υπόκοσμος

✍🏾 Ανδρέας Ριρής Όσα εκτυλίσσονται μπροστά στις οθόνες μας με το καλημέρα του 2026 προκαλούν αισθήματα οργής, αηδίας και απελπισίας. Πρώτα, το βίντεο στο οποίο οι στενοί συνεργάτες του Νίκου Χριστοδουλίδη εμφανίζονται πρόθυμοι να λάβουν εισφορές σε μετρητά ώστε να παρακάμψουν το ταβάνι του €1 εκατομμυρίου για τα έξοδα της προεκλογικής εκστρατείας του προέδρου. Στο οποίο βίντεο, η απάντηση της κυβέρνησης ήταν ότι πρόκειται για υβριδικό πόλεμο από τρίτη χώρα (βλέπε Ρωσία), χωρίς όμως να διαψεύδονται ή να σχολιάζονται οι ισχυρισμοί του πρώην υπουργού Ενέργειας, Γιώργου Λακκοτρύπη, ή του τέως διευθυντή του γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας, Πάμπου Χαραλάμπους. Αντιθέτως, ο κ. Λακκοτρύπης βρίσκεται σήμερα υπό διερεύνηση για φοροδιαφυγή, ενώ ο κ. Χαραλάμπους αναγκάστηκε να υποβάλει την παραίτησή του. Μετά, είχαμε το πιστολίδι στη Λάρνακα για το οποίο έγιναν πάνω από 15 συλλήψεις, ανάμεσα στις οποίες «γνωστού επιχειρηματία» της πόλης. Τόσο «γνωστός» είναι αυτός ο επιχειρηματίας, ώστε να έχει προσβάσεις στο προεδρικό, τον Δημοκρατικό Συναγερμό (ΔΗΣΥ) και -οποία έκπληξις- στο Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (ΕΛΑΜ). Το οποίο ΕΛΑΜ, αφού τις πρώτες μέρες μετά το πιστολίδι βγήκε να πει τα γνωστά φαιδρά για την εγκληματικότητα από τις μεταναστευτικές κοινότητες, μόλις συνελήφθη ο «γνωστός επιχειρηματίας» το γύρισε στις γαργάρες. Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα γαλάζια στρατόπεδα, θα ανέμενε κανείς, μετά από αυτά τα δύο συμβάντα τα οποία αφήνουν τεράστιες σκιές πάνω στην κυβέρνηση και την ευρύτερη δεξιά, να υπάρξει μια στοιχειώδης περισυλλογή και αυτοσυγκράτηση. Αντί αυτού, τόσο ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης απαντώντας στην κριτική για το βίντεο, όσο και η Πρόεδρος της Βουλής και του ΔΗΣΥ Αννίτα Δημητρίου, μετά τη δράση του οργανωμένου εγκλήματος στη Λάρνακα, βγήκαν να κουνήσουν το δάχτυλο, σε διαφορετικούς μεν τόνους, αλλά επί της ουσίας με το ίδιο μήνυμα. Ο μεν Χριστοδουλίδης απειλώντας τα κόμματα ότι αν συνεχίσουν να επικρίνουν την κυβέρνηση θα επιτρέψουν στον λαϊκισμό να κερδίσει έδαφος στις βουλευτικές εκλογές. Ωσάν και ο ίδιος να μην έχει καμιά ευθύνη για την άνοδο του λαϊκισμού, όταν παίζει το παιγνίδι της ακροδεξιάς στο μεταναστευτικό ή μιλά χωρίς να λέει τίποτα στο Κυπριακό, διαιωνίζοντας τη διχοτόμηση. Η δε Δημητρίου προειδοποιώντας τους ψηφοφόρους ότι, αν δεν βγάλουν πρώτο κόμμα τον ΔΗΣΥ, περίπου θα ανοίξουν οι πύλες της κολάσεως. Λες και στα τόσα χρόνια που ο ΔΗΣΥ είναι πρώτο κόμμα και κατέχει ή συμμετέχει (σ)την εξουσία, όλα δουλεύουν ρολόι. Οφείλουμε πάντως να αναγνωρίσουμε στη δεξιά το ένστικτο της επιβίωσης. Τι κι αν δηλώνει ο ΔΗΣΥ αντιπολίτευση, τι κι αν βρίσκεται το ΔΗΚΟ στη συγκυβέρνηση, το φλερτ για συνεργασία δεν λέει να σταματήσει. Πρώτα ο Χάρης Γεωργιάδης με τον Χρύση Παντελίδη (ειρήσθω εν παρόδω, οι αγαπημένοι βουλευτές του ισραηλινού λόμπι), τώρα και η Αννίτα ζητούν συνεργασία βασισμένη σε «κοινές θέσεις στην εξωτερική πολιτική και την οικονομία» (αμφότερες αρμοδιότητες της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά ας το προσπεράσουμε αυτό). Μέσα σε όλα αυτά, αποκορύφωμα της φαρσοκωμωδίας που λέγεται «μεγάλη δεξιά πολυκατοικία», αποτέλεσε η κοκορομαχία ΔΗΣΥ – ΕΛΑΜ για το μνημόσυνο του ολετήρα της Κύπρου Γεώργιου Γρίβα. Και να λέει η δήθεν μετριοπαθής Αννίτα ότι «ο ΔΗΣΥ πήγαινε στα μνημόσυνα του Γρίβα πριν καν υπάρξει το ΕΛΑΜ». Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν… Αλλά για χάρη της ιστορικής μνήμης, να πούμε ότι μια χαρά πήγαιναν στα μνημόσυνα του Γρίβα οι ελαμίτες ως συναγερμικοί πριν ιδρυθεί το παράρτημα της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή στην Κύπρο. Κι επειδή δεν είμαστε χρυσόψαρα, να υπενθυμίσουμε στην κ. Δημητρίου ότι ουδένα πρόβλημα είχε να αναλάβει την προεδρία της βουλής με τις ψήφους των τεσσάρων ελαμιτών βουλευτών το 2021. Ούτε, όπως φαίνεται, να συναγελάζεται με τον ίδιο «γνωστό επιχειρηματία» που προωθεί το ΕΛΑΜ στο «περιβόλι» του.