afoa.cy

Καταστολή

Καταστολή αντί ντροπής

Ανακοίνωση για την αστυνομική αυθαιρεσία εναντίον διαδηλωτών στην πορεία για την δολοφονία του Shoaib Khan Στα πλαίσια των δράσεων της κοινότητάς μας για τη δολοφονία του 24χρονου μετανάστη Shoaib Khan από αστυνομικά πυρά στις 6 Γενάρη στην Ποταμιά, συμμετείχαμε χθες στο κάλεσμα πρωτοβουλίας για διαμαρτυρία στη Λευκωσία, απαιτώντας δικαιοσύνη για το νέο θύμα της μεταναστευτικής θανατοπολιτικής. Τα μέλη της αστυνομίας, αφότου η διαμαρτυρία ολοκληρώθηκε ειρηνικά χωρίς κανένα επεισόδιο, επιτέθηκαν σε διαδηλωτές και διαδηλώτριες στην οδό Λήδρας και τελικά προχώρησαν στη σύλληψη τεσσάρων ατόμων οδηγώντας τα στον αστυνομικό σταθμό Λήδρας. Ένα άτομο αφέθηκε σύντομα ελεύθερο, αφού καταχρηστικά υποχρεώθηκε να διαγράψει από το κινητό αρχεία που στοιχειοθετούσαν το αδικαιολόγητο της αστυνομικής αντίδρασης, και τα υπόλοιπα τρία οδηγήθηκαν μετέπειτα σε άλλους αστυνομικούς σταθμούς. Η αστυνομία επιχείρησε να συλλάβει και άλλους διαδηλωτές ενώ ενίσχυσε τις δυνάμεις της με διμοιρία της ΜΜΑΔ απειλώντας ταυτόχρονα για άσκηση περαιτέρω βίας σε περίπτωση που οι εναπομείναντες διαδηλωτές δεν αποχωρούσαν από το σημείο. Αργότερα το βράδυ οι τρεις συλληφθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι, αφού τους προσήχθηκαν οι κατηγορίες για οχλαγωγία, εξύβριση κατά της αρχής, αντίσταση κατά νόμιμης σύλληψης, επίθεση κατά αστυνομικού και παραβίαση του Γενικού Κανονισμού Προσωπικών Δεδομένων. Όπως αποκαλύπτουν βίντεο, φωτογραφίες και μαρτυρίες, η στοχοποίηση και σύλληψη των συγκεκριμένων ατόμων από την αστυνομία έγινε ξεκάθαρα με πολιτικά κριτήρια και με στόχο τον εκφοβισμό τόσο των ιδίων όσο και όλων των άλλων ατόμων που τολμούν να αντιστέκονται και να διαμαρτύρονται. Διερωτόμαστε: 👉🏾 Από πότε συλλαμβάνονται άτομα επειδή κρατούν/χρησιμοποιούν τηλεβόα;👉🏾 Από πότε η αστυνομία έχει την εξουσία να αποφασίζει ποια συνθήματα είναι νόμιμα και ποια όχι; 👉🏾 Σε ποια ακριβώς δεκαετία περασμένων αιώνων ζούμε και άτομα που επιχειρούν να βιντεογραφήσουν συλλήψεις διαδηλωτών που πραγματοποιούνται σε δημόσιο χώρο μπροστά στα μάτια τους ρίχνονται στο έδαφος, συλλαμβάνονται, κατηγορούνται και τους κατάσχεται το κινητό τηλέφωνο; 👉🏾 Ποια απειλή ακριβώς «ανάγκασε» τους αστυνομικούς να περάσουν χειροπέδες σε ειρηνικούς διαδηλωτές και να τους οδηγούν με αυτές κατά μήκος της οδού Λήδρας μέχρι τον αστυνομικό σταθμό; 👉🏾 Πώς μπορεί να εξηγήσει η αστυνομία ότι μέλη της συνέλαβαν άτομο χωρίς να του απαγγελθεί ο λόγος της σύλληψης, ότι τον μετέφεραν σε τμήμα όπου δεν τηρήθηκε καμία διαδικασία σύλληψης, ότι δεν του έδωσαν την ευκαιρία να μιλήσει με δικηγόρο, ότι παράνομα προχώρησαν στη διαγραφή υλικού από το κινητό του και τον απείλησαν με δίωξη «υπό όρους», ότι, αν δημοσιεύσει το υλικό που αυθαίρετα διέγραψαν, θα τον κατηγορήσουν. Ο συλληφθέντας ενημέρωσε ότι είχε το υλικό για δημοσιογραφικούς σκοπούς αλλά προχώρησαν στη διαγραφή πάραυτα.👉🏾 Για ποιους λόγους η ολοκλήρωση της διαδικασίας κράτησε ώρες ολόκληρες μέχρι το βράδυ, δυσανάλογα με τα δήθεν αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται;  Και χθες, όπως και σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν, η αστυνομία, γνωρίζοντας ότι λειτουργεί μέσα στο πλαίσιο της ατιμωρησίας και της ασυδοσίας που και η ίδια συντηρεί και αναπαράγει, λειτούργησε ως συμμορία που της έθιξαν το όνομα και της αμφισβήτησαν την ηγεμονία. Ωστόσο, όταν μέλη του αστυνομικού σώματος δολοφονούν, το ελάχιστο που έχουν να κάνουν τα υπόλοιπα είναι να δείχνουν αυτοσυγκράτηση και να αναλογίζονται τις ευθύνες τους για την κατάσταση. Αλλά αυτά σε μιαν άλλη πραγματικότητα. Όχι στη δική μας, όπου η διαφθορά και η διαπλοκή έχουν διαβρώσει όλους τους θεσμούς και, πολύ βολικά, βρίσκουν όλο και πιο συχνά διέξοδο στην καταστολή. Η θρασύδειλη επιθετικότητα της αστυνομίας την Κυριακή θέτει ξανά μπροστά μας ξεκάθαρα μια απειλητική πραγματικότητα, ότι έχουμε πλέον, εδώ και καιρό, περάσει σε ένα άλλο επίπεδο εκφασισμού και κρατικού αυταρχισμού, όπου, ενώ η αστυνομική δολοφονική βία συγκαλύπτεται, η ειρηνική διαμαρτυρία ποινικοποιείται.  Δικαιοσύνη για τον Shoaib KhanΠοινικοποίηση της αστυνομικής βίας και καταστολήςΑλληλεγγύη στα κατηγορούμενα συντρόφια Kοινότητα αγώνα αφοαΛευκωσία, 20 Γεννάρη 2025

Καταστολή αντί ντροπής Read More »

Το κράτος επιχειρεί να συρρικνώσει το δικαίωμα στη διαμαρτυρία

Οι συνεχείς κρίσεις, πραγματικές ή κατασκευασμένες, δημιουργούν την τάση για περισσότερο συστημικό έλεγχο σε κάθε πτυχή της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Τα μέτρα καταστολής που επιβλήθηκαν την περίοδο του κορονοϊού αποτελούν παράδειγμα για το πως μπορεί να δράσει μια κυβέρνηση. Παρόμοια μέτρα παίρνουν τώρα τον δρόμο νομοθετικής ρύθμισης. Αυτή η ροπή υπάρχει σε παγκόσμιο επίπεδο κι έχει στόχο να επιβάλει περιορισμούς στα κινήματα που αντιστέκονται στον κρατικό αυταρχισμό. Στην Κύπρο, έχει πρόσφατα εγκριθεί από κόμματα της δεξιάς η δυνατότητα ποινικών διώξεων ενάντια σε άτομα των οποίων οι καταγγελίες στην Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας (ΑΑΔΙΠΑ) δεν ευσταθούν κατά την κρίση της αστυνομίας. Τώρα η κυβέρνηση προωθεί ακόμα ένα νομοσχέδιο που αποσκοπεί στη συρρίκνωση του δικαιώματος στη διαμαρτυρία. Το νομοσχέδιο επιχειρεί να ελέγξει τη μορφή, τον χαρακτήρα, τη γεωγραφία, την έκφραση και γενικά τη δημόσια εικόνα πολιτικών συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων. Επίσης θέτει επιπρόσθετους περιορισμούς στην ελευθερία έκφρασης με την επιβολή ψηλών προστίμων σε τυχόν παρατυπίες που κατά την κρίση του υπεύθυνου αστυνομικού γίνονται την ώρα της συγκέντρωσης-διαδήλωσης. Πέραν του ενδεχομένου αντισυνταγματικότητας, το νομοσχέδιο χαρακτηρίζεται αναμφίβολα από αντιδημοκρατικότητα και μπορεί να θεωρηθεί και ως νόμος αποτροπής και καταστολής της κοινωνικής αντίστασης για όσα ζούμε και θα ζήσουμε. Στο εγγύς μέλλον θα στοχευτούν περαιτέρω οι εργατικοί αγώνες. Παρά την ιδεολογική στόχευση του νομοσχεδίου, το εύρος των ζητημάτων είναι τεράστιο και αφορά π.χ. πολίτες που θέλουν να αντιπαρατεθούν με τη διαφθορά κυβερνητικών αξιωματούχων ή ακόμα και της ίδιας της κυβέρνησης ως σύνολο ή για τους περιορισμούς στη διαμαρτυρία ενάντια σε αυταρχικές πολιτικές. Αφορά επίσης περιορισμούς στην έκφραση πολιτών που θέλουν να τερματίσουν τη γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζας και αφήνει ελεύθερη την κυβέρνηση του Νικου Χριστοδουλίδη να έχει το μονοπώλιο της γνώμης σε ότι αφορά την Ισραηλινοπαλαιστινιακή διένεξη, της οποίας τα αποτελέσματα σπρώχνουν τον προσωπικό του φίλο και πρωθυπουργό του Ισραήλ στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου. Οι διαμαρτυρίες αποτελούν επίσης μια μορφή διάδοσης της πληροφορίας και γνώμης για όσους/ες θέλουν να βλέπουν πέρα από τα συστημικά ΜΜΕ, τα οποία προσφέρουν μονοπωλιακή φωνή στο κράτος και την ολιγαρχία. Να σημειωθεί ότι ο οποιοσδήποτε περιορισμός που επιβάλλεται ανοίγει τον δρόμο για περισσότερους και αποτελεί μια επιλογή του νεοφιλελεύθερου κράτους στο ταξίδι του προς τον ολοκληρωτισμό, στο οποιο ανταλλάσσεται η «ασφάλεια» έναντι της ελευθερίας.Όπως έχει σχεδιαστεί το εν λόγω νομοσχέδιο από την κυβέρνηση, κατά παραγγελία από το συνδικάτο της αστυνομίας, ουσιαστικά διευκολύνει τις δυνάμεις καταστολής να συντάσσουν κατά το δοκούν κατηγορητήρια ενάντια σε διαδηλωτές και διαδηλώτριες, να διαλύουν κινητοποιήσεις και να επιβάλλουν πρόστιμα. Μεταφέρεται δηλαδή η πολιτική δράση στη σφαίρα του ποινικού και στα χέρια των δυνάμεων καταστολής, όπως δηλαδή κάθε χούντα φαντάζεται πως πρέπει να είναι τα πράγματα. Η αστυνομία ήδη απολαμβάνει υπερεξουσίες και δεν νοείται να πάρει κι άλλες, όπως να αποφασίζει για το πώς πρέπει να εκφράζονται οι διαδηλωτές. Το δικαίωμα στη διαμαρτυρία σε μια ελεύθερη δημοκρατική κοινωνία πρέπει να είναι δεδομένο. Ο ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ

Το κράτος επιχειρεί να συρρικνώσει το δικαίωμα στη διαμαρτυρία Read More »

EN