afoa.cy

Μεταναστευτικό – Προσφυγικό

Βαθιά εμπεδωμένος ο θεσμικός ρατσισμός

Η νέα κυβέρνηση και ο Υπουργός Εσωτερικών επιβεβαιώνουν με κάθε ευκαιρία ότι ο θεσμικός ρατσισμός δεν αποτελούσε χαρακτηριστικό μόνο του Νίκου Νουρή, αλλά είναι καλά εμπεδωμένος στο σύστημα και διαμορφώνει ακόμα τις πολιτικές πρακτικές του κράτους. Ο Υπουργός συγκεκριμένα ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «μόλις ενημερώθηκα για τα επεισόδια, ήμουν κατηγορηματικός όπως εξεταστεί άμεσα η αίτηση ασύλου όλων των συλληφθέντων και απορριφθεί, ακόμα κι αν δικαιούνται άσυλο, για τον λόγο ότι είχαν εμπλακεί σε επεισόδια». Το πιο πάνω είναι πέρα για πέρα ανησυχητικό, καθώς ο κ. Ιωάννου παραδέχεται ανοιχτά ότι κάλεσε τους λειτουργούς να παραβιάσουν το εθνικό και το διεθνές δίκαιο, δίνοντάς τους οδηγίες να αγνοήσουν την αρχή της μη επαναπροώθησης, σύμφωνα με την οποία τα κράτη υποχρεούνται να μην επιστρέφουν άτομα σε χώρα όπου απειλείται η ζωή ή η ελευθερία τους.. Είναι εξοργιστικό ένας υπουργός να διατάσσει δημόσια λειτουργούς να παρανομήσουν. Και προκαλεί θλίψη και ανησυχία το ότι υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας στο οποίο απευθύνεται η κυβέρνηση και ο κ. Ιωάννου, το οποίο αποδέχεται και ενθαρρύνει τέτοιες συμπεριφορές. Πέραν των πολύ σοβαρών νομικών και άλλων προεκτάσεων που ενέχουν τα λόγια του Υπουργού, αξίζει να αναρωτηθούμε τι θα συνέβαινε αν κλείναμε 1000 Κύπριους/ες στις άθλιες συνθήκες του στρατοπέδου Πουρνάρα, με μια μπάλα, όχι για μία ώρα ή μέρα αλλά για πολύ περισσότερο. Η «φιλοξενία που προσφέρεται από την Κυπριακή Δημοκρατία» και την οποία επικαλείται ο Υπουργός είναι ο παράνομος, τιμωρητικός εγκλεισμός μεταναστών/τριών και προσφύγων/ισσών σε άθλιες δομές όπως το Πουρνάρα. Η συνέχιση μιας ρητορικής που θεωρεί πρόσφυγες/ισσες και μετανάστες/στριες ως πρόβλημα που χρήζει επίλυσης και ως ζήτημα ασφάλειας και τάξης αποδείκτηκε και εξακολουθεί να αποδεικνύεται επικίνδυνη. Ειναι η ίδια ρητορική που οδήγησε στα φασιστικά πογκρόμ της Χλώρακας και της Λεμεσού, η οποία εξαφανίζει κάθε προοπτική συμβίωσης με τα άτομα αυτά, πόσο μάλλον κοινωνικής τους ένταξης. Το θράσος, βέβαια, είναι που όλα αυτά γίνονται την ώρα που η κυπριακή αστυνομία και δικαιοσύνη αποφάσισαν να  εφαρμόσουν τη νομοθεσία και να καταδικάσουν για διέγερση βιαιοπραγίας τον Σύρο πρόσφυγα για τις δηλώσεις του τη νύχτα του πογκρόμ στη Χλώρακα. Σε μια χώρα όπου επανειλημμένως  δαιμονοποιούνται και στοχοποιούνται μετανάστες/ριες και πρόσφυγες/ισσες από πολιτικούς, κρατικούς ή κυβερνητικούς αξιωματούχους, και κανείς από όλους αυτούς δεν έχει οδηγηθεί στη δικαιοσύνη για ρατσιστική ρητορική που υποκινεί σε βία. 

Βαθιά εμπεδωμένος ο θεσμικός ρατσισμός Read More »

Αλληλεγγύη στα θύματα, όχι στον θύτη

✍🏿 Από τον Θεματικό Κύκλο Μεταναστευτικού 🪖 Κάθε πολεμική σύγκρουση επηρεάζει πρώτα και κύρια τους ανθρώπους. Πέραν των γεωπολιτικών αναλύσεων -κάποτε χρήσιμων, άλλοτε φλύαρων- που επιδιώκουν να προβλέψουν την επόμενη μέρα του πολέμου που εξελίσσεται στη Μέση Ανατολή, η μόνη βέβαιη εξέλιξη -εκτός των χιλιάδων νεκρών και τραυματιών- είναι η προσφυγοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων, ανθρώπων. ❌ Αντί το κυπριακό κράτος να δηλώνει στήριξη με κάθε μέσο στην κυβέρνηση του Ισραήλ προσφέροντας απλόχερα τη βοήθεια του, καλό θα ήταν να αποφάσιζε να ασχοληθεί με την τεράστια ανθρωπιστική κρίση που εκτυλίσσεται μόλις 470 χμ μακριά μας, και ειδικά με το ενδεχόμενο να υποδεχόταν η Κύπρος αυτούς τους ανθρώπους που διώκονται αλλεπάλληλα από το κράτος και τον στρατό του Ισραήλ. Ακόμη κι αν το Ισραήλ επιτρέψει την έξοδο χιλιάδων ανθρώπων από τη Γάζα μετά από έναν μήνα ανηλεών βομβαρδισμών, το σίγουρο είναι ότι δεν θα έρθουν με κρουαζιερόπλοια. ⛔ Μια τέτοια προετοιμασία, βέβαια, δεν θα αποτελούσε η επέκταση του φρικτού στρατοπέδου Πουρνάρα, όπου θα στριμώξουμε σε απάνθρωπες συνθήκες, για άλλη μια φορά, πολύ περισσότερους ανθρώπους απ’ ό,τι μπορεί να εξυπηρετήσει το κέντρο. Όπως προετοιμασία δεν αποτελεί ούτε η συστηματική καλλιέργεια της ισλαμοφοβίας ούτε και η βίαιη στοχοποίηση μιας τεράστιας μερίδας ανθρώπων στη βάση της θρησκείας. 🗣️ Τον τελευταίο μήνα βιώνουμε μια αδιάκριτη και άνευ προηγουμένου στοχοποίηση των μουσουλμάνων από πολιτικούς και ΜΜΕ, οι οποίοι προσπαθούν να μας πείσουν για το τέλος της πολυπολιτισμικότητας, το τέλος δηλαδή της πίστης ότι άνθρωποι με διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο μπορούν να συμβιώνουν, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για την περαιτέρω όξυνση και αποδοχή της ρατσιστικής βίας. 🩹 Προετοιμασία θα αποτελούσε η αναζήτηση ουσιαστικών λύσεων στα προβλήματα που προβλέπεται να δημιουργηθούν από τυχόν υποδοχή μεγάλων αριθμών προσφύγων. Τέτοια μπορεί να είναι η πλήρης και άμεση πρόσβαση στην εργασία, η προετοιμασία σχεδίων  στέγασης, η ευρεία προσφορά δωρεάν μαθημάτων ελληνικής γλώσσας, η παροχή ψυχοκοινωνικής στήριξης κ.ά. Έχουμε δει άλλωστε στην περίπτωση της Ουκρανίας πως, όταν θέλουν, κράτος και θεσμοί γίνονται πολύ δημιουργικοί. 🛑 Για να μπορούμε, όμως, να μιλάμε για υποδοχή Παλαιστίνιων προσφύγων, πρέπει πρώτα το Ισραήλ να τους επιτρέψει να διαφύγουν, και για να μιλάμε για υποδοχή τους με τον δημιουργικό τρόπο υποδοχής των Ουκρανών, πρέπει πρώτα η Ε.Ε. να αναγνωρίσει το Ισραήλ ως την επιτιθέμενη πλευρά. Ακόμη κι έτσι, δυστυχώς ο νέος εκτοπισμός των Παλαιστινίων από τα εδάφη τους αποτελεί το επόμενο βήμα για την ολοκλήρωση της εν εξελίξει εθνοκάθαρσής τους. Ας σωθούν όμως όσες ζωές γίνεται κι ας ελευθερωθούν από την πολιορκία και τους βομβαρδισμούς. 👉 Απαιτούμε να σταματήσει η κυπριακή κυβέρνηση να στηρίζει τη γενοκτονία παραχωρώντας εγκαταστάσεις της ως βάση στρατιωτικών επιχειρήσεων για τα στρατεύματα.  👉 Απαιτούμε να μετατραπεί η Κύπρος σε  ανθρωπιστικό σταθμό, για να στηρίξουμε  όσους διώκονται και κινδυνεύουν, αλλά και να σώσουμε ό,τι απέμεινε από την ανθρωπιά μας.

Αλληλεγγύη στα θύματα, όχι στον θύτη Read More »

Τελικά «έρκουνται για τα επιδόματα» ή «κλέφκουν μας τις δουλειές μας»;

✍️ Από τον Θεματικό Κύκλο Mεταναστευτικού Δύο από τα πιο συχνά επιχειρήματα που ακούμε από τα (ακρο)δεξιά είναι ότι οι μετανάστες και πρόσφυγες επιλέγουν την Κύπρο λόγω των πολύ ελκυστικών επιδομάτων που προσφέρει. Ταυτόχρονα, οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι κλέβουν τις δουλειές των Κυπρίων, μειώνουν τα μεροκάματα και ενισχύουν τον ανταγωνισμό μεταξύ των εργατών. Τι ακριβώς συμβαίνει με τα επιδόματα; 🔴Το αφήγημα, κατά κύριο λόγο, υπογραμμίζει την πρόσβαση των αιτητών ασύλου στις υλικές συνθήκες υποδοχής. Βασικές προϋποθέσεις για την πρόσβαση στο αναφερόμενο επίδομα είναι οι εξής: 🟠Το δε ύψος του επιδόματος ανέρχεται στα €214 για ένα άτομο χωρίς ενοικιαστήριο συμβόλαιο, και στα €361 (εκ των οποίων τα €100 δίνονται απευθείας στον ενοικιαστή) όταν ο αναφερόμενος προσκομίσει συμβόλαιο. Το ύψος του επιδόματος αυξάνεται στις περιπτώσεις οικογενειών αναλόγως των ατόμων και της πόλης (πλήρης κατάλογος στο σύνδεσμο). ⁉️Με αυτά τα δεδομένα, είναι πραγματικά απορίας άξιο πώς μπορεί κάποιος να ισχυρίζεται ότι τα ποσά αυτά λειτουργούν ως ελκυστικός παράγοντας (pull factor) με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι αιτήσεις ασύλου. Το δε επιχείρημα «για τη χώρα τους εν πολλά τούτα τα λεφτά» δεν αξίζει περαιτέρω σχολιασμού πέρα από το γεγονός ότι ζουν και καταναλώνουν στη Λευκωσία και στη Λεμεσό και όχι στις χώρες τους. ‼️Επιπλέον, ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με περιστασιακές αναφορές στα ΜΜΕ περίπου 6 με 9 χιλιάδες αιτητές ασύλου λαμβάνουν επιδόματα τη στιγμή που ζουν περίπου 30 χιλιάδες στο νησί. Αυτό σημαίνει ότι περίπου 20 χιλιάδες εργάζονται συνεισφέροντας άμεσα ή έμμεσα στην οικονομία της χώρας και στο κρατικό σύστημα κοινωνικής προστασίας από το οποίο δεν θα επωφεληθούν ποτέ (βλέπε ΓΕΣΥ, συντάξεις, επιδόματα ανεργίας κτλ.). Η θετική συνεισφορά των μεταναστών και προσφύγων στις οικονομίες υποδοχής, που συχνά απουσιάζει από τη δημόσια συζήτηση, στηρίζεται ευρέως βιβλιογραφικά, καθώς μιλάμε για ανθρώπους που εργάζονται, παράγουν και καταναλώνουν σε αυτές τις οικονομίες. Ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη ότι, κατά κανόνα, καταλαμβάνουν θέσεις χαμηλής εξειδίκευσης και χαμηλόμισθες, που οι ντόπιοι αρνούνται να καλύψουν, και ότι ολόκληρη η ευρωπαϊκή ήπειρος κλονίζεται από την έλλειψη σε εργατικά χέρια λόγω της γήρανσης του εργατικού πληθυσμού. Ποιοι και γιατί αντιδρούν; 🔻Αυτοί που αντιδρούν για το ύψος του κατώτατου μισθού, που καθορίστηκε στα €885 και €940 μετά από 6 μήνες συνεχούς απασχόλησης, υποστηρίζουν ότι αυτά τα ποσά λειτουργούν ως ελκυστικός παράγοντας. 🔻Παρατηρούμε επίσης την αντίφαση, άτομα που αντιδρούν για τα επιδόματα υποστηρίζοντας ότι λειτουργούν ως ελκυστικός παράγοντας, να χειροκροτούν για την επιβολή απαγόρευσης στην πρόσβαση στην εργασία για τους αιτητές ασύλου κατά τους πρώτους 9 μήνες από την ημερομηνία υποβολής αίτησης για διεθνή προστασία. Κάτι που ουσιαστικά εγκλωβίζει την επιβίωσή τους στα κρατικά επιδόματα. 🔻Όσα άτομα αντιδρούν, αντί να προτείνουν την ίση πρόσβαση στην εργασία με το ντόπιο εργατικό δυναμικό, προτιμούν τη συντήρηση ενός συστήματος που ενθαρρύνει την παράτυπη εργασία, οδηγώντας σε συνθήκες υπερεκμετάλλευσης. Και όλ@ γνωρίζουμε ότι από αυτή την εκμετάλλευση δεν κερδίζουν ούτε οι αιτητές/αιτήτριες ασύλου, ούτε το ντόπιο εργατικό δυναμικό. 🔻Τα σύνολα που επωφελούνται από την παράτυπη εργασία δεν χρειάζονται συστάσεις. Η στοχοποίηση προσφύγων και μεταναστριών δεν θα λύσει την υπερεκμετάλλευση, ούτε την πίεση των μισθών των εργαζομένων προς τα κάτω. Οι πιέσεις πρέπει να ασκηθούν σε επιχειρήσεις ώστε να απολαμβάνουν εργαζόμενοι/ες αυτά που τους αναλογούν. 🔻Τέλος, οι ίδιοι που φωνάζουν ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες «κλέφκουν μας τις δουλειές μας» είναι οι ίδιοι που φωνάζουν να απλοποιηθεί η διαδικασία εισαγωγής εργατικού δυναμικού από «τρίτες» χώρες γιατί δεν υπάρχουν αρκετά εργατικά χέρια. ➡️Επομένως, τα δύο αυτά επιχειρήματα δεν είναι μόνο αντιφατικά, αλλά αναδεικνύουν και τον θεσμικό ρατσισμό που διέπει τον τρόπο λειτουργίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. ✊Ως κοινότητα αγώνα αφοα, αντιλαμβανόμαστε την εργατική τάξη ως ένα κομμάτι, του οποίου μετανάστριες και πρόσφυγες δεν αποτελούν μόνο αναπόσπαστο μέρος αλλά το πιο ευάλωτο. Αυτό που είναι πάντα χρήσιμο σε περιόδους ανάπτυξης και άχρηστο σε περιόδους κρίσης, εκείνο που κάποτε χαρακτηρίστηκε ως ο εφεδρικός βιομηχανικός στρατός. 

Τελικά «έρκουνται για τα επιδόματα» ή «κλέφκουν μας τις δουλειές μας»; Read More »

Η Συρία «ασφαλής» χώρα

⁉️ Να χαρακτηριστεί η Συρία ασφαλής χώρα ώστε οι Σύροι πρόσφυγες να μπορούν να επαναπροωθούνται, ζήτησε στις 2 Νοέμβρη η πρόεδρος της Βουλής και του ΔΗΣΥ Αννίτα Δημητρίου, βγάζοντας ξανά σιγά-σιγά στην επιφάνεια τη ρητορική που οδήγησε στα πογκρόμ σε Χλώρακα και Λεμεσό. 👊 Χρειάζεται πολύ θράσος η πιο πάνω αξίωση στις παρούσες συνθήκες. Διότι, πέραν του εμφυλίου που βρίσκεται σε εξέλιξη στη γειτονική χώρα, το γεγονός ότι το Ισραήλ προχωρεί σε εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων μερικά χιλιόμετρα νοτίως της Συρίας, με τον κίνδυνο γενικευμένης σύρραξης να μην μπορεί να αποκλειστεί, δεν νομίζουμε να συνδράμει στην ασφάλεια που μπορεί να νιώθει οποι@δήποτε στη Συρία. 🤮 Την ώρα που εκτυλίσσεται μια γενοκτονία στη «γειτονιά» μας, εμετικές αξιώσεις -όπως αυτή της κ. Δημητρίου αλλά και όπως η επανάληψη του στόχου της κυβέρνησης να καταστεί η Κύπρος «μη ελκυστικός προορισμός» για πρόσφυγες/μετανάστριες – φανερώνουν μισανθρωπιά και ρατσισμό. ✊ Κόντρα σε αυτήν ακριβώς τη μισανθρωπιά που βγάζουν περίπατο οι διάφορες «Δημητρίου» εκεί έξω, να προτάξουμε την αλληλεγγύη, την αποδοχή και την κατανόηση.

Η Συρία «ασφαλής» χώρα Read More »

Μια απάντηση για το κέντρο φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων στη Λακατάμια

1. Τι κρύβεται πίσω από αυτές τις αντιδράσεις των δήμων και των «αγανακτισμένων» πολιτών που δεν θέλουν τη δημιουργία ενός κέντρου φιλοξενίας μιας ευάλωτης ομάδας όπως οι ασυνόδευτοι ανήλικοι – αιτητές ασύλου; Η απάντηση για εμάς είναι  αυτονόητη. Πίσω από τις αντιδράσεις αυτές κρύβονται ξενοφοβικά και ρατσιστικά κίνητρα, υποκινούμενα από δεξιά και ακροδεξιά στοιχεία, που κρύβονται πίσω από τον «φόβο» των πολιτών της εν λόγω περιοχής για «υποβάθμιση» της γειτονιάς τους. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από το πρόσφατο παρελθόν είναι η αντίδραση κατοίκων στην περιοχή της Αγλαντζιάς, όταν ένα παρατημένο κτήριο του Δήμου (Παλλάδειο) προοριζόταν για να γίνει δομή φιλοξενίας  ευάλωτων ομάδων μεταναστών/μεταναστριών. Πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση κατοίκων ενάντια στη δημιουργία του κέντρου αυτού, η οποία ήταν ξεκάθαρα υποκινούμενη από την τοπική οργάνωση του ΕΛΑΜ. 2. Η επικράτηση των ρατσιστικών ιδεών και της ξενοφοβίας στις τοπικές κοινότητες οδηγεί στην άρνηση και δαιμονοποίηση οποιασδήποτε κίνησης  θα συνέβαλε στην ομαλή ένταξη των αιτητών ασύλου στην κυπριακή κοινωνία, πράγμα που οδηγεί με τη σειρά του στην περιθωριοποίηση και γκετοποίησή τους. 3. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η δομή φιλοξενίας δεν αναφέρεται γενικά και αόριστα σε μετανάστες – αιτήτριες ασύλου, αλλά ουσιαστικά σε ανήλικα παιδιά τα οποία χρήζουν προστασίας από τις ήδη υπάρχουσες απάνθρωπες συνθήκες στο κέντρο κράτησης «Πουρνάρα». Ας μην ξεχνάμε ότι υπήρξαν (σχετικά πρόσφατα κιόλας) πολλές διαμαρτυρίες από ασυνόδευτους ανήλικους μετανάστες οι οποίοι διέμεναν για πολύ καιρό στο Πουρνάρα και προτίμησαν να μείνουν στον δρόμο για να δείξουν, από τη μια, τις άθλιες συνθήκες κράτησης στο Πουρνάρα και, από την άλλη, την αδιαφορία του κράτους να λάβει μέτρα ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσής τους. 4. Τον τελευταίο καιρό βιώνουμε ένα όργιο ρατσισμού, το οποίο εκφράστηκε με φασιστικά πογκρομ και στοχευμένη βία ενάντια σε μετανάστες/τριες. Η μαζικότητα και συχνότητα των ξενοφοβικών επιθέσεων εδράζεται ακριβώς στην κανονικοποιήση του ρατσιστικού λόγου και των φασιστικών πρακτικών.   Η απάντηση μας είναι ξεκαθαρη: Καμία ανοχή στις πολιτικές του ρατσισμού και τους εκφραστές του. Να γίνουν τα αυτονόητα βήματα για τη βελτίωση των συνθηκών διαμονής των ασυνόδευτων ανηλίκων. Τασσόμαστε ενάντια στην περιθωριοποίηση των μεταναστών – αιτητών ασύλου. Να νικήσει η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά. (στα αριστερά της φωτογραφίας φασίστες του ελαμ και στα δεξιά αλληλέγγυοι αντιφασίστες έξω από το Παλλάδειο στην Αγλαντζιά, Ιούνιος 2020)

Μια απάντηση για το κέντρο φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων στη Λακατάμια Read More »

Πώς μετατοπίζεται η πολιτική ατζέντα κάθε φορά και πιο δεξιά

Δύο δημοσιεύματα του Φάνη Μακρίδη στον Φιλελεύθερο αυτήν την εβδομάδα ήρθαν να δώσουν συνέχεια στο πολεμικο κλίμα εναντίον μεταναστών και προσφύγων.

Πώς μετατοπίζεται η πολιτική ατζέντα κάθε φορά και πιο δεξιά Read More »

Προτάσεις για το μεταναστευτικό

Η δημόσια συζήτηση για το μεταναστευτικό αντιμετωπίζει μετανάστριες και πρόσφυγες ως εργαλεία, παρουσιάζοντάς τους ως σκέτους αριθμούς και απανθρωποποιώντας τους πλήρως.

Προτάσεις για το μεταναστευτικό Read More »

Stop στη μεταναστευτική θανατοπολιτική – Ασφαλείς δίοδοι για όλους

Τα κρατικά μέτρα αποτροπής μεταναστών/ριών και προσφύγων, πέρα από θανατηφόρα και κοστοβόρα, έχουν επίσης και το αντίθετο αποτέλεσμα, ανοίγοντας νέες επικίνδυνες διόδους, αναδεικνύοντας ότι το ζητούμενο για το κυπριακό κράτος δεν είναι η ανθρωπιστική διαχείριση του ζητήματος αλλά η δημιουργία τεταμένου κλίματος που οδηγεί στα φασιστικά ξεσπάσματα που έχουμε παρατηρήσει το τελευταίο διάστημα. Σύμφωνα με το openDemocracy, μια μέχρι πρότινος σπανίως χρησιμοποιούμενη μεταναστευτική οδός προς την Ευρώπη, η απευθείας διαδρομή μεταξύ Κύπρου και εμπόλεμης Συρίας, έγινε όλο και πιο δημοφιλής κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ως αποτέλεσμα των μέτρων αποτροπής που έχουν παρθεί από τα κράτη της Κύπρου και του Λιβάνου, σε συνδυασμό με τις διεφθαρμένες δραστηριότητες του στρατιωτικού προσωπικού στη Συρία. Το δημοσίευμα του openDemocracy επισημαίνει, επίσης, με βάση προσωπική μαρτυρία, τη μη ύπαρξη ασφαλών και νόμιμων διόδων μετανάστευσης, αναγκάζοντας άτομα να αναζητούν ως έσχατη λύση τη βοήθεια διακινητών. Οι διακινητές με τη σειρά τους εκπαιδεύουν έναν από τους μετανάστες να είναι ο οδηγός της βάρκας. Όσο δεν υπάρχουν ασφαλείς και νόμιμοι δίοδοι για τους πρόσφυγες τόσο θα υπάρχουν διακινητές, ακόμα και αν η ΚΔ συνεχίζει να συλλαμβάνει και να ονομάζει διακινητές άτομα που καταφθάνουν με τις βάρκες για να δημιουργήσει περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Την ίδια ώρα, ο ΥΠΕΣ δήλωσε χθες ότι πρέπει να επαναξιολογηθεί το καθεστώς της Συρίας, ούτως ώστε να μπορούν να γίνονται επιστροφές και απελάσεις στη χώρα αυτή, δείχνοντας για ακόμα μια φορά ότι η κρατική διαχείριση του μεταναστευτικού έχει ως προτεραιότητα τη θανατηφόρα αποφυγή μιας κατάστασης που η ίδια ενισχύει, παρά την παροχή σοβαρών και ασφαλών λύσεων. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι δεκάρα δεν δίνουν για το αίμα που έχουν στα χέρια τους.

Stop στη μεταναστευτική θανατοπολιτική – Ασφαλείς δίοδοι για όλους Read More »

Μπάτσοι, TV και νεοναζί: τελικά δουλεύουνε μαζί;

του Παναγιώτη Αχνιώτη Ολόκληρη η πολιτική συνθήκη μέσα από την οποία προέκυψαν τα πογκρόμ εναντίον μεταναστών σε Χλώρακα και Λεμεσό, αλλά και τα αποτελέσματα που έφεραν τόσο στον δημόσιο λόγο όσο και στα επιχειρησιακά πλάνα της αστυνομίας, αποτελούν ένα τρανταχτό παράδειγμα του κλασικού αυτού αντιφασιστικού συνθήματος που επινοήθηκε στην Ελλάδα για να αποδώσει τη βαθιά σχέση μεταξύ παρακρατικών φασιστικών ομάδων, κρατικού μηχανισμού και ΜΜΕ. Πέρα από τις όποιες οργανικές και προσωπικές σχέσεις μπορεί να υπάρχουν μεταξύ οργανωμένων ακροδεξιών ατόμων, αστυνομικών και λειτουργών των ΜΜΕ, αξίζει να αναδειχτεί πως αυτά τα τρία στοιχεία, ως θεσμοί και ως σύνολα παραγωγής λόγου και πρακτικών, αναπτύσσουν μια συμβιωτική σχέση τόσο σε επίπεδο πολιτικού λόγου στη δημόσια σφαίρα όσο και σε επίπεδο δρόμου. Και αυτή η συμβιωτική σχέση δεν μεταφράζεται βέβαια σε μια κατάσταση όπου τα τρία κάθονται μαζί στο ίδιο τραπέζι και συνωμοτούν, αλλά δημιουργεί ένα βαθύ σύμπλεγμα εξουσίας που εγκλωβίζει την κοινωνία στην επιτήρηση και την ασφαλειοποίηση. Τα διάφορα fake news που διαδόθηκαν τις μέρες πριν το πρώτο πογκρόμ στη Χλώρακα μέχρι και μετά το πογκρόμ στη Λεμεσό, δεν ήταν απλως προϊόν κάποιων μυθομανών φασιστών όπως πχ. ο Λευτέρης Γεωργίου, διοργανωτής του πογκρόμ στη Λεμεσό, που τη μέρα πριν διάδωσε την πληροφορία για δήθεν μαχαιρωμένο αστυνομικό από ντελιβεράδες. Όπως τεκμηριώνεται στο ρεπορτάζ του Παναγιώτη Πενταλιώτη στον Διάλογο (10/09/2023), στη διάδοση των fake news επιδόθηκαν άτομα από θέση αρχής όπως ο κοινοτάρχης Χλώρακας, αλλά και κυρίαρχα ΜΜΕ με τεράστια απήχηση. Η στάση της αστυνομίας να μη διαψεύσει για πάρα πολλές μέρες την «είδηση» για απαγωγή του εθνοφρουρού είναι εξίσου προβληματική με την ίδια τη διάδοση της ψευδούς είδησης. Το ότι η Αστυνομία στη Λεμεσό όχι μόνο επέτρεψε προκλητικά τη διεξαγωγή του πογκρόμ εναντίον των μεταναστών, αλλά δεν απάντησε ούτε και στη βία που ασκήθηκε εναντίον της (μαρτυρίες κάνουν λόγο για πάνω από 30 μολότοφ κατά του Αίαντα), καταδεικνύει και το γεγονός ότι η ποσοτική και ποιοτική αύξηση της ακροδεξιάς βίας μπορεί να βολεύει τον κρατικό μηχανισμό. Πέρα από τα άμεσα αποτελέσματα στο να χτυπήσουν και να τρομοκρατήσουν τις μεταναστευτικές κοινότητες, το επίπεδο βίας του πογκρόμ έχει άμεσο αντίκτυπο στην ένταση με την οποία διεξάγεται ο δημόσιος διάλογος αλλά και στην πολεμική στάση στην οποία εισέρχεται ο κρατικός μηχανισμός στον απόηχο του. Το πογκρόμ ανοίγει τον δρόμο για περαιτέρω αύξηση του αστυνομικού ελέγχου, της επιτήρησης και της ασφαλειοποίησης, τόσο όσον αφορά τις εν λόγω κοινότητες αλλά και όσον αφορά τα εγχώρια κινήματα. Το πογκρόμ ανοίγει το δρόμο για τη δημιουργία μιας μίνι κατάστασης πολιορκίας, κάτι που είδαμε την Τετάρτη στη Λευκωσία με τη φασιστική πορεία που εν τέλει ακυρώθηκε. Η απειλή της φασιστικής βίας μεταφράστηκε πρώτα ως μια επικοινωνιακή πρακτική από πλευράς του κρατικού μηχανισμού, όχι για να καθησυχάσει αλλά για να εντείνει τις ανησυχίες τόσο των μεταναστευτικών κοινοτήτων της Λευκωσίας όσο και των κατοίκων γενικότερα για ενδεχόμενο πογκρόμ. Επιπλέον, είδαμε και τη μετάφραση της απειλής και σε επίπεδο δρόμου, όπου αντικρίσαμε μια αστυνομοκρατούμενη Λευκωσία για πάρα πολλές ώρες. Σε ό,τι αφορά την στάση της αστυνομίας προς τους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες στο δρόμο, είδαμε ξεκάθαρα, τόσο στη Λεμεσό όσο και στη Λευκωσία, μια αναβάθμιση του επιχειρησιακού πλάνου καταστολής. Και οι δύο πορείες διεξήχθησαν κάτω από ασφυκτικό αστυνομικό κλοιό, και με ό,τι μέσο διαθέτει η Αστυνομία Κύπρου: ο Αίαντας, πολυάριθμες αντιοχλαγωγικές ομάδες (ΜΜΑΔ και ΕΑΟ) που μετα δυσκολίας μπορούσαν να περπατήσουν λόγω του βαριού εξοπλισμού που κουβαλούσαν, δεκάδες μοτοσυκλέτες όπως και δεκάδες αστυνομικοί με πολιτική περιβολή, περικύκλωσαν τις δύο πορείες και περπατούσαν κυριολεκτικά κολλητά στους διαδηλωτές. Σε σχέση με τη διοίκηση, στη Λεμεσό είχαμε τον διοικητή της ΜΜΑΔ αυτοπροσώπως στο πεδίο, κάτι που συμβαίνει σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, ενώ στη Λευκωσία επικεφαλής της επιχείρησης ήταν ο ίδιος αξιωματικός που είχε την επιχειρησιακή ευθύνη στις 13/2/2021 στην πρώτη πορεία του Ως Δαμέ. Επιπλέον, είδαμε ότι η αστυνομική επιχείρηση και στις δύο περιπτώσεις αφορούσε βασικά ολόκληρη την πόλη και όχι μόνο το σημείο της πορείας, με αστυνομικά περίπολα να κατακλύζουν ολόκληρο το αστικό κέντρο ώρες πριν και μετά τη διαδήλωση. Ακόμα κάτι πρωτόγνωρο για τα κυπριακά δεδομένα, ήταν η προσπάθεια της Αστυνομίας να λογοκρίνει με την απειλή χρήσης βίας το ίδιο το σύνθημα που τιτλοφορεί αυτό το κείμενο όπως και άλλο παρόμοιο («με τους μετανάστες είμαστε μαζί, άμεση απέλαση σε μπάτσους και ναζί»). Η απειλή της φασιστικής βίας και του πογκρόμ λειτουργεί ως ένας αγωγός για την αύξηση της επιτήρησης και της καταστολής των αντιφασιστικών διαδηλώσεων αλλά και ευρύτερα των κοινωνικών αγώνων. Η γενική εικόνα που παρουσίασαν τα κυρίαρχα ΜΜΕ μετά από τις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις ήταν μια επικρότηση του επιχειρησιακού πλάνου της αστυνομίας και ένας εκθειασμός του ρόλου της στη διατήρηση της ειρήνης και της τάξης, αντί να τονίσουν τον μαζικό και ειρηνικό χαρακτήρα των κινητοποιήσεων.

Μπάτσοι, TV και νεοναζί: τελικά δουλεύουνε μαζί; Read More »

EL