afoa.cy

Άφοα

Το ελληνικό κράτος δολοφονεί μετανάστες και πρόσφυγες στο Αιγαίο

Εδώ και καιρό υπάρχουν καταγγελίες και μαρτυρίες για τις νέες μεθόδους επαναπροώθησης (pushbacks) που χρησιμοποιεί η ελληνική ακτοφυλακή. Μετανάστες και πρόσφυγες που φτάνουν στη στεριά απαγάγονται από αστυνομικούς, οι οποίοι τους αφαιρούν όλα τους τα υπάρχοντα και ο,τιδήποτε μπορεί να τους ταυτοποιήσει. Στη συνέχεια μεταφέρονται σε σκάφη του Λιμενικού, τα οποία τους αφήνουν καταμεσής της θάλασσας σε φουσκωτές σχεδίες χωρίς μηχανή – οι ελληνικές αρχές έχουν αρνηθεί στο παρελθόν την κατηγορία ότι έχουν εγκαταλείψει μετανάστες σε αυτού του είδους τις σχεδίες λόγω της επικινδυνότητάς τους. Σήμερα η Εφημερίδα των Συντακτών παρουσιάζει ένα βίντεο των New York Times, το οποίο αποτελεί ένα από τα ελάχιστα, αν όχι το μόνο, ντοκουμέντο που αποδεικνύει την εφαρμογή αυτών των πρακτικών που η ελληνική κυβέρνηση αρνείται πεισματικά. Οι άνθρωποι που εικονίζονται στο βίντεο εντοπίζονται έπειτα από τους δημοσιογράφους των ΝΥΤ σε κέντρο κράτησης στη Σμύρνη, μετά από τη διάσωσή τους από το τουρκικό Λιμενικό. Δείτε το ρεπορτάζ και το βίντεο: https://www.efsyn.gr/ellada/dikaiomata/390351_piastikan-sta-prasa-binteo-fotia-ton-nyt-deihnei-limeniko-na-parata

Το ελληνικό κράτος δολοφονεί μετανάστες και πρόσφυγες στο Αιγαίο Read More »

19 Μάη 2003: Σαν σήμερα, πριν 20 χρόνια, ανοίγει το σημείο διέλευσης του Αγίου Δομετίου/Kermia

19 Μάη 2003: Σαν σήμερα πριν 20 χρόνια ανοίγει και λειτουργεί το τέταρτο στη σειρά σημείο διέλευσης στην Πράσινη Γραμμή, αυτό του Αγίου Δομετίου/Kermia. Θεωρούμε επιτακτική ανάγκη τη διάνοιξη περισσότερων σημείων διέλευσης τόσο για πεζούς όσο και για οχήματα – ειδικά για οχήματα στην ανατολική πλευρά της Λευκωσίας (πχ., στο Καϊμακλί ή στο ΣΟΠΑΖ). Επιπλέον, το άνοιγμα περασμάτων σε σημεία όπως τα Κόκκινα και το Πυρόι θα διευκολύνει τη ζωή των κατοίκων εκείνων των περιοχών, μειώνοντας τις αποστάσεις που αναγκάζονται να διανύουν απλώς και μόνο για να φτάσουν σε κοντινές περιοχές. Τα σημεία διέλευσης αποτελούν την υλική βάση για την οποιαδήποτε επαφή των ανθρώπων της Κύπρου. Η διάνοιξη των οδοφραγμάτων το 2003, αποτέλεσμα της δυναμικής που δημιούργησε η τουρκοκυπριακή εξέγερση τα χρόνια που προηγήθηκαν, αποτέλεσε και το πιο δυνατό κτύπημα στον εθνικισμό και τη διαίρεση από το 1974. Η καθημερινή επαφή των ανθρώπων της Κύπρου, από το καφενείο στα εκπαιδευτικά προγράμματα, στους χώρους εργασίας, μέχρι και σε κοινές κοινωνικοπολιτικές οργανώσεις και δράσεις, είναι αυτό που πραγματικά δημιουργεί τις προοπτικές για κοινούς αγώνες. Για αυτό και το εθνικιστικό κατεστημένο και των δύο πλευρών κατά καιρούς προσπαθεί να δημιουργήσει εμπόδια ή ταλαιπωρία στις διελεύσεις, όπως έγινε για παράδειγμα την περίοδο της πανδημίας.

19 Μάη 2003: Σαν σήμερα, πριν 20 χρόνια, ανοίγει το σημείο διέλευσης του Αγίου Δομετίου/Kermia Read More »

Παγκόσμια Μέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας

Με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας μαζέψαμε μερικά από τα πιο σημαντικά στιγμιότυπα του αγώνα της ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητας στην Κύπρο. Tις τελευταίες δεκαετίες, ακτιβιστές και οργανώσεις έχουν κερδίσει, με τους αγώνες τους, σημαντικές νίκες σε θέματα ΛΟΑΤΚΙΑ+. Πολλές άλλες όμως παραμένουν να κερδηθούν. Μερικές από αυτές είναι η κατάργηση των “θεραπειών” μεταστροφής, η ενίσχυση και απενοχοποίηση της σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία, η δυνατότητα για ασφαλείς και δωρεάν εγχειρήσεις ευθυγράμμισης φύλου, το δικαίωμα στην τεκνοθεσία. Η εξάλειψη ομοφοβικών και τρανσφοβικών συμπεριφορών σε όλους τους τομείς της κοινωνίας μας όμως είναι ένας αγώνας πολύ πιο πλατύς από το στενά νομοθετικό πλαίσιο. Ομοφοβικές επιθέσεις όπως αυτή στο ΤΕΠΑΚ τον περασμένο Φεβρουάριο μας υπενθυμίζουν ότι πρέπει να σταθούμε μαζί ώμο με ώμο ενάντια στον φασισμό. Σήμερα στις 18:00 το πρώτο Pride για το 2023 από το Kuir Kıbrıs Derneği – Queer Cyprus Association, εκκίνηση από την Dereboyu και κατάληξη στο Χάνι της Λεύκας στην Παλιά Πόλη.

Παγκόσμια Μέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας Read More »

Αλληλεγγύη στον Κενάν Αγιάς

Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε χθες την έφεση του Κενάν Αγιάς κάτα της έκδοσής του στη Γερμανία. Ο Κενάν καταζητείται από τις γερμανικές αρχές για να διωχθεί ποινικά σχετικά με κατ’ ισχυρισμό πράξεις του που σχετίζονται με συμμετοχή σε ξένη τρομοκρατική οργάνωση. Καταδικαζουμε την απόφαση των γερμανικών αρχων και εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας προς το Κενάν και τον κουρδικό λαό. Όπως ανέφερε ο Κενάν, η πολιτική του δράση αφορά καθαρά σε συμμετοχή του σε διαδηλώσεις, συνέδρια και διαμαρτυρίες νόμιμου και δημοκρατικού χαρακτήρα. Η πολιτική δράση αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα και δεν μπορεί να ορίζεται ως «τρομοκρατική». Το σκεπτικό της χθεσινής απόφασης διαφέρει από αυτό προηγούμενης παρόμοιας του 2019 με την οποία ζητείτο η εκτέλεση εντάλματος σύλληψης σε σχέση με τον Κούρδο πολιτικό πρόσφυγα Τσερκέζ Κορμάζ. Το αίτημα εκεί απορρίφθηκε με το Δικαστήριο να καταλήγει ότι το ένταλμα είχε εκδοθεί με σκοπό τη δίωξη του Τσερκέζ εξαιτίας των πολιτικών του φρονημάτων. Οι κατ’ ισχυρισμό πράξεις που αποδόθηκαν στον Τσερκέζ δεν μπορούσαν να χαρακτηριστούν τρομοκρατικές κατά τον ουσιώδη χρόνο, ακόμη και στην περίπτωση που ο ίδιος ήταν μέλος του PKK, εφόσον το PKK δεν αποτελούσε οντότητα που περιλαμβανόταν στους καταλόγους του Συμβουλίου της ΕΕ για συμμετοχή σε τρομοκρατικές πράξεις. Συνέλευση αλληλεγγύης στον Κενάν Αγιάς Το πιο πάνω καθεστώς έχει πλέον αλλάξει εφόσον το Συμβούλιο της ΕΕ αποφάσισε να επανακαταχωρήσει το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (PKK) στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων. Αποδοκιμάζουμε την πολιτική αυτή απόφαση του Συμβουλίου και θέτουμε τους προβληματισμούς μας σε σχέση με το πλαίσιο επαναξέτασης στο οποίο στηρίζεται το Συμβούλιο προκειμένου να αποδείξει ότι εξακολουθεί να υφίσταται κίνδυνος ανάμειξης μιας οργάνωσης σε τρομοκρατικές δραστηριότητες και με το οποίο ανανεώνει ανά διαστήματα τον σχετικό κατάλογο. Το Συμβούλιο στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από εθνική απόφαση που έχει εκδοθεί από αρμόδια αρχή είτε από άλλες πηγές, και εναπόκειται στο ίδιο να αποδείξει, σε περίπτωση αμφισβήτησης, το βάσιμο των διαπιστώσεων του όσον αφορά τα πραγματικά γεγονότα. Σε ό,τι αφορά ειδικότερα τις πρόσφατες αποφάσεις – τουλάχιστον αναφορικά με αυτές του 2019, εφόσον δεν έχουμε εντοπίσει προς το παρόν άλλες προσβάσιμες αιτιολογικές εκθέσεις – σημειώνουμε ότι αυτές στηρίζονται κυρίως σε αποφάσεις διάφορων εθνικών αρχών, του Ηνωμένου Βασιλείου, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γαλλίας στηριζόμενες σε γεγονότα που αμφισβητούνται από το ΡΚΚ. Η παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας και η δήλωσή του πως θα κάνει διάβημα προς τον Γερμανό Καγκελάριο αποτελούν πυροτέχνημα άνευ ουσίας, δεδομένης της ανεξαρτησίας της δικαστικής εξουσίας. Αν ο ΠτΔ και το κυπριακό κράτος θέλουν να κάνουν κάτι για τον Κενάν και κάθε Κενάν, οφείλουν να ζητήσουν τεκμηρίωση για το αν το ΡΚΚ πρέπει στο 2023 να θεωρείται οργάνωση που συμμετέχει σε τρομοκρατικές δραστηριότητες. Εμείς πάντως θυμίζουμε στο κυπριακό κράτος όπως και σε ολόκληρη την Ε.Ε. πως είναι οι δικές τους αποφάσεις και πολιτικές που εδώ και χρόνια τρομοκρατούν και δολοφονούν χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στα νερά της Μεσογείου -για να μην αναφερθούμε στη συμμετοχή ευρωπαϊκών στρατών σε πολέμους εντός και εκτός ευρωπαϊκών συνόρων ή σε κρατικές πολιτικές καταστολής στο εσωτερικό των κρατών.

Αλληλεγγύη στον Κενάν Αγιάς Read More »

Η πρώτη συνάντηση του δικοινοτικού κινήματος στο Βερολίνο, 13-16 Μαϊου 1989

Για όσες ζήσαμε τις εγκληματικές αποτυχίες των πολιτικών χειρισμών για το κυπριακό τα τελευταία χρόνια, το κλίμα και οι αρχές που χαρακτήρισαν τη συνάντηση αυτή μας υπενθυμίζουν πως ο ορίζοντας της επανένωσης είναι στα δικά μας χέρια και μας καλεί να σκεφτούμε το κυπριακό πέρα από τις διαπραγματεύσεις των εκάστοτε ηγεσιών· ως κάτι που θα επιτευχθεί μέσω των κοινών αγώνων των ανθρώπων της Κύπρου. Για τις δύσκολες μέρες που προβλέπονται να έρθουν, ακολουθούμε το παράδειγμα αυτών που αγωνίστηκαν μέσα σε αντίξοες συνθήκες για να υπάρξουν χαράδρες στο τείχος.

Η πρώτη συνάντηση του δικοινοτικού κινήματος στο Βερολίνο, 13-16 Μαϊου 1989 Read More »

Ακόμα ένα βήμα αυταρχισμού από τους συνεχιστές της προηγούμενης κυβέρνησης

Σε μια χώρα που διατηρεί τα πρωτεία στην αναλογία αστυνομικών ανά 100.000 πληθυσμού στην ΕΕ, όπου η αστυνομική βαρβαρότητα κορυφώθηκε την περίοδο της πανδημίας, η νεοκλεγείσα και κατά τα λοιπά «δημοφιλής» κυβέρνηση θεωρεί σωστή την ποινικοποίηση των «κακόβουλων» παραπόνων κατά της δύναμης και θέλει να προωθήσει ανάλογο νομοσχέδιο. Σε ένα περιβάλλον όπου ακόμα και η εξόφθαλμη βία κατά των ειρηνικών διαδηλωτών του «Ως Δαμέ» στις 13 Φλεβάρη του 2021 δεν έχει ακόμα τιμωρηθεί και τα παράπονα πολιτών κατά της αστυνομίας έχουν αγνοηθεί παντελώς, η εξαγγελία της υπουργού Δικαιοσύνης αποτελεί πρόκληση και μόνο ως ειρωνεία μπορεί να εκληφθεί η έκκλησή της να συνεχιστεί η υποβολή παραπόνων εκεί όπου παρατηρούνται παρανομίες. Παρακολουθούμε ακόμα ένα βήμα αυταρχισμού «με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα» από τους συνεχιστές της προηγούμενης κυβέρνησης.

Ακόμα ένα βήμα αυταρχισμού από τους συνεχιστές της προηγούμενης κυβέρνησης Read More »

Για το Κυπριακό

Η επανένωση της Κύπρου και η ειρηνική συμβίωση μεταξύ των κοινοτήτων και των ανθρώπων είναι βασική προϋπόθεση για οποιοδήποτε μέλλον κοινών αγώνων, κοινωνικής δικαιοσύνης, σεβασμού του περιβάλλοντος, και υπέρβασης του εθνικισμού και της πατριαρχίας. Η δράση για την επανένωση του τόπου αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ευρύτερου αγώνα μας. Η συνέχιση του παρόντος διχοτομικού στάτους κβο εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των οικονομικών και πολιτικών ελίτ στις δύο πλευρές της Πράσινης Γραμμής. Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) και οι βασικές της αρχές είναι ο μόνος θεμιτός πολιτικός διακανονισμός που μπορεί άμεσα να επανενώσει το νησί και να προσφέρει τις προϋποθέσεις για να ξεκινήσει η κοινωνία να υπερβαίνει τα τραύματα του πολέμου, του εθνικισμού και της πολιτικής κουλτούρας της διχοτόμησης. Αναγνωρίζουμε ότι η ομοσπονδιακή επανένωση δεν είναι ουτοπία, αλλά μόνο η αρχή για την ενδυνάμωση των κοινών αγώνων του μέλλοντος για κοινωνική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη. Αντιλαμβανόμαστε επίσης ότι για να πετύχουμε την ειρήνη στην Κύπρο υπάρχουν πολλά πεδία δράσης πέρα από το ζήτημα του πολιτικού διακανονισμού, το οποίο όπως ξέρουμε συχνά καταλήγει σε διχοτομική κενολογία και ένα παιχνίδι εξουσίας των ελίτ. Η καθημερινή επαφή των ανθρώπων της Κύπρου, από το καφενείο στα εκπαιδευτικά προγράμματα, στους χώρους εργασίας, μέχρι και σε κοινές κοινωνικοπολιτικές οργανώσεις και δράσεις, είναι αυτά που πραγματικά δημιουργούν τις προοπτικές για κοινούς αγώνες. Η κριτική ματιά στην ιστορία και ο αγώνας για την αποκατάσταση της αλήθειας και της δικαιοσύνης για τα θύματα της εθνοτικής και πολιτικής βίας είναι επίσης κομβικής σημασίας. Οι κοινοί αγώνες είναι αναγκαίοι τώρα και θα είναι αναγκαίοι και στο μέλλον, είτε πετύχουμε την ομοσπονδιακή επανένωση είτε όχι. Διεκδικούμε: ● Συνέχιση των συνομιλιών με βάση το πλαίσιο Γκουτέρες και προώθηση σχεδίου λύσης ● Άνοιγμα όλης της εντός των τειχών Λευκωσίας για ελεύθερη διακίνηση πεζών ● Διάνοιξη νέων σημείων διέλευσης στην πράσινη γραμμή (π.χ., στα ανατολικά όρια της Λευκωσίας και στην Αθηένου) ● Δημιουργική αξιοποίηση μέρους ή ακόμα και του συνόλου της νεκρής ζώνης με στόχο την προστασία των περιοχών αυτών και την προώθηση της συνεργασίας των ανθρώπων της Κύπρου ● Σύσταση Επιτροπής Αλήθειας & Συμφιλίωσης ● Ριζική αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος με προσανατολισμό την παιδεία της ειρήνης

Για το Κυπριακό Read More »

Να μην περάσουν οι τροπολογίες του ΕΛΑΜ για τις «θεραπείες» μεταστροφής

(english below) Το ΕΛΑΜ επιχειρεί να τροποποιήσει το περιεχόμενο της προτεινόμενης νομοθεσίας για ποινικοποίηση των «θεραπειών» μεταστροφής σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου ή έκφρασης φύλου. Μέσα από την τροποποίηση, το φασιστικό κόμμα θέλει επί της ουσίας να καταστήσει τη νομοθεσία άνευ αντικειμένου αφού ψάχνει από τη μια να εξαιρέσει τους ιερείς από τις όποιες ποινές αλλά και να επιτρέψει αυτές τις «μεθόδους» σε περιπτώσεις που υπάρχει «συναίνεση». Δεδομένου ότι αυτές οι πρακτικές συνιστούν αναγνωρισμένης μορφής βασανιστήρια ενώ την ίδια ώρα στις πλείστες περιπτώσεις είναι ιερείς αυτοί που εφαρμόζουν τις «θεραπείες» (πχ. εξορκισμούς), η προτεινόμενη τροποποίηση αποσκοπεί στο να δημιουργήσει το πλαίσιο για νομιμοποίησή τους. Μαζί με τη ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητα, απαιτούμε την άμεση και αποτελεσματική ποινικοποίηση κάθε τέτοιας πρακτικής. ELAM is attempting to amend the content of the proposed legislation to criminalise conversion “therapies” that aim toward the reassignment of sexuality, gender identity, or gender expression. Through the amendment, the fascist party is essentially seeking to render the legislation meaningless by attempting, on the one hand, to exempt priests from any penalties and, on the other hand, to legitimise these “methods” in cases where “consent” is present. Given that these practices constitute a recognised form of torture and that, in most cases, it is priests who carry out these “treatments” (e.g. exorcisms), the proposed amendment aims to create the framework for the continuation of the such “therapies”. We, hand in hand with the LGBTQIA+ community, demand the immediate and effective criminalisation of any such practices.

Να μην περάσουν οι τροπολογίες του ΕΛΑΜ για τις «θεραπείες» μεταστροφής Read More »

Για την υγεία

Οι ουρές στα υποβαθμισμένα κρατικά νοσηλευτήρια, η έλλειψη φαρμάκων και εξοπλισμού καθώς και οι τεράστιες λίστες αναμονής είναι η σκληρή κυπριακή πραγματικότητα των τελευταίων δεκαετιών. Παράλληλα, η υποστελέχωση σε συνδυασμό με τα εξοντωτικά ωράρια δημιουργούν εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες εργασίας για το ιατρικό και νοσοκομειακό προσωπικό. Αυτό με τη σειρά του θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο την υγεία των εργαζομένων αλλά και την ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρονται, υποβαθμίζοντας έτσι την υγεία του συνόλου της κοινωνίας. Όλα αυτά τα φαινόμενα αποτελούν κομμάτι του ίδιου συστήματος που βλέπει την υγεία, τους ασθενείς και τους εργαζόμενους ως εργαλεία στην παραγωγή κέρδους. Το μονοασφαλιστικό ΓεΣΥ αποτελεί πολύ σημαντική μεταρρύθμιση, δυστυχώς όμως, δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο. Η κοινωνία θα πρέπει να απαιτήσει τόσο τη διαφύλαξη του ΓεΣΥ όσο και τη βελτίωσή του. Η εγκληματικά αργοπορημένη εφαρμογή δημοσίου συστήματος υγείας στην Κύπρο οφείλεται κυρίως στη συνεχή προσπάθεια του κεφαλαίου για ιδιωτικοποίηση της υγείας, ενός τομέα που δυνητικά μπορεί να αποφέρει τεράστια κέρδη. Η πλήρης ιδιωτικοποίηση της υγείας είτε μέσω κατάργησης του ΓεΣΥ είτε μέσω εισαγωγής ενός πολυασφαλιστικού συστήματος θα μετατρέψει την υγεία από κοινωνικό αγαθό σε ατομική ευθύνη. Όσο περισσότερο το σύστημα υγείας αφήνεται στο έλεος των κερδών, τόσο η ιατροφαρμακευτική φροντίδα γίνεται προνόμιο των λίγων, αφήνοντας πιο εκτεθειμένα ευάλωτα άτομα όπως ασθενείς με χρόνια νοσήματα, με χαμηλά ή καθόλου εισοδήματα, γυναίκες, ΛΟΑΤΚΙΑ+, ηλικιωμένα, μετανάστες/ριες, που συχνά αναγκάζονται να επιλέξουν μεταξύ της περίθαλψης ή της καθημερινής επιβίωσης. Αγωνιζόμαστε για ένα πραγματικά δημόσιο σύστημα υγείας που να παρέχει δωρεάν, γρήγορη και ποιοτική περίθαλψη σε ολόκληρο τον πληθυσμό. Είμαστε αντίθετες στην ιδιωτικοποίηση-εμπορευματοποίηση της υγείας και σε κάθε είδους διάκριση στην ιατρική φροντίδα, την οποία αντιλαμβανόμαστε ως θεμελιώδες κοινωνικό αγαθό και όχι ως εμπόρευμα και προνόμιο. Ο αγώνας για ένα πραγματικά κοινωνικό σύστημα υγείας, μέσω της ενεργής συμμετοχής εργαζομένων και ασθενών, είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη. Διεκδικούμε:

Για την υγεία Read More »

Οικολογία & Δικαίωμα στην Πόλη

Ο καπιταλισμός και η οικονομική ανάπτυξη –το ηγεμονικό οικονομικό και πολιτικό μοντέλο της εποχής– χρησιμοποιούν τα στοιχεία της φύσης με στόχο την παραγωγή κέρδους. Φύση και βιοποικιλότητα αποτελούν κομμάτια μιας κοινής κληρονομιάς την οποία πρέπει να διαφυλάξουμε τόσο για τις μελλοντικές γενιές, όσο και για την εγγενή της αξία. Με πρόφαση την οικονομική κρίση, και με στόχο τη συνέχιση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου ανάπτυξης, ο καπιταλισμός αναζητά και βρίσκει νέα πεδία για συσσώρευση περαιτέρω πλούτου, είτε είναι οι ακτές και η θάλασσα, είτε τα δάση, είτε άλλοι δημόσιοι χώροι όπως αστικά πάρκα και πλατείες. Το υφιστάμενο πολιτικό και οικονομικό μοντέλο προσπαθεί να φθείρει και να μειώσει τη σημασία των δημόσιων χώρων και αγαθών, μετατρέποντας τόσο τις διαπροσωπικές σχέσεις, όσο και τις σχέσεις της κοινωνίας με τη φύση σε εμπορικές. Σε βάθος χρόνου αυτές οι πολιτικές αποξενώνουν τους ανθρώπους από τη φύση και τα κοινά, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για εύκολες ιδιωτικοποιήσεις. Στον τόπο μας συγκεκριμένα, τα οικολογικά ζητήματα έχουν διαχρονικά χρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο της κυπριακής εθνικιστικής σύγκρουσης ως μέρος του αφηγήματος για ανάδειξη της βαρβαρότητας της «άλλης» κοινότητας. Θεωρούμε ότι ο φυσικός πλούτος της Κύπρου είναι κληρονομιά όλων των κοινοτήτων του νησιού. Από τον Ακάμα ως την Καρπασία, τον Κορμακίτη και το Ακρωτήρι οφείλουμε να προστατεύσουμε τον οικολογικό πλούτο, η συνοχή του οποίου είναι σημαντική όχι μόνο για οικολογικούς αλλά και για κοινωνικούς λόγους. Το οικονομικό μοντέλο που οι ελίτ έχουν επιβάλει τις προηγούμενες δεκαετίες έχει και αυτό αφήσει το στίγμα του στο περιβάλλον της Κύπρου. Ιδιωτικοποιήσεις με ψευδο-ορθολογιστικά επιχειρήματα στοχεύουν στην κοινωνικοποίηση των ζημιών της κρίσης και την ιδιωτικοποίηση του κέρδους. Οι συνεχείς οικονομικές φούσκες και τα διαχρονικά «success stories» έχουν γεμίσει τα ευάλωτα παράκτια οικοσυστήματα αλλά και τις βουνοκορφές με επαύλεις πολυτελείας, έχουν κτίσει πολυώροφα τείχη και πλέον γεμίζουν την ύπαιθρο με φωτοβολταϊκά στο όνομα μιας «πράσινης ανάπτυξης». Η Κύπρος βρίσκεται σε εξαιρετικά ευάλωτη θέση (hot spot) σε σχέση με την κλιματική κρίση και αντιμετωπίζει κίνδυνο απερήμωσης. Η συζήτηση για χρήση φυσικού αερίου για ηλεκτροπαραγωγή είναι ήδη ξεπερασμένη. Τασσόμαστε ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων στην ευαίσθητη – περιβαλλοντικά και γεωπολιτικά – λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου. Το τσιμέντωμα και η αποψίλωση των δασών και η αλλαγή χρήσης γης έχουν επιδεινώσει τις κλιματολογικές συνθήκες, με αποτέλεσμα να βιώνουμε μεγάλες περιόδους καύσωνα και παρατεταμένη ανομβρία. Για να αντιστραφεί αυτή η πορεία, το ενεργειακό μοντέλο πρέπει να αλλάξει άμεσα με στροφή στις αποκεντρωμένες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και στην ενεργειακή επάρκεια αντί στην ενεργειακή επέκταση. Τα ήδη ξεχειλωμένα όρια «ανάπτυξης» να περιοριστούν και να αυξηθεί το πράσινο, όχι μόνο στα δάση αλλά και εντός των αστικών κέντρων. Διεκδικούμε: ● Απόλυτη προστασία των οικολογικά ευαίσθητων περιοχών, οι οποίες υφίστανται συνεχή συρρίκνωση και υποβάθμιση ● Διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα και προστασία της θάλασσας, της ακτογραμμής, των δασών, πλατειών και άλλων δημόσιων χώρων ● Ενεργειακή αναβάθμιση και αξιοποίηση υφιστάμενου κτιριακού δυναμικού για κάλυψη των αναγκών στέγασης ● Ενίσχυση της ειρηνικής συνύπαρξης μέσω δράσεων για κοινή διαχείριση περιβαλλοντικών προκλήσεων και αποκατάσταση περιβαλλοντικά υποβαθμισμένων περιοχών

Οικολογία & Δικαίωμα στην Πόλη Read More »

EN