afoa.cy

Κυπριακό

Νέος Τουρκοκύπριος ηγέτης ο Ερχιουρμάν με άνετη νίκη

Ο κανόνας της μετά-Ντενκτάς̌ εποχής που θέλει αλλαγή στην ηγεσία της τουρκοκυπριακής κοινότητας κάθε πέντε χρόνια επιβεβαιώθηκε ξανά σήμερα. Σε μια εκλογική αναμέτρηση που χαρακτηρίστηκε ως δημοψήφισμα για το μέλλον της κοινότητας, οι Τουρκοκύπριοι/ες εξέλεξαν τον πρόεδρο του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (ÇTP) Τουφάν Ερχιουρμάν (Tufan Erhürman) στην ηγεσία τους. Ο κ. Ερχιουρμάν επικράτησε στις εκλογές με 62.8%, έχοντας μεγάλη στήριξη από προοδευτικά κόμματα, κινήματα και συνδικαλιστικές οργανώσεις, ενώ ο απερχόμενος Τουρκοκύπριος ηγέτης, που στηριζόταν από τα κόμματα της δεξιάς, περιορίστηκε στη δεύτερη θέση με 35.8%. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη εκλογική επικράτηση στην μετά-Ντενκτάς̌ εποχή. Ο κ. Ερχιουρμάν γίνεται έτσι ο έβδομος ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας μετά τα γεγονότα του 1963. Μέχρι το 1973, ο δρ Φαζίλ Κιουτσ̌ούκ (Fazil Küçük) παρέμεινε στην αντιπροεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας και θεωρείτο ντε φάκτο ο ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Στη συνέχεια, ο Ραούφ Ντενκτάς̌ ανέλαβε την ηγεσία της τουρκοκυπριακής κοινότητας μέχρι το 2005, όταν στις εκλογές μετά το σχέδιο Ανάν επικράτησε ο τότε επικεφαλής του ÇTP, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ (2005-2010). Έκτοτε, ουδείς Τουρκοκύπριος ηγέτης κατάφερε να κερδίσει δεύτερη θητεία. Ακολούθησαν οι Ντερβίς̌ Έρογλου (2010-2015), Μουσταφά Ακιντζί (2015-2020), Ερσίν Τατάρ (2020-2025). Η εκλογή Ερχιουρμάν αποτελεί προφανώς μια θετική εξέλιξη, κυρίως για το μέλλον της τουρκοκυπριακής κοινότητας, καθώς ο Τατάρ και η δεξιά κυβέρνηση (UBP, YDP, DP) εργάστηκαν χωρίς φειδώ για την αλλοίωση του κοσμικού χαρακτήρα των Τουρκοκυπρίων, με τελευταίο παράδειγμα τους κανονισμούς που επέτρεψαν τη χιτζάμπ σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης στον βορρά. Η συντριβή Τατάρ ενδέχεται να οδηγήσει και σε πρόωρες γενικές εκλογές, δεδομένης της αμφισβήτησης προς την ηγεσία του UBP. Υπενθυμίζεται, ότι στον βορρά υπάρχει κοινοβουλευτική δημοκρατία, ενώ ο ΤΚ ηγέτης διαχειρίζεται μόνο το Κυπριακό. Είναι, ωστόσο, πρώιμο να συζητάμε για οποιοδήποτε προοπτική επανέναρξης των συνομιλιών για ομοσπονδιακή λύση του κυπριακού, δεδομένων των πολιτικών των κυβερνήσεων Χριστοδουλίδη στην Κύπρο και Ερντογάν στην Τουρκία. Θα χρειαστεί τεράστια προσπάθεια, και κυρίως πίεση από τα κάτω, για να προκύψει η όποια θετική εξέλιξη στο Κυπριακό. Erhürman wins landslide victory to become new Turkish Cypriot leader The rule of the post-Denktash era, which calls for a change in the leadership of the Turkish Cypriot community every five years, was confirmed again today. In an election that was described as a referendum on the future of the community, Turkish Cypriots elected the president of the Republican Turkish Party (ÇTP), Tufan Erhürman, as their leader. Mr. Erhürman won the election with 62.8% of the vote, enjoying strong support from progressive parties, movements, and trade unions, while the outgoing Turkish Cypriot leader, who was supported by right-wing parties, was relegated to second place with 35.8%. This is the largest electoral victory in the post-Denktash era. Mr. Erhürman thus becomes the seventh leader of the Turkish Cypriot community since the events of 1963. Until 1973, Dr. Fazil Küçük remained vice president of the Republic of Cyprus and was considered the de facto leader of the Turkish Cypriot community. Rauf Denktaş then took over the leadership of the Turkish Cypriot community until 2005, when the then leader of the ÇTP, Mehmet Ali Talat (2005-2010), won the elections following the Annan Plan. Since then, no Turkish Cypriot leader has managed to win a second term. They were followed by Derviş Eroğlu (2010-2015), Mustafa Akıncı (2015-2020), and Ersin Tatar (2020-2025). Erhürman’s election is obviously a positive development, especially for the future of the Turkish Cypriot community, as Tatar and the right-wing government (UBP, YDP, DP) have worked tirelessly to alter the secular character of Turkish Cypriots, the latest example being the regulations allowing the hijab in secondary schools in the north. Tatar’s defeat may also lead to early general elections, given the challenge to the UBP leadership. It is reminded that the north has a parliamentary democracy, while the Turkish Cypriot leader only manages the Cyprus problem. However, it is too early to discuss any prospect of resuming talks on a federal solution to the Cyprus problem, given the policies of the governments led by Nikos Christodoulides in Cyprus and Reçep Tayyip Erdogan in Turkey. It will take a huge effort, and above all pressure from the grassroots, for any positive developments to emerge in the Cyprus problem.

Νέος Τουρκοκύπριος ηγέτης ο Ερχιουρμάν με άνετη νίκη Read More »

«Χρόνια με βόμβες»: η ανθεκτικότητα του φιλειρηνικού κινήματος στην ΤΚ κοινότητα

Η κοινότητα αγώνα αφοα φιλοξένησε το βράδυ της 17ης Ιούνη, σε πρώτη προβολή νότια της πράσινης γραμμής, το ντοκιμαντέρ Χρόνια με Βόμβες, στην παρουσία του σκηνοθέτη Ζαφέρ Κοτάν και του ακτιβιστή Χιουρρέμ Τουλφάρ. Το ντοκιμαντέρ ασχολείται με τις βομβιστικές επιθέσεις που έγιναν στην τουρκοκυπριακή κοινότητα πριν αλλά και μετά το 1974, όταν οι Τουρκοκύπριοι αναμετρήθηκαν μεταξύ τους, οι μεν υπέρ της διχοτόμησης, χρησιμοποιώντας μεταξύ άλλων μέσων και εκρηκτικούς μηχανισμούς, και οι δε με δράσεις υπέρ της επανένωσης και της ομοσπονδιακής λύσης του Κυπριακού.  Στο ντοκιμαντέρ διαφάνηκε η συνεχής καθεστωτική τρομοκρατία ενάντια στους φιλειρηνιστές της τουρκοκυπριακής κοινότητας, όπως επίσης και η ανθεκτικότητα του κινήματός της. Την περίοδο που εμφανίστηκε το σχέδιο Ανάν, όταν το τουρκοκυπριακό κίνημα υπέρ της ειρήνης μαζικοποιήθηκε και εντατικοποίησε τις δράσεις του, οι διχοτομιστές ενέτειναν τις επιθέσεις τους, ακόμα και με τοποθέτηση βομβών σε χώρους κοντά σε διαδηλώσεις. Ωστόσο, το κίνημα ειρήνης στην τουρκοκυπριακή κοινότητα κατάφερε να συνεχίσει δυναμικά τους αγώνες του.   Η ανταπόκριση του ελληνοκυπριακού ακροατηρίου σε αυτή την άγνωστη εν πολλοίς πτυχή της ζωής στην τουρκοκυπριακή κοινότητα επιβεβαίωσε, παρά τη στασιμότητα σε επίπεδο υψηλής πολιτικής, την επιθυμία και πρόθεση των ανθρώπων της ειρήνης να συνεχίσουν να κρατούν το όραμα της επανενωμένης Κύπρου ζωντανό.

«Χρόνια με βόμβες»: η ανθεκτικότητα του φιλειρηνικού κινήματος στην ΤΚ κοινότητα Read More »

Η κοσμικότητα στον βορρά, η απουσία της στον νότο και η μαντίλα

Για τη διατήρηση της κοσμικότητας χιλιάδες Τουρκοκύπριοι κατέκλυσαν στις 8 Απρίλη τους δρόμους της βόρειας Λευκωσίας διαμαρτυρόμενοι ενάντια στους κανονισμούς που επιτρέπουν υπό προϋποθέσεις τη χρήση μαντίλας/χιτζάπ στη μέση εκπαίδευση. Η κοσμικότητα αποτελεί δομικό και αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας της τ/κ κοινότητας. Στην ουσία, οι τ/κ οργανώσεις, με πρωτοπόρες αυτές των εκπαιδευτικών, μάχονται ενάντια στη συστηματική προσπάθεια της Τουρκίας να υπονομεύσει τον κοσμικό χαρακτήρα του τ/κ σχολείου αλλά και ολόκληρης της κοινότητας. Το νομοσχέδιο αυτό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από άλλες παρεμβάσεις που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στον βορρά, π.χ., ανέγερση νέων τζαμιών και λειτουργία θρησκευτικών σχολείων. Μεγάλο μέρος της τ/κ κοινότητας αισθάνεται ολοένα και περισσότερο ότι πλησιάζει η ολοκλήρωση της διαδικασίας ενσωμάτωσης του βόρειου τμήματος της Κύπρου στην Τουρκία. Η φιλελευθεροποίηση της χρήσης μαντίλας λοιπόν, μάλλον αποτέλεσε τη σταγόνα που ξεχείλισε (ξανά) το ποτήρι της λαϊκής οργής στον βορρά. Με ένα από τα κεντρικά συνθήματα να είναι «Σταματήστε τη φτώχεια, τον φανατισμό και την εξαφάνιση» δηλώνουν πως αυτός ο αγώνας είναι ένας αγώνας ενάντια στην φτωχοποίηση, αλλά και ένας υπαρξιακός αγώνας να διατηρήσουν την κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτισμική αυτονομία τους σε σχέση με την Τουρκία. Η χρήση θρησκευτικών συμβόλων και γενικότερα η μορφή που μπορεί να πάρει η κοσμικότητα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα, αποτελούν από μόνα τους ένα τεράστιο θέμα συζήτησης. Και είναι ανυπόφορα ειρωνικό, να εκφράζονται φόβοι στον νότο για την υπονόμευση της κοσμικότητας του συστήματος παιδείας στον βορρά, όταν η ορθόδοξη εκκλησία χρησιμοποιεί τα σχολεία της Κυπριακής Δημοκρατίας για προσηλυτισμό. Δυστυχώς, όμως, αυτή τη συζήτηση δεν μπορούμε να την κάνουμε στη σωστή της βάση ούτε ως κοινότητες ξεχωριστά η καθεμιά στο εσωτερικό της, αλλά βέβαια ούτε και από κοινού. Το βαθύ κράτος και η Εκκλησία στην ε/κ κοινότητα καταδικάζουν εκ προοιμίου την όποια προσπάθεια σοβαρής συζήτησης, ενώ στον βορρά η συζήτηση γίνεται υπό την απειλή της ενσωμάτωσης της τ/κ κοινότητας στην Τουρκία του Ερντογάν και του AKP, που προωθεί το πολιτικό ισλάμ. Αφουγκραζόμαστε την κραυγή απόγνωσης των Τ/κ και κατανοούμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο αντιτάσσονται στη χρήση της μαντίλας στο σχολείο. Θα θέλαμε, όμως, να μπορούσαμε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση σε ένα άλλο πλαίσιο, μιας κοινής πατρίδας, με μοναδικό στόχο το καλό των παιδιών. Μέχρι τότε, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να κατανοήσουμε η μία την άλλη και να εντατικοποιήσουμε τη στήριξή μας στους αγώνες εκατέρωθεν της Πράσινης Γραμμής.

Η κοσμικότητα στον βορρά, η απουσία της στον νότο και η μαντίλα Read More »

Το ξαναζεσταμένο φαγητό της Γενεύης και το εύθραυστο στάτους κβο

Η άτυπη συνάντηση 5+1 στη Γενεύη ολοκληρώθηκε στις 18 Μάρτη με τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, να ανακοινώνει μια σειρά από μέτρα. Ο Γκουτέρες ανακοίνωσε συμφωνία για:διάνοιξη τεσσάρων επιπλεον οδοφραγμάτωνδημιουργία ακόμα μιας δικοινοτικής επιτροπής για θέματα νεολαίαςπρωτοβουλίες για θέματα κλιματικής αλλαγής, περιλαμβανομένης της εγκατάστασης φωτοβολταϊκών στη νεκρή ζώνηαποναρκοθέτησησυντήρηση νεκροταφείων Ο ΓΓ των ΗΕ ανέφερε επίσης ότι θα διορίσει νέο προσωπικό απεσταλμένο και ότι η άτυπη 5+1 θα επανασυνεδριάσει τον Ιούλη. Μέχρι εδώ καλά μπορεί να πει κανείς. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες πραγματικότητες που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε. Οι ηγεσίες σε νότο και βορρά ουδέποτε έδωσαν δείγματα γραφής για τη θέλησή τους να επανενώσουν τον τόπο. Αντιθέτως, τόσο ο Ελληνοκύπριος ηγέτης Νίκος Χριστοδουλίδης, όσο και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ερσίν Τατάρ, είτε στα μουλωχτά είτε στα φανερά, πολεμούν τις προοπτικές επανένωσης. Προφανώς η αποδοχή των συμφωνηθέντων αποτελεί τακτικισμό εκ μέρους των Χριστοδουλίδη και Τατάρ για να μην χρεωθεί ο καθένας τους ξεχωριστά ένα ακόμα αδιέξοδο σε συνομιλίες. Εξάλλου, τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης χωρίς να εφαρμόζονται αποτελούν ροκάνισμα χρόνου και είναι ψωμοτύρι των πολιτικών που έχουν αφήσει τον διαχωρισμό να αποτελεί την μόνη εφικτή πορεία. Με δεδομένο ότι τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Γκουτέρες αποτελούν ξαναζεσταμένο φαγητό, κρατάμε μικρό καλάθι. Οι συζητήσεις για διάνοιξη νέων οδοφραγμάτων και λειτουργία φωτοβολταϊκών στη νεκρή ζώνη χρονίζουν. Η αποναρκοθέτηση δεν σταμάτησε ποτέ και η συντήρηση νεκροταφείων θα έπρεπε να είναι αυτονόητη και θα μπορούσε να αναληφθεί από τη δικοινοτική τεχνική επιτροπή για την πολιτιστική κληρονομιά (που είναι και η αποτελεσματικότερη). Πρόοδος θα μπορούσε να θεωρηθεί το κλείδωμα των θέσεων Γκουτέρες και η γρήγορη μετάβαση προς τελική συμφωνία. Η απουσία χρονοδιαγράμματος για εφαρμογή αυτών των ελάχιστων συμφωνηθέντων αποτελεί ένα επιπλέον πρόβλημα. Η επόμενη συνάντηση τον Ιούλη μπορεί να είναι ένα ορόσημο. Μένει να δούμε αν και τι θα εφαρμοστεί ή έστω δρομολογηθεί μέχρι τότε. Ελπίζουμε μόνο να μην επαναληφθεί η φαρσοκωμωδία μετάβασης πολυμελών αντιπροσωπειών στη Γενεύη απλά για την ανακοίνωση πολυσυζητημένων ΜΟΕ. Στο ευρύτερο πλαίσιο, οι διαπραγματευτικές διαδικασίες υπό την αιγίδα των ηγετών αποδείχτηκαν διαχρονικά προβληματικές και αναποτελεσματικές. Αναγνωρίζουμε ότι μέσα σε ένα περιφερειακό και διεθνές σκηνικό που οδηγείται όλο και πιο κοντά στη γενίκευση του πολέμου, η εκεχειρία ή η γραμμή αντιπαράταξης στην Κύπρο δεν μπορούν να θεωρούνται δεδομένες χωρίς να υπάρχει κάποιος πολιτικός διακανονισμός. Είναι χρέος όσων από μας γνωρίζουμε πως η ειρήνη και η ουσιαστική επίλυση του Κυπριακού αφορά την κοινωνική βάση και όχι τις διεφθαρμένες ηγεσίες, να συνεχίσουμε τον αγώνα, μαζί με όλους τους συνεπείς αγωνιστές βόρεια και νότια της πράσινης γραμμής, για μια επανενωμένη Κύπρο.

Το ξαναζεσταμένο φαγητό της Γενεύης και το εύθραυστο στάτους κβο Read More »

Κάτω τα χέρια από το πρόγραμμα Imagine

Το πρόγραμμα Imagine έχει προσφέρει την ευκαιρία σε μαθήτριες και μαθητές από τις δύο κύριες κυπριακές κοινότητες να συναντηθούν μεταξύ τους και να βιώσουν την επαφή με συνομήλικά τους. Κατά τη διάρκειά του προγράμματος δημιουργήθηκαν φιλίες που έχουν διατηρηθεί και είναι πολύ χρήσιμες για τη δημιουργία ειρηνικού κλίματος στη χώρα μας. Επίσης, αριθμός μαθητών έμαθε να σκέφτεται με βάση την ειρήνη και όχι τον πόλεμο, τη φιλία αντί το μίσος, όπως επίσης και να λαμβάνει υπόψη την οπτική του άλλου – αναγκαία συστατικά για δημιουργηθεί ένα κοινό και ειρηνικό μέλλον στον τόπο. Η επιτυχία του προγράμματος ενόχλησε τους εραστές της διχοτόμησης, μεταξύ των οποίων και τον Ερσίν Τατάρ, ο οποίος το 2022 απαγόρευσε τη μετάβαση Τουρκοκυπρίων μαθητών/τριών κι εκπαιδευτικών στο Σπίτι της Συνεργασίας όπου διεξάγονταν τα σεμινάρια κατά τη διάρκεια σχολικού χρόνου. Μετά από την απαγόρευση, το πρόγραμμα επανασχεδιάστηκε με διάφορες δραστηριότητες σε σχολεία, όπως επίσης και με συναντήσεις σε μη σχολικό χρόνο και επισκέψεις σε χώρους με εκπαιδευτικό ενδιαφέρον και στις δύο πλευρές της Πράσινης Γραμμής. Αριθμός Ελληνοκυπρίων βουλευτών όμως έχουν πάει ένα βήμα πιο πέρα από τον Ερσίν Τατάρ και απαιτούν τον τερματισμό του εναπομείναντος προγράμματος, το οποίο διεξάγεται κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου εκπαιδευτικών και μαθητών. Ο έλεγχος μαθητών και μαθητριών κατά τη διάρκεια του ελεύθερού τους χρόνου ή και σχολικού από ακραίους εθνικιστές δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτός από τη σχολική κοινότητα και κυρίως αυτήν που διδάσκει τη συνεργασία μεταξύ των κοινοτήτων μας. Η επιμονή ελληνoκυπριακών πολιτικών δυνάμεων να κρατούν διαιρεμένο τον τόπο και να διαιωνίζουν την έχθρα είναι ο μόνος τρόπος να πουλούν το μίσος που φαίνεται να αποτελεί το μόνο πολιτικό προϊόν που μπορούν να διαθέσουν προς πώληση. Αυτές οι πολιτικές δυνάμεις θέλουν να διατηρήσουν το καθεστώς που δημιουργήθηκε το 1974 και κράτησε μέχρι το 2003, στο οποίο πρωτοστάτησε ο Ραούφ Ντενκτάς, που με τόση προσοχή και αφοσίωση ακολουθούν. Η επίσκεψη σε σχολεία της άλλης πλευράς από μαθητές και μαθήτριες θα έπρεπε να ήταν από μιας αρχής στόχος όλων μας. Το ίδιο και το δικαίωμα να έχεις άμεση πρόσβαση σε γνωριμίες και πληροφορίες από πρώτο χέρι, κάτι το οποίο οι μαθητές και οι μαθήτριές μας έχουν σε μεγάλο βαθμό στερηθεί. Όχι άλλο Ντενκτάς στον νότο!

Κάτω τα χέρια από το πρόγραμμα Imagine Read More »

Ο Γρίβας και η τεθλιμμένη νεκρική συνοδεία

Η μονοδιάστατη και μεροληπτική ανάγνωση και ανάλυση της ιστορίας της Κύπρου δεν είναι κάτι καινούριο και αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους διαιώνισης της διαίρεσης του νησιού. Αυτή ακριβώς η ελλιπής ανάγνωση, επιτρέπει τον εξαγνισμό της ΕΟΚΑ και την ηρωοποίηση εγκληματιών πολέμου όπως ο Γρίβας, υπό την καθοδήγηση και επιρροή του οποίου, από τα μέσα της δεκαετίας του ‘50 έως το 1974, στοχοποιήθηκαν και δολοφονήθηκαν αριστεροί Ελληνοκύπριοι, κακοποιήθηκαν και σφαγιάστηκαν μαζικά Τουρκοκύπριοι/ες, και εκτελέστηκε το πραξικόπημα από την ΕΟΚΑ Β, που έφερε εν τέλει την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων και τη διχοτόμηση της Κύπρου. Πενήντα και βάλε χρόνια μετά τα τραγικά γεγονότα του ’74, το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής ηγεσίας του τόπου όχι μόνο δεν έχει απομυθοποιήσει τα εγκλήματα της ΕΟΚΑ, αλλά συνεχίζει να τα μνημονεύει. Τα χτεσινά θεατρικά με την πρόεδρο της Βουλής και τον υφυπουργό Μετανάστευσης να βαδίζουν σαν σε αρχαία τραγωδία, για να μνημονεύσουν τον Γρίβα, αποτελούν όνειδος για την υπόθεση της κυπριακής ανεξαρτησίας, και προσθέτουν ακόμα ένα καρφί στο φέρετρο της διχοτόμησης. ΥΓ: Δεν ξεχνούμε όσους/ες προσπαθού(σα)ν να μας πείσουν ότι η Αννίτα Δημητρίου είναι κάτι «νέο» στην πολιτική ζωή. Για όσους/ες ακόμα τρέφουν ψευδαισθήσεις για δήθεν φιλελεύθερη στροφή του ΔΗΣΥ, η εικόνα της προέδρου του κόμματος να βαδίζει στις 26 Γενάρη σαν μέλος μιας τεθλιμμένης νεκρικής συνοδείας  στο μνημόσυνο του Γρίβα, έρχεται ως υπενθύμιση ότι ο συναγερμός είναι ο θεματοφύλακας του αμαρτωλού παρελθόντος της «παραδοσιακής» δεξιάς.

Ο Γρίβας και η τεθλιμμένη νεκρική συνοδεία Read More »

Νίκη των απεργών στον βορρά

Φρένο στις προθέσεις των τουρκοκυπριακών αρχών να βάλουν χέρι στην ΑΤΑ και να περιορίσουν την κάλυψη των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις κατάφεραν να βάλουν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις στον βορρά, μετά από διήμερη απεργία. Με τη συμμετοχή 33 Τουρκοκυπριακών συνδικάτων και διαδήλωση πέραν των 10,000 εργαζομένων έξω από τη βουλή στη βόρεια Λευκωσία, μπλοκαρίστηκαν, τουλάχιστον για την ώρα, τα δύο αυτά αντεργατικά νομοσχέδια. Πέραν της απόπειρας να μειωθεί η ΑΤΑ και η κάλυψη των εργαζομένων στις συλλογικές συμβάσεις, αποτράπηκε και η απαγόρευση απεργιών στο κοινοβούλιο και τα λιμάνια. Η δυναμική προσέλευση διαδηλωτ(τι)ών εξανάγκασε τις αρχές να υποχωρήσουν, τουλάχιστον για την ώρα. Η επικεφαλής του συνδικάτου των εκπαιδευτικών μέσης εκπαίδευσης (KTOEOS) Selma Eylem δήλωσε ότι οι διαμαρτυρόμενοι/ες εξέφρασαν την οργή τους και επέδειξαν τη δύναμή τους ενάντια στην απάτη, τη ληστεία, τη δωροδοκία, τον νεποτισμό και το ξέπλυμα χρήματος εκείνων που επιτίθενται στο δικαίωμά μας να ζούμε ως άνθρωποι. Σε ομιλία του, ο πρόεδρος της Κυπριακής Τουρκικής Ένωσης Εργαζομένων (Turk-Sen) Αρσλάν Μπιτσακλί προειδοποίησε ότι θα ληφθούν περαιτέρω μέτρα εάν η κυβέρνηση δεν τηρήσει τη συμφωνία για διαβούλευση στα δύο προαναφερόμενα νομοσχέδια. Πρόσθεσε ότι «όλοι θα γνωρίζουν ότι, αν γίνουν βουλευτές ή υπουργοί σε αυτή τη χώρα, δεν τους δόθηκε τίτλος ιδιοκτησίας. Αυτή η χώρα ανήκει σε όλους μας». Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις τόνισαν ότι ενδεχόμενη  επαναφορά των νομοσχεδίων θα φέρει χιλιάδες εργαζόμενους/ες στη βουλή για άλλη μία φορά.

Νίκη των απεργών στον βορρά Read More »

Να αποσυρθούν οι κατηγορίες κατά του Αλί Κισμίρ

Ο πρόεδρος της Κυπριακής Ένωσης Τούρκων Δημοσιογράφων (Basin-Sen), Αλί Κισμίρ, παρουσιάστηκε σε δικαστήριο στον βορρά στις 26 Νοεμβρίου 2024 με την κατηγορία ότι πρόσβαλε τον θεσμό των ενόπλων δυνάμεων λόγω κειμένου που κυκλοφόρησε στα ΜΚΔ πριν από τέσσερα χρόνια. Με την κατηγορία για “προσβολές και δυσφήμιση”, η εισαγγελία επιδιώκει ποινή φυλάκισης μέχρι και δέκα χρόνια. Η Ευρωπαϊκή και Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (EFJ/IFJ) καλεί τις αρχές στον βορρά να αποσύρουν τις κατηγορίες εναντίον του. Χωρίς αντιπολιτευτικά μέσα ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης για κριτική στην εκάστοτε εξουσία είναι αδύνατο να διατηρηθούν βασικά δημοκρατικά κεκτημένα σε έναν κόσμο που κινείται ολοταχώς προς τον αυταρχισμό. Η επίθεση ενάντια στον Κισμίρ δημιουργεί συνθήκες λογοκρισίας της ελεύθερης κριτικής και άποψης για τον/την κάθε Τ/κ δημοσιογράφο και συνεπώς στον ευρύτερο πληθυσμό. Σε αλληλεγγύη με τον Αλί Κισμίρ και προς υπεράσπιση του δικαιώματος της τουρκοκυπριακής κοινότητας να ασκεί κριτική στις δικές της αρχές, απαιτούμε την απόσυρση των κατηγοριών, ιδιαίτερα σε μια εποχή που η ελεύθερη έκφραση είναι στο στόχαστρο. Η επόμενη ακρόαση καθορίστηκε για τις 6 Δεκεμβρίου.

Να αποσυρθούν οι κατηγορίες κατά του Αλί Κισμίρ Read More »

Αντίδοτο στη συναισθηματική καταιγίδα

✍ Κοινότητα Αγώνα Άφοα Συμπληρώνονται αυτό τον Ιούλη 50 χρόνια από το πραξικόπημα της χούντας των Ελλήνων συνταγματαρχών και της ΕΟΚΑ Β, και την τουρκική εισβολή. Η Κυπριακή Δημοκρατία -ό,τι έχει απομείνει από αυτήν στον έλεγχο της ελληνοκυπριακής κοινότητας μετά την αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων το 1963- έχει επενδύσει πάρα πολλά στην προβολή της ως το αποκλειστικό θύμα όσων τραγικών είχαν συμβεί εκείνο το καλοκαίρι, ορίζοντας το Κυπριακό ως θέμα εισβολής και κατοχής, λες και δεν υπήρξε το πραξικόπημα πέντε μέρες προηγουμένως, όπως επίσης και οι δικοινοτικές συγκρούσεις τις δεκαετίες του 1950 και 1960. Πενήντα χρόνια μετά το 1974, όμως, μεγάλο μέρος της ε/κ κοινότητας εξακολουθεί να θέλει να αγνοεί όσα οδήγησαν στην τουρκική εισβολή. Γιατί, όσο και να θέλουμε να αγνοούμε την ιστορία αυτού του τόπου, αυτή θα είναι πάντα εκεί να μας θυμίζει πραγματικότητες. Και οι πραγματικότητες λένε πως το Κυπριακό δεν ξεκίνησε το 1974 και ότι «δεν μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας». Το Κυπριακό ξεκίνησε πριν ακόμα και από το 1963, όταν, κατά τη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ ενάντια στη βρετανική αποικιοκρατία, υπήρξαν περισσότερα θύματα στις κοινότητες των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων απ’ όσα στον βρετανικό στρατό. Όσο λοιπόν, ως ελληνοκυπριακή κοινότητα, επιλέγουμε να αγνοούμε αυτά τα γεγονότα, να εξιδανικεύουμε καταστάσεις και να υποκρινόμαστε πως είμαστε τα μόνα θύματα στο νησί, τόσο θα διαιωνίζονται τα τετελεσμένα που ήρθαν ως συνέπεια και των πράξεων των ε/κ ηγεσιών από το 1955 μέχρι σήμερα ή ακόμα και πριν, όταν τέθηκε το ζήτημα της ένωσης με την Ελλάδα. Εν μέσω της συναισθηματικής καταιγίδας που εξελίσσεται αυτές τις μέρες, χρειάζεται να αναλογιστούμε και τις ευθύνες των ε/κ ηγεσιών για το τέλμα στο οποίο βρίσκεται το Κυπριακό, αλλά και τις πραγματικότητες που έχουμε ενώπιόν μας. Κάθε απόφαση που παίρνει η ε/κ πλευρά -από το 1963 (τα περίφημα 13 σημεία του Μακαρίου που είχαν στόχο να περιορίσουν τις εξουσίες των Τ/κ στο Σύνταγμα), τις ελληνοκυπριακές ένοπλες ομάδες που απομόνωναν Τουρκοκύπριους σε θύλακες, συμπεριλαμβανομένης της ΕΟΚΑ Β ως μέρος της διαδικασίας για διπλή ένωση, την αποφυγή λύσης ομοσπονδίας από την πλειοψηφία των προέδρων, μέχρι την αποχώρηση του Νίκου Αναστασιάδη από το Κραν Μοντανά το 2017 και την «ιστορική χαμένη ευκαιρία» όπως την περιέγραψε τότε ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών-  φέρνει τη διχοτόμηση ένα βήμα πιο κοντά. Για πρώτη φορά στην ιστορία του Κυπριακού δεν υπάρχει διαπραγματευτική διαδικασία για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα: Το διακύβευμα δεν είναι πλέον αν θα έχουμε λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα μεταξύ Ε/κ και Τ/κ όπως περιγράφεται στα Ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ. Μια λύση την οποία έτσι κι αλλιώς η ε/κ ελίτ φρόντισε μέσα από τα χρόνια να δαιμονοποιήσει ως «οδυνηρό συμβιβασμό», ωσάν και το Σύνταγμα του 1960 ήταν μια ιδανική κατάσταση ή ωσάν και η εναλλακτική στη ΔΔΟ θα ήταν οποιαδήποτε άλλη εκτός της διχοτόμησης. Το διακύβευμα, λοιπόν, είναι αν θα καταφέρουμε να συνεχίσουμε να συνυπάρχουμε με τους/τις Τ/κ χωρίς σκληρό σύνορο με την Τουρκία στην Πράσινη Γραμμή και μακριά από συνθήκες συνεχούς στρατιωτικοποίησης σε βορρά και νότο. Και για αυτό πρέπει να συνεχίσουμε να παλεύουμε, ώμο με ώμο, με τους/τις Τ/κ συντρόφους και συντρόφισσες σε ένα κίνημα από τα κάτω κι ενάντια στον εκφασισμό της κοινωνίας όπως διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια.

Αντίδοτο στη συναισθηματική καταιγίδα Read More »

Afoa tours Trikomo / Iskele

Through the Right to Coast Tour in Iskele/Trikomo on 2 June, we had the chance to see and discuss the developments taking place at the coast and their social and environmental consequences. The visit was a grim follow-up to the Larnaca Tour. Realising the extend of the destruction and the speed with which construction proceeds, not only in Iskele/Trikomo but also in other areas both north and south of the divide, was alarming. Despite of the grimness, however, it was valuable to discuss the common concerns about the future of the coast with a group of people from diverse backgrounds that shared an understanding of the coast as a commons. It was also important to discuss about potential common paths of action (and reaction) that consider the coastline of the island as a whole and that envision alternative paths for its (and our) future. We will be following up with more actions, advocating for and defending the right to the coast! Thank you to everyone who participated and enriched the discussion!

Afoa tours Trikomo / Iskele Read More »

EN