δημόσιο σχολείο

Παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες μια ενορχηστρωμένη από το ΕΛΑΜ και άλλους ακροδεξιούς κύκλους εκστρατεία παραπληροφόρησης σε σχέση με τη διδασκαλία της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στο δημόσιο σχολείο. Διαδικτυακά ψηφίσματα, κηρύγματα σε εκκλησίες, συγκεντρώσεις σε χωριά, συλλογή υπογραφών και καλέσματα σε πορείες, γιατί κινδυνεύει τάχα ο θεσμός της οικογένειας και διαφθείρονται τα παιδιά μας από τη «νέα τάξη πραγμάτων». Όλοι αυτοί οι αυτόκλητοι σωτήρες, που για ακόμα μία φορά με τον λόγο και τις ενέργειές τους σπέρνουν μίσος και προκαλούν πανικό, στην ουσία θέλουν τα παιδιά και τους εφήβους, ανάμεσα σε άλλα, να: -μην γνωρίζουν το σώμα τους και να μην έχουν τα ίδια έλεγχο πάνω σε αυτό, ώστε να μπορούν να προστατεύονται από παραβιαστικές συμπεριφορές. -μην ξέρουν πώς να αναγνωρίζουν και να αντιδρούν σε σεξουαλικά επιβλαβείς συμπεριφορές και πώς να χειρίζονται εκφοβιστικές εκφάνσεις ομοφοβίας και άλλων μορφών διακρίσεις και βία. -μην νιώθουν άνετα να συζητούν για το σώμα τους, τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους, ώστε να είναι σε θέση να λαμβάνουν ενημερωμένες αποφάσεις που τα αφορούν. -έχουν άγνοια και να νιώθουν ντροπή και εξευτελισμό για τις βιολογικές συνθήκες του ανθρώπου: τη σεξουαλική ωρίμανση, την έμμηνο ρύση, τη στύση, την εκσπερμάτωση, τον αυνανισμό, την ονείρωξη κτλ. -μην λαμβάνουν ενημέρωση για τη σωματική, ψυχική και κοινωνική τους υγεία από επιστημονικά τεκμηριωμένες παιδαγωγικές οδούς αλλά από την Εκκλησία και το διαδίκτυο. Είναι οι ίδιοι που: παρέχουν κάλυψη σε μεγαλοπαπάδες που βιάζουν και παρενοχλούν παιδιά και εφήβους εδώ και δεκαετίες εξευτελίζουν και παρενοχλούν οποιοδήποτε άτομο δεν χωρά στα πρότυπα «κανονικότητάς» τους στηρίζουν και αναπαράγουν την ανδρική επιβολή, τον σεξισμό, την ομοφοβία, την τρανσφοβία, τον σκοταδισμό και την άγνοια που τους δίνει το πάνω χέρι για να ελέγχουν άλλα, διαφορετικά, πιο νεαρά, πιο ευάλωτα σώματα Είναι οι σκοταδιστές παπάδες, οι σύνδεσμοι κυνηγών, οι φασίστες με γραβάτες στη Βουλή και οι φασίστες με τα μαχαίρια στους δρόμους. Είναι και οι συνοδοιπόροι τους σε μια κοινωνία που εκφασίζεται. Απέναντί τους θα βρίσκουν πάντα τον αγώνα της άλλης πλευράς της κοινωνίας. Της πλευράς που παλεύει για διαφώτιση, για σεβασμό της διαφορετικότητας, για αλληλοκατανόηση και αλληλεγγύη. Ας τους στείλουμε εκεί που ανήκουν: στα πιο σκοτεινά βάθη της ιστορίας. Αναγνωρίζουμε τις γνήσιες ανησυχίες κάποιων γονιών σε σχέση με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, οι οποίες – θεωρούμε – οφείλονται σε άγνοια ή ελλιπή πληροφόρηση. Η ενημέρωση των ίδιων των γονιών όπως και η κατάρτιση των εκπαιδευτικών, μέσα από στοχευμένα προγράμματα, είναι εξάλλου σημαντικό κομμάτι κάθε εκπαιδευτικής αλλαγής.

Τον ρατσιστικό οχετό της άνοιξε για άλλη μια φορά η κοινοβουλευτική «υποεπιτροπή» δημογραφικού στις 30 Μαΐου, με αφορμή κάποια στοιχεία που δείχνουν πως σε ορισμένα δημοτικά σχολεία στη Λευκωσία, τα παιδιά από ελληνοκύπριους γονείς είναι μειοψηφία. Κατ’ αρχάς το αν τα παιδιά που προέρχονται από αμιγώς ελληνοκυπριακές οικογένειες αποτελούν μειοψηφία, ΔΕΝ είναι πρόβλημα. Προβλήματα αποτελούν οι ρατσιστικές πολιτικές του ελληνοκυπριακού βαθέος κράτους, η έλλειψη κοινωνικής στήριξης στα παιδιά και η υποστελέχωση των δημόσιων σχολείων. Και προφανώς, αν μιλούσαμε για μια σοβαρή επιτροπή που πράγματι άγγιζε σοβαρά τα δημογραφικά θέματα, και όχι για μια επιτροπή της πλάκας που πήραν ως αντάλλαγμα οι φασίστες του ΕΛΑΜ για την ψήφο τους στην Αννίτα Δημητρίου για την προεδρία της Βουλής, θα μπορούσαν οι βουλευτές που την απαρτίζουν να προτείνουν τα εξής για να στηριχθούν οι οικογένειες, ανεξαρτήτως καταγωγής, μορφής ή σύνθεσης: 2 χρόνια πλήρως πληρωμένη γονική άδεια δημόσια δωρεάν νηπιαγωγεία ολοήμερο σχολείο στο δημοτικό οι γονείς να δουλεύουν λιγότερες ώρες (π.χ. μέχρι την ώρα που τελειώνει το δημοτικό), χωρίς μείωση αποδοχών Αντί αυτού, όποτε έχουμε συνεδρία αυτής της «υποεπιτροπής», ακούμε ρατσιστικά παραληρήματα, τα οποία αφειδώς αναπαράγονται από πολλά ΜΜΕ. Αυτά σε συνέχεια της στοχοποίησης που επιχείρησε η προηγούμενη κυβέρνηση, διά στόματος του τότε κυβερνητικού εκπροσώπου Μάριου Πελεκάνου, σε σχέση με τον αριθμό παιδιών με μεταναστευτική βιογραφία στα δημόσια νηπιαγωγεία. Κάτω τα χέρια σας από τα παιδιά της Κύπρου, ανεξαρτήτως καταγωγής!

Όπως μαθαίνουμε από δημοσιεύματα στον Τύπο, το Υπουργείο Παιδείας προτίθεται να προχωρήσει στην εγκατάσταση κλειστών κυκλωμάτων ασφαλείας, να ενισχύσει τη φρούρηση και γενικά να λάβει πρόσθετα μέτρα για τη βελτίωση της «ασφάλειας» στα σχολεία. Τασσόμαστε ανεπιφύλακτα ενάντια σε οποιοδήποτε μέτρο φέρνει τα σχολεία μας πιο κοντά σε φυλακές. Τα σχολεία μας ήδη μοιάζουν με φρούρια με τα τεράστια κάγκελα και ενίοτε με τους σεκιουριτάδες, στερώντας μάλιστα από παιδιά και εφήβους τον χώρο που παραδοσιακά εδώ και δεκάδες χρόνια χρησιμοποιούσαν για να αθληθούν και να κοινωνικοποιηθούν στον ελεύθερο τους χρόνο. Αντί το Υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση να καταφεύγουν και πάλι στην εύκολη, επιφανειακή «λύση» της επιτήρησης, θα μπορούσαν να εστιάσουν τις προσπάθειές τους στη δημιουργία ενός μαθητοκεντρικού περιβάλλοντος, μέσα στο οποίο τα παιδιά θα αντιλαμβάνονταν το σχολείο ως το δεύτερό τους σπίτι. Για να γίνει αυτό, βέβαια, χρειάζεται, ανάμεσα σε άλλα, να οικοδομηθεί μια κουλτούρα διαλόγου σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, η οποία θα επιτρέπει πραγματικά σε παιδιά, και εκπαιδευτικό προσωπικό να συνδιαμορφώνουν το περιεχόμενο και τη μορφή της εκπαιδευτικής εμπειρίας. Το Υπουργείο Παιδείας θα όφειλε, λοιπόν, να ξεκινήσει από τον διάλογο αυτό με τους ίδιους τους μαθητές και τις μαθήτριες, αναλογιζόμενο και τις δικές του ευθύνες σχετικά με τους λόγους που προκαλούν τέτοιες συμπεριφορές. Γιατί περισσότερη επιτήρηση σημαίνει περισσότερη καταστολή και καταπίεση, που σημαίνει μεγαλύτερη απέχθεια για τον θεσμό του σχολείου. Υ.Γ. Φυσικά καλό θα είναι, σαν πρώτο βήμα, να φροντίσουν την κατάσταση των κτιρίων, ώστε να μην κινδυνεύουν να πέφτουν οι σοβάδες στα κεφάλια των παιδιών, όπως έγινε πρόσφατα στη Λάρνακα. Αλλιώς οι κάμερες θα επιτηρούν τα ερείπια.