Λευκωσία: Παρέμβαση του αφοα στη διαδήλωση αλληλεγγύης με τις γυναίκες της Παλαιστίνης

(Ελληνικά κυπριακά ακολουθούν)  STAND UP FOR THE WOMEN OF PALESTINE PROTEST On International Day for the Elimination of Violence Against Women Today we gather for the women of Palestine.We gather for those alive under occupation, those forced to flee by settler colonialism, those in exile for those imprisoned under apartheid law, We gather for those maimed,For all the generations of children who have been through the ‘unchilding’ of the Zionist machine;  We gather for those murdered by Israhell’s sociopathic necropolitics, Because, throughout all the layered violence Palestinian women endure,They have always taught us life. We gather to remember their lessons of endless love and generosity  From back in the 40s, when they let Jews, going through their own genocide, into their homes, fed, clothed, ᾽sheltered them and shared the bounty of their land with them᾽, Until today, when they take in the children with no remaining families,  We gathered to learn from their courage  From the 50s refugee camps, to the first Intifada where women organised marches,smuggled food under occupation and wrote poetry in prisonPalestinian women carry the struggle across any borders and all generations,  across every attempt of erasure. From a Palestinian woman holding onto the olive tree, protecting it from being burned  To another one standing firm in front of her soon-to-be-bulldozed home  We gather to humble ourselves before their resilience  For over 7 decades Palestinian women have lived in a reality engineered to break them  Before the Nakba in 47, to the 67 occupation, and repeatedly since then – the Zionist state has inflicted upon them looting, theft, dispossession, displacement, siege, expalsion, healthcare and other deprivation, torture, rape, starvation and all kinds of indispeakable humiliation. Gazans live besieged for almost twenty years, with no power over any resources.In the West Bank, people live in a matrix of over 600 checkpoints, apartheid walls and roads Their bodies, minds, movement controlled Their education and health restrictedtheir very existence policed. This violence is structural.It lives in the ‘security apparatus of the settler colony’:a system that governs land and life through militarisation, surveillance and fear.> Militarised architecture – crucial for the colony to reinvent itself and its territory > Surveillance – important to have control and power over > Sponsored narratives – needed to cause fear and excuse violence and dominance; And for decades now Israhell has perfected policies of domination:the “break the bones” policy,  the “mowing the lawn” , the “shoot to cripple,” or the “sterilise the buffer zone” doctrines And Palestinians still find the breath to keep existing.Birthing in impossible conditions,burying their children,braiding grief into strength.Teaching grandchildren the names of their looted villages – now buried under forests of foreign trees, sponsored by worldwide campaigns for planting trees! Teaching them the secrets of local lore, flora and wildlife through every motif sewn into the clothes of their foremothers, that sprang from the land over centuries. Teaching them, and us! that dignity does not require permission, it requires resistance. And so today, we gather honouring the women who passionately persevere!  the journalists who film under buzzing drones,the girls who became mothers to their siblings,  the mother and daughter who sleep in their land’s caves to protect it from settlers. The ones like Suheir Hammad who ‘dance and resist and dance and persist and dance’ the women, who we can watch on our screens, scream and mourn loudly We gather to recognise our rage, practicing the defiance of Palestinian women,because calmness is a colonial demand as Nadera Shalhoub teaches us,‘the settler wants our rage to be silent,our grief to be orderly,our resistance to be polite.But in a world set on fire, anger is not only reasonable;It is evidence that we are still alive.’ The rage of Palestinian women is a sacred fire; it burns because life is being stolen,because justice is denied, because the world is complicit. And, even so, Palestinian women still keep teaching us; in the words of Rafeef Ziadah: “We teach life, sir. We Palestinians teach life after they have occupied the last sky. We teach life after they have built their settlements and apartheid walls, after the last skies. We teach life, sir.” These are the blueprints of a people surviving genocide. And from Palestine herself – we have learned that ‘the struggle against racism, sexism, imperialism and Zionism is one connected struggle’  Our liberation is interconnected with the liberation of all peoples, in Sudan, Congo, Yemen, Haiti and all places in the world facing occupation, militarisation, racial oppression, gendered violence and environmental distraction. And in this way Palestine is teaching us to free the world!! ΣΤΕΚΟΥΜΑΣΤΕΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΑΛΕΣΤΙΝΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ Με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών Σήμερα συγκεντρωννούμαστεν για τες γεναίτζες της Παλαιστίνης. Συγκεντρωννούμαστεν για όσες ζουν υπό κατοχή, Για όσα αναγκάστηκαν να φύουν λόγω της εποικιστικής αποικιοκρατίας,  Για όσες βρίσκουνται σε εξορία, Για όσα εφυλακίστηκαν βάσει απαρτχάιντ νόμων. Συγκεντρωννούμαστεν για όσες ακρωτηριάστηκαν, για ούλλες τις γενιές παιθκιών που τους έκλεψεν τη παιδικότητα τους η σιωνιστική μηχανή  Συγκεντρωνόμαστεν για όσες εδολοφονήθηκαν που την κοινωνιοπαθή νεκροπολιτική του Ισραήλ, Επειδή, παρά ούλλην τη πολυεπίπεδη βία που υφίστανται οι Παλαιστίνιες γεναίτζες, Δίδασκουν μας πάντα τη ζωή. Συγκεντρωννούμαστεν για να θυμηθούμεν τα μαθήματά τους, της ατελείωτης αγάπης τζαι γενναιοδωρίας,  Που τη δεκαετία του ’40, όταν εκαλωσόρισαν τους Εβραίους, που υπέφεραν τη δική τους γενοκτονία, που ετάισαν, έντυσαν, εδὠκαν τους καταφύγιο τζαι εμοιράστηκαν μαζί τους τα αγαθά της γης τους, Ως τζαι σήμερα, που αναγιώννουν τα παιθκιά που εν τους εμίναν πια οικογένειες.  Εσυγκεντρωθήκαμεν για να μάθουμε που το θάρρος τους.  Που τα στρατόπεδα προσφύγων της δεκαετίας του ’50, ως την πρώτη Ιντιφάντα, που οι γεναίτζες οργάνωνναν πορείες, εμεταφέραν απαγορευμένα τρόφιμα υπό κατοχή τζαι εγρἀφαν ποίηση στη φυλακή. Οι Παλαιστίνιες γεναίτζες μεταφέρουν τον αγώνα πέρα συνόρων τζαι μεταξύ γεννιών,  Κόντρα σε κάθε προσπάθεια εξάλειψης τους. Που μια Παλαιστίνια γεναίκα που κρατά τον κορμό της ελιάς, για να μεν την κρούσουν έποικοι Ως μιαν άλλην που στέκεται γερά μπροστά που το σπίτι της που σύντομα εννἀ κατεδαφίσουν  Συγκεντρωνούμαστεν για να γηοθούμεν

Λευκωσία: Παρέμβαση του αφοα στη διαδήλωση αλληλεγγύης με τις γυναίκες της Παλαιστίνης Read More »

Λάρνακα: Παρέμβαση από αντιφασίστες στην ισραηλινή δεντροφύτευση-ξέπλυμα με τη συμμετοχή του Αντιδημάρχου Λάρνακας

Η δεντροφύτευση που διοργάνωσε σήμερα,  Κυριακή 23 Νοεμβρίου, η Εβραϊκή Κοινότητα Κύπρου έξω από το Λύκειο Βεργίνας στη Λάρνακα εξελίχθηκε σε μια έντονα φορτισμένη πολιτική αντιπαράθεση, με πολιτικές οργανώσεις και κοινωνικά κινήματα να καταγγέλλουν υποκρισία και εργαλειοποίηση μιας κατά τα φαινόμενα περιβαλλοντικής δράσης. Η εκδήλωση, που παρουσιάστηκε ως πρωτοβουλία «ειρήνης και ζωής», προκάλεσε αντιδράσεις ιδιαίτερα επειδή τα 48 δέντρα επρόκειτο να φυτευτούν προς τιμήν του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, λόγω του ρόλου του στην απελευθέρωση Ισραηλινών ομήρων και στις διαπραγματεύσεις εκεχειρίας. Ο Δήμος Λάρνακας είχε δηλώσει  ότι δεν είχε ενημερωθεί για αυτή την πολιτική διάσταση, καταγγέλλοντας ότι η άδεια δόθηκε βάσει εντελώς διαφορετικής ενημέρωσης. Παρολ’ αυτά, όχι μόνο δεν ανακάλεσε την άδεια, αλλά απέστειλε και τον Αντιδήμαρχο, ο οποίος μάλιστα φωτογραφίζεται να φυτεύει δέντρο με τον υψηλόβαθμο εκπρόσωπο της αμερικανικής πρεσβείας.  Στο σημείο συγκεντρώθηκαν οργανώσεις αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη, μέλη αντιφασιστικών συλλογικοτήτων, καθώς και το Συμβούλιο Ειρήνης Κύπρου. Με πανό, συνθήματα και ένα μεγάλο κόκκινο ύφασμα «για το αίμα της Γάζας», οι διαδηλωτές κατήγγειλαν ότι η δράση επιχειρεί να εξωραΐσει την πολιτική του Ισραήλ, σε μια στιγμή που η διεθνής κοινή γνώμη καταγγέλλει εκτεταμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα παλαιστινιακά εδάφη.  Η αστυνομία ανέπτυξε δυνάμεις της ΜΜΑΔ, για να “προστατεύσει” τον περιφραγμένο χώρο πρασίνου. Οι διοργανωτές και οι προσκεκλημένοι τους -ο πρέσβης του Ισραήλ, ο εκπρόσωπος της αμερικανικής πρεσβείας, ο Αντιδήμαρχος Λάρνακας κ.ά- φρόντισαν να κρυφτούν πίσω από ψηλούς φράχτες και ύφασμα που εμποδίζει την ορατότητα, ενώ ύψωσαν αμερικανικές και κυπριακές σημαίες.  To Far Right Watch Cyprus έκανε λόγο για «κρεσέντο υποκρισίας και πράσινου ξεπλύματος», υποστηρίζοντας ότι «οι περιβαλλοντικές ευαισθησίες του Ισραήλ μιλούν από μόνες τους», αναφερόμενο σε οικολογικές καταστροφές και στρατιωτικές επιχειρήσεις στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Το Παρατηρητήριο υπογράμμισε ότι θα βρίσκεται «κάθε φορά εκεί για να αποκαλύπτει προπαγανδιστικές μεθοδεύσεις».Η αντιπαράθεση γύρω από τη δεντροφύτευση έδειξε ότι το ισραηλινό λόμπι και η προπαγάνδα του δεν θα σταματήσει να σκαρφίζεται τρόπους για να ξεπλένει τα εγκλήματα του ισραηλινού κράτους. Η κοινωνία των πολιτών το γνωρίζει και έχει αντανακλαστικά. Φαίνεται όμως πως η Πολιτεία, από τη μια, προσπαθεί με θράσος να καλύψει τη συνενοχή της πίσω από τη δήθεν αφέλειά της και, από την άλλη, να προσφέρει “προστασία” στους εκπροσώπους του γενοκτονικού κράτους και τους συνεργάτες τους.

Λάρνακα: Παρέμβαση από αντιφασίστες στην ισραηλινή δεντροφύτευση-ξέπλυμα με τη συμμετοχή του Αντιδημάρχου Λάρνακας Read More »

Πόσα ακόμα επεισόδια ξεπλύματος του γενοκτονικού ισραηλινού κράτους μπορούμε να καταναλώσουμε;

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Εβραϊκή Κοινότητα Κύπρου, διοργανώνει, την Κυριακή 23 Νοεμβρίου, δεντροφύτευση σε χώρο πρασίνου στην οδό Ιωάννη Κακριδή στην Λάρνακα, για να τιμήσει τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ για τη σημαντική συμβολή του στην απελευθέρωση ισραηλινών κρατουμένων και στην υπογραφή της πρόσφατης «ειρηνευτικής συμφωνίας».  Στην εκδήλωση πρόκειται να φυτευτούν 48 δέντρα ως «σύμβολα ζωής και ελπίδας».  Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται να ξεπλυθούν τα εγκλήματα του ισραηλινού κράτους μέσα από δήθεν κοινωφελείς δράσεις με την άδεια, τη συνεργασία ή έστω την ανοχή της κυπριακής Πολιτείας. Υπενθυμίζουμε την εκδήλωση για την «πράσινη στέγη», το καλοκαίρι που μας πέρασε, σε σχολείο στη Λευκωσία για να τιμηθεί δήθεν η επέτειος ίδρυσης του ισραηλινού κράτους με τη συνεργασία του Υπουργείου Παιδείας, και την προώθηση, μέσω εγκυκλίου ισραηλινού υπουργείου και μετέπειτα του υπουργείου Παιδείας, της συνεργασίας μεταξύ κυπριακών και ισραηλινών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.  Σε αυτή την περίπτωση, ο Δήμος Λάρνακας φαίνεται να έχει παραχωρήσει τον χώρο πρασίνου και άδεια για δενδροφύτευση χωρίς να γνωρίζει τον σκοπό της δράσης. Τώρα, βέβαια, που τον έμαθε, το λιγότερο που αναμένουμε από το Δημαρχείο Λάρνακας είναι να ακυρώσει την άδεια και την παραχώρηση του χώρου πρασίνου. Η εκδήλωση γίνεται ακόμη πιο προκλητική, αφού λαμβάνει χώρα μερικές μόνο μέρες μετά που το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ενέκρινε το σχέδιο του Τραμπ για τη Γάζα, το οποίο παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, τιμωρεί και αποδυναμώνει περαιτέρω τον παλαιστινιακό λαό και επικροτεί τους γενοκτόνους. Μετά από δύο χρόνια επιχείρησης αφανισμού των Παλαιστινίων με κάθε μέσο, με την απόφασή του ο ΟΗΕ επιβεβαιώνει πως δεν είναι παρά ένα εργαλείο της αμερικανικής κυβέρνησης – συνεργού του Ισραήλ, και συνένοχος στο μεγαλύτερο μαζικό έγκλημα της εποχής μας.  Το σχέδιο Τραμπ προνοεί, ανάμεσα σε άλλα, τον έλεγχο της Γάζας και των ανθρώπων της μέσω της «Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης», μιας ένοπλης δύναμης κατοχής, η οποία θα λειτουργεί υπό το «Συμβούλιο Ειρήνης» με επικεφαλής τον Τραμπ και σε συνεργασία με το ισραηλινό και το αιγυπτιακό κράτος. Σε έναν λαό που υποφέρει εδώ και 80 χρόνια, που κινδυνεύει με πλήρη αφανισμό, έρχονται τώρα οι θύτες να επιβάλουν ακόμα ένα επίπεδο αποικιακής ηγεμονίας και στρατιωτικής και πολιτικής επιβολής. 

Πόσα ακόμα επεισόδια ξεπλύματος του γενοκτονικού ισραηλινού κράτους μπορούμε να καταναλώσουμε; Read More »

Εδραιώνεται η μιλιταριστική λογική μέσα στην ΕΕ

Σε φάση στρατιωτικής ετοιμότητας και αναθεώρησης των υποδομών ασφαλείας της βρίσκεται η ΕΕ, καθώς αυξάνονται οι γεωπολιτικές εντάσεις. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει τη δημιουργία μιας «στρατιωτικής ζώνης Σένγκεν» που θα επιτρέπει ταχύτερη μετακίνηση στρατευμάτων εντός της Ε.Ε. εντός μόλις 72 ωρών. Η πρωτοβουλία στοχεύει στην άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων για τις ένοπλες δυνάμεις, ειδικά σε κρίσιμες υποδομές μεταφορών, και δείχνει πως οι Βρυξέλλες σχεδιάζουν να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή αμυντική συνοχή. Στην Πολωνία κηρύχθηκε συναγερμός: η χώρα αναφέρει ότι θα στείλει 10.000 στρατιώτες σε «κρίσιμες υποδομές» και προειδοποιεί για πιθανές ρωσικές επιθέσεις μέσα στα Χριστούγεννα. Επιπλέον, η ένταση αποκτά ακόμα μεγαλύτερη διάσταση με δηλώσεις υψηλόβαθμων ευρωπαίων ηγετών: ο Έλληνας υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας, μιλώντας στο «Athens Security Forum», είπε ότι η Ευρώπη πρέπει να υιοθετήσει «πνεύμα αυτοθυσίας», τονίζοντας πως «η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω», ακόμα και με την ευρωπαϊκή σημαία. Από την άλλη, ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Boris Pistorius δήλωσε ότι «ίσως αυτό να ήταν το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι της Ευρώπης», καθώς προωθεί την ιδέα ότι η Ρωσία θα μπορούσε να ανακτήσει στρατιωτική ισχύ αρκετή ώστε να στοχεύει κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ πριν το 2029.  Στην Κύπρο, έλαβε χώρα στις 11–12 Νοεμβρίου 2025 το διεθνές συνέδριο με τίτλο «Cyprus National Guard Digital Transformation in the Age of Artificial Intelligence War», υπό την αιγίδα του Υπουργείου Άμυνας και τη συμμετοχή εταιρειών όπως η ισραηλινή Rafael που προμηθεύει όπλα που χρησιμοποιούνται για τη γενοκτονία στη Γάζα, και η Israel Shipyards. Η Ε.Ε., που θεωρητικά ιδρύθηκε για να αποτρέψει νέους πολέμους στην ευρωπαϊκή ήπειρο, προωθεί πλέον μια μιλιταριστική λογική, την ίδια ώρα που επιχειρεί να κατασκευάσει κοινωνική συναίνεση για μια πιθανή πολεμική σύρραξη. Η λογική στρατιωτικοποίησης των συνόρων και η μετατροπή τους σε ζώνες θυσίας μεταναστών—στοιχεία που καθόρισαν την εξωτερική πολιτική της Ένωσης την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία—μεταφέρονται πια στο εσωτερικών των χωρών. Σε κάθε περίπτωση, τα κέρδη της πολεμικής βιομηχανίας αυξάνονται γεωμετρικά, ενώ οι δαπάνες για τις κοινωνίες, που βυθίζονται στην ακρίβεια και την ακροδεξιά ρητορική, μειώνονται συνεχώς.

Εδραιώνεται η μιλιταριστική λογική μέσα στην ΕΕ Read More »

Μεγάλη Βρετανία: η πιο μαζική εκστρατεία πολιτικής ανυπακοής στη σύγχρονη ιστορία της χώρας

Χιλιάδες άτομα θα κινδυνεύσουν με σύλληψη σε όλη τη Μ. Βρετανία τις επόμενες δύο βδομάδες, στο πλαίσιο μιας μαζικής εκστρατείας πολιτικής ανυπακοής που στοχεύει στην ανατροπή της απαγόρευσης της οργάνωσης μη βίαιης άμεσης δράσης Palestine Action.   Οι διαμαρτυρίες, που θα πραγματοποιηθούν σε διάφορες πόλεις της χώρας, θα συμπέσουν με την αναθεώρηση από το Ανώτατο Δικαστήριο της απόφασης της κυβέρνησης να κηρύξει εκτός νόμου την Palestine Action ως τρομοκρατική οργάνωση στις 25-27 Νοεμβρίου. Η οργάνωση κηρύχθηκε παράνομη στις 5 Ιουλίου αφού προηγήθηκαν διάφορες δράσεις της σε εργοστάσια που εξοπλίζουν τη γενοκτονική πολεμική μηχανή του Ισραήλ.  Από τότε έχουν συλληφθεί περίπου 2100 άτομα – πολλά από αυτά ηλικιωμένα-, επειδή κρατούσαν πινακίδες που έγραφαν «Αντιτίθεμαι στη γενοκτονία. Υποστηρίζω την Palestine Action». Σύμφωνα με τη νομοθεσία, η έκφραση στήριξης σε οργανώσεις που έχουν τεθεί εκτός νόμου μπορεί να επιφέρει ποινή μέχρι και ως 14 χρόνια φυλάκισης.  Την ίδια ώρα, 6 φυλακισμένοι ακτιβιστές της Palestine Action βρίσκονται σε απεργία πείνας και αναμένεται να τους ακολουθήσουν και δεκάδες άλλοι τις επόμενες μέρες. Αυτή τη στιγμή, 32 άτομα βρίσκονται υπό κράτηση και περιμένουν δίκη για φερόμενη συμμετοχή τους σε διαρρήξεις σε εγκαταστάσεις όπλων και σε βάση της RAF.  Οι περισσότεροι αναμένεται να συμμετάσχουν στην απεργία πείνας, καθιστώντας την τη μεγαλύτερη δράση αυτού του είδους από το 1981 και την απεργία πείνας των Ιρλανδών Δημοκρατικών υπό την ηγεσία του Bobby Sands.   Πηγή: Novara Media

Μεγάλη Βρετανία: η πιο μαζική εκστρατεία πολιτικής ανυπακοής στη σύγχρονη ιστορία της χώρας Read More »

Νέο κρούσμα αστυνόμευσης της καλλιτεχνικής δημιουργίας

Σε επιστολή του πριν από λίγες μέρες,  ο πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας αμφισβήτησε την επάρκεια συναδέλφων του-μελών της επιτροπής, αλλά και τις αποφάσεις της επιτροπής που ο ίδιος προεδρεύει, ιδιαίτερα σε σχέση με το βραβείο Νέου Λογοτέχνη 2024. Όπως φαίνεται και από μετέπειτα δημόσιες παρεμβάσεις του, ο κ. Ιωάννου θεωρεί πως οι συνάδελφοί του πήραν αποφάσεις με ιδεολογικά και πολιτικά κριτήρια, υπονοώντας ότι αποτελούν μέρος ενός «πανίσχυρου κατεστημένου» και μιας «νεοκυπριακή[ς] μερίδα[ς] που θεωρεί ατόπημα να ασχολείται κανείς με την πατρίδα, τη θρησκεία, τα τραύματα του 1974. Αυτά πετάγονται στον κάλαθο».  Σε σχέση με τη βραβευθείσα ποιητική συλλογή «Επί των ποταμών Βαβυλώνος» του Αλέξανδρου Χρονίδη, η οποία, κατά τον ίδιο, περιέχει «πάρα πολλά βωμολοχικά αποσπάσματα», δηλώνει πως «δεν έχει καμία σχέση με την ποίηση»  και αναφέρεται μάλιστα και σε «τάση μισελληνισμού».   Ο κ. Ιωάννου, ο οποίος θεωρεί ότι με την παρέμβασή του επιτελεί και αντισυστημικό έργο, δεν αποτελεί παρά έναν ακόμα θιασώτη του εθνικιστικού βαθέος κράτους και, όπως φαίνεται, δεν εκφράζει τίποτε άλλο παρά τις πιο συντηρητικές αντιλήψεις σε σχέση με τη γλώσσα, την τέχνη της ποίησης και την καλλιτεχνική έκφραση. Παρόμοιες αντιλήψεις και ρυθμιστικές παρεμβάσεις είδαμε να εκφράζονται και στο παρελθόν, με πιο πρόσφατο το παράδειγμα της κυπριακής συμμετοχής στην Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής στη Βενετία.  Τον κ. Ιωάννου, όπως ο ίδιος παραθέτει αποσπασματικά από την ποιητική συλλογή,  ενόχλησε ανάμεσα σε άλλα «Ο θείος Σαμ [που] ξύνει τα αρχίδια του» βλέποντας τη Γάζα να «καίγεται στο σκοτάδι». Εύλογα μπορεί να διερωτηθεί κανείς, μήπως τον ενοχλεί, π.χ., και ο στίχος του Μπ. Μπρέχτ για τον θεό του πολέμου που «Βρωμούσε τζάμπα μπίρα και φορμόλη και σ’ εφήβους έδειχνε τ’ αρχίδια του»; Είναι ή δεν είναι ποίηση το έργο του Μπρεχτ; Ή, τι θα έλεγε για τα «μυλλωμένα» του Βασίλη Μιχαηλίδη; Πληρούν τα κριτήριά του περί ποίησης; Θα μπορούσε, επίσης, ο κ. Ιωάννου να εξηγήσει τον «μισελληνισμό» που ενέχει ο στίχος «Το γαλανόλευκο πάντα είχε τρόπο να μας χρεώνει τη μεγαλύτερη ταρίφα», αντί απλώς να τον παραθέσει εκτός συμφραζομένων. Πάντως, είναι ξεκάθαρο πως οι φορείς του «γαλανόλευκου»  εξακολουθούν να κατέχουν θέσεις και να έχουν τρόπους να επιτηρούν ακόμα και την καλλιτεχνική δημιουργία. Αυτή τη φορά, το Υπουργείο δεν ταυτίστηκε μαζί τους. 

Νέο κρούσμα αστυνόμευσης της καλλιτεχνικής δημιουργίας Read More »

«Για την Κύπρο έντζιε λαλείτε τίποτε όμως…»

✍🏾 Μάριος Φιλίππου Όσο η γενοκτονική πολιτική του Ισραήλ συνεχίζει να εκτυλίσσεται στη Γάζα, τόσο περισσότερο φουντώνουν οι αντιδράσεις των πολιτών σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, με εκδηλώσεις και λοιπές δράσεις διαμαρτυρίας να διοργανώνονται με σκοπό να τερματιστεί η συνενοχή του δυτικού κόσμου στην εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων. Sea of people march across Sydney Harbour Bridge calling for an end to killing in Gaza (https://www.theguardian.com/australia-news/2025/aug/03/julian-assange-joins-pro-palestine-march-across-sydney-harbour-bridge-before-police-stop-rally-amid-safety-concerns-ntwnfb )Η εν λόγω τάση διαμαρτυρίας δεν άργησε να εκδηλωθεί και στην Κύπρο, όπου παρατηρείται μια όλο και αυξανόμενη έκφραση δυσαρέσκειας για όσα εκτυλίσσονται στην περιοχή, αλλά και για τη στάση της κυβέρνησης Χριστοδουλίδη στο όλο ζήτημα. Ταυτόχρονα, παρατηρείται και η επίσης εντεινόμενη ανάγκη από μια ομάδα ανθρώπων να υπονομεύσουν αυτή την προσπάθεια. Καθώς τα γεγονότα όμως δεν μπορούν να διαψευσθούν και οι πάνω από 60,000 θάνατοι Παλαιστινίων (Shurafa & Magdy, 2025) μαρτυρούν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την πολιτική εξόντωσης που επιδιώκει η ισραηλινή κυβέρνηση, τα επιχειρήματα όσων προσπαθούν να σωπάσουν τις φωνές των διαμαρτυρομένων δεν αφορούν πλέον το αν ο αγώνας των Παλαιστινίων είναι δίκαιος αλλά αλλάζουν κατεύθυνση. Στο συγκεκριμένο άρθρο θέλω να επικεντρωθώ σε ένα από τα πιο δημοφιλή επιχειρήματα κατά του αγώνα για την Παλαιστίνη τον τελευταίο καιρό. Συγκεκριμένα, αναφέρομαι σε όσους, όποτε και όπου εγείρεται το ζήτημα της Παλαιστίνης, αναφέρουν ότι «Ούλλοι τούτοι που διαμαρτύρουνται για τη Γάζα, για την Κύπρο εν λαλουν τίποτε…», ή κάποια παραλλαγή της παραπάνω φράσης. Θέλοντας με λίγα λόγια να πουν ότι όσοι διαμαρτύρονται για τη γενοκτονία στη Γάζα μισούν κάθε τι ελληνικό, είναι απάτριδες, νοιάζονται μόνο για τους άλλους λαούς αλλά ποτέ για τον δικό τους και άλλα τέτοια. Στις παρακάτω γραμμές επιθυμώ να αποδομήσω το εν λόγω αφήγημα τονίζοντας τόσο τις διαφορές μεταξύ των δύο προβλημάτων, όσο και την ανάγκη της εποχής που προστάζει το να είμαστε πιο έντονοι για όσα γίνονται στη Γάζα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη διένεξη. Το προαναφερθέν αφήγημα έφτασε στην κορύφωση του έπειτα από την οργάνωση διαμαρτυρίας για την επίσκεψη του Χριστοδουλίδη στο Ισραήλ από 12 οργανωμένα σύνολα έξω από το προεδρικό, αφού λίγες μέρες αργότερα ήταν προγραμματισμένη η επίσκεψη Ερντογάν στα κατεχόμενα. Συνεπώς, η αντίδραση αφορούσε δήθεν την απόφαση εκδήλωσης διαμαρτυρίας για την επίσκεψη του ενός στο Ισραήλ αλλά όχι και για την αντίστοιχη επίσκεψη του Τούρκου προέδρου στην Κύπρο. Καταρχάς πρέπει να τονίσουμε ότι όσοι έτρεξαν να σχολιάσουν το συγκεκριμένο γεγονός παρέλειψαν να αναφέρουν πως διοργανώθηκε κοινή διαμαρτυρία Ε/κ και Τ/κ στον Άγιο Δομέτιο κατά της παράνομης επίσκεψης του Ερντογάν, ενώ υπήρξαν και έντονες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας από επανενωτικούς Τ/κ, στις οποίες υπήρξαν μάλιστα και συλλήψεις. Αντιθέτως, αυτοί που έλαμψαν δια της απουσίας τους απο τις εκδηλώσεις καταδίκης της επίσκεψης του Τούρκου προέδρου ήταν οι ίδιοι που διαμαρτύρονταν τάχα για το ότι η διαμαρτυρία για την Παλαιστίνη θα επισκίαζε την παράνομη επίσκεψη Ερντογάν, αφού κανένα κόμμα ή οργάνωση που ανήκει στον χώρο της εθνικιστικής Δεξιάς δεν διοργάνωσε εκδήλωση καταδίκης, ούτε έδωσε το παρόν της στον Άγιο Δομέτιο, ίσως διότι στην εκδήλωση έλαβαν μέρος και Τ/κ συμπολίτες μας. Πέρα από τα προαναφερθέντα, είναι γνωστό πως ο κόσμος που συνήθως τάσσεται υπέρ του δικαιώματος των Παλαιστινίων στην ύπαρξη και την ελευθερία, ο ευρύτερος δηλαδή ιδεολογικός χώρος της Αριστεράς, έχει ξεκάθαρη και ένθερμη στάση υπέρ της επανένωσης της Κύπρου, για την οποία διοργανώνονται πάμπολλες δράσεις κάθε χρόνο από το 1974 και έπειτα. Ο λόγος που είμαστε πιο έντονοι από καθετί άλλο για το θέμα της Γάζας από την 7η Οκτωβρίου 2023 και έπειτα, είναι οι αντικειμενικές διαφορές ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις. Συγκεκριμένα, στην Κύπρο έχουμε να κάνουμε με ένα παγωμένο ζήτημα, με αποτέλεσμα η ζωή να κυλάει φυσιολογικά, καμία ουσιαστική διαφορά δεν υπάρχει, τουλάχιστον άμεσα, στην καθημερινότητα κάποιου που ζει στην Λεμεσό με αυτή κάποιου που ζει στο Βερολίνο, παρόλο που ο ένας εκ των δύο ζει σε μια χώρα υπό κατοχή. Αυτό συμβαίνει επειδή η Κύπρος, σε αντίθεση με την Παλαιστίνη, έχει κρατική υπόσταση, και οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν πλήρη δικαιώματα, ως πολίτες ενός ανεξάρτητου κράτους, μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιθέτως, οι Παλαιστίνιοι ζουν είτε υπό καθεστώς «Απαρντχάιτ» στη Δυτική Όχθη και το ισραηλινό κράτος, δηλαδή ώς πολίτες 2ης κατηγορίας με λιγότερα δικαιώματα από τους Εβραίους της περιοχής, είτε αντιμετωπίζουν μια εν εξελίξη ανθρωπιστική κρίση «τρομακτικών διαστάσεων», όπως χαρακτηρίζουν τα Ηνωμένα Έθνη όσα γίνονται στη Γάζα, με πάνω από 2 εκατομμύρια Παλαιστίνιους να αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε τρόφιμα, νερό, φάρμακα και στέγαση, ως άμεσο επακόλουθο της αποικιακής πολιτικής του ισραηλινού κράτους. Συγκεκριμένα, το Υπουργείο Υγείας της Γάζας επιβεβαιώνει περισσότερους από 59.000 νεκρούς και πάνω από 143.000 τραυματίες, εκ των οποίων εκατοντάδες έχουν σκοτωθεί προσπαθώντας να εξασφαλίσουν βοήθεια, ενώ το 70% περίπου των κατοικιών έχει καταστραφεί ή υποστεί σοβαρές ζημιές, με τις υποδομές ύδρευσης, υγείας, ηλεκτρισμού και μεταφορών να έχουν καταρρεύσει (OCHA, 2025). Χρειάζεται λοιπόν περίσσια δόση θράσους και αυταπάτης για να υποστηρίξει κάποιος πως τα γεγονότα στην Παλαιστίνη και στην Κύπρο σήμερα είναι συγκρίσιμα. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι γιατί κάποιοι είναι πιο έντονοι για την Παλαιστίνη. Οι διαφορές ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις είναι ολοφάνερες• μόνο και μόνο το ότι στη Γάζα αυτή τη στιγμή σκοτώνονται παιδιά ενώ στη Λευκωσία όχι, θα έπρεπε να ήταν αρκετό ως εξήγηση. Το ερώτημα είναι γιατί δεν είναι όλοι τόσο έντονοι. Στην τελική, οι λεγόμενοι εθνικιστές, υποστηρίζουν πως είναι υπέρ της αυτοδιάθεσης των λαών και της δημιουργίας εθνών-κρατών, θα έπρεπε λοιπόν να είναι οι πρώτοι που θα τάσσονταν υπέρ ενός λαού που διεκδικεί την αυτοδιάθεσή του μέσω της δημιουργίας ανεξάρτητου κράτους, ειδικά τη στιγμή που η Κύπρος κάποτε υπήρξε υπό αποικιοκρατία, ενώ σήμερα ζητεί να της αποδοθούν παρανόμως κτηθέντα κατεχόμενα εδάφη. Η απάντηση φυσικά είναι γνωστή. Οι εθνικιστές δεν νοιάζονται για την ελευθερία των λαών, πέρα απο όσους οι ίδιοι κρίνουν πως ανήκουν ταυτοτικά στην ίδια ομάδα μαζί τους, και η λεγόμενη ελευθερία των οποίων έρχεται σε άμεση αντιδιαστολή και σύγκρουση με όσους κρίνουν οι ίδιοι «ξένους». Αυτό συμβαίνει λόγω της αδυναμίας τους να εξηγήσουν κοινωνικά και γεωπολιτικά φαινόμενα με βάση συστημικούς παράγοντες. Κατ’ επέκταση, χρειάζονται αναγκαστικά «αποδιοπομπαίους τράγους» στη μορφή εθνοτικών, έμφυλων και άλλων ταυτοτικών ομάδων. Κάποτε ο ρόλος αυτός βάραινε τους Εβραίους της οικουμένης και οδήγησε στο Ολοκαύτωμα, σήμερα

«Για την Κύπρο έντζιε λαλείτε τίποτε όμως…» Read More »

Φωτογραφία αρχείου, στρατόπεδο Μαθιάτη

Ακόμα ένας νεκρός στην Εθνική Φρουρά

Ένα 18χρονο παιδί αφαίρεσε σήμερα, Τρίτη 11 Νοέμβρη, την ίδια του τη ζωή σε σκοπιά σε στρατόπεδο της Εθνικής Φρουράς στον Μαθιάτη της επαρχίας Λευκωσίας. Τα κυρίαρχα ΜΜΕ δεν αναφέρουν κάτι για αυτοχειρία, καθώς αυτό επιβάλλουν οι κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Η απαγόρευση αυτή βασίζεται στους φόβους για τάσεις μιμητισμού ανάμεσα στα άτομα που υποχρεώνονται να σπαταλούν ένα χρόνο της ζωής τους, δήθεν προστατεύοντας την πατρίδα.  Οι κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας, ωστόσο, θα έπρεπε να προστατεύουν το (αναγνωστικό, ραδιοφωνικό, τηλεοπτικό) κοινό. Όχι να κρύβουν προβλήματα κάτω από το χαλί, επιτρέποντας στην ΕΦ να αποκρύβει στοιχεία από τη δημόσια συζήτηση. Καθώς ο κόσμος εξελίσσεται και οι επιστήμες προχωρούν, η κυπριακή κοινωνία οφείλει να δει  το θέμα των αυτοκτονιών (όχι μόνο στην ΕΦ) κατάματα και όχι να στρουθοκαμηλίζει ενώπιον ενός σοβαρού ζητήματος που έχει να κάνει με την ψυχική υγεία. Και σε ό,τι αφορά την ΕΦ συγκεκριμένα, η κουλτούρα των νταήδων που καλλιεργείται σε κάθε στρατόπεδο και σε όλες τις βαθμίδες αποδεικνύεται μεγαλύτερη απειλή από τον όποιο «εχθρό» υποτίθεται ότι αντιμετωπίζει. Την ίδια ώρα ο ελληνοκυπριακός στρατός -ένας αντισυνταγματικός θεσμός που διέπεται μονάχα από το σκοτεινό «δίκαιο της ανάγκης»- μετρά εν καιρώ ειρήνης δεκάδες νεκρούς, τόσο από ατυχήματα όσο και από αυτοκτονίες. Παρόλα αυτά, ουδείς από τη στρατιωτική και πολιτική ιεραρχία της ΕΦ λογοδότησε οποτεδήποτε για αυτές τις τραγικές απώλειες.

Ακόμα ένας νεκρός στην Εθνική Φρουρά Read More »

Το 1ο Εναλλακτικό Φεστιβάλ Βιβλίου Λευκωσίας είναι γεγονός!

(English follows) Το Σαββατοκύριακο 15 και 16 Νοεμβρίου (11:00-20:00) θα διοργανωθεί το 1ο Εναλλακτικό Φεστιβάλ Βιβλίου Λευκωσίας, στο Yalla Collective Space & Café στον πεζόδρομο της οδού Περικλέους στην παλιά πόλη της Λευκωσίας. Η κοινότητα αγώνα αφοα και ο χώρος μας, το Yalla, συμμετέχουμε μαζί με άλλα σύνολα στην συνδιοργάνωση αυτού του εχγειρήματος. Πρόκειται για το αποτέλεσμα μιας πρωτοβουλίας συλλογικοτήτων και ατόμων από τον χώρο του βιβλίου σε Κύπρο και Ελλάδα η οποία συγκροτήθηκε με στόχο τη διοργάνωση ενός φεστιβάλ στον πυρήνα του οποίου θα βρίσκονται εκδόσεις (βιβλίων, περιοδικών και zines), παρουσιάσεις βιβλίων και εκδηλώσεις που δύσκολα θα βρουν τον χώρο που τους αναλογεί σε άλλα φεστιβάλ ή στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Στην καρδιά του φεστιβάλ μας θα βρίσκονται βιβλία και εκδηλώσεις που προωθούν την συζήτηση για και επιχειρούν να θέσουν κοινωνικοπολιτικά ζητήματα χωρίς αποκλεισμούς (λόγω φύλου, φυλής, σεξουαλικού προσανατολισμού) και λογοκριτικές πρακτικές όπως αυτές που βλέπουμε ολοένα και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια. Φιλοδοξούμε όπως το φεστιβάλ προωθήσει και αναπτύξει μια κουλτούρα σεβασμού, συνεργασίας και αλληλεγγύης, και επιδιώκουμε τη συλλογική αυτο-οργάνωση ενός φεστιβάλ που δεν θα βασίζεται σε χορηγούς και (αστικούς) θεσμούς. Τέλος, ευελπιστούμε όπως το φεστιβάλ αποτελέσει ένα σημείο εκκίνησης για τη διοργάνωση φεστιβάλ ανοικτών στις γλώσσες και τους λαούς της περιοχής μας.  Στα πλαίσια του φεστιβάλ θα διοργανωθούν ανοιχτές συζητήσεις όπως: 70 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚΑ: Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του Αντρίκκου Βαρνάβα «Δολοφονία στη βρετανική Κύπρο το 1934 και οι απαρχές της ΕΟΚΑ» και Κυπριακά: που τον προφορικόν στον γραπτόν λόγον· εκδηλώσεις, όπως: Η λογοκρισία στην Κύπρο σήμερα και Εκδόσεις και πολιτική.  Συμμετέχουν: Affect Editions, Ajar, Αναρχική Προοπτική, Fisherwomxn, IWW, Moufflon Bookshop, Faura Books, OWK Press, Βιβλιοπωλείο Ιδεοδρόμιο, Βιβλιοπωλείο Περιδιάβαση, Εκτός Γραμμής, Πανοπτικόν, Κοινότητα Αγώνα ΑΦΟΑ, Πολιτιστικό Ίδρυμα 1948, Πότλατς, Ψηφίδες. Οποιοδήποτε εκδοτικό εγχείρημα θελήσει να συμμετάσχει μπορεί να στείλει email στο: nabf2025@gmail.com Για περισσότερες πληροφορίες ακολουθήστε τη σελίδα του φεστιβάλ στο facebook: ​​https://www.facebook.com/profile.php?id=61583003147383 Πλήρες πρόγραμμα των εκδηλώσεων του διημέρου: Σάββατο 15/11-16:00–18:00Ανοιχτή συζήτηση«70 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚΑ»Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του Αντρίκκου Βαρνάβα «Δολοφονία στη βρετανική Κύπρο το 1934 και οι απαρχές της ΕΟΚΑ»Διοργάνωση: Εκδόσεις Ψηφίδες -18:00–20:00Εκδήλωση – συζήτηση«Η λογοκρισία στην Κύπρο σήμερα»Διοργάνωση: Εναλλακτικό Φεστιβάλ Βιβλίου Λευκωσίας -21:30–23:30Punk rock DJ set με τα Ανόητα ΑγόριαAfter-hours set στο Yalla Collective Space & Café, με punk rock. Κυριακή 16/11-16:00–18:00Ανοιχτή συζήτηση«Κυπριακά: Που τον προφορικόν στον γραπτόν λόγον»Διοργάνωση: Εναλλακτικό Φεστιβάλ Βιβλίου Λευκωσίας -18:00–20:00Εκδήλωση – συζήτηση«Εκδόσεις & πολιτική»Διοργάνωση: Εκδόσεις Ψηφίδες & Faura Books ENGLISH The 1st Nicosia Alternative Book Festival will take place on the weekend of 15 and 16 November (11:00–20:00) at the Yalla Collective Space & Café on the Perikleous Street pedestrian walkway in Nicosia’s old town. Afoa community of struggle together with our social space, Yalla, and other groups participate in the co-organisation of this project. This initiative is the result of a collaboration between collectives and individuals from the publishing sector in Cyprus and Greece. The group was formed to organise a festival whose core focus will be on publications (books, magazines, and zines), book presentations, and events that would otherwise struggle to find their space at other festivals or on bookshop shelves. At the heart of our festival will be books and events that promote discussion and seek to raise socio-political issues without discrimination (based on gender, race, or sexual orientation), and address censorship practices, which have become increasingly prevalent in recent years. We aspire for the festival to promote and develop a culture of respect, cooperation, and solidarity. Furthermore, we are committed to the collective self-organisation of a festival that will not rely on sponsors or (establishment) institutions. Finally, we hope the festival will serve as a starting point for organising future festivals open to the languages and peoples of our region. The festival programme will include open discussions such as: 70 years since the founding of EOKA: Prompted by the publication of Andrekos Varnava’s book ‘Assassination in Colonial Cyprus in 1934 and the Origins of EOKA’, and Cypriot Greek: from the spoken to the written word; as well as discussions on Censorship in Cyprus and Publications and politics.  Participants include: Affect Editions, AFOA community of struggle, Ajar, Anarchist Perspective, Fisherwomxn, IWW, Moufflon Bookshop, Faura Books, OWK Press, Ideodromio Bookshop, Peridiavasi Bookshop, Ektos Grammis, Panoptikon, Cultural Foundation 1948, Potlatch, Psifides. Any publishing venture wishing to participate may send an email to: nabf2025@gmail.com For more information, follow us the festival’s page on Facebook: https://www.facebook.com/profile.php?id=61583003147383 Full programme of events Saturday 15/11 -16:00–18:00Open discussion: “70 years since the founding of EOKA”Based on the book “Assassination in Colonial Cyprus in 1934 and the Origins of EOKA” by Andrekos VarnavaOrganised by: Psifides Publications -18:00–20:00Panel discussion: “Censorship in Cyprus today”Organised by: 1st Nicosia Alternative Book Festival – 21:30–23:30Punk Rock DJ Set with Anoita AgoriaAfter-hours at Yalla! A punk rock DJ set bringing the festival from the printed page to the soundwaves. Sunday 16/11 -16:00–18:00Open discussion: “Cypriot Greek: From spoken to written word”Organised by: 1st Nicosia Alternative Book Festival -18:00–20:00Panel discussion: “Publishing & politics”Organised by: Psifides Publications & Faura Books

Το 1ο Εναλλακτικό Φεστιβάλ Βιβλίου Λευκωσίας είναι γεγονός! Read More »


Η καθημερινότητα της Συνεχούς Ταξικής Σύγκρουσης

✍🏾 Δημήτρης Δημητρίου Τελικά οι εργοδοτικές οργανώσεις απέρριψαν τη μεσολαβητική πρόταση της κυβέρνησης για το θέμα της ΑΤΑ, την ώρα που οι συνδικαλιστικές οργανώσεις την αποδέχτηκαν στο σύνολο της, παρόλο που υπήρχαν αρκετά αρνητικά σημεία εις βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Η απόρριψη από τις εργοδοτικές οργανώσεις εστιάστηκε στην πρόνοια καταβολής της  ΑΤΑ στους εργαζόμενους που λαμβάνουν κατώτατο μισθό. Με λίγα λόγια, ο μισθός των €1000 τον μήνα δεν πρέπει να αναπροσαρμόζεται για να μην έχουν οι εργαζόμενοι του κατωτάτου  απώλειες στην αγοραστική τους δύναμη ένεκα συνεχών αυξήσεων στις τιμές των βασικών προϊόντων επιβίωσης τους. Την ιδία στιγμή οι μεγαλοεπιχειρηματίες (που στην ουσία είναι τα συμφέροντα αυτών  που εκφράζουν οι εργοδοτικές οργανώσεις) απολαμβάνουν τα Σαββατοκύριακα τους σε πεντάστερα ξενοδοχεία πληρώνοντας τουλάχιστον €1000 ευρώ για 2 μαγικές νύκτες… Πώς θα ζήσουν οι καημένοι μεγαλοεπιχειρηματίες χωρίς πεντάστερο; Πρέπει επιτέλους οι συνδικαλιστικές οργανώσεις να δείξουν την απαιτούμενη κατανόηση κι αν χρειαστεί να γυρίσουν τζιαι δίσκο… Ένα σοβαρό μειονέκτημα της πρότασης της κυβέρνησης ήταν να μην αποδίδεται η ΑΤΑ που αναλογεί σε περισσότερο από 4% του πληθωρισμού. Δηλαδή, αν ο πληθωρισμός φτάσει κοντά στο 10% όπως έγινε τότε στην μετά του covid περίοδο, τότε η απώλεια μέρους του πραγματικού μισθού θα είναι τεράστια, ενώ οι εργοδότες στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν τα περιθώρια κέρδους τους θα αναπροσαρμόζουν τις τιμές τους προς τα πάνω. Η σωστή αντιμετώπιση θα ήταν, αν ο πληθωρισμός είναι πέραν του 4%, τότε να υπάρχει ένας μηχανισμός μείωσης του περιθωρίου κέρδους (με πλαφόν τιμών ή και με αναφορά στο ιστορικό περιθώριο κέρδους σε κάθε τομέα οικονομικής δραστηριότητας) για να μην έχουμε συνεχείς αυξήσεις τιμών. Γιατί δηλαδή οι εργαζόμενοι θα πρέπει να πληρώσουν την νύφη και όχι οι εργοδότες; Μήπως το χάσμα των ανισοτήτων δεν είναι ήδη αρκετά μεγάλο και θέλουμε να το διευρύνουμε κι άλλο; Ένα άλλο αρνητικό σημείο είναι η πονηρή πρόταση ότι, σε περίπτωση αρνητικών ενδείξεων στην οικονομία  (που δεν εξηγείται επακριβώς),  θα πρέπει να επανεξετάζεται το θέμα της απόδοσης της ΑΤΑ. Θα πρέπει να τονιστεί, όμως, ότι οι εργαζόμενοι στις πλείστες των περιπτώσεων δεν ευθύνονται για την κακή πορεία της οικονομίας. Η αύξηση της παραγωγικότητας εξαρτάται από την εισαγωγή νέας τεχνολογίας και νέων μεθόδων εταιρικής οργάνωσης και management κάτι που εξαρτάται από την διεύθυνση και όχι από τους εργαζομένους. Το ύψος των νέων επενδύσεων μέσα στην οικονομία εξαρτάται από το ρευστό διαθέσιμο που περισσεύει μετα από την σπατάλη στην ιδιωτική κατανάλωση των μεγαλοεπιχειρηματιών, που πολλές φορές τους βλέπουμε να επιδεικνύουν την αναισθησία τζιαι την αππωμάρα τους με φανταχτερά γκαλά, με πανάκριβα αυτοκίνητα, με σπίτια των εκατομμυρίων, με γιοτ κ.λπ. Η ανάπτυξη εξαρτάται επίσης και από το τραπεζικό σύστημα και δυστυχώς το κράτος δεν μερίμνησε να εθνικοποιήσει μια τράπεζα που να προσανατολίζει τους πόρους της σε δάνεια που να στοχεύουν στη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της οικονομίας σε τομείς που να προσφέρουν αξιοπρεπή απασχόληση. Πρέπει, τέλος, να τονιστεί ότι, με τις αποφάσεις των πολεμοκάπηλων στην ΕΕ που προνοούν δισεκατομμύρια στους εξοπλισμούς, το επόμενο που θα βιώσει ολόκληρη η Ευρώπη -και εμείς μαζί-  είναι ο στασιμοπληθωρισμός. Με λίγα λόγια, αυξήσεις τιμών βασικών προϊόντων, ενώ παράλληλα μηδαμινούς ή ακόμα υφεσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας. Σ’  αυτή την περίπτωση η πρόταση της κυβέρνησης, που έγινε δυστυχώς αποδεκτή από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, προνοεί, ή αφήνει να νοηθεί, αναθεώρηση της φιλοσοφίας της ΑΤΑ. Πιστεύω ότι, μετά την απόρριψη από τις εργοδοτικές οργανώσεις της πρότασης  της κυβέρνησης, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις θα πρέπει να αποσύρουν την αποδοχή τους προς την κυβερνητική πρόταση. Καμιά συμφωνία, αφού οι εργοδότες δεν εκτίμησαν τις τεράστιες υποχωρήσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεων.


Η καθημερινότητα της Συνεχούς Ταξικής Σύγκρουσης
Read More »

EN