afoa.cy

μεταναστευτικό

Επιχείρηση-«σκούπα» με το που άνοιξε η Τρικούπη

Σε σκηνή εγκλήματος μετέτρεψε την Κυριακή 1 Ιούνη την περιοχή του Όχι η αστυνομία Κύπρου. Δύο μόλις μέρες μετά το άνοιγμα της οδού Τρικούπη, η οποία παρέμενε κλειστή για μήνες λόγω οδικών έργων, οι μπάτσοι πραγματοποίησαν επιχείρηση-«σκούπα» εναντίον μεταναστών. Σύμφωνα με μαρτυρία που έλαβε το afoa.cy, τουλάχιστον 40 αστυνομικοί από διάφορα τμήματα του σώματος μπούκαραν για ελέγχους σε πολυκατοικίες στην περιοχή. Αποτέλεσμα αυτής της εκστρατείας, απόγευμα Κυριακής κατά το οποίο σχεδόν όλες οι μεταναστευτικές κοινότητες περνούν τον ελεύθερο τους χρόνο στο κέντρο της Λευκωσίας και οι μπάτσοι παίρνουν τις υπερωρίες τους, ήταν η ανακάλυψη τριών (3) μεταναστών που διαμένουν «παράνομα» στην Κύπρο.  Προφανώς, η επιχείρηση «μπάτσοι και θεάματα», υπό τις οδηγίες του υπερσυντηρητικού υπουργού Δικαιοσύνης Χαρτσιώτη και του ρατσιστή υφυπουργού Μετανάστευσης Ιωαννίδη, δεν είχε στόχο να εντοπίσει άτομα που διαμένουν «παράνομα» στην Κύπρο ή να ενισχύσει το αίσθημα ασφάλειας στην παλιά Λευκωσία, αλλά να τρομοκρατήσει τις κοινότητες που ζουν και εργάζονται στο κέντρο. Αν υπάρχει κάποιο σύνολο που τρομοκρατεί το κέντρο, αυτό δεν είναι άλλο από την αστυνομία Κύπρου και τα πάνοπλα μέλη της.

Επιχείρηση-«σκούπα» με το που άνοιξε η Τρικούπη Read More »

Μα γιατί δέρνουν τους ντελιβεράδες;

Τι πιο φυσιολογικό πράμα να κάμουν οι ‘μιτσιοί’ που το να φκουν έξω τζιαι να δέρουν τους ανθρώπους που τους παρουσιάζουνται σαν εχθρός, κίνδυνος, μίασμα, υπαρξιακή απειλή; Τι πιο λογικό θα μπορούσαν να κάμουν ανθρώποι που μαθαίνουν που μωρά για το μεγαλείο του ελληνισμού τζιαι το πόσο υποδεέστεροι εν άλλοι λαοί; Όταν υπουργοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, οπαδοί, δασκάλες, παπάδες, κοινωνιολόγες διαλαλούν ότι πρέπει ‘να καθαρίσει ο τόπος’ που τους ξένους, τι πιο αναμενόμενο που την φυσική βία που εν να ακολουθήσει; Ποιοι δέρνουν τους ντελιβεράδες; Κάποιοι ‘μιτσιοί παραβατικοί’ δέρνουν ντελιβεράδες στο άκυρο. Ή έτσι τουλάχιστον λαλεί το κυρίαρχο αφήγημα. Στην πραγματικότητα εν τους δέρνουν μόνοι τους, αλλά δέρνουν τους μαζί με: Ποια εν η πραγματική ρίζα των επιθέσεων; Ζούμε σε μια περίοδο φτώσ̌ειας τζιαι επισφάλειας. Η ποιότητα ζωής μας επιδεινώνεται ραγδαία – πληθωρισμός στα σουπερμάρκετ, στα καύσιμα, στα ενοίκια, μειώσεις μισθών, επισφαλείς συνθήκες εργασίας, απλήρωτες υπερωρίες, ανεργία, ιδιοποίηση του φυσικού τζιαι κοινοτικού μας πλούτου κτλ. Είμαστε νευριασμένες, αγανακτισμένοι. Οι ‘που πάνω’ ξέρουν το καλά. Για να μεν οργανωθούμε τζιαι να στραφούμε εναντίον τους, χρησιμοποιούν κάθε τελευταία σπιθαμή του κρατικού τζιαι παρακρατικού μηχανισμού για να δημιουργήσουν το ρατσιστικό τους αφήγημα. Για την φτώσ̌εια τζιαι την επισφάλειά μας εν φταιν τζείνοι, αλλά οι ‘κακοί ξένοι’, έτσι μας θέλουν να πιστεύκουμε. Όταν λαλούν ‘κακοί ξένοι’, εννοούν πάντα τον κόσμο της εργατιάς – οι πλούσιοι ξένοι εν απλά επενδυτές. Τι πρέπει να γίνει για να σταματήσουν οι επιθέσεις; Υ.Γ. Ο φασισμός γιγαντώνεται όι μόνο στην Κύπρο, αλλά σε ούλλο τον δυτικό κόσμο. Αν τα προοδευτικά τμήματα της κοινωνίας εν έρτουμε κοντά, αν η εργατική τάξη χάσει τον διεθνιστικό της προσανατολισμό, αν δεν οργανωθούμε ενάντια στον ατομισμό τζιαι την αδιαφορία της εποχής, το μέλλον ενναν στρωμένο με ροδοπέταλα για παραπάνω τζιαι παραπάνω τζιαι παραπάνω ρατσιστική τζιαι φασιστική βία.

Μα γιατί δέρνουν τους ντελιβεράδες; Read More »

Η συμβολική βία ως όργανο του φασισμού

✍🏾 Χριστόφορος Πισσαρίδης Η συμβολική βία, μια έννοια που αναπτύχθηκε από τον κοινωνιολόγο Pierre Bourdieu, αναφέρεται στην επιβολή των αξιών, των κανόνων και των συμβόλων μιας κυρίαρχης ομάδας σε περιθωριοποιημένες κοινότητες, νομιμοποιώντας και διαιωνίζοντας έτσι την ανισότητα. Σε φασιστικά πλαίσια, αυτό εκδηλώνεται συχνά μέσω ιδεολογιών και συμβόλων που ενισχύουν την κυριαρχία μιας ομάδας ενώ υποβαθμίζουν άλλες.  Ας ρίξουμε μια γρήγορη ματιά στη συμβολική βία των υπό δημιουργία φασιστικών καθεστώτων του 20ου αιώνα.  Κατά την άνοδο του ναζισμού στη Γερμανία στις αρχές της δεκαετίας του 1930, οι πρώτες επιθέσεις σε κομμουνιστές, σε άλλους πολιτικούς αντιπάλους και σε Εβραίους συνέβαιναν δημόσια, με τους περισσότερους πολίτες να παρακολουθούν χωρίς να αντιδρούν. Η συλλογική αυτή σιωπή έδωσε χώρο στη φασιστική βία να γίνει αποδεκτή και να κλιμακωθεί.  Παράλληλα, στην πρώιμη φασιστική Ιταλία του Μουσολίνι, οι σκουάδρες (squadristi), ένοπλες στρατιωτικές ομάδες, επιτίθενται σε σοσιαλιστές, μετανάστες και αντιφασίστες. To κράτος δικαίου, όχι μόνο παρουσιαζεται ανίκανο να τιμωρήσει τις επιθέσεις αυτές, αλλά στη συνέχεια τις ανεχόταν και μετά τις ενθάρρυνε, θέτοντας τα θεμέλια για την πλήρη φασιστικοποίηση της χώρας. Τα ιστορικά αυτά παραδείγματα αποδεικνύουν πως η συμβολική βία δεν είναι ένα τυχαίο ή αποσπασματικό φαινόμενο, αλλά μια στρατηγική που χρησιμοποιείται για να εδραιώσει την κυριαρχία και να νομιμοποιήσει τον αποκλεισμό των περιθωριοποιημένων κοινοτήτων. Είτε μέσω της σιωπής των πολιτών, όπως στη Ναζιστική Γερμανία, είτε μέσω της κρατικής ατιμωρησίας, όπως στην Ιταλία του Μουσολίνι, η συμβολική βία ανοίγει τον δρόμο για την κανονικοποίηση και κλιμάκωση της φυσικής βίας. Αν συνδέσουμε αυτά τα ιστορικά μαθήματα με τα πρόσφατα περιστατικά ρατσιστικών επιθέσεων στη Λεμεσό, μπορούμε να δούμε πώς αυτή η αλυσίδα εξελίσσεται ξανά, αυτή τη φορά στους δικούς μας δρόμους. Οι επιθέσεις στους μετανάστες διανομείς δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα αλλά εκδηλώσεις μιας βαθύτερης, διαρθρωτικής μισαλλοδοξίας που έχει αρχίσει να κανονικοποιείται. Η συμβολική βία εκφράζεται μέσω της περιθωριοποίησης και του στιγματισμού αυτών των ανθρώπων ως «ξένων σωμάτων», δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την αποδοχή της φυσικής βίας εναντίον τους. Όπως συνέβη και στα φασιστικά καθεστώτα του παρελθόντος, το κράτος παρουσιάζεται ανίκανο να προστατέψει τα θύματα και να επιβάλλει τον νόμο. Αυτή η αδράνεια, αν συνεχιστεί, μπορεί να ενθαρρύνει περαιτέρω την κλιμάκωση της βίας, όπως συνέβη όταν οι σκουάδρες του Μουσολίνι ανέλαβαν δράση χωρίς συνέπειες. Και εδώ, η κοινωνική σιωπή παίζει καταλυτικό ρόλο: όσο οι επιθέσεις συνεχίζουν να λαμβάνουν χώρα υπό το βλέμμα μιας αδιάφορης κοινωνίας, τόσο ενισχύεται η νομιμοποίηση του φασισμού. Αν δεν αντιδράσουμε τώρα, κινδυνεύουμε να δούμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται. Η φασιστική βία, είτε συμβολική είτε φυσική, στρέφεται ενάντια σε ό,τι αντιλαμβάνεται ως διαφορετικό και επικίνδυνο. Οι φασιστικές επιθέσεις δεν στρέφονται όμως αόριστα ενάντια σε ξένα άτομα, αλλά ενάντια σε φτωχούς εργάτες και εργάτριες, στα πιο ευάλωτα κοινωνικά σύνολα. Η βία αυτή είναι, λοιπόν, εξαιρετικά επικίνδυνη όχι μόνο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια, αλλά και για τη συνοχή και αλληλεγγύη της εργατικής τάξης. Χρειάζεται μαζική κινητοποίηση και αποφασιστικότητα για να σπάσουμε τον κύκλο της ατιμωρησίας και της συνενοχής. Γιατί αν κάτι μας δίδαξε η ιστορία, είναι πως όταν η συμβολική βία αφεθεί να δράσει ανενόχλητη, η φυσική βία δεν αργεί να ακολουθήσει.

Η συμβολική βία ως όργανο του φασισμού Read More »

Δύο μέτρα και δύο σταθμά στην υποδοχή προσφύγων

Η εμμονή ΜΜΕ και κυβέρνησης με τις αφίξεις Σύρων προσφύγων (και ΟΧΙ μεταναστών)  οδηγεί αναπόφευκτα στην ανάγκη να συζητήσουμε τελικά τους αριθμούς που κατά τ’ άλλα δεν θεωρούμε ότι προσδίδουν οποιαδήποτε ουσία. Σύροι ζούσαν στο νησί και πριν το 2011, όταν με την έναρξη του εμφυλίου πολέμου η παρουσία τους άρχισε να ενισχύεται, παρά τις αυξομειώσεις μέσα σε αυτά τα 13 χρόνια. Μολονότι σε αυτό το διάστημα ο αριθμός αφίξεων προσφύγων από τη Συρία είναι μικρότερος συγκριτικά με άλλες εθνικότητες, εντούτοις συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη προσοχή και προβολή από τα ΜΜΕ.   Την ίδια ώρα, περίπου 19 χιλιάδες Ουκρανοί πρόσφυγες βρήκαν καταφύγιο στην Κύπρο μετά την εισβολή της Ρωσίας τον Φλεβάρη του 2022. Παράλληλα, περίπου 50 με 80 χιλιάδες Ρώσοι ζουν στο νότιο τμήμα της Κύπρου. Το έντονο ρωσο-ουκρανικό στοιχείο δεν φαίνεται να ενοχλεί τόσο το κράτος και τα πλείστα ΜΜΕ, όσο «ενοχλούν» οι Σύροι, οι αφίξεις των οποίων συνοδεύονται συχνά από τίτλους περί «εισβολής».  Δεν λέμε ότι το κράτος πρέπει να διώχνει και τους Ουκρανούς πρόσφυγες. Αντιθέτως, η φιλοξενία που προσφέρεται σε όσους/ες φεύγουν από την εμπόλεμη Ουκρανία, θα έπρεπε να προσφέρεται και σε όσους/ες φεύγουν από την εμπόλεμη Συρία.  Αντί φιλοξενίας, οι λέξεις «παράνομοι,  εισβολείς, λαθρομετανάστες,  απέλαση»,  διαδέχονται η μία την άλλη επιτυγχάνοντας την επιδιωκόμενη απανθρωποίηση. Πλέον δεν μας ενδιαφέρει  εάν κάποιος πέθανε ή ποιες συνθήκες οδήγησαν στο να χαθεί ακόμη μια ανθρώπινη ζωή παρά μόνο αν διαμένει στην Κύπρο «παράνομα» ή αν έφτασε από τη Συρία ή το Λίβανο. Οι πολιτικές της κυβέρνησης όχι μόνο παράνομες, αλλά κυρίως απάνθρωπες, μονοπωλούν τα δελτία ειδήσεων που ανέλαβαν το ξέπλυμά της. Οι επαναπροωθήσεις έχουν μπει στο καθημερινό λεξιλόγιο πολιτικών και δημοσιογράφων και παρουσιάζονται ως «νίκη της Κυπριακής Δημοκρατίας» [αλήθεια ενάντια σε ποιους; στους φτωχούς κατατρεγμένους πρόσφυγες;], κανονικοποιώντας τη δολοφονική αυτή πρακτική ενώ οι αυθαιρεσίες της αστυνομίας σε στεριά και θάλασσα εντείνονται με αποκορύφωμα τη δολοφονία του Ανίς. Τις τελευταίες εβδομάδες ξεσκεπάστηκε η αποτυχία της πολυδιαφημιζόμενης κατά τα λεγόμενα της κυβέρνησης «επιτυχημένης μεταναστευτικής πολιτικής». Μια πολιτική που βασίστηκε σε έναν αγώνα αριθμών, η επιτυχία του οποίου βασιζόταν στο ισοζύγιο επιστροφές – αφίξεις.  Αυτή ακριβώς η στρατηγική απανθρωποποίησης του μεταναστευτικού/προσφυγικού κορυφώθηκε την περίοδο Νουρή και παίρνει μια νέα διάσταση τα τελευταία 24ωρα.   Το Σάββατο οφείλουμε όλες και όλοι να σταθούμε δίπλα στις κοινότητες μεταναστών και προσφύγων και απέναντι στις ρατσιστικές και απάνθρωπες κυβερνητικές πολιτικές.   #migrantslivesincyprusmatter

Δύο μέτρα και δύο σταθμά στην υποδοχή προσφύγων Read More »

Εσυνηθίσαμεν τον θάνατο;

του Takis Taki Η κυπριακή κοινωνία εν συγκλονίζεται. Εσυνήθισεν τον θάνατο. Πρόκειται, άλλωστε, για ανθρώπους ξένους, φτωχούς, χωρίς χαρτιά. Έτσι τζι αλλιώς ακούει κάθε μέρα για ανθρώπους που χάννουν τη ζωήν τους στο ταξίδι για την Ευρώπη. Για τα ναυάγια στη Μεσόγειο, για τα πτώματα που ξεβράζονται στες παραλίες με τους τουρίστες. Η κοινωνία μας αναγιώθηκεν για να αντέξει τούντον θάνατο. Μέσα που την εθνικιστικήν εκπαίδευσην που διδάσκει για την ανωτερότηταν του ελληνισμού. Μέσα που την καλλιέργειαν του μίσους για το ξένο, το διαφορετικό. Μέσα που την ανοχήν της ρατσιστικής βίας στα σχολεία. Η κοινωνία επροετοιμάστηκεν για τον θάνατο. Ακούει καθημερινά, στη βουλή, στες εφημερίδες, στα γήπεδα, στες εκκλησίες, για τα «σχέδια οργανωμένης εισβολής», για τους ξένους που μας κλέφκουν τες δουλειές, για τους παράνομους, τους επικίνδυνους, τους εγκληματίες. Η κοινωνία αποκτηνώθηκεν. Παρακολουθεί την παρακμήν της δικής της ζωής, έμαθεν όμως να φταίει άλλους, φτωχούς, διωγμένους, απελπισμένους εργάτες, παρά τους κυβερνώντες, τους μεγαλο-επιχειρηματίες, τους τραπεζίτες, τους επενδυτές, που την εφέραν στη θλιβερήν κατάστασην που βρίσκεται σήμερα. Αποκτηνώθηκεν, ακόμα, γιατί παρακολουθεί καθημερινά στην τηλεόρασην τον πόλεμον, τον λιμόν, την εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη. Να τα προκαλούν οι συμμάχοι του κράτους της. Έναν κομμάτιν της κοινωνίας, φανερά ή κρυφά, επικροτεί τον θάνατο. Το νεοναζιστικό κόμμα γίνεται 3η δύναμη, η πολιτική σκηνή στρέφεται ούλλον τζιαι πιο (ακρο)δεξιά, οι κυβερνητικές πολιτικές γίνουνται ούλλον τζιαι πιο θανατηφόρες. Ο κοινωνικός κανιβαλισμός γίνεται πλέον ούλλον τζιαι πιο αποδεκτός, πιο φανερός, πιο ισχυρός. Ο ρατσισμός γίνεται, ξανά, κυρίαρχο δόγμα. Το οικονομικό-πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε παρακμήν τζιαι οι κυρίαρχες κοινωνικές ιδέες εν θα μπορούσαν παρά να το ακολουθούν σε τούντη σήψη. Γι’ αυτό σήμερα, παραπάνω που ποττέ, πρέπει να συνεχίζουμε τον αγώνα για να διατηρήσουμε ζωντανά τα ιδανικά της ισότητας, της αξίας της ανθρώπινης ζωής, της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών. Όσον πιο δύσκολο, τόσο πιο απαραίτητο – να μεν συνηθίσουμε τον κοινωνικό κανιβαλισμό, να παραμείνουμε άνθρωποι. Υ.Γ. Αύριο συμμετέχουμε στη συγκέντρωση μνήμης που καλεί η «έκτακτη συνέλευση ενάντια στην κρατική δολοφονία» στις 12:00 στο σημείο που δολοφονήθηκε ο 19χρονος Ανίς, απέναντι που το κεντρικό κτήριο της ΑΗΚ, δίπλα που την εκκλησίαν της Αγίας Νάπας στη Λεμεσό.

Εσυνηθίσαμεν τον θάνατο; Read More »

Ακόμα μια ρατσιστική τροποποίηση από την κυβέρνηση

Την έλλειψη διάθεσης να εντάξει τους πρόσφυγες και τις μετανάστριες επέδειξε για ακόμα μία φορά η κυβέρνηση. Καθώς ολοκληρώνονται οι προσπάθειες για την εισαγωγή του περίφημου Σχεδίου Ένταξης Μεταναστών, παρακολουθούμε την τροποποίηση του Περί Αρχείου Πληθυσμού με την οποία εισάγονται τα προσόντα για πολιτογράφηση. Υπενθυμίζουμε ότι το προηγούμενο Εθνικό Σχέδιο Ένταξης Μεταναστών είχε προετοιμαστεί μέσα από μια μακρά διαδικασία, για να αποσυρθεί τελικά λίγο πριν από τις προεδρικές εκλογές, καθώς οι υποψήφιοι επιχειρούσαν να προσελκύσουν δεξιούς και ακροδεξιούς ψηφοφόρους.  Τα νέα προσόντα για την πολιτογράφηση προνοούν, μεταξύ άλλων, ότι το άτομο «δεν έχει εισέλθει από παράνομο σημείο εισόδου ή εισέλθει ή διαμείνει στη Δημοκρατία κατά παράβαση οποιαδήποτε απαγόρευσης εισόδου…» αποκλείοντας δηλαδή όσους πρόσφυγες εισέρχονται στη Δημοκρατία από τις μη νόμιμες πύλες εισόδου. Η σχετική πρόνοια αγνοεί ένα από τα πιο καίρια χαρακτηριστικά της μετανάστευσης που αφορά την επιλογή του ταξιδιού και την ανάλογη είσοδο στη χώρα όπου αναζητούν προστασία οι άνθρωποι. Κατά κανόνα λοιπόν, η είσοδος στις χώρες υποδοχής δεν γίνεται μέσω των νόμιμων οδών, επειδή ακριβώς απουσιάζουν. Σε μια άλλη, πιο ανθρώπινη πραγματικότητα, όπου θα μπορούσαν να κλείσουν εισιτήριο για τη Λάρνακα οι Παλαιστίνιοι, οι Σύριοι κ.ο.κ., δεν θα επέλεγαν τις μοιραίες βάρκες ή τη διέλευση μέσω της Πράσινης γραμμής. Την ίδια ώρα, η τροποποίηση έρχεται σε αντίθεση τόσο με την εθνική όσο και με τη διεθνή νομοθεσία, όπου αναφέρεται ότι «όποιος εισέρχεται ή εισήλθε στη Δημοκρατία παράνομα, δεν υπόκειται σε τιμωρία λόγω μόνο της παράνομης εισόδου ή διαμονής του…». Εάν η άρνηση της πολιτογράφησης σε άτομα που διαβιούν 10, 20, 30 χρόνια στη χώρα δεν είναι τιμωρία και στρατηγική αποκλεισμού και περιθωριοποίησης από την τοπική κοινωνία, τότε τι είναι; Η τροποποίηση συνεχίζει προσθέτοντας ότι «Νοείται περαιτέρω ότι, στον υπολογισμό της περιόδου διαμονής δε λαμβάνεται υπόψη η περίοδος κατά την οποία ο αλλοδαπός διέμεινε ως αιτητής διεθνούς προστασίας ή ως κάτοχος συμπληρωματικής ή προσωρινής προστασίας ή ως κάτοχος άδειας φοιτητή» ξεκαθαρίζοντας με αυτό τον τρόπο τις προθέσεις της τροποποίησης.  Η πολιτογράφηση αποτελεί για πολλούς τον ακρογωνιαίο λίθο της ένταξης μεταναστών και προσφύγων και αυτό γιατί επιτρέπει στους ανθρώπους, μεταξύ άλλων, τη δυνατότητα να οραματιστούν ότι κάποτε μπορεί ίσως να βρεθούν ίσοι τουλάχιστον απέναντι στην πολιτεία, ενώ παράλληλα επιτρέπει την ενεργότερη κοινωνική, οικονομική και πολιτική συμμετοχή. Με ή χωρίς σχέδιο ένταξης, μια τέτοια επίθεση στο δικαίωμα στην πολιτογράφηση αποδεικνύει για πολλοστή φορά πως πρόσφυγες και μετανάστες αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως εργαλεία πλουτισμού, ως άνθρωποι δεύτερης και τρίτης κατηγορίας, τους οποίους η πολιτεία δεν έχει καμία διάθεση να αναγνωρίσει ως ίσους.  Θεωρούμε την πολιτεία ανίκανη να αντιμετωπίσει όλους τους ανθρώπους στη βάση της ισότητας και γι’ αυτό στεκόμαστε απέναντί της αλλά και απέναντι στις δυνάμεις που της επιτρέπουν να αναπαράγει το εκμεταλλευτικό αυτό σύστημα.

Ακόμα μια ρατσιστική τροποποίηση από την κυβέρνηση Read More »

Ακόμα ένας θάνατος παιδιού στη θάλασσα

🔴Ακόμα ένας τραγικός θάνατος μετανάστριας στη θάλασσα – αυτή τη φορά ενός μικρού κοριτσιού που επέβαινε σε βάρκα με προορισμό την Κύπρο και απεβίωσε μετά από σύντομη νοσηλεία στο νοσοκομείο. 👉Η συνοριακή βία, η πολιτική των κλειστών συνόρων της ΕΕ, ποτέ δεν θα σταματήσει την όποια μετανάστευση και την κίνηση των ανθρώπων. Αυτό που πετυχαίνει είναι να υποτιμά τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων που προσπαθούν να ξεφύγουν από τους πολέμους, τις κακουχίες, τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης. ❌Η ΕΕ αντί να αναγνωρίσει την ευθύνη της στην δημιουργία αυτών των αβιωτων συνθηκών και να προσφέρει τουλάχιστον μία υποτυπώδη βοήθεια στους κατατρεγμένους, χτίζει τείχη σε στεριά και θάλασσα μετατρέποντας την Μεσόγειο σε ένα ατελείωτο υγρό τάφο για χιλιάδες μετανάστες.  ❗Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι απλά συνένοχη αλλά συμμετέχει ενεργά στην άσκηση της συνοριακής βίας. Από την προσπάθεια μετατροπής της Πράσινης Γραμμής σε σκληρό σύνορο, τα pushbacks στη θάλασσα, τη φυλάκιση τυχαίων ατόμων που βρίσκονται στις βάρκες ως «διακινητές», μέχρι ακόμα και την ανοχή που επιδεικνύει στα πογκρόμ και τη ρατσιστική βία εναντίων προσφύγων και μεταναστών.  

Ακόμα ένας θάνατος παιδιού στη θάλασσα Read More »

Φέρνει κλούβες και αστυνομία στις πόλεις η κυβέρνηση

Σημερινό δημοσίευμα του Φιλελεύθερου αναφέρεται στην πρόθεση του νέου υπουργού Δικαιοσύνης Μάριου Χαρτσιώτη, να εφαρμόσει μεθόδους αστυνόμευσης «μοντέλου Ελλάδας», όπως αναφέρεται, δηλαδή ένοπλους αστυνομικούς μαζί με κλούβες που θα είναι τοποθετημένοι σε κεντρικά σημεία των πόλεων. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Υπουργός διαμηνύει ότι «δεν θα γίνονται ανεκτά επεισόδια τύπου Χλώρακας και Λεμεσού». Όπως σημειώσαμε και τον περασμένο Σεπτέμβριο, οι ρατσιστικές επιθέσεις και τα φασιστικά πογκρόμ λειτουργούν συμβιωτικά και ευεργετικά για τις κρατικές στρατηγικές αστυνόμευσης και της ασφαλειοποίησης, τόσο ως μια νεά υλική πραγματικότητα στους δρόμους και ειδικά τις διαδηλώσεις, όσο και ως αφήγημα και πολιτική προσέγγιση στη δημόσια σφαίρα. Με άλλα λόγια, το κλίμα φόβου που επιβάλλουν οι φασίστες με κουκούλες και ρόπαλα στην κοινωνία εργαλειοποιείται από το κράτος για να εντείνει την αστυνομοκρατία στα αστικά κέντρα. Είναι μέσα σε αυτό το πλαίσιο που ο Μάριος Χαρτσιώτης αναφέρεται στα πογκρόμ αόριστα ως «επεισόδια», σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει την εικόνα ότι έχουμε μια κοινωνία χάους την οποία η αστυνομία θα έρθει να συγυρίσει. Τα τελευταία χρόνια είδαμε και άλλες παρόμοιες κινήσεις, όπως τις κοινές περιπολίες αστυνομίας και στρατού στην παλιά Λευκωσία, την κινητοποίηση της ΕΦ σε σημεία ελέγχου κατά τη διάρκεια της πανδημίας, αλλά και τη γενικότερη στρατιωτικοποίηση του αστυνομικού σώματος με αγορά drones, Αίαντα και άλλου εξειδικευμένου «αντιοχλαγωγικού» εξοπλισμού. Είναι δεδομένο ότι στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές το ζήτημα της «ασφάλειας» θα παίξει έντονα στις πολιτικές ατζέντες. Η δεξιά και ακροδεξιά θα προσπαθήσουν να κεφαλαιοποιήσουν σε ψήφους το κλίμα φόβου που κτίζουν αυτές οι πρακτικές και παράλληλα να θέσουν ολόκληρη την πολιτική συζήτηση για τις πόλεις μας ως ακόμα ένα ζήτημα τάξης και ασφάλειας. Όπως δηλαδή ήδη έγινε με άλλα θέματα, τόσο από την προηγούμενη όσο και από την υφιστάμενη κυβέρνηση, για παράδειγμα την Πράσινη Γραμμή, το μεταναστευτικό, τον αθλητισμό, ακόμα και θέματα περιβαλλοντικού χαρακτήρα.

Φέρνει κλούβες και αστυνομία στις πόλεις η κυβέρνηση Read More »

Τέταρτη δικάσιμος φασιστών στη Λεμεσό

Ακόμη και υπό τον στενό κλοιό της αστυνομίας θα είμαστε εκεί – Τέταρτη ΔικάσιμοςΔεν είναι αθώοι – Οι φασίστες στη φυλακή Στις 7 Δεκεμβρίου, ημερομηνία της τέταρτης δικασίμου για το πογκρόμ που έγινε στην Λεμεσό την 1η Σεπτεμβρίου 2023, οι 13 κατηγορούμενοι για αυτό, καλέστηκαν να απαντήσουν αν αποδέχονταν ή όχι τις 12 κατηγορίες που τους απαγγέλθηκαν. Οι κατηγορίες οι οποίες αφορούν και τους 13 κατηγορούμενους είναι η πρόκληση οχλαγωγίας, προξένηση ζημιάς σε υποστατικά, εμπρησμό, επίθεση σε αστυνομικό όργανο, δημόσια υποκίνηση σε βία και ρατσιστικό μίσος κατά αλλοδαπών και μεταναστών και οργανωμένη επίθεση κατά μεταναστών.  Στενός κλοιός από την αστυνομία Σε αυτή τη δικάσιμο μπαίνοντας στην αίθουσα του δικαστηρίου αστυνομικοί, άνευ λόγω και αιτίας, μας συνέστησαν σε δύο περιπτώσεις ότι «δεν πρέπει να κάνουμε καμιά φασαρία» και στη συνέχεια, κυριολεκτικά, βρεθήκαμε υπό τον στενό κλοιό των ένστολων αστυνομικών καθώς και από αριθμό αστυνομικών με πολιτικά οι οποίοι παρακολουθούσαν την κάθε μας κίνηση. Σε επισήμανση μας ότι άλλοι έκαναν φασαρία στρεφόμενοι εναντίον μας την προηγούμενη φορά, στην παρουσία της αστυνομίας, απάντησαν με ένα ψυχρό «ναι το ακούσαμε».Παράλληλα, εκτός της αίθουσας, αστυνομικοί ζήτησαν από τους υπόλοιπους διαδηλωτές που βρίσκονταν έξω από την είσοδο του δικαστηρίου, να μεταφερθούν έξω από το χώρο του δικαστηρίου. Δυστυχώς έχουν το δικαίωμα να μας ζητήσουν κάτι τέτοιο, κι εμείς όμως έχουμε το δικαίωμα να είμαστε έξω από το δικαστήριο και να διαδηλώνουμε. Στην επόμενη δικάσιμο που έχει οριστεί για τις 28 του Φλεβάρη, θα ξεκινήσει και επίσημα η δίκη.Θα είμαστε εκεί, όπως κάθε φορά, από τις 8.30πμ έξω από την πόρτα του δικαστηρίου (επί της Λόρδου Βύρωνος).Καλούμε όλες τις δυνάμεις που τάχθηκαν ενάντια στα πογκρόμ, να στηρίξουν την εκστρατεία. Πρωτοβουλία Ενάντια στην Φασιστική ΑπειλήΝεα Διεθνιστική Αριστερά – ΝΕΔΑΑνατροπήΣπιριθκιάΔίκτυο για τη Στέγη και την ΠόληΑριστερή Σκέψη – Left Thought – Sol DüşünceDiem25 in Cyprus

Τέταρτη δικάσιμος φασιστών στη Λεμεσό Read More »

Βαθιά εμπεδωμένος ο θεσμικός ρατσισμός

Η νέα κυβέρνηση και ο Υπουργός Εσωτερικών επιβεβαιώνουν με κάθε ευκαιρία ότι ο θεσμικός ρατσισμός δεν αποτελούσε χαρακτηριστικό μόνο του Νίκου Νουρή, αλλά είναι καλά εμπεδωμένος στο σύστημα και διαμορφώνει ακόμα τις πολιτικές πρακτικές του κράτους. Ο Υπουργός συγκεκριμένα ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «μόλις ενημερώθηκα για τα επεισόδια, ήμουν κατηγορηματικός όπως εξεταστεί άμεσα η αίτηση ασύλου όλων των συλληφθέντων και απορριφθεί, ακόμα κι αν δικαιούνται άσυλο, για τον λόγο ότι είχαν εμπλακεί σε επεισόδια». Το πιο πάνω είναι πέρα για πέρα ανησυχητικό, καθώς ο κ. Ιωάννου παραδέχεται ανοιχτά ότι κάλεσε τους λειτουργούς να παραβιάσουν το εθνικό και το διεθνές δίκαιο, δίνοντάς τους οδηγίες να αγνοήσουν την αρχή της μη επαναπροώθησης, σύμφωνα με την οποία τα κράτη υποχρεούνται να μην επιστρέφουν άτομα σε χώρα όπου απειλείται η ζωή ή η ελευθερία τους.. Είναι εξοργιστικό ένας υπουργός να διατάσσει δημόσια λειτουργούς να παρανομήσουν. Και προκαλεί θλίψη και ανησυχία το ότι υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας στο οποίο απευθύνεται η κυβέρνηση και ο κ. Ιωάννου, το οποίο αποδέχεται και ενθαρρύνει τέτοιες συμπεριφορές. Πέραν των πολύ σοβαρών νομικών και άλλων προεκτάσεων που ενέχουν τα λόγια του Υπουργού, αξίζει να αναρωτηθούμε τι θα συνέβαινε αν κλείναμε 1000 Κύπριους/ες στις άθλιες συνθήκες του στρατοπέδου Πουρνάρα, με μια μπάλα, όχι για μία ώρα ή μέρα αλλά για πολύ περισσότερο. Η «φιλοξενία που προσφέρεται από την Κυπριακή Δημοκρατία» και την οποία επικαλείται ο Υπουργός είναι ο παράνομος, τιμωρητικός εγκλεισμός μεταναστών/τριών και προσφύγων/ισσών σε άθλιες δομές όπως το Πουρνάρα. Η συνέχιση μιας ρητορικής που θεωρεί πρόσφυγες/ισσες και μετανάστες/στριες ως πρόβλημα που χρήζει επίλυσης και ως ζήτημα ασφάλειας και τάξης αποδείκτηκε και εξακολουθεί να αποδεικνύεται επικίνδυνη. Ειναι η ίδια ρητορική που οδήγησε στα φασιστικά πογκρόμ της Χλώρακας και της Λεμεσού, η οποία εξαφανίζει κάθε προοπτική συμβίωσης με τα άτομα αυτά, πόσο μάλλον κοινωνικής τους ένταξης. Το θράσος, βέβαια, είναι που όλα αυτά γίνονται την ώρα που η κυπριακή αστυνομία και δικαιοσύνη αποφάσισαν να  εφαρμόσουν τη νομοθεσία και να καταδικάσουν για διέγερση βιαιοπραγίας τον Σύρο πρόσφυγα για τις δηλώσεις του τη νύχτα του πογκρόμ στη Χλώρακα. Σε μια χώρα όπου επανειλημμένως  δαιμονοποιούνται και στοχοποιούνται μετανάστες/ριες και πρόσφυγες/ισσες από πολιτικούς, κρατικούς ή κυβερνητικούς αξιωματούχους, και κανείς από όλους αυτούς δεν έχει οδηγηθεί στη δικαιοσύνη για ρατσιστική ρητορική που υποκινεί σε βία. 

Βαθιά εμπεδωμένος ο θεσμικός ρατσισμός Read More »

EL