κεμαλισμός

Για τη διατήρηση της κοσμικότητας χιλιάδες Τουρκοκύπριοι κατέκλυσαν στις 8 Απρίλη τους δρόμους της βόρειας Λευκωσίας διαμαρτυρόμενοι ενάντια στους κανονισμούς που επιτρέπουν υπό προϋποθέσεις τη χρήση μαντίλας/χιτζάπ στη μέση εκπαίδευση. Η κοσμικότητα αποτελεί δομικό και αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας της τ/κ κοινότητας. Στην ουσία, οι τ/κ οργανώσεις, με πρωτοπόρες αυτές των εκπαιδευτικών, μάχονται ενάντια στη συστηματική προσπάθεια της Τουρκίας να υπονομεύσει τον κοσμικό χαρακτήρα του τ/κ σχολείου αλλά και ολόκληρης της κοινότητας. Το νομοσχέδιο αυτό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από άλλες παρεμβάσεις που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στον βορρά, π.χ., ανέγερση νέων τζαμιών και λειτουργία θρησκευτικών σχολείων. Μεγάλο μέρος της τ/κ κοινότητας αισθάνεται ολοένα και περισσότερο ότι πλησιάζει η ολοκλήρωση της διαδικασίας ενσωμάτωσης του βόρειου τμήματος της Κύπρου στην Τουρκία. Η φιλελευθεροποίηση της χρήσης μαντίλας λοιπόν, μάλλον αποτέλεσε τη σταγόνα που ξεχείλισε (ξανά) το ποτήρι της λαϊκής οργής στον βορρά. Με ένα από τα κεντρικά συνθήματα να είναι «Σταματήστε τη φτώχεια, τον φανατισμό και την εξαφάνιση» δηλώνουν πως αυτός ο αγώνας είναι ένας αγώνας ενάντια στην φτωχοποίηση, αλλά και ένας υπαρξιακός αγώνας να διατηρήσουν την κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτισμική αυτονομία τους σε σχέση με την Τουρκία. Η χρήση θρησκευτικών συμβόλων και γενικότερα η μορφή που μπορεί να πάρει η κοσμικότητα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα, αποτελούν από μόνα τους ένα τεράστιο θέμα συζήτησης. Και είναι ανυπόφορα ειρωνικό, να εκφράζονται φόβοι στον νότο για την υπονόμευση της κοσμικότητας του συστήματος παιδείας στον βορρά, όταν η ορθόδοξη εκκλησία χρησιμοποιεί τα σχολεία της Κυπριακής Δημοκρατίας για προσηλυτισμό. Δυστυχώς, όμως, αυτή τη συζήτηση δεν μπορούμε να την κάνουμε στη σωστή της βάση ούτε ως κοινότητες ξεχωριστά η καθεμιά στο εσωτερικό της, αλλά βέβαια ούτε και από κοινού. Το βαθύ κράτος και η Εκκλησία στην ε/κ κοινότητα καταδικάζουν εκ προοιμίου την όποια προσπάθεια σοβαρής συζήτησης, ενώ στον βορρά η συζήτηση γίνεται υπό την απειλή της ενσωμάτωσης της τ/κ κοινότητας στην Τουρκία του Ερντογάν και του AKP, που προωθεί το πολιτικό ισλάμ. Αφουγκραζόμαστε την κραυγή απόγνωσης των Τ/κ και κατανοούμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο αντιτάσσονται στη χρήση της μαντίλας στο σχολείο. Θα θέλαμε, όμως, να μπορούσαμε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση σε ένα άλλο πλαίσιο, μιας κοινής πατρίδας, με μοναδικό στόχο το καλό των παιδιών. Μέχρι τότε, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να κατανοήσουμε η μία την άλλη και να εντατικοποιήσουμε τη στήριξή μας στους αγώνες εκατέρωθεν της Πράσινης Γραμμής.