδοσης3. Φορολόγηση υπερκερδών εταιρειών ΑΠΕ και υποχρέωση για εγκατάσταση αποθήκευσης 4. Απαγόρευση της αποκοπής ΑΠΕ για ιδιοκατανάλωση σε κατοικίες 5. Εκσυγχρονισμός του δικτύου μεταφοράς και διανομής6. Προσανατολισμός στην ενεργειακή επάρκεια και όχι στην αύξηση του δυναμικού ως αυτοσκοπό

Ποιος φταίει για το κόστος της ενέργειας; Read More »

Να σταματήσουν οι επιθέσεις Ισραήλ-ΗΠΑ

Αλληλεγγύη στον λαό του Ιράν Τα χτυπήματα των νεοφασιστικών καθεστώτων του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο και τις βασικές αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και αποτελούν ξεκάθαρα μια απρόκλητη ιμπεριαλιστική επίθεση, που έχει στόχο να διαλύσει τη χώρα και να διασφαλίσει την απρόσκοπτη ηγεμονία των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην περιοχή. Η αμερικανική και ισραηλινή επιθετικότητα πλήττει τον ιρανικό λαό, αλλά την ίδια στιγμή θέτει σε κίνδυνο όλους τους λαούς της περιοχής και σέρνει την ανθρωπότητα σε έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο. Το τρομοκρατικό χτύπημα σε δημοτικό σχολείο κοριτσιών στις 28 Φλεβάρη, που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο πέραν των 140 παιδιών, καταδεικνύει τη δυτική υποκρισία και είναι ενδεικτικό της βαρβαρότητας που επιβάλλουν στον κόσμο οι ΗΠΑ με το Ισραήλ και τους συμμάχους τους. Οι άνευ όρων εξυπηρετήσεις που προσφέρει η Κυπριακή Δημοκρατία στο Ισραήλ, που την έχουν καταστήσει συνένοχη στη γενοκτονία και «πίσω αυλή» του κράτους-δολοφόνου, και η παρουσία των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο θέτουν τη χώρα σε ακόμη μεγαλύτερο και άμεσο κίνδυνο. Οι Βρετανοί αποκάλυψαν, μόλις τη δεύτερη μέρα από την έναρξη των επιθέσεων, πως αναχαιτίστηκαν δύο ιρανικοί πύραυλοι που κατευθύνονταν προς την Κύπρο. Απαιτούμε από την Κυπριακή Δημοκρατία να σταματήσει κάθε είδους συνεργασία και προσφορά διευκολύνσεων στο γενοκτονικό Ισραήλ και να υποστηρίξει τον άμεσο τερματισμό των επιθέσεων εναντίον του Ιράν. Ενώνουμε τις φωνές μας με τις φωνές άλλων διεθνιστών ανά τον κόσμο και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον λαό του Ιράν, που για ακόμα μία φορά καλείται να βιώσει τις συνέπειες της δυτικής ιμπεριαλιστικής πολεμικής μηχανής.

Να σταματήσουν οι επιθέσεις Ισραήλ-ΗΠΑ Read More »

Yakir Gabay, ένας Ισραηλινός δισεκατομμυριούχος με κυπριακό διαβατήριο στο Συμβούλιο «Ειρήνης»

Τα σχέδιά του στην Κύπρο και το όραμά του για τη Γάζα Ο Ισραηλινός δισεκατομμυριούχος Yakir Gabay, με εκτιμώμενη συνολική περιουσία 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, απέκτησε, μέσα από το διαβόητο Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα, κυπριακό διαβατήριο το 2018. Το 2021 αγόρασε ένα οικόπεδο 732 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων στην επαρχία Λεμεσού, δίπλα από το Heritage Private School, αξίας 28 εκατομμυρίων δολαρίων, μέσω πλειστηριασμού ακινήτων από τη μονάδα διαχείρισης της Τράπεζας Κύπρου (REMU). Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ισραηλινός, οι επιχειρήσεις του οποίου έχουν έδρα και την Κύπρο, προτίθεται να κατασκευάσει ένα συγκρότημα με ιδιωτικό σχολείο, νοσοκομειακές εγκαταστάσεις και κατοικίες. Επιπλέον, έχει μερίδιο στην Kition Ocean Holdings, η οποία συνδέεται με το έργο της μαρίνας της Λάρνακας. Ο Gabay, σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post, βρισκόταν σε επικοινωνία, από τον Οκτώβριο του 2023 έως τις αρχές Μαΐου 2024, με μερικές από τις πιο ισχυρές επιχειρηματικές προσωπικότητες των ΗΠΑ, με στόχο να αλλάξει το αφήγημα υπέρ του Ισραήλ, ώστε η χώρα του να στηριχθεί και να κερδίσει τον «πόλεμο». Η ομάδα αυτή συνεργάστηκε στενά με μέλη της ισραηλινής κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην Ισραηλινού πρωθυπουργού Ναφτάλι Μπένετ. Επιπλέον, τα μέλη της ομάδας επικοινώνησαν στα τέλη Απριλίου 2024 με τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης, Έρικ Άνταμς, σε μια προσπάθεια να «πιέσουν τον πρόεδρο και το διοικητικό συμβούλιο του Columbia να επιτρέψουν στον δήμαρχο να στείλει αστυνομία στην πανεπιστημιούπολη», για να σταματήσουν τις αντιδράσεις της φοιτητικής κοινότητας εναντίον των γενοκτονικών επιθέσεων του Ισραήλ στη Γαζα. Σύμφωνα, επίσης, με δημοσίευμα του Ynetnews το όραμα του Gabay για τη Γάζα, για το οποίο εργάζεται μεθοδικά από τον Οκτώβριο του 2023 μέχρι σήμερα, είναι «να κτίσει τη Γάζα από το μηδέν» έχοντας ως πρότυπο τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Προϋπόθεση για τον ίδιο αποτελεί ο αφοπλισμός της Χαμάς, αφού θεωρεί πως «δεν είναι η οικονομία που θα φέρει την ασφάλεια, αλλά το αντίθετο». Ο Gabay κέρδισε, επομένως, «επάξια» τη θέση του στο  Συμβούλιο «Ειρήνης» του Ντόναλντ Τραμπ, το οποίο στοχεύει στην ανάπτυξη της ακτής της Γάζας και τη μετατροπή της στη «νέα Μεσογειακή Ριβιέρα με 200 ξενοδοχεία και πιθανώς [τεχνητά] νησιά», σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Gabay στην πρώτη συνάντηση του Συμβουλίου στην Ουάσινγκτον την περασμένη Πέμπτη. Το Συμβούλιο «Ειρήνης» του Τραμπ αποτελεί το τελευταίο λιθαράκι για την καταστροφή της Γάζας. Ο Τραμπ και οι συνεργάτες του, όπως ανοικτά παραδέχονται, σκοπεύουν να χτίσουν πάνω στα σπίτια και τις ζωές του παλαιστινιακού λαού, με ιδιωτικές επενδύσεις και κερδοφόρες «αναπτύξεις». Δεν προκαλεί έκπληξη ότι ένας από τους εμπνευστές του σχεδίου έχει ισχυρές διασυνδέσεις στην Κύπρο. Αυτές οι σχέσεις πιθανώς να εξηγούν εν μέρει την πρεμούρα της Κυπριακής Δημοκρατίας να συμμετέχει στο Συμβούλιο «Ειρήνης» του Τραμπ, έστω και με καθεστώς παρατηρητή, παρά τις προειδοποιήσεις ότι αυτή η πρωτοβουλία διαβάλλει τα Ηνωμένα Έθνη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το Κυπριακό. Βλέπουμε, λοιπόν, μια άλλη μια φορά την πολυδιάστατη εμπλοκή της Κύπρου στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και την εξέλιξη της πορείας υποδούλωσης της χώρας στο ισραηλινό δολοφονικό κράτος και τα συμφέροντά του. ENG The Israeli billionaire Yakir Gabay, with an estimated net worth of $4 billion, gets a Cypriot passport in 2018 and in 2021 buys a 732 thousand square meters land in Limassol, worth 28 million (according to must.com.cy). According to information, the plan is to build a complex with a private school, hospital fascinilities and houses. Furthermore, he has a stake in Kition Ocean Holdings, which is associated with the marina of Larnaca project. To top everything up, he is now part of Donald Trump’s Board of Peace, which aims to develop the coastline of Gaza into “the new Mediterranean Riviera with 200 hotels and potential islands”, according to Gabay’s words at the group’s first meeting in Washington on Thursday. Trump’s Board of Peace, is the ultimate plan to destroy Gaza, instead of supporting the people that have been genocided, they intend to build upon the houses and lives of the Palestinian people, with private investments and profits. Once again, someone behind such a cruel plan is related with/ based in Cyprus, extending the concerns of his “development project” in the island as well.

Yakir Gabay, ένας Ισραηλινός δισεκατομμυριούχος με κυπριακό διαβατήριο στο Συμβούλιο «Ειρήνης» Read More »

Κατηγορίες για μαύρο χρήμα στον Τατάρ

Χρηματοδότηση από τον δολοφονηθέντα αρχιμαφιόζο Falyalı φέρεται να λάμβανε ο πρώην Τουρκοκύπριος ηγέτης Κατηγορίες για χρηματοδότηση από τον, δολοφονηθέντα το 2022, αρχιμαφιόζο Halil Falyalı, αντιμετωπίζει ο πρώην ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας, Ερσίν Τατάρ. Μετά τη δολοφονία Falyalı ακολούθησε και η δολοφονία του οικονομικού διευθυντή των επιχειρήσεών του, Cemil Önal, το 2025. Αμέσως πριν τη δολοφονία του, ο Önal είχε παραχωρήσει συνέντευξη στη διαδικτυακή εφημερίδα Bugün Kıbrıs, η οποία δημοσιεύθηκε μόλις την προηγούμενη βδομάδα. Σύμφωνα με τον Önal, ο Τατάρ επισκεπτόταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα την οικία του Falyalı σε προεκλογικές περιόδους, χρησιμοποιώντας μη υπηρεσιακό όχημα και με συνοδεία μόνο έναν προσωπικό φρουρό. Σύμφωνα με τον Önal, ο Τατάρ παραλάμβανε μετρητά για να χρηματοδοτήσει τις προεκλογικές του εκστρατείες, ενώ παράλληλα ο Falyalı έστελνε απευθείας και επανηλειμμένα εμβάσματα στο τηλεοπτικό Kanal T, ιδιοκτησίας της οικογένειας του πρώην Τουρκοκύπριου ηγέτη, ο οποίος με δήλωσή του στα κοινωνικά δίκτυα αρνείται τις κατηγορίες ως ψευδείς και αβάσιμες. Οι κατηγορίες για παράτυπη χρηματοδότηση του Τατάρ έρχονται να προστεθούν στα όσα είδαμε μέσω Τουίτερ στις αρχές Γενάρη, όπου στενοί συνεργάτες του Νίκου Χριστοδουλίδη εξηγούσαν σε φερόμενους επενδυτές τρόπους με τους οποίους μπορούσαν να συνεισφέρουν με μετρητά στην προεκλογική του εκστρατεία, ώστε να παρακάμψει το όριο δαπανών του €1 εκατομμυρίου. Ένα από τα συνθήματα του κινήματος υπέρ της ομοσπονδιακής επανένωσης της Κύπρου τα τελευταία χρόνια είναι ότι «διχοτόμηση και διαφθορά πάνε χέρι-χέρι». Πλέον, έχουμε για αυτό μαρτυρίες και από το νότο, και από τον βορρά. Πέραν τούτου, η διχοτόμηση φαίνεται πως εξυπηρετεί όχι μόνο τις πολιτικές ελίτ, αλλά και τα εγκληματικά δίκτυα, όπως είδαμε τόσο στην περίπτωση του Falyalı, όσο και με το «περιβόλι του Αγίου Λαζάρου», το οποίο στήριξε την και στηρίχθηκε από σύσσωμη την ελληνοκυπριακή δεξιά.

Κατηγορίες για μαύρο χρήμα στον Τατάρ Read More »

Στον τοίχο της Καισαριανής μας φέρανε από πίσω

Χρίστος Μάης Ο παραπάνω στίχος του Νίκου Καββαδία προέρχεται από το ποίημα «Federico Garcia Lorca» μιας και ο μεγάλος αριστερός ποιητής συνέδεσε την εκτέλεση των κομμουνιστών από τους Ναζί και τους συνεργάτες τους με αυτή τη μεγάλου Ισπανού ποιητή από τον φρανκικό φασισμό.  Η πολύ πρόσφατη ανακάλυψη των φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή το ’44 φέρνει στην επιφάνεια ένα πρόδηλο και συνάμα άρρητο ζήτημα. Το ελληνικό κράτος έχει ως βασικό –εξαγώγιμο αλλά και για ιδιοκατανάλωση– προϊόν του την ιστορία. Πουλάει «αρχαιότητα» σε τουρίστες και στη Δύση («λίκνο του πολιτισμού»), και μαζί με Βυζάντιο (βλ. Ορξοδοξία) σε γηγενείς. Δεν μπορώ να είμαι βέβαιος αλλά εικάζω πως, αν στο ebay (ή σε κάποια δημοπρασία) είχε ανακαλυφθεί η ύπαρξη κάποιας σημαντικής αρχαιότητας ή βυζαντινής εικόνας, θα είχαμε όχι μόνο ταχύτατη κίνηση των αρμόδιων φορέων, αλλά και την ανάλογη δημοσιότητα και δημοσιοποίηση των κινήσεων αυτών από τους κρατούντες. Ό,τι είναι εθνικό το φυλάνε ως κόρη οφθαλμού μακριά από τα μάτια του κόσμου ή το προβάλλουν σε γκαλά και καπαρτίζουν.  Τι γίνεται με ό,τι δεν εντάσσεται στο εθνικό αφήγημα; Αν τα φυλάξουν ιδιώτες ή φιλανθρωπικά ιδρύματα (εφοπλιστών και άλλων αστών), έχει καλώς. Αλλιώς θα τα φάει το μαύρο χώμα. Αν ανήκουν ήδη στο κράτος μάλλον θα καταχωνιαστούν κάπου και η πρόσβαση σε ερευνητές θα απαγορεύεται άμεσα ή έμμεσα (με δεκάδες δυσκολίες και προσκόμματα). Για να παραφράσω έναν άλλο αριστερό ποιητή, τον Τάσο Λειβαδίτη, στην περίπτωσή μας φαίνεται να ταιριάζει το: «Εσείς/ αδέρφια που πέσατε/ Το κράτος θα ξεχάσει τ’ όνομά σας». Όλα αυτά δεν τα γράφω για να αναζητήσω ευθύνες από το Κράτος ούτε για να το εγκαλέσω. Δεν έχω τέτοιες αυταπάτες, δεν περίμενα κάτι διαφορετικό! Κι αν κινηθεί στο τέλος αυτό θα είναι αποτέλεσμα της πίεσης που δημιουργείται. Τα γράφω για να πω πως πέραν της εθνικής-κρατικής ιστορίας υπάρχει και η Δημόσια (το ξέρουν αυτό πολύ καλύτερα από μένα πολλ-οί/ες ιστορικοί). Αυτή είναι που δημιουργεί κοινότητες (διαδικτυακές και μη), που ανακαλύπτει και κοινοποιεί την ύπαρξη ιστορικών τεκμηρίων όπως η σειρά αυτή των φωτογραφιών και που κινητοποιεί απίστευτες δυνάμεις σε εξίσου απίστευτη ταχύτητα. Οι κινήσεις πολιτικών (συλλογικοτήτων και προσώπων), η αρθρογραφία που έχει δημοσιευτεί ήδη, οι συζητήσεις που έχουν ανοίξει σε χρόνο dt αποτελούν απότοκό της. Καλώς ή κακώς, η (ελληνική) Ιστορία του 20ου-21ου αιώνα είναι, σε μεγάλο βαθμό, η Δημόσια.  Θα ήθελα να τονίσω, όμως, πόσο σημαντική είναι η σειρά αυτή ως όλον. Έβλεπα στο ebay ήδη ανεβασμένες τις τιμές των φωτογραφιών που απεικονίζουν ανθρώπους και τις άλλες, αυτές που δείχνουν κτίρια ή τον περιβάλλοντα χώρο πολύ πιο κάτω. Είναι, νομίζω, ενδεικτική στο πως πολλά άτομα αντιλαμβάνονται την Ιστορία, ως ιστορία ανθρώπων. Ναι, οι άνθρωποι την γράφουν (κυριολεκτικά ή μεταφορικά) αλλά την γράφουν ή και εγγράφεται στα κτίρια και στον περιβάλλοντα χώρο. Το σκοπευτήριο ή/και ο χώρος που το περιβάλλει είναι εξίσου σημαντικά ιστορικά τεκμήρια όσο οι εκτελεσμένοι που απεικονίζονται, νεκροί ή ζωντανοί.  Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές οι φωτογραφίες έχουν κατέβει από το ebay. Δεν γνωρίζω αν αυτό έγινε λόγω κρατικής/θεσμικής παρέμβασης ή γιατί κάποιος πλειοδότησε ιδιωτικά και τις αγόρασε ήδη.  Τα κράτη (αλλά και άλλοι φορείς, λ.χ. πολιτικά κόμματα) δεν λένε κουβέντα και κρατάνε κλειστά [αρχεία] και ντοκουμέντα για να διατηρήσουν το αφήγημά τους ενώ ταυτόχρονα αδιαφορούν για ό,τι αφορά τον Άλλο (μειονότητες, πολιτικοί αντίπαλοι, κοκ). Χρέος μας είναι η πάλη για διαφύλαξη του συνόλου της πολιτιστικής και ιστορικής κληρονομιάς, άβολης και μη, και για το άνοιγμά της στην κοινωνία και την έρευνα.

Στον τοίχο της Καισαριανής μας φέρανε από πίσω Read More »

Που τα πορτοκκάλια στα ρίαλ εστέιτ: Με αφορμή μιαν εικόνα στο βίντεοκλιπ του Jalla

της Μαρίας Χατζήμιχαηλ Στο πολυσυζητημένο βίντεοκλιπ του Jalla προκύπτει μια διάσταση με την οποίαν εν είδαμεν να ασχοληθεί κανένα τζιαι την οποίαν αποφάσισα ότι εν μπορώ να αφήκω πίσω. Η διάσταση τούτη προκύπτει που την εικόναν του διπλοκάμπινου με την καμπίνα γεμάτη πορτοκκάλια με φόντο το εκθαμβωτικό City of Dreams στην πολυπόθητη λίμνην του Ακρωτηρίου.  Όταν το 2018, κάποιοι επήαν για επιτόπιαν έρευνα στην περιοχήν, εν αναμονή της συζήτησης του έργου City of Dreams στην Επιτροπήν Εκτίμησης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, είδαν ότι τα έργα είχαν ήδη ξεκινήσει. Τζιαι αντί να μπορέσουν να κάμουν καταγραφήν των δέντρων, κυρίως πορτοκκαλιών, εβρεθήκαν μπροστά στους σωρούς των κομμένων κορμών των πορτοκκαλεώνων.  «Ν’ αναστήσεις πορτοκαλιές είν’ ένας λόγος», γράφει ο Θ. Πιερίδης στον «Πορτοκαλόκηπο». Όμως, όταν κάποιοι επροσπαθήσαν να καταγγείλουν το συμβάν στη Λίμνη Ακρωτηρίου, αφού η εκκίνηση των εργασιών πριν που την αδειοδότηση σημαίνει, με βάση τον νόμον, τζιαι αναστολήν της διαδικασίας αδειοδότησης, εχαρακτηριστήκαν ως «πράκτορες των Βρετανών» σε κάποια Μ.Μ.Ε. Στη συνέχειαν, είδαμεν τζιαι τον τέως πρόεδρο της Δημοκρατίας να εμφανίζεται επί τόπου για να βάλει τον θεμέλιο λίθον, τον Ιούνην του 2018, με χρυσό φκυάριν. Επειδή που τες πορτοκαλιές στα ρίαλ εστέιτ εν ένας επενδυτής δρόμος. Ανεξάρτητα που το αν οι συντελεστές του βίντεοκλιπ  αντιλαμβάνουνται το ή όι, η σημειωτική των αντιθετικών εικόνων εν εξαιρετική.  Σε έναν πρώτον επίπεδον, εν η ειρωνεία που προκύπτει που την εικόναν των πορτοκκαλιών μπροστά που το χτήριον που ευθύνεται για την καταστροφήν τόσων πορτοκκαλόδεντρων.  Σε έναν άλλον επίπεδο, σε μια εικόνα ενός δευτερολέπτου συμπυκνώνεται μια σημαντική διάσταση της κυπριακής πραγματικότητας. Που την μιαν, η ειδυλλιακή Κύπρος, σε ένα ρομαντικό φαντασιακόν του παρελθόντος, με τες «πορτοκκαλιές του Καραβά», τη γιορτήν του πορτοκκαλιού στην Αμμόχωστο, τη γην που κάποτε έτρεφε ολόκληρην την Κύπρον κ.λπ. Τζιαι, που την άλλην, η σύγχρονη Κύπρος, που «πετά» εις βάρος των αθθρώπων τζιαι της φύσης, η Κύπρος των ρίαλ εστέιτ που καταστρέφουν το παρόν (τζιαι το μέλλον) του τόπου, τζιαι συχνά οικειοποιούνται το παρελθόν τζιαι την «παράδοσην» για να πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους.  

Που τα πορτοκκάλια στα ρίαλ εστέιτ: Με αφορμή μιαν εικόνα στο βίντεοκλιπ του Jalla Read More »

Όλοι αθώοι στη δίκη για τα Cyprus Papers

«Κούππες άπαννες» Συλλούρης και Τζιοβάνη, παρά τις αποκαλύψεις του Al Jazeera Ελάχιστη έκπληξη προκαλεί η απόφαση του κακουργιοδικείου Λευκωσίας να αθωώσει τον πρώην πρόεδρο της Βουλής Δημήτρη Συλλούρη, και τον πρώην βουλευτή του ΑΚΕΛ και μεγαλοεπιχειρηματία ανάπτυξης γης, Χριστάκη Τζιοβάνη, στην πολύκροτη υπόθεση για τα χρυσά διαβατήρια η οποία οδήγησε στις παραιτήσεις τους τον Οκτώβρη του 2020. Σχεδόν έξι χρόνια μετά τις αποκαλύψεις του Al Jazeera, οι οποίες είχαν προκαλέσει τεράστια κοινωνική κατακραυγή, και ενώ οι δύο άλλοι κατηγορούμενοι -ο δικηγόρος Αντρέας Πιττάτζης του περίφημου «this is Cyprus» και το στέλεχος της Giovani Developers, Αντώνης Αντωνίου, που προωθούσε την πραμάτεια του ομίλου στο ντοκιμαντέρ- απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες, κλείνει (τουλάχιστον πρωτόδικα) η υπόθεση χωρίς κανέναν ένοχο. Κομβικό ρόλο στην μη απονομή δικαιοσύνης για αυτό το προφανές σκάνδαλο διαφθοράς διαδραματίζουν ο Γενικός Εισαγγελέας Γιώργος Σαββίδης, και ο βοηθός του, Σάββας Αγγελίδης, οι οποίοι ως πρώην υπουργοί της κυβέρνησης Αναστασιάδη καλούνται ουσιαστικά να διερευνήσουν και να διώξουν εαυτούς. Η αποκάλυψη των Cyprus Papers τον Οκτώβρη του 2020, σε συνάρτηση με την τραγική και αυταρχική διαχείριση της πανδημίας, προκάλεσε ένα πρωτοφανές κύμα πολιτικής οργής στην ελληνοκυπριακή κοινωνία που διήρκησε αρκετούς μήνες και εκφράστηκε στο δρόμο σε διάφορες μαζικές διαμαρτυρίες, με αποκορύφωμα την («παράνομη» τότε) δεύτερη διαδήλωση του Ως Δαμέ στις 20/2/2021. Τα όσα προέβαλε στο ντοκιμαντέρ του το Al Jazeera μπορεί να μην στάθηκαν αρκετά να οδηγήσουν σε καταδίκη, αλλά αφαίρεσαν κάθε αμφιβολία για τη διαφθορά πίσω από το λεγόμενο Κυπριακό Πρόγραμμα Επενδύσεων. Ένα πρόγραμμα μέσω του οποίου πολιτογραφήθηκαν Κύπριοι πολίτες χιλιάδες αιτητές και μέλη των οικογενειών τους, παρόλο που κάποιοι ήταν καταζητούμενοι στις χώρες τους ή με διεθνή εντάλματα σύλληψης να εκκρεμούν εναντίον τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι η διερευνητική επιτροπή που είχε διορίσει η προηγούμενη κυβέρνηση με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Μύρωνα Νικολάτο, είχε καταλήξει από τον Ιούνη του 2021 ότι το 53% των χρυσών διαβατηρίων δεν έπρεπε να είχε χορηγηθεί ποτέ. Επιπλέον, έκθεση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας αναδείκνυε το γεγονός ότι πολλοί αιτητές παρουσιάζονταν ως «νέα ζευγάρια», για να επωφεληθούν μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ (5% αντί 19%) στις αγορές ακινήτων, στερώντας έτσι μέχρι €500 εκατ. σε έσοδα από το κράτος. Έξι χρόνια μετά, λοιπόν, και ενώ σύμφωνα με εκθέσεις και αναφορές, πολλοί θησαύρισαν παρακάμπτοντας διαδικασίες και βρίσκοντας παραθυράκια στη νομοθεσία, ουδείς έχει ακόμα καταδικαστεί για την μπίζνα των χρυσών διαβατηρίων. Την ώρα που αξιωματούχοι και μεγαλοεπιχειρηματίες περηφανεύονται για την Κύπρο της ανάπτυξης και των πύργων, μεγάλο μέρος του πληθυσμού συνεχίζει να αντιμετωπίζει τεράστιες δυσκολίες στην εύρεση προσιτής στέγασης. Αυτό είναι η πεμπτουσία της διαφθοράς, η οποία παραμένει δομικό κομμάτι του καπιταλιστικού συστήματος. Γι’ αυτό και η δικαιοσύνη για τέτοια σκάνδαλα δύσκολα θα προέλθει από αστικούς κρατικούς θεσμούς.

Όλοι αθώοι στη δίκη για τα Cyprus Papers Read More »

EL