youth for Climate

✍🏾 Θεματικός κύκλος Οικολογίας Ο διευθυντής του Τμήματος Περιβάλλοντος, Θεόδουλος Μεσημέρης, στην χτεσινή δημόσια παρουσίαση του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα δήλωσε: «Στη βάση αυτό του σχεδιου δεν φτάνουμε τους στόχους μας. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Για να μας βοηθήσετε, θέλουμε περαιτέρω εισηγησεις, όχι απλά κριτική.» Το Σχέδιο αυτό είναι το σημαντικότερο έγγραφο της ΚΔ για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, η οποία ήδη σήμερα παίρνει τις ζωές και εκτοπίζει εκατομμύρια συνανθρώπους μας. Με αυτή την ξεδιάντροπη ειλικρίνεια, ο κ. Μεσημέρης αποκαλύπτει μια κοινή πρακτική  αντιπερισπασμού της άρχουσας τάξης. Η “αφοπλιστική” ερώτηση του “ποια είναι η εναλλακτική που προτείνουμε”, χρησιμοποιήθηκε για το συγκεκριμένο θέμα καθ’ όλη τη διάρκεια των έξι χρόνων κατά τα οποία αγωνιζόμαστε για μια στρατηγική που θα ευθυγραμμίζεται με την επιστήμη και θα στηρίζεται στην αξία της κλιματικής δικαιοσύνης. Όταν τον Σεπτέμβριο του 2019, 1500+ μαθητές κατέβηκαν στους δρόμους με το πρόταγμα της κλιματικής δικαιοσύνης, ο τότε υπουργός Περιβάλλοντος, κ. Κώστας Καδής, ζήτησε συνάντηση με τη διοργανώτρια ομάδα “Youth for Climate Cyprus”. Σε αυτή τη συνάντηση ο κ. Καδής και ο κ. Μεσημέρης με όλη την εμπειρογνωμοσύνη και το μυαλό που κουβαλούν, ζήτησαν από μια ομάδα δεκαεφτάχρονων, να ετοιμάσουν αυτοί εισηγήσεις για να πετύχουν τους στόχους που ολόκληρη η τεχνοκρατική μηχανή του κράτους δεν μπόρεσε. Πέντε χρόνια και πολλές πολλές εισηγήσεις αργότερα, τίποτα δεν υιοθετήθηκε, τίποτα δεν άλλαξε. Ο φιλόσοφος Σλάβοϊ Ζίζεκ αναφέρει συγκεκριμένα ότι αυτό το απορριπτικό αίτημα για εναλλακτικές «σκοπεύει ακριβώς στο να αποκλείσει την πραγματική λύση – σκοπός του είναι: ‘Πες το με τους όρους μου ή σκάσε!’ Με αυτόν τον τρόπο, μπλοκάρεται η διαδικασία της μετάφρασης μιας διαμαρτυρίας σε συγκεκριμένες δράσεις.» Κι αφού οι όροι τους είναι οποιαδήποτε λύση πρέπει να εμπίπτει στα όρια του καπιταλισμού, όταν εμείς ζητούμε μη εξόρυξη του φυσικού αερίου, ποιοτικές δημόσιες μεταφορές, περιβαλλοντική παιδεία και προστασία της φύσης (σε αντίθεση με την υπερεκμετάλλευση και την ιδιωτικοποίηση), οι εναλλακτικές μας δε λαμβάνονται ποτέ υπόψη. Γιατί οι εναλλακτικές μας δεν είναι ποτέ γι’ αυτούς. Άρα όντως “κάναμε ό,τι μπορούσαμε”, δηλαδή το σύστημα έκανε αυτό που ήταν σχεδιασμένο να κάνει. Όσο για μας, τους απαίδευτους, τους ενοχλητικούς, τους κοινούς θνητούς, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τη ζωή.