Afoa Cyprus

The deeper the global capitalist crisis sinks, the further war spreads, threatening a conflict more violent and catastrophic than ever, the more severe and irreversible the climate crisis becomes year on year, the harder societies struggle to organise and defend themselves against bigotry and hatred, places like Cyprus become a microcosm of this wider developments. The media and an increasingly fascist political system try to convince us that the interests of the social majority are bound up with the interests of the powerful, with the trade routes they promise to carve out, with the blood of peoples, naturally, and toss us a few crumbs in return. They try to persuade us that our enemies are Shoaib and the poor of this world, and that our friends are the Netanyahus and wealthy investors of every stripe. Not a word about the people being driven into destitution: in 2025 we counted nine confirmed deaths of people living in housing insecurity and energy poverty. Not a word about the lack of policy on wildfires and water shortages, which year after year destroy lives. Within this dystopian framework, the streets of Cyprus weave together the thread of resistance, dignity and truth that unspools from Gaza to London and back. The message of the global Sumud flotilla (sumud means resilience and steadfastness in Arabic) which tried to prevent the enforced starvation of two million people, spread from the Mediterranean to the Presidential Palace, defying the batons and tear gas of the state’s paid killers. The struggles for free expression, against censorship and repression, run from the artistic sphere right up to the arrogance of power that thinks it can ban demonstrations and silence, through arrests, those who expose its crimes against society. We’re preparing for another year of struggle and resistance against capitalism, racism, patriarchy, and towards social and environmental justice, hoping we can lay the foundations to reverse the course to destruction. Happy New Year—and an insurgent 2026!

Όσον βαθυνίσκει η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, όσον ο πόλεμος επεκτείνεται με κίνδυνο μια γενίκευση πιο βίαιη τζιαι καταστροφική που ποττέ, όσον η κλιματική κρίση γίνεται χρόνο με το χρόνο σσειρόττερη τζιαι ανεπίστρεπτη, όσον οι κοινωνίες προσπαθούν να οργανωθούν τζιαι να αμυνθούν απέναντι στη μισαλλοδοξία τζιαι το μίσος, μέρη σαν την Κύπρο αποτελούν μια μικρογραφία τούτης της κίνησης. Η Κύπρος έσσιει δεκαετίες που χρησιμοποιείται σαν στρατιωτικό οικόπεδο, σαν αβύθιστο αεροπλανοφόρο τζιαι δίοδος για τα στρατεύματα των αυτοκρατοριών της κάθε εποχής. Οι αγγλικές βάσεις χρησιμοποιούνται για να βομβαρδίζουν γειτονικούς λαούς στη Συρία ή την Υεμένη τζιαι για να κατασκοπεύκουν εναντίον του πληθυσμού της Γάζας. Η συμμαχία 3+1 (Κύπρος, Ελλάδα, Ισραήλ & ΗΠΑ) παρέχει γη, αέρα τζιαι νερό στον αμερικανικό στρατό, η Εθνική Φρουρά μετατρέπεται σε μια προέκταση του IDF, τζιαι οι κρατικοί θεσμοί της Κυπριακής Δημοκρατίας εγίναν δρόμος για να εξάγεται στον κόσμο η πολιτική προπαγάνδα τζιαι η στρατιωτική τεχνολογία του Ισραήλ. Την ίδια ώρα, η Κύπρος αποτελεί τζιαι πέρασμα των ανθρώπων που προσπαθούν να ξεφύγουν που τους πολέμους, την εξαθλίωση τζιαι τη μιζέρκα, που προκαλεί ο παγκόσμιος νεοφιλελευθερισμός, η νεο-αποικιοκρατία τζιαι η οικονομική ανισότητα που εν πιο μεγάλη που ποττέ στην ιστορία του ανθρώπου. Η στρατιωτικοποίηση των συνόρων, σε γη τζιαι θάλασσα, κάμνει τες ζωές των ανθρώπων που προσπαθούν να κινηθούν αντίθετα στη ροή της βίας κάθε φορά πιο φτηνές τζιαι αναλώσιμες. Τούτο μας θυμίζει η ιστορία του Shoaib Khan που εδολοφονήθηκεν κάτω που αδιευκρίνιστες συνθήκες που σφαίρα Ελληνοκύπριου αστυνομικού στην Ποταμιά, τζιαι των άλλων 11 (τουλάχιστον) θυμάτων της κρατικής μεταναστευτικής πολιτικής των pushbacks μέσα στο 2025. Τα ΜΜΕ τζιαι το εκφασισμένο πολιτικό σύστημα προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας εν συνυφασμένα με τους ισχυρούς της γης, με τους εμπορικούς δρόμους που υπόσχονται να χαράξουν -με το αίμα των λαών φυσικά- τζιαι να δώσουν τζιαι σε μας κάποια ψίχουλα. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι εχθροί μας εν οι Shoaib τζιαι οι φτωχοί του κόσμου τούτου, τζιαι φίλοι μας οι Netanyahu τζιαι οι κάθε λογής πλούσιοι επενδυτές. Ούτε λόγος για τον κόσμο που εξαθλιώνεται: το 2025 εμετρήσαμε 9 επιβεβαιωμένος θανάτους ατόμων σε στεγαστική επισφάλεια τζιαι ενεργειακή φτώσσια. Ούτε λόγος για την έλλειψη πολιτικής ενάντια στις πυρκαγιές τζιαι τη λειψυδρία, που χρόνο με το χρόνο καταστρέφουν ζωές. Σε τούτο το δυστοπικό πλαίσιο, οι δρόμοι της Κύπρου ενώνουν το νήμα της αντίστασης, της αξιoπρέπειας τζιαι της αλήθκειας, που ξετυλίεται που τη Γάζα τζιαι φτάνει μέχρι το Λονδίνο τζιαι αντίστροφα. Το μήνυμα του παγκόσμιου στολίσκου του Sumud -που στα αραβικά σημαίνει αντοχή τζιαι επιμονή-, που επροσπάθησεν να αποτρέψει τον υποχρεωτικό λιμό 2 εκατομμυρίων αθθρώπων εδιαχύθηκεν που τη Μεσόγειο μέχρι το Προεδρικό, κόντρα στα γκλοπ τζιαι τα δακρυγόνα των πληρωμένων δολοφόνων του κράτους. Οι αγώνες για το ελεύθερο δικαίωμα στην έκφραση, ενάντια στην λογοκρισία τζιαι την καταπίεση, περνούν που το καλλιτεχνικό πεδίο μέχρι την αλαζονεία της εξουσίας που νομίζει ότι μπορεί να απαγορεύσει τες διαδηλώσεις τζιαι μέσω συλλήψεων να κλείσει τα στόματα που αποκαλύπτουν τα εγκλήματά εις βάρος της κοινωνίας. Ετοιμαζούμαστε για ακόμα μια χρονιά αγώνων τζιαι αντιστάσεων κόντρα στον καπιταλισμό, την πατριαρχία, τζιαι τον ρατσισμό, για την κοινωνική τζιαι περιβαλλοντική δικαιοσύνη. Με την ελπίδα ότι εννα μπορέσουμε να κτίσουμε τις βάσεις για να ανατρέψουμε την πορεία προς την καταστροφή.  Καλή χρονιά τζιαι εξεγερμένο 2026!

Ανακοίνωση σε σχέση με το περιστατικό λογοκρισίας και επίθεσης εναντίον του Γιώργου Γαβριήλ: Η λογοκρισία αποτελεί συστημικό εργαλείο καταστολής των από κάτω Τα περιστατικά λογοκρισίας στην Κύπρο εντείνονται και αναβαθμίζονται τα τελευταία χρόνια, από τις διαδικτυακές απειλές στις βίαιες επιθέσεις. Λογοκρίνονται παρουσιάσεις παραμυθιών από ιδιωτικούς φορείς μετά από διαδικτυακές παρεμβάσεις βουλευτών, βιβλία από κρατικούς φορείς ξανά μετά από παρεμβάσεις βουλευτών, εικαστικές εκθέσεις από ένα συνδυασμό πολιτικών, κρατικών και παρακρατικών, πιέσεων. Γενικώς, βλέπουμε πως οι πολιτικοί της νήσου καλούν χωρίς δεύτερη σκέψη σε λογοκρισία όσων δεν τους αρέσουν. Είδαμε και αποτυχημένες προσπάθειες λογοκρισίας όπως την προτροπή του Προέδρου της Επιτροπής Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας προς το Υφυπουργείο Πολιτισμού να αναθεωρήσει την πρόσφατη βράβευση ποιητικής συλλογής. Το Υφυπουργείο στάθηκε στο ύψος του και δήλωσε πως «δεν λογοκρίνει λογοτεχνικά έργα», αν και δεν είχε το παραμικρό πρόβλημα να λογοκρίνει τον κατάλογο της Κυπριακής συμμετοχής στην Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής ή να μην πάρει θέση ενάντια στις αήθεις επιθέσεις που δέχτηκε ο Γιώργος Γαβριήλ. Η πρόσφατη περίπτωση λογοκρισίας του Γιώργου Γαβριήλ δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί αποτέλεσμα συνδυασμού κρατικών και παρακρατικών επιθέσεων. Εν αρχής ήταν η (διαδικτυακή) δολοφονία χαρακτήρα στην οποία πρωτοστάτησε ο Ευθύμιος Δίπλαρος, βουλευτής και αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ, που προχώρησε σε αναπαραγωγή fake news (προϊόν μοντάζ), συνεπικουρούμενος από τις δηλώσεις της Προέδρου της Βουλής (μάλλον τυχαίο το γεγονός πως ανήκουν στο ίδιο κόμμα). Λαλίστατοι εκατέρωθεν στην καταδίκη του Γαβριήλ και των έργων του, αλλά σιωπηλοί απέναντι στις παρακρατικές απειλές κατά της ζωής του γκαλερίστα, τις επιθέσεις στην γκαλερί και, το σημαντικότερο, στην παρακρατική επίθεση κατά της οικίας της οικογένειας του Γιώργου Γαβριήλ. Δυστυχώς, δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο από το παρακράτος, ούτε κάτι περισσότερο από το κράτος και τους πολιτικούς του εκφραστές. Τέλος, η λογοκρισία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται α λα καρτ. Είτε στέκεσαι απέναντι στη λογοκρισία που εκφράζεται ως απόρροια του εθνικιστικού ή/και ρατσιστικού λόγου, είτε την στηρίζεις άμεσα ή έμμεσα. Είτε υπερασπίζεσαι οποιαδήποτε φωνή αντιμάχεται τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, την ομοφοβία, τον σεξισμό, είτε στηρίζεις τον εσμό του (εθνικιστική) πατρίς – θρησκ(οληψ)εία – (ετεροκανονική) οικογένεια. Κάθε φορά που υπάρχει σιωπή μπροστά στη λογοκρισία αυτή θα επανέρχεται αναβαθμισμένη και σε αυτό υπάρχει ευθύνη όσων σιωπούν ή λογοκρίνουν οι ίδιοι. Το Εναλλακτικό Φεστιβάλ Βιβλίου Λευκωσίας συγκροτήθηκε καταστατικά για να αντιπαλέψει τη λογοκρισία και, κυρίως, τις αντιδραστικές ιδεολογίες που προτρέπουν σε αυτήν. Παραμένουμε σταθεροί στις θέσεις μας και τασσόμαστε στο πλευρό του Γιώργου Γαβριήλ ο οποίος έχει την αμέριστη συμπαράστασή μας. Κανείς δεν υποχρέωσε όσους δεν τους αρέσει η τέχνη του Γαβριήλ να πάνε στην γκαλερί ή να την κρεμάσουν στον τοίχο τους. Μάλιστα, αυτοί ήταν που την υπερπροέβαλαν, μονταρισμένη ή μη, στα μεσα κοινωνικής δικτύωσης. Καλούμε τους φορείς του πολιτισμού να κινηθούν ανάλογα προκειμένου να διασφαλιστούν οι όροι διασφάλισης της ελευθερίας της έκφρασης, από την περιφρούρηση χώρων τέχνης και καλλιτεχνών μέχρι τη διοργάνωση εκδηλώσεων προβολής καλλιτεχνών και του έργου τους όταν αυτοί βάλλονται. Εναλλακτικό Φεστιβάλ Βιβλίου Λευκωσίας 21/12/2025 –——— Censorship is a systemic tool for suppressing those from below Incidents of censorship in Cyprus have increased in recent years, escalating from online threats to violent attacks. Presentations of children’s books by private institutions are censored following online interventions by members of parliament; books by state institutions are censored following interventions by members of parliament; and art exhibitions are censored following a combination of political, state, and deep state pressure. Politicians across the island have demonstrated a readiness to suppress dissenting voices and censor critics without hesitation. We have also seen failed attempts at censorship, such as the president of the State Literary Awards committee urging the Deputy Ministry of Culture to reverse its recent award for a poetry collection. The Deputy Ministry stood its ground and stated that “it does not censor literary works,” although it had no problem censoring the publication of Cyprus’ participation in the Architecture Biennale or failing to take a stand against the unwarranted attacks on Giorgos Gavriel. The recent case of censorship against Giorgos Gavriel can only be considered the result of a combination of state and deepstate attacks. It began with the (online) character assassination spearheaded by Efthymios Diplaros, MP and vice president of DISY, who proceeded to reproduce fake news (a product of montage), assisted by statements from the Speaker of the House (coincidentally they do belong to the same party). Both sides were vocal in their condemnation of Gavriel and his work, but silent in the face of deep state threats against the gallery owner’s life, attacks on the gallery and, most importantly, the deep state attack on the home of George Gavriel’s family. Unfortunately, we expected nothing less from the deep state, nor anything more from the state and its political representatives. Censorship cannot be dealt with à la carte. Either you stand against censorship expressed as a result of nationalist and/or racist discourse, or you support it directly or indirectly. Either you defend any voice that opposes nationalism, racism, homophobia, sexism, or you support the fusion of the (nationalist) homeland – religion (or religious fanaticism) – and the (heteronormative) family. Every time we remain silent in the face of censorship, it will return stronger, and those who remain silent or censor themselves are responsible for this. The Nicosia Alternative Book Festival was established to combat censorship and, above all, the reactionary ideologies that encourage it. We remain steadfast in our positions and stand by Giorgos Gavriel, who has our unconditional support. No one forced those who do not like Gavriel’s art to visit the gallery or decorate their walls with his art. In fact, it was they who gave it exposure, altered or not, on social media. We call on cultural institutions to take action to ensure freedom of expression, from protecting art spaces and artists to organising events to promote artists and their work when they are attacked. Nicosia Alternative Book Festival 21/12/2025