Νέα «σφαλιάρα» από Κομισιόν για ελλιπή προστασία των περιοχών Natura

Άφοα, Οικολογία & Δικαίωμα στην Πόλη /

Αντιμέτωπη με ακόμα μια διαδικασία παράβασης του ενωσιακού δικαίου και με παραπομπή στο Δικαστήριο της ΕΕ βρίσκεται η Κύπρος, όπως ανακοίνωσε η Κομισιόν. Οι αποφάσεις αφορούν σωρεία περιβαλλοντικών παραβιάσεων και ανεπαρκή προστασία περιοχών Natura 2000, περιλαμβανομένης της Χερσονήσου του Ακάμα. Η απόφαση της Κομισιόν είναι αποτέλεσμα της συστηματικής πίεσης του περιβαλλοντικού/οικολογικού κινήματος και αναμφίβολα αποτελεί μια νίκη της κοινωνίας των πολιτών που επιμένουν να απαιτούν τη σωστή προστασία της κοινής φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς στο νησί. Διαβάστε το δελτίο Τύπου της Πρωτοβουλίας για τη Διάσωση των Φυσικών Ακτών: For whom the bell tollsΝομική διαδικασία κατά της Κύπρου περιλαμβάνει η δέσμη αποφάσεων που εξέδωσε στις 13 Μάρτη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η απόφαση του εκτελεστικού οργάνου της ΕΕ αφορά τη μη συμμόρφωση της Κυπριακής Δημοκρατίας στις υποχρεώσεις που προκύπτουν από το ενωσιακό δίκαιο σε σχέση με τη διαχείριση και την προστασία οικοτόπων που περιλαμβάνονται στο δίκτυο Natura 2000. Η πρώτη απόφαση παραπέμπει την Κυπριακή Δημοκρατία στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης επειδή δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα για την προστασία και τη διαχείριση των περιοχών Natura 2000, και συγκεκριμένα γιατί αν και έχει χαρακτηρίσει επίσημα 37 τόπους ως ειδικές ζώνες διατήρησης, δεν έχει ακόμη θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα διατήρησης για 28 από αυτούς. Επιπλέον, οι στόχοι διατήρησης για 5 τόπους δεν είναι επαρκείς, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι τα είδη και οι οικότοποι στους εν λόγω τόπους δεν προστατεύονται δεόντως. Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι προσπάθειες που έχουν καταβάλει μέχρι σήμερα οι κυπριακές αρχές είναι ανεπαρκείς και για τον λόγο αυτό παραπέμπει την Κύπρο στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα διατάγματα προστασίας και διατήρησης της φύσης έχουν καθοριστικό ρόλο για την επαρκή προστασία των περιοχών του δικτύου Natura 2000, αφού καθορίζουν πώς πρέπει να προστατευονται τα είδη που έχει σκοπό να προστατεύσει μια περιοχή προστασίας, όπως π.χ. με το να συγκεκριμενοποιεί, ποιες δραστηριότητες δυνατό να λαμβανουν μέρος σε μια περιοχή και ποιες όχι. Η έλλειψη τέτοιων διαταγμάτων οδηγεί ΚΑΙ σε έλλειψη διαφάνειας κατά την διαδικασία αξιολόγησης επιπτώσεων στο περιβάλλον, ειδικά στις περιπτώσεις που η μη ύπαρξη τεέτοιων διαταγμάτων μπορούσε να οδηγήσει στην αδειοδότηση έργων που υπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε να μην είχαν αδειοδοτηθεί. Η δεύτερη απόφαση έχει να κάμνει με την αποστολή αιτιλογημένης γνώμης αφού η Ε.Ε. θεωρεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει εκτιμήσει δεόντως τα έργα που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις σε περιοχές Natura 2000, όπως απαιτείται από την οδηγία για τους οικοτόπους (οδηγία 92/43/EΟΚ). Η οδηγία, η οποία αποτελεί ένα από τα βασικά εργαλεία της Ε.Ε. για την προστασία της βιοποικιλότητας, απαιτεί όπως σχέδια και έργα που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις σε περιοχές Natura 2000 υποβάλλονται σε εκτίμηση των επιπτώσεών τους στα είδη και οικοτοόπους που καλείται να προστατεύσει μια περιοχή Natura 2000 πριν από την έγκρισή τους. Αν και έχει αποσταλεί προειδοποιητική επιστολή στην Κύπρο από τον Νοέμβριο του 2019, η Ευρωπαϊκη Επιτροπή εξακολουθεί να λαμβάνει καταγγελίες από πολίτες σχετικά με την έγκριση νέων έργων τα οποία αδειοδοτουνται χωρίς να υπάρχει συμμόρφωση με την οδηγία για τους οικοτόπους. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει δύο μήνες να απαντήσει και να λάβει τα αναγκαία μέτρα, διαφορετικά, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να παραπέμψει και αυτή την υπόθεση στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι δύο αυτές αποφάσεις είναι μεγάλης σημασίας, ιδιαίτερα αν λαβουμε υπόψη την συζήτηση των τελευταιων μηνών για τα έργα που πραγματοποιούνται για το Σχέδιο «Αειφόρου Ανάπτυξης» του Εθνικού Δασικού Πάρκου. Η απόφαση της Κομισιόν είναι αποτέλεσμα της συστηματικής πίεσης του περιβαλλοντικού/οικολογικού κινήματος και αναμφίβολα αποτελεί μια νίκη της κοινωνίας των πολιτών που επιμένουν να απαιτούν τη σωστή προστασία της κοινής φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς στο νησί. Φωτογραφία: Παρέμβαση τον Απρίλη 2019 όταν μέλη της Πρωτοβουλίας για την Διάσωση των Φυσικών Ακτών και της Κίνησης Save Akamas / Save Cyprus κατά την οποία «κλείσαμε» συμβολικά την είσοδο του Τμήματος Περιβάλλοντος στην Λευκωσία. Η παρέμβαση αυτή συνδεεται άμεσα με τις υποθέσεις παράβασης αφού στόχος ήταν να αναδείξει την έλλειψη σωστής αξιολόγησης επιπτώσεων στα είδη χαρακτηρισμου στις θαλασσινες σπηλιές της Πέγειας.

Νέα «σφαλιάρα» από Κομισιόν για ελλιπή προστασία των περιοχών Natura Read More »

Πράσινα ομόλογα, πράσινες φορολογίες και πράσσειν άλογα 

Articles /

Γράφει: Δημήτρης Δημητρίου Με αφορμή την επικείμενη επιβολή της ούτω καλούμενης «πράσινης φορολογίας» θα ήταν καλό να μας ενημερώσει ο υπουργός Οικονομικών πώς κατανεμήθηκαν τα λεφτά που εισέπραξε η Κυπριακή Δημοκρατία από την έκδοση πράσινου ομολόγου τον Απρίλιο του 2023. Ως γνωστό,  υπήρξε μια πομπώδης και θριαμβευτική ανακοίνωση από πλευράς κυβέρνησης για την έκδοση ενός «πρωτοποριακού» (sic)  πράσινου ομολόγου. Απ΄ ό,τι ανακοινώθηκε τότε, η έκδοση αφορούσε δεκαετές ομόλογο ύψους €1 δισ. Οι  προσφορές ξεπέρασαν τα €12 δισ. Η ετήσια απόδοση ανήλθε στο 4,219% και το ετήσιο ονομαστικό επιτόκιο στο 4,125%. Θεωρητικά, το πράσινο ομόλογο λειτουργεί όπως κάθε άλλο ομόλογο με τη διαφορά ότι τα χρήματα που αντλούνται κατευθύνονται στη χρηματοδότηση έργων ανάπτυξης που θεωρούνται φιλικά στο περιβάλλον, όπως επενδύσεις σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), στις μεταφορές που περιορίζουν τις εκπομπές αερίων, σε χρηματοδοτήσεις για  έργα υποδομής που περιορίζουν την ενεργειακή κατανάλωση (π.χ., θερμομονώσεις) ή τη σπατάλη νερού, σε έργα για την προστασία των υδροφόρων στρωμάτων και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας του δασικού πλούτου κ.λπ.  Φυσικά δεν υπήρχε τίποτα το πρωτοποριακό σ΄ αυτό το ομόλογο της Κυπριακής Δημοκρατίας  παρά τις επικοινωνιακού χαρακτήρα δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών.  Είχαμε τα προηγούμενα χρόνια την έκδοση του πράσινου ομολόγου από την ΕΕ στα πλαίσια του προγράμματος Next Generation EU.  Παγκοσμίως, οι 5 μεγαλύτερες χώρες – εκδότες πράσινων ομολόγων είναι οι  ΗΠΑ, Κίνα, Γαλλία, Γερμανία και Ολλανδία. Η σουηδική πόλη του Gothenburg ήταν η πρώτη πόλη που εξέδωσε το 2013 πράσινο ομόλογο και έκτοτε επανέκδωσε και άλλα μέχρι το 2017 για διάφορα έργα βελτίωσης της ποιότητας ζωής των κατοίκων, μεταξύ των οποίων: χρήση ηλεκτρικών ΙΧ, ποδηλατόδρομοι, πεζοδρομήσεις και δενδροφυτεύσεις. Η Γαλλία πρωτοστάτησε με τη δημιουργία ενός πράσινου ομολόγου συνδεδεμένου με τον πληθωρισμό.  Προσωπικά διακατέχομαι από μεγάλες αμφιβολίες κατά πόσο η πορεία που ακολουθεί σήμερα η ανθρώπινη δραστηριότητα,  τόσο στο εξωτερικό όσο και στον μικρόκοσμο μας εδώ στην Κύπρο, έχει τις δυνατότητες να διατηρήσει ένα βιώσιμο οικοσύστημα που να διασφαλίζει μια αρμονική σχέση μεταξύ ανθρώπου και φύσης. Το ερώτημα που καλούμαστε σήμερα να απαντήσουμε είναι: Τα διάφορα μέτρα που παίρνονται σήμερα (όπως η έκδοση  πράσινου ομολόγου)  και οι διάφορες άλλες μεταρρυθμίσεις που προωθούνται από εθνικές κυβερνήσεις, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και Διεθνείς Οργανισμούς,  όπως ο ΟΗΕ,  επαρκούν  για να μπορούν να ανταποκριθούν έγκαιρα και αποτελεσματικά  στις συνεχώς αυξανόμενες οικολογικές προκλήσεις; Μπορούν οι μηχανισμοί λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος, οι οποίοι ευθύνονται για τη συνεχιζόμενη καταστροφή του περιβάλλοντος  αλλά και την ολοένα μεγαλύτερη  φτωχοποίηση του κόσμου της εργασίας, να αλλάξουν σε τέτοιο βαθμό  που να ανατρέπουν τις ίδιες τις λογικές ύπαρξής του;  Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω αγωνιώδη ερωτήματα, αυτό που χρειάζεται να γίνει εδώ και τώρα είναι η κοινωνία μας να ξυπνήσει και να απαιτήσει όπως  κατατεθεί από την κυβέρνηση  ένας λεπτομερής  απολογισμός, με έναν διαφανή και πλήρως ελεγχόμενο τρόπο,  για το πού πήγε το περιβόητο δισεκατομμύριο που αντλήθηκε πριν μερικούς μήνες από την έκδοση του «πράσινου» ομολόγου και γιατί θεωρείται σήμερα αναγκαίο -πέραν από το εν λόγω €1 δισ.-  να μιλούμε για ένα επιπρόσθετο χαράτσι στις πλάτες του απλού εργαζόμενου που θέλουν να το βαφτίσουν «πράσινη φορολογία» για να γίνει πιο εύκολα αποδεκτό από την  κοινωνία αφού θα αφορά, υποτίθεται, την επιβίωση του πλανήτη.

Πράσινα ομόλογα, πράσινες φορολογίες και πράσσειν άλογα  Read More »

Ανεπαρκής η πρόταση για την προδημοτική εκπαίδευση

Άφοα, Παιδεία /

👉 Προς τη σωστή κατεύθυνση η πρόταση του Υπουργείου Παιδείας για σταδιακή επέκταση της υποχρεωτικής προδημοτικής εκπαίδευσης με στόχο μέχρι το 2031 όλα τα παιδιά από 4 ετών να φοιτούν δωρεάν σε σχολείο. Δεν είναι, ωστόσο, επαρκής. 📈 Για την προστασία και ποιοτική αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης και των κρατικών πολιτικών πρόνοιας θα πρέπει, ανάμεσα σε άλλα:    1.       Να τερματιστεί η κρατική επιχορήγηση ιδιωτικών επιχειρήσεων. Μοναδική προτεραιότητα πρέπει να αποτελεί η δημόσια εκπαίδευση. 2. Να επεκταθεί η δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για να καλύπτει τη φοίτηση παιδιών 2,5 χρονών και άνω. 3. Να επεκταθεί η πληρωμένη άδεια μητρότητας και πατρότητας στα 2,5 χρόνια, ηλικία μέχρι την οποία η ύπαρξη ενός κύριου φροντιστή είναι απαραίτητη για τη σωστή ανάπτυξη του παιδιού.   4. Να υπάρχει η δυνατότητα για δωρεάν δημιουργική απασχόληση των παιδιών, με βάση παιδαγωγικά κριτήρια, κατά τη διάρκεια των σχολικών αργιών και του καλοκαιριού ή/και παροχής πληρωμένης γονικής άδειας για τις περιόδους αυτές.  5. Να τροποποιηθεί ο θεσμός της γονικής άδειας ώστε να είναι επί πληρωμή και ως τα 12 χρόνια του παιδιού.  6. Να χορηγηθεί μειωμένο ωράριο εργασίας για γονείς παιδιών 0-12 χρονών χωρίς μείωση μισθού. Οι γονείς θα πρέπει να μπορούν να περνάνε χρόνο με τα παιδιά τους και να μην τα βάζουν απλώς για ύπνο το βράδυ εξουθενωμένοι από τη δουλειά τους. 7. Η βοήθεια που παρέχεται σε παιδιά με αναπηρία να επεκταθεί για όλο τον χρόνο και όχι μόνο κατά τη διάρκεια της λειτουργίας των σχολείων. Εννοείται ότι, και για τις προτάσεις μας αλλά για τις προτάσεις του Υπουργείου, είναι απαραίτητη προϋπόθεση και να προσληφθεί σημαντικός αριθμός παιδαγωγών αλλά και να βελτιωθούν σημαντικά οι κτιριακές υποδομές ώστε να μπορεί να γίνει και ποσοτική αλλά και ποιοτική αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης.  ❌ Την ίδια στιγμή, οι -σε απολογητικούς τόνους- επαναλαμβανόμενες αναφορές της Υπουργού σε στήριξη της ιδιωτικής εκπαίδευσης και επέκταση της επιχορήγησής της είναι τουλάχιστον προκλητικές και, φυσικά, ενδεικτικές ως προς το πώς αντιλαμβάνεται η δεξιά κυβέρνηση Χριστοδουλίδη τη σχέση του κράτους με το ιδιωτικό κεφάλαιο. ⭕ Η παρούσα νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, όπως και η προηγούμενη, συνεχίζει τον φαύλο κύκλο που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου: στήριξη του ιδιωτικού κεφαλαίου, αντί να χρησιμοποιηθεί το δημόσιο χρήμα για ενίσχυση και αναβάθμιση των κρατικών υπηρεσιών, οι κρατικές υπηρεσίες υποβαθμίζονται και δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες των πολιτών, οι πολίτες προωθούνται στον ιδιωτικό τομέα με κρατική επιχορήγηση. Το έργο το έχουμε ξαναδεί, με πιο έντονο παράδειγμα τον τομέα της υγείας και την επιδότηση των ιδιωτικών νοσοκομείων.  👎 Ως αποτέλεσμα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της κυβέρνησης, αν και φαιδρό, είναι απολύτως αναμενόμενο οι ιδιοκτήτες ιδιωτικών εκπαιδευτικών επιχειρήσεων να διαδηλώνουν και να απαιτούν περαιτέρω ενίσχυση από το κράτος. Η ρητορική τους περί στήριξης των γονέων και σεβασμού του φορολογούμενου πολίτη αποτελεί εξόφθαλμη αντίφαση και μια προσπάθεια κοινωνικού ξεπλύματος, ειδικά όταν γνωρίζουμε πως ολοένα και αυξάνουν τα δίδακτρα, ενώ εξακολουθούν να πληρώνουν με ψίχουλα τους υπαλλήλους τους. 

Ανεπαρκής η πρόταση για την προδημοτική εκπαίδευση Read More »

A brief history of Cypriot Activism for Palestine

Articles /

A colour photograph of a Celebration held by the Union of Cyprus Youth for the Wounded from the war on Lebanon while receiving treatment in Cyprus. The Palestinian Museum Digital Archive. Palestine and Cyprus – a brief history of Cypriot Activism for Palestine by Ilaeira Agrotou Georgiou    It seems inconceivable to reconcile with the fact that we know so little about a country, and a conflict, less than 600 km away from us. Ask a Cypriot where Kolokotronis was on a random Thursday in 1821, or what kind of coffee Suleiman the Magnificent drinks, and we will readily know the answer, depending on our ethnolinguistic persuasion. But ask us about the Balfour Declaration, the Nakba, or the Intifada, and all most of us can give are vague answers, despite all these events having direct consequences to our own history in ways we cannot always perceive. Our understanding of our history has turned introspective, ethnocentric and Eurocentric. We systematically fail to consider ourselves as part of a wider region, interconnected through culture, geographical proximity, imperialism and conflict.     When the Ottoman Empire collapsed, and France and Britain carved out the former eyalets, they created a different world order, whose consequences we still feel today. While Cyprus became a Crown colony, Egypt and Palestine were determined as mandates. These were the only three countries in the region to ruled under the British rather than the French. Palestine and Cyprus especially were often discussed in tandem in colonial offices. We shared governors, legal systems, and the specific interest of a certain author, Thomas Herzl, who wrote successive letters to the British government with dreams of a Jewish homeland in Cyprus and Palestine, Palestine being preferable. After the settlements of Jewish people escaping the Holocaust from Europe in Palestine, Palestine was declared a ‘land without a people for a people without a land.’ The Balfour Declaration, with its promises of a Jewish homeland and its implications of a Jewish ethnostate, treated the Palestinians as if they had secondary rights to their own homeland. At midnight on the 14th of May 1948, the British officially withdrew from Palestine, prompting a war whose consequences still reverberate. A war which saw the forcible expulsion of around 700,000 Palestinians from their homes and the destruction of 500 villages, referred to as the Nakba, which means ‘Catastrophe’ in Arabic.    In 1948, Cyprus had yet to see her most tumultuous period under British rule, but just seven years later, Lawrence Durrell wrote down the growing concern amongst the British government that Cyprus would become ‘another Palestine.’ Our status as the only British colony left in the Eastern Mediterranean ended in 1960, and we found ourselves in a growing world of postcolonial consciousness. We became part of the Non-Aligned Movement in 1961, and President Makarios, in order to limit the influences of Greece and Türkiye on Cyprus, developed a strong pro-Arab foreign policy. Israel wanted to have Cyprus as a regional ally, since Cyprus was the only majority non-Arab state in the Middle East. But they were wary of the island’s Non-Aligned stance and Greece’s hostility to Israel. In reality, Makarios wanted some Israeli representation in Cyprus, but kept at a minimum level so as not to upset President Nasser, the most important ally in the Eastern Mediterranean political landscape. For example, while he accepted the opening of an Israeli embassy, he made the Israeli envoy wait several days, expecting the visitation of the United Arab Republic envoy first, thus demonstrating a clear Cypriot favouritism. The government also participated in a series of Non-Aligned meetings on Palestine. This stance on Palestine was also shaped due to tensions between America, NATO and Cyprus. During the intercommunal violence of 1963, many plans on Cyprus proposed by America involved significantly escalating American presence on the island, as well as the creation of a NATO base. While the Cypriot Government officially refused, right-wing elements in both communities were sympathetic to American designs. Anger towards America incensed a desire to pragmatically back a non-Western foreign policy. Activism in those years for Palestine was limited, but the government’s stance was clear.     Cypriot activism for Palestine, at least on the south, exacerbated after 1974. I will be mainly focusing on Greek-speaking Cypriot activism due to having more information on it from the archives I could access, but it should be noted that there was significant Turkish-speaking Cypriot organization for Palestine. The left-wing on both communities has historically protested together for Palestine. The events of 74 brought a consensus amongst both the left and the right about the plight of the Palestinian people against occupation. Right-wing governments continued to organize events with the PLO. This was also due to the stance of Arabic countries towards Türkiye after 74. While the Islamic Cooperation Organisation had been sympathetic to Türkiye throughout the war, due to the plight of Turkish-speaking Cypriots, many Arab states, such as Syria and Algeria, ended up criticising Türkiye after the second stage of the invasion in August. This isolated the Turkish government regionally. The PLO also ended up condemning the actions of the Turkish army actions, strengthening Greek-speaking Cypriot sentiment towards Palestine. Both Palestinian and Israeli feminist groups were invited to the Women Walk Home protest of 1975, with Palestinian feminist groups centralised in depictions of the march on local news. Greek-speaking Cypriot refugee groups, especially in Anthoupouli, were active in the pro-Palestine movement during the Lebanese-Israel conflict of 1982. The Doros Loizos Youth Group and Edon, as well as their counterparts EDEK and AKEL, maintained ties with Palestinian organizations. Many Palestinians migrating to Cyprus joined EDEK and AKEL. Both groups also protested the 1980s conflict, with EDEK protesting outside the Israeli embassy, something we are not allowed to do today. AKEL held the symbolic funeral of Palestinian martyr Abu Jihad.     The successive right-wing governments also promoted close relations with Palestine, while still maintaining some diplomatic relationship with Israel. It is important to note though that the latter relationship was categorized as ‘icy’ on both sides until 2011. For example,

A brief history of Cypriot Activism for Palestine Read More »

Η ενεργειακή μας φτώχεια και πώς αντιμετωπίζεται 

Articles /

του Δημήτρη Δημητρίου  Οι καταναλωτές δεινοπαθούν πληρώνοντας εξωφρενικούς λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος, ενώ την ίδια ώρα οι παραγωγοί Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) απολαμβάνουν υπερκέρδη. Πώς γίνεται αυτό;  Η αγορά ενέργειας από τους ιδιώτες παραγωγούς ρυθμίζεται από τις ρυθμιστικές αρχές στη βάση συγκεκριμένου μοντέλου κοστολόγησης της παραγωγής. Ο τρόπος τιμολόγησης οδηγεί σε μεγάλα υπερκέρδη για τους παραγωγούς ηλιακής και αιολικής ενέργειας, αφού πωλούν σε τιμές που καλύπτουν το οριακό κόστος όχι της δικής τους παραγωγής αλλά στην τιμή που καλύπτει το οριακό κόστος παραγωγής ηλεκτρισμού που χρησιμοποιεί ορυκτά καύσιμα (μαζούτ, αέριο κ.λπ.), το οποίο είναι σαφέστατα πολύ μεγαλύτερο από το οριακό κόστος παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ. Η τιμή ηλεκτρικής ενέργειας καθορίζεται σε τελική ανάλυση από την τιμή των ορυκτών καυσίμων και των πιο ακριβών (μη αποδοτικών) μονάδων που συμμετέχουν στην αγορά. Συνεπώς, όσο πιο μεγάλο είναι το κόστος αγοράς του μαζούτ τόσο πιο μεγάλη είναι η κερδοφορία για τους παραγωγούς ΑΠΕ, αφού πωλούν στην ΑΗΚ σε τιμή ανά κιλοβατώρα που λαμβάνει υπόψη το κόστος αγοράς του μαζούτ και όχι το πραγματικό κόστος παραγωγής από ΑΠΕ. Υπερκέρδη  Το 2022 συστάθηκε Ομάδα Εργασίας από το Υπουργείο Οικονομικών με σκοπό να εξετάσει τυχόν απροσδόκητα κέρδη από την αύξηση της τιμής των καυσίμων (Απροσδόκητα κέρδη = μη αναμενόμενα και μη επαναλαμβανόμενα κέρδη από αίτια που δεν έχουν να κάνουν με τις συνήθεις λειτουργίες μιας επιχείρησης). Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα εκείνης της περιόδου, η Ομάδα Εργασίας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο τρόπος τιμολόγησης των ΑΠΕ οδήγησαν «…..ενδεχομένως, σε κάποιες περιπτώσεις, σε υπερκέρδη….». Αυτό το εύρημα της Επιτροπής αποτελεί βασικά και μια παραδοχή: Ότι ο καθορισμός μέγιστης τιμής από τη ΡΑΕΚ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας Κύπρου) δεν εμπόδισε την πραγματοποίηση υπερκερδών – ούτε βέβαια η κυβέρνηση προχώρησε σε επιπρόσθετη φορολογία στα απροσδόκητα κέρδη, ούτε και αναμένεται να το πράξει, αφού η διαπλοκή και η προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου αποτελούν τον κανόνα στον τόπο μας. Η επιβολή πλαφόν στις τιμές δεν εμποδίζει την πραγματοποίηση υπερκερδών εις βάρος των καταναλωτών, αφού η οροφή που καθορίζει το πλαφόν συνεχίζει στις πλείστες των περιπτώσεων να παράγει υπερκέρδη ενώ, όπως πάντα, το πλαφόν επιβάλλεται όταν έχουν ήδη πραγματοποιηθεί τεράστια υπερκέρδη.  Το χαράτσι με τους ρύπους  Ένα πολύ μεγάλο μέρος της αύξησης της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας στην Κύπρο οφείλεται στην αύξηση της τιμής των ρύπων σύμφωνα με την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγκεκριμένα, η ΕΕ έχει δημιουργήσει ένα σχέδιο «εμπορευματοποίησης» των ρύπων (ETS system – Emissions Trading System) που προέρχονται από τον άνθρακα (CO2), στο οποίο ορίζεται από τις κυβερνήσεις μια οροφή για τις βιομηχανικές μονάδες (π.χ., ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς, αυτοκινητοβιομηχανίες, βιομηχανίες μετάλλου κ.λπ.). Αυτή η οροφή δημιουργεί όρια αποδοχής εκπομπών για κάθε βιομηχανία, τα οποία μετατρέπονται σε εμπορεύσιμες άδειες. Η κάθε βιομηχανική μονάδα είτε θα πρέπει να περιορίσει την εκπομπή των ρύπων στα όρια που της επιτρέπει η άδεια ή να βγει στην «αγορά των ρύπων» για να αγοράσει περισσότερους ρύπους από άλλες μονάδες που έχουν πλεόνασμα αδειών. Αν υπάρχει μεγάλη προσφορά, αν δηλαδή έχουμε πολλές βιομηχανικές μονάδες που παράγουν λιγότερους ρύπους από το όριο των αδειών που κατέχουν, τότε η τιμή πώλησης για κάθε τόνο CO2 θα είναι χαμηλή και δεν δημιουργεί κίνητρα σε μονάδες να μειώσουν τους ρύπους. Αυτή ήταν και η φιλοσοφία της ΑΗΚ για χρόνια όταν διατυμπάνιζε ότι το παζάρι των ρύπων συμφέρει για την ίδια και τους καταναλωτές, χωρίς βέβαια να υπεισέρχεται το θέμα της περιβαλλοντικής συνείδησης. Αντίθετα, αν οι άδειες ρύπων είναι λίγες σε σχέση με τη ζήτηση, το κόστος αγοράς τους για κάθε τόνο CO2 θα είναι ψηλό και θα δημιουργεί, θεωρητικά μιλώντας, κίνητρο για την εισαγωγή τεχνολογίας που να μειώνει τους ρύπους κάτω από την οροφή που ορίζουν οι άδειες δημιουργώντας ένα θετικό αντίκτυπο στο περιβάλλον. Το ποσό που καλείται η ΑΗΚ να καταβάλλει για τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα ανέρχεται σήμερα στο 25% του κόστους παραγωγής της ΑΗΚ. Οι καταναλωτές, μέσω των διατιμήσεων της ΑΗΚ, καταβάλλουν ποσά που αγγίζουν τα €300 εκατ. Αυτό το «πρόστιμο» καταβάλλεται όχι γιατί η ΑΗΚ είναι ένας δημόσιος οργανισμός που δεν λειτουργεί αποτελεσματικά όσο θα λειτουργούσε μια ιδιωτική επιχείρηση. Ως δημόσιος οργανισμός θα μπορούσε να έχει εύκολη πρόσβαση σε αναγκαία κεφάλαια για να περιορίσει τους ρύπους στα καθορισμένα όρια. Αυτό θα μπορούσε να γίνει αν υπήρχε ένας σωστός και έγκαιρος προγραμματισμός, με μια πολιτική κατεύθυνση πράσινης ευαισθησίας. Βασική προϋπόθεση υιοθέτησης μιας πράσινης κουλτούρας είναι η συμμετοχή της κοινωνίας στις αποφάσεις πολιτικής της ΑΗΚ και η ευαισθησία των πολιτών στην προστασία του περιβάλλοντος στον βαθμό που θα έριχνε κυβερνήσεις αν δεν ακολουθούσαν τις σωστές περιβαλλοντικές πολιτικές.  Το απατηλό όνειρο ενός «χρηματιστηρίου ενέργειας» κάτω από συνθήκες τέλειου ανταγωνισμού: μια προσπάθεια εφαρμογής μιας εικονικής πραγματικότητας  Συχνά πυκνά ακούμε ότι η ένταξη της ηλεκτρικής ενέργειας στην ανταγωνιστική αγορά θα αποβεί προς όφελος των καταναλωτών. Αυτή την άποψη δεν την ακούμε μόνο από πολιτικούς της δεξιάς. Δεν είναι λίγες οι φορές που βουλευτές της αριστεράς ασκούν δριμεία κριτική στην προηγούμενη αλλά και στη σημερινή κυβέρνηση γιατί καθυστερεί στην υλοποίηση του σχεδιασμού για συμπερίληψη του τομέα του ηλεκτρισμού στην ανταγωνιστική αγορά. Τι σημαίνει ανταγωνιστική αγορά στην αγορά της ενέργειας ;  Το όραμα των τεχνοκρατών της ΕΕ που ακολουθούν πολιτικές πλήρους ιδιωτικοποίησης του δημόσιου πλούτου απολήγει σ’ ένα είδος καθημερινού χρηματιστηρίου ενέργειας με διαχωρισμό των υποδομών της ηλεκτρικής ενέργειας (παραγωγή, μεταφορά, διανομή ή λιανική πώληση), με στόχο την εκμετάλλευση του δημόσιου αγαθού προς όφελος των μεγάλων εταιρειών. Οι παραγωγοί πωλούν στη χονδρική αγορά και οι χονδροπούληδες πωλούν στους διανομείς της ενέργειας (δίκτυα) και ακολούθως οι διανομείς πωλούν στους λιανοπώληδες οι οποίοι με τη σειρά τους πωλούν στους καταναλωτές. Η κλασική αντίληψη ότι η πληθώρα προμηθευτών σε κάθε τομέα θα αναγκάσει τους προμηθευτές να λειτουργούν αποτελεσματικά στις χαμηλότερες τιμές προς όφελος του καταναλωτή ήταν και παραμένει στο φαντασιακό κάποιων τεχνοκρατών που εξυπηρετούν πρώτιστα τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Οι κίνδυνοι της απορρύθμισης της αγοράς είναι πολλοί. Υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος μία ή δύο μεγάλες εταιρείες να κατέχουν ή να καταφέρουν να αποκτήσουν δεσπόζουσα θέση και, διάμεσου κάθετων συγχωνεύσεων, να ελέγχουν πλήρως ή ένα μεγάλο μερίδιο της συνολικής αγοράς. Σ’ αυτή την περίπτωση, οι τιμές που πληρώνουν οι καταναλωτές είναι τόσο ψηλές που προκαλούν

Η ενεργειακή μας φτώχεια και πώς αντιμετωπίζεται  Read More »

Greenwashing στις θαλασσινές σπηλιές

Άφοα, Οικολογία & Δικαίωμα στην Πόλη /

Το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου, διοργανώθηκε εκδήλωση υπό την αιγίδα της Υπουργού Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος Μαρίας Παναγιώτου με τίτλο: «Μεσογειακή Φώκια: Ένα εμβληματικό είδος της Μεσογείου – Παρελθόν, Παρόν και Μέλλον». Η εκδήλωση έλαβε χώρα στο Cap St George, πεντάστερο ξενοδοχείο το οποίο λειτουργεί τα τελευταία χρόνια στην περιοχή των θαλασσινών σπηλιών στην Πέγεια, και, ως γνωστόν, έχει «αμαρτωλό» παρελθόν σε ό,τι αφορά τις παρεμβάσεις του στο φυσικό περιβάλλον. Σε πρόσφατη έρευνά του, το Organised Crime & Corruption Reporting Project (OCCRP), συνέδεσε επενδύσεις στο πολυτελές ξενοδοχείο με την υπόθεση Magnitsky, που αφορά φορολογική απάτη στη Ρωσία. Το συγκεκριμένο ξενοδοχείο, συμπεριλαμβάνεται επίσης στην προειδοποιητική επιστολή που διαβίβασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς τις κυπριακές Αρχές στις 27.11.2019, με βάση την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία βρίσκεται αντιμέτωπη με διαδικασία παράβασης του ενωσιακού δικαίου προστασίας του περιβάλλοντος λόγω της περιβαλλοντικής έγκρισης και πολεοδομικής αδειοδότησης δεκάδων έργων και σχεδίων χωρίς αυτά να υποβληθούν στην αναγκαία και νομικά δεσμευτική διαδικασία της Ειδικής Οικολογικής Αξιολόγησης. Στην ίδια περιοχή είχαμε παράνομο εκβραχισμό της ακτής και αυθαίρετη διαμόρφωση και στη συνέχεια έγκριση του Σχεδίου Χρήσης Παραλίας της παραλίας Καφίζης στις θαλασσινές σπηλιές Πέγειας. Η μεσογειακή φώκια Monachus monachus, είναι το σπανιότερο θαλάσσιο θηλαστικό της Ευρώπης και ένα από τα σπανιότερα στον κόσμο. Είναι το μοναδικό είδος φώκιας που βρίσκεται στη Μεσόγειο Θάλασσα, και θεωρείται ως ευάλωτο είδος (vulnerable) από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) με λιγότερα από 700 άτομα ανά το παγκόσμιο, με περίπου 20 από αυτά να βρίσκονται στην Κύπρο. Τέτοιες «δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού» δεν μπορούν να ξεπλένουν και να νομιμοποιούν αποφάσεις των οποίων οι επιπτώσεις θέτουν σε άμεσο κίνδυνο το μέλλον του είδους για το οποίο κάνουν αναφορά.

Greenwashing στις θαλασσινές σπηλιές Read More »

Teddy Jury raises its voice for Palestine at the Berlinale

Uncategorized /

Our friend Diego Armando Aparicio, organiser of Queer Wave in Cyprus, was part of this year’s jury for the Teddy Awards at the 74th edition of the Berlinale. Following the unwillingness of the German state and great part of the country’s cultural sector to take a clear and an unequivocal stance against the ongoing genocide in Gaza, this year’s edition was marked by a series of brave acts of resistance in support of a free Palestine, against occupation and apartheid. When Diego climbed up the stage to announce the awards on Friday night, he gave the following speech on behalf of the jury as a whole. We are extremely grateful for the speech, and have huge respect for the entire Teddy Jury: Cerise Howard, Diego Armando Aparicio, Kami Sid, Luís Fernando Moura and Vic Carmen Sonne. Diego, ignore those few heartless people that booed you. We take strength from your bravery and from the many more people that applauded and supported you and your fellow jury members. We bear witness, Palestine shall be free.

Teddy Jury raises its voice for Palestine at the Berlinale Read More »

Φωτογραφία από κινητοποίηση της φεμινιστικής ομάδας «Κόρες Ξαπόλυτες»

Το δικαίωμα στην άμβλωση και η ασυνειδησία ορισμένων αναισθησιολόγων

Άφοα, Υγεία, Φεμινισμός - LGBTQI+ /

Τη βδομάδα που πέρασε, ήρθε στο φως της δημοσιότητας η περίπτωση μιας γυναίκας που αναγκάστηκε να υπομείνει τη διαδικασία του υποβοηθούμενου τερματισμού κύησης δύο φορές, παραμένοντας στο νοσοκομείο για 5 ημέρες, επειδή ο γιατρός που έπρεπε να την αναλάβει αρνήθηκε να συμμετάσχει.  Ακολούθησε επιστολή των αναισθησιολόγων του Μακάρειου Νοσοκομείου, στην οποία δήλωσαν ότι αρνούνται να προχωρήσουν σε αμβλώσεις πριν τις 12 εβδομάδες κύησης λόγω «θρησκευτικών πεποιθήσεων». Η άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας σε ασθενή με επίκληση λόγων «συνείδησης», πιθανό να σημαίνει παραβίαση της νομοθεσίας. Ιδιαίτερα σε αυτή την περίπτωση που υπήρχε (και) ιατρικός λόγος.  Επιπλέον, η αποφυγή ανάληψης οποιασδήποτε πρωτοβουλίαςαπό τον Οργανισμό Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας (ΟΚΥΠΥ), ο οποίος θα έπρεπε να διασφαλίσει την πρόσβαση και εκτέλεση της ιατρικής πράξης που δικαιούται και ζήτησε η ασθενής, αποτελεί μνημείο ευθυνοφοβίας.  Οι προσπάθειες συσχέτισης των αμβλώσεων με την «υπογεννητικότητα» στην ad hoc επιτροπή της Βουλής για το «δημογραφικό πρόβλημα» της οποίας προεδρεύει το ΕΛΑΜ, αλλά και η ισχυρή επιρροή της εκκλησίας στην πολιτική σχετίζονται άμεσα με τα πιο πάνω.  Η περίπτωση μιας ακόμα «Μαρίνας», στην οποία αρνήθηκαν την αυτονομία και την ελεύθερη επιλογή, που παρουσιάζεται και συζητείται σε πάνελ ως «είδηση», συνήθως μεταξύ ανδρών, αποτελεί απόδειξη πατριαρχικής επιβολής στις γυναίκες και τα σώματά τους.  Το πολιτικό κατεστημένο φαίνεται να σέβεται περισσότερο το δικαίωμα κάποιων ιατρών να αρνηθούν να προχωρήσουν στην πράξη άμβλωσης, παρά το δικαίωμα των γυναικών να διαλέξουν αν θα υποστούν ή οχι τις συνέπειες αυτής της πράξης στο δικό τους σώμα.

Το δικαίωμα στην άμβλωση και η ασυνειδησία ορισμένων αναισθησιολόγων Read More »

Μια καλημέρα, μια αγκαλιά… για το δημόσιο σχολείο

Articles /

* Της Μαρίας Χατζημιχαήλ Τις τελευταίες εβδομάδες κάνει τον γύρο του διαδικτύου ένα βιντεάκι από την υποδοχή της Υπουργού Παιδείας Αθλητισμού και Νεολαίας στο πολυπολιτισμικό Ελένειο Δημοτικό Σχολείο. Ένα σχολείο το οποίο σιγά σιγά φιλοξενεί όλο και περισσότερα μη ελληνόφωνα παιδιά και παιδιά με μεταναστευτική βιογραφία. Και στο οποίο, πιθανόν, όπως γίνεται σε άλλα σχολεία με παρόμοια σύνθεση μαθητών, κάποιοι από τους τελευταίους ελληνόφωνους γονείς βομβαρδίζονται με ενοχές για το ότι “αφήνουν το παιδί τους να χαραμίζεται”. Νιώθω ότι πλέον υπάρχει έντονη κοινωνική πίεση και παραπληροφόρηση που οδηγούν πολλούς ελληνόφωνους γονείς να αντιδρούν πανικόβλητοι στην πιθανότητα τα παιδιά τους να φοιτήσουν σε ένα τέτοιο σχολείο, αφού θεωρούν ότι κάτι τέτοιο δεν θα βοηθήσει τα παιδιά τους να αναπτύξουν τις δεξιότητες τους στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Αυτό οδηγεί στη δημιουργία δημόσιων σχολείων τα οποία δεν αντανακλούν πραγματικά την κοινωνία. Σχολεία, όπου η πλειοψηφία των παιδιών που φοιτούν είναι παιδιά με μεταναστευτική βιογραφια, και άλλα σχολεία, όπου η πλειοψηφία είναι παιδιά με ελληνοκύπριους γονείς. Την ίδια ώρα, κάποιοι πιο προοδευτικοί γονείς αποφασίζουν να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία θεωρώντας (κάποτε ορθά και κάποτε όχι) πώς με αυτό τον τρόπο θα προσφέρουν στα παιδιά τους μια πιο κοσμική παιδεία. Κάτι τέτοιο είναι, προφανώς, κατανοητό, αφού αντιλαμβάνομαι πλήρως το συγκεκριμένο δίλημμα, δεδομένου του ελληνορθόδοξου πλαισίου στο οποίο βασίζεται η δημόσια παιδεία μας. Συχνά, όμως, σκέφτομαι έντονα πως ως γονείς, παρόλη την κοινωνική πίεση και ενδεχομένως τις ενοχές που μας δημιουργούνται, χρειάζεται να βρούμε τρόπους να παλέψουμε για την προστασία και αναβάθμιση των κοινοτικών και δημόσιων σχολείων. Εάν ίσως οι πιο προοδευτικοί ελληνοκύπριοι γονείς νιώσουμε και αναλάβουμε εν μέρει λίγη από την ευθύνη, μπορούμε να βοηθήσουμε ώστε να δημιουργηθούν οι συνθήκες μέσα από τις οποίες θα μπορούν να αναδειχθούν η σημαντικότητα και σημασία ενός πολυπολιτισμικού δημόσιου σχολείου, μακριά από μισαλλοδοξία και ρατσιστικές προκαταλήψεις. Ο σύνδεσμος γονέων του νηπιαγωγείου στο οποίο φοιτά το μικρό μου επέλεξε να ανακοινώσει στα ΜΚΔ την άφιξη του Άγιου Βασίλη με μια φωτογραφία από τα δωράκια των παιδιών τα οποία έγραφαν πάνω τα ονόματα τους. Στον Μοχάμαντ και τον Μάρκος, φίλους στην ίδια τάξη, δόθηκε η ίδια ορατότητα από τον σύνδεσμο γονέων. Οι γονείς, λοιπόν, και πρέπει και μπορούν να αναδεικνύουν με περηφάνια την πολυπολιτισμικότητα του δημοσίου σχολείου. Προφανώς το δημόσιο σχολείο σήμερα έχει πολλά προβληματικά στοιχεία, αλλά η εγκατάλειψή του δεν πρέπει να είναι η λύση. Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα σε δωρεάν και ποιοτική παιδεία, και ως γονείς μπορούμε να έχουμε σημαντικό ρόλο στην μελλοντική της πορεία. *Το άρθρο είναι “από το ημερολόγιο μιας γονιού στα ύστερα του καπιταλισμού”, μια στήλη η οποία πραγματεύεται τις σκέψεις και ανησυχίες μιας μητέρας η οποία προσπαθεί να βρει τον δρόμο της μέσα στην κυπριακή κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα.*

Μια καλημέρα, μια αγκαλιά… για το δημόσιο σχολείο Read More »

Για το ερωτηματολόγιο του ΥΠΠΑΝ

Άφοα, Παιδεία /

👎Μόνο ως κοροϊδία μπορούμε να εκλάβουμε το ερωτηματολόγιο που απέστειλε το Υπουργείο Παιδείας στους γονείς σε σχέση με το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης.  ❓Θέτουμε, κατ’ αρχάς, κάποια ζητήματα που αφορούν τη μεθοδολογία:  🔴Στάληκε ένας σύνδεσμος στον οποίο δεν γίνεται κανένας έλεγχος ταυτότητας και έχει πρόσβαση ο οποιοσδήποτε. Επομένως, μπορεί κάποιο άτομο που δεν είναι γονιός ή το ίδιο άτομο πολλές φορές να συμμετάσχει στην έρευνα.  🔴Στις ερωτήσεις αν συμφωνείς με τη διδασκαλία του μαθήματος από το νηπιαγωγείο ή πιο μετά, κάποιος μπορεί να συμφωνήσει ότι είναι σωστό να διδάσκεται από το νηπιαγωγείο. Στην επόμενη ερώτηση (αν συμφωνεί να διδάσκεται από το δημοτικό και μετά), το ίδιο άτομο θα απαντήσει προφανώς «όχι», όπως και για το να διδάσκεται μόνο στο γυμνάσιο και μόνο στο λύκειο. Τα δεδομένα δεν κάνουν διάκριση μεταξύ αυτού που απάντησε «όχι» για το δημοτικό επειδή πιστεύει ότι πρέπει να διδάσκεται από το νηπιαγωγείο με το «όχι» κάποιου που πιστεύει ότι πρέπει να διδάσκεται μόνο στο λύκειο ή και κάποιου που δεν θέλει να διδάσκεται καθόλου. Άρα, με την κατάλληλη (μη) στατιστική επεξεργασία, το αποτέλεσμα της «έρευνας» θα βγάλει ότι η συντριπτική πλειοψηφία έχει πει «όχι» στη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία. 🔴Τα αποτελέσματα του ερωτηματολογίου θα δημοσιοποιηθούν; Πώς ακριβώς θα χρησιμοποιηθούν;  ⁉️Προκύπτουν όμως και επί της ουσίας ερωτήματα:  🟠Αν το ερωτηματολόγιο γίνεται στα πλαίσια της αξιολόγησης του μαθήματος, δεν θα ήταν πιο λογικό να ερωτηθούν πρώτα οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, δηλαδή οι εκπαιδευτικοί και τα παιδιά;  🟠Παρακολουθούν όλοι οι γονείς τι και πώς διδάσκεται το παιδί τους το μάθημα, και έχουν ενημερωθεί προηγουμένως και κατάλληλα για να μπορούν να αξιολογήσουν την επίδραση του μαθήματος στο παιδί τους;  🟠Αποστέλλονται ερωτηματολόγια και ζητείται η άποψη των γονιών και για άλλα μαθήματα; Ρωτήθηκαν ή θα ρωτηθούν οι γονείς αν θεωρούν, π.χ., χρήσιμες τις ενότητες του μαθήματος των Θρησκευτικών; Αν το μάθημα της Χημείας πρέπει να διδάσκεται από το νηπιαγωγείο ή μόνο στο Λύκειο, ή αν το μάθημα της Ιστορίας τους βοηθά στον γονικό τους ρόλο; Να σημειωθεί ότι πολλές δραστηριότητες (π.χ., εκκλησιασμοί, αγιασμοί) και μαθήματα έχουν να κάνουν με ζητήματα «ηθικής» την οποία επικαλούνται συχνά οι πολέμιοι της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Θα τεθούν και για αυτά αντίστοιχα ερωτηματολόγια; 👉Αν το Υπουργείο θέλει να κάνει σοβαρό διάλογο με τους γονείς, θα πρέπει πρώτα, πριν αποστείλει ερωτηματολόγια, να φροντίσει αυτοί να ενημερωθούν και να καταρτιστούν κατάλληλα, ώστε να είναι σε θέση και να αξιολογούν αλλά κυρίως να συμπληρώνουν και να στηρίζουν τη δουλειά του σχολείου στο σπίτι. Γιατί, ως γονείς, αυτός είναι ο ρόλος τους 👉Αν το Υπουργείο θέλει να είναι συμπεριληπτικό, καλό θα ήταν να τολμήσει να εφαρμόσει το πρόγραμμα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης που, ανάμεσα σε άλλα, θα συμβάλει στη συμπερίληψη διαφορετικών ταυτοτήτων, προτιμήσεων κ.λπ., και να μην άγεται και να φέρεται από τον συντηρητισμό και αναχρονιστικές προκαταλήψεις, που στερούν από τα παιδιά τη δυνατότητα να γνωρίζουν και να φροντίσουν το σώμα και το πνεύμα τους. ❌Για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι το συγκεκριμένο ερωτηματολόγιο δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία ακόμη προσπάθεια των υπερσυντηρητικών κύκλων, εντός και εκτός Υπουργείου, να ακυρώσουν το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Αυτή τη φορά μάλιστα προσπαθώντας να φορέσουν έναν μανδύα επιστημονικότητας και δημοκρατικότητας στις οπισθοδρομικές και αυταρχικές τους ιδεοληψίες. 

Για το ερωτηματολόγιο του ΥΠΠΑΝ Read More »

EN
EL EN