7 May 2026

Η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, Francesca Albanese, βρέθηκε στις αρχές του Μάη 2026 στην Αθήνα για μια σειρά από εκδηλώσεις. Αναδημοσιεύουμε από το popaganda.gr την ομιλία που έδωσε στο Τριανόν στην παρουσίαση του βιβλίου της “Όταν ο κόσμος κοιμάται – Ιστορίες, λέξεις και πληγές της Παλαιστίνης” από τις εκδόσεις Τόπος. Αυτά ήταν τα λόγια της: Η σημασία της αλήθειας Δεν είμαι μετριόφρων, αλλά η προσοχή δεν πρέπει να πέφτει σε μένα. Καταλαβαίνω ότι, δεδομένης της γενικής αδράνειας, αυτό που κάνω ακούγεται εξαιρετικό, αλλά το πρόβλημα έγκειται ακριβώς σε αυτή την αδράνεια. Δεν είμαι εδώ για να πω μια ωραία ιστορία. Υπάρχει μια αχτίδα ελπίδας μέσα στον τρόμο που περιγράφω, αλλά δεν υπάρχει καμία ευχαρίστηση στο να είσαι ο χρονικογράφος μιας γενοκτονίας. Δεν θα μπορέσουμε συλλογικά να βγούμε υγιείς από αυτή τη γενοκτονία. Δεν μπορέσαμε να βγούμε υγιείς από άλλες προηγούμενες ανωμαλίες και αποτροπιασμούς σαν αυτόν, γι’ αυτό επιμένω ότι αυτή είναι μια στιγμή που απαιτεί σοφία και ίαση. Έχουμε έναν κοινό εχθρό. Και το σύστημα που επέτρεψε στη γενοκτονία να συνεχιστεί δεν είναι μόνο το Ισραήλ, είναι η συνενοχή που απολαμβάνει το Ισραήλ.   Αν η Γάζα ήταν σκηνή εγκλήματος, θα είχε τα αποτυπώματα όλων μας Εμείς οι άνθρωποι αγαπάμε την απλότητα σε βάρος της πραγματικότητας. Μας αρέσουν τα παραμύθια και έτσι είπαμε στους εαυτούς μας ότι μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήμασταν καλοί και θέλαμε ειρήνη. Δεν είναι αλήθεια, ήμασταν ακόμα αρκετά βάναυσοι. Αναρωτηθείτε ως Έλληνες μέχρι πότε λιθοβολούσατε γυναίκες ως μορφή τιμωρίας. Πολλοί από εσάς πιθανώς δεν το γνωρίζετε, αλλά θα σοκαριστείτε. Το ίδιο συνέβαινε στο Βέλγιο, έγχρωμοι άνθρωποι βρίσκονταν σε ζωολογικούς κήπους μέχρι το 1959. Δεν ήταν μια εύκολη πορεία· γι’ αυτό χρειαζόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα, γιατί τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι σαν φως. Είναι κάτι που μας επιτρέπει να γινόμαστε καλύτεροι. Και αυτό είναι ένα σημείο καμπής, μια κομβική στιγμή στην ιστορία. Η αναγνώριση της γενοκτονίας Ήξερα πού έμπλεκα τη στιγμή που το κατάλαβα, στα τέλη Οκτωβρίου του 2023. Δεν ήμουν η πρώτη στον ΟΗΕ που ένιωσε την ανάγκη να χρησιμοποιήσει τη λέξη γενοκτονία. Η αλήθεια είναι σαν το φως: όσο πιο φωτεινή είναι, τόσο πιο επώδυνη γίνεται όταν βρισκόμαστε στον άνετο λήθαργό μας και τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να καλύψουμε τα μάτια μας και να ξανακοιμηθούμε. Το μόνο πράγμα για το οποίο είμαι περήφανη είναι η ακεραιότητά μου, την οποία δεν συμβίβασα ποτέ. Θυμάμαι τον φόβο και το σοκ όταν συνάδελφοί μου, μου έλεγαν: «Φραντσέσκα, ακούς τι λένε; Καλούν σε πλήρη καταστροφή. Αυτό είναι γενοκτονία». Κι εγώ τότε έλεγα: «Δεν ξέρω, δεν θα το έλεγα ακριβώς έτσι». Γι’ αυτό δεν δικαιολογώ όσους, μετά από δύο ή τρία χρόνια, λένε ακόμα τα ίδια βρίσκοντας τις ίδιες δικαιολογίες. Είναι κάτι παραπάνω από κοινότοπο, είναι συνενοχή. Πρόκειται απλώς για την ανάγνωση του ορισμού της γενοκτονίας και τη σύνδεση των δεδομένων. Μίλησα με ειδικούς και επιζώντες από τις γενοκτονίες της Ρουάντα και της Βοσνίας, οι οποίοι εκλιπαρούσαν τη διεθνή κοινότητα να μην περιμένει. Οι άνθρωποι που έχουν βιώσει γενοκτονία δεν χρειάζεται να διαβάσουν ορισμούς, ξέρουν τι είναι, γιατί είναι κάτι τόσο καταστροφικό που δεν συνέρχεσαι ποτέ.   Η στρατηγική του Ισραήλ και η διεθνής ευθύνη Για να κατανοήσει κανείς τη γενοκτονική πρόθεση, πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω και να δει τη συνολική εικόνα. Η πρόθεση κρύβεται στη σύνδεση των γεγονότων που προηγήθηκαν: οι μαζικές φυλακίσεις, τα βασανιστήρια. Είχα τεκμηριώσει λίγους μήνες πριν την έναρξη της γενοκτονίας ότι το Ισραήλ, σε 55 χρόνια, είχε συλλάβει τουλάχιστον μία φορά σχεδόν 1 εκατομμύριο ανθρώπους, ανάμεσά τους κατά μέσο όρο 700 παιδιά ετησίως. Κατεδάφιζε σπίτια και σκότωνε βάναυσα Παλαιστίνιους σε περιόδους «ειρήνης» ή πολέμου.  Αν η Γάζα ήταν σκηνή εγκλήματος, θα είχε τα αποτυπώματα όλων μας και το εννοώ. Η γενοκτονία είναι κάτι που δεν είναι δύσκολο να αποδειχθεί ως έγκλημα που πρέπει να βρεις με μικροσκόπιο την πρόθεση. Έχουμε ένα νομικό πλαίσιο που προλαμβάνει, που έχει έγκαιρες προειδοποιήσεις οι οποίες θα έπρεπε να σταματήσουν μια γενοκτονική πρόθεση καθώς αυτή εκδηλώνεται· αντίθετα όμως, εμείς αποφύγαμε ακόμη και να δούμε όταν οι Παλαιστίνιοι αποκαλούνταν αρουραίοι, φίδια, ήδη από το 2008, το 2011, το 2012, το 2014. Μου έχουν επιβάλει κυρώσεις από τις ΗΠΑ ως «απειλή για την παγκόσμια οικονομία» επειδή έγραψα αυτή την έκθεση, κι εσείς χρησιμοποιείτε ακόμα Airbnb; Υπάρχει επίσης στρατιωτική συνενοχή και αυτή συμβαδίζει με την “ασφαλειοποίηση” των κοινωνιών μας. Το Ισραήλ χρησιμοποίησε τους Παλαιστίνιους ως πειραματόζωα ενός ατέρμονα κερδοφόρου εργαστηρίου όπλων και συστημάτων επιτήρησης, που στη συνέχεια πωλούνται σε κυβερνήσεις οι οποίες κατασκοπεύουν τους αντιπάλους τους, που κατασκοπεύουν τους πολίτες τους. Αυτό δεν είναι φυσιολογικό. Πρόκειται για μια κρίσιμη θρασύτητα στις κοινωνίες μας. Και φυσικά η στρατιωτική και οικονομική συνενοχή, η χρηματοπιστωτική συνενοχή. Ζούμε σε έναν διασυνδεδεμένο κόσμο φτιαγμένο από πλέγματα. Το συνταξιοδοτικό σύστημα, τα συνταξιοδοτικά ταμεία, οι τράπεζες, τα πανεπιστήμια, όλα συνδέονται με τα ισραηλινά εγκλήματα. Και γι’ αυτό είναι τόσο δύσκολο να αποσυνδέσετε τα πανεπιστήμιά σας, την οικονομία σας από αυτό. Το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία ως μέρος μιας αποικιοκρατικής εξάλειψης. Είναι η πρώτη φορά που ένα διεθνές δικαστήριο ασχολείται με μια γενοκτονία εποίκων-αποικιοκρατών. Αυτός ο αγώνας αντηχεί τη μοίρα όλων των ιθαγενών πληθυσμών που υπέστησαν γενοκτονία, από την Αυστραλία μέχρι τον Καναδά και τις ΗΠΑ. Δεν έχει σημασία πώς θα το ονομάσετε, απλώς σταματήστε το. Έχουν καταστρέψει εντελώς τη Γάζα ως βιότοπο. Είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε το μέγεθος των αποτροπιασμών μας και προτιμούμε να μην αντιδρούμε, σαν τα ελάφια που παραλύουν μπροστά στα φώτα του φορτηγού πριν τα χτυπήσει.  Αφύπνιση και δράση Δεν σταματώ για δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι έχω παιδιά. Ακόμη κι αν δεν είχαμε, δεν κληρονομήσαμε αυτόν τον πλανήτη από τους προγόνους μας, αλλά τον δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να τον στύβουμε έτσι. Πρέπει να τερματίσουμε αυτή τη γενοκτονία. Δεν είμαι σίγουρη αν θα με θυμούνται ως ηρωίδα, γιατί τα πράγματα δεν φαίνονται να πηγαίνουν προς τη σωστή κατεύθυνση. Η αχτίδα ελπίδας είναι το φως της αφύπνισης, αλλά χρειάζεται τροφή από θαρραλέους ανθρώπους που θα σπάσουν τους δεσμούς της συνενοχής. Για μένα, μια από τις μεγαλύτερες απάτες είναι ότι η Airbnb δεν έχει χρεοκοπήσει ακόμα. Μου έχουν επιβάλει κυρώσεις από

Αναπτύξεις και ξένο κεφάλαιο στην εποχή του offshore καπιταλισμού. Αντιδράσεις προκάλεσαν πληροφορίες που ανάρτησαν πολίτες τις προηγούμενες μέρες σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης σύμφωνα με τις οποίες το εγκαταλελειμμένο από τη δεκαετία του 1990 χωριό Τρόζενα, στην Κοιλάδα του Διαρίζου, «αγοράστηκε από ισραηλινή εταιρεία» και απαγορεύεται η πρόσβαση σε αυτό, γιατί πρόκειται για «ιδιωτική ισραηλινή γη». Το κοινοτικό συμβούλιο Άρσους- Γεροβάσας/Τρόζενας και ο ίδιος ο κοινοτάρχης με ανακοινώσεις και παρεμβάσεις στα ΜΜΕ, στην προσπάθειά του να καταρρίψει τους ισχυρισμούς, επιβεβαίωσε στην ουσία ότι εταιρεία ισραηλινών συμφερόντων αγόρασε περίπου το 70%–80% των υφιστάμενων κτισμάτων. Διέψευσε τα περί απαγόρευσης της πρόσβασης και δήλωσε πως προσβλέπει σε οφέλη για την τοπική οικονομία και τον τουρισμό στην περιοχή.  Σύμφωνα με δημοσίευμα της Cyprus Mail, η επένδυση γίνεται από την εταιρεία THV Home Resort (Trozena) Ltd και η ανάπτυξη αφορά στον τομέα της φιλοξενίας και του αγροτουρισμού.  Σύμφωνα με στοιχεία της Cyprus Companies Registry (https://companiesregistry.cy/) η εν λόγω εταιρεία ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2023, έχει ως έδρα της την Τροζένα και στη διευθυντική ομάδα συγκαταλέγονται οι Hagit Kertes, Uriel Kertesz και Ιωάννης Παναγίδης. Τα δύο πρώτα άτομα είναι διευθυντικά στελέχη ακόμα τουλάχιστον 13 εταιρειών με τις περισσότερες από τις μισές να γράφτηκαν μεταξύ 2023-2026. Μία από αυτές τις εταιρείες έχει την ίδια διεύθυνση, στην Τρόζενα, ενώ πολλές άλλες έχουν ως διεύθυνση το Aphrodite Hills.  Τον τελευταίο καιρό είδαν το φως της δημοσιότητας και άλλες μεγάλες επενδύσεις ισραηλινών συμφερόντων. Ανάμεσα σε αυτές οι παραθαλάσσιοι πύργοι στα Λιβάδια Λάρνακας και το εβραϊκό σχολείο στην Παλώδια Λεμεσού. Επενδύσεις βρίσκονται, επίσης, ήδη σε εξέλιξη στην περιοχή Μενεού-Περβολιών, όπου αγοράστηκε γη και ξεκίνησε η ανέγερση κτισμάτων.   Γιατί τόσος “ντόρος” για τις μεγάλες επενδύσεις και ειδικά τις ισραηλινές;  Το προφανές είναι το ξεπούλημα της γης και των φυσικών πόρων της χώρας στο μεγάλο κεφάλαιο, όποια εθνικότητα κι αν έχει αυτό, για να κερδοσκοπεί και να πλουτίζει, την στιγμή που μεγάλο μέρος του πληθυσμού αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές προκλήσεις για να επιβιώσει ή να ζήσει αξιοπρεπώς οξύνοντας τις υφιστάμενες ανισότητες. Αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου, για παράδειγμα, οι αναπτύξεις για τους πλουσίους και τις offshore εταιρείες υπερκεράζουν τις ανάγκες της πλειοψηφίας για πρόσβαση στη στέγαση και για ρύθμιση του κυκλοφοριακού. Κατά δεύτερο, είναι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις και η υποβάθμιση του φυσικού χώρου  που προκαλούν οι επενδύσεις αυτές. Για παράδειγμα, η συγκεκριμένη γίνεται χωρίς καμία περιβαλλοντική έγκριση, πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής, σε μια περιοχή που ανήκει εξ ολοκλήρου εντός της περιοχής δικτύου Natura 20000 Ζώνης Ειδικής Προστασίας Χα Ποτάμι. Σύμφωνα με πληροφορίες που εξασφάλισε το afoa.cy, οι προπαρασκευαστικές / χωματουργικές εργασίες, αν όχι και οι κατασκευαστικές / οικοδομικές, ξεκίνησαν παράνομα και γι’ αυτό έχει ήδη υποβληθεί σχετική καταγγελία. Υπάρχει, όμως, κάτι άλλο. Τα ισραηλινά κεφάλαια συχνά συγκρίνονται με άλλης προέλευσης επενδύσεις, π.χ. ρώσικες ή κινέζικες, οι οποίες έχουν και αυτές “σαρωσει” κάποιες περιοχές της χώρας. Παρόλο που οι οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις που επιφέρουν είναι ίδιες, τα ισραηλινά κεφάλαια συνδέονται με ένα κράτος που είναι επεκτατικό και στοχεύει στο «Μεγάλο Ισραήλ» -όπως καταδεικνύει η ιστορία του και η παρούσα πολιτική του στην περιοχή-, και για την επίτευξη του οποίου ο έλεγχος της Κύπρου αποτελεί κομβικό πυλώνα. Στην περίπτωση της Κύπρου, ο επεκτατισμός αυτός υλοποιείται και μέσω επενδύσεων που διασφαλίζουν οικονομική επιρροή και στοχεύει στον έλεγχο του κράτους, των πόρων και των υποδομών του.  Δεν μπορούμε, εξάλλου, να αγνοήσουμε το γεγονός πως τα ισραηλινά κεφάλαια φαίνεται να προτιμούν και απόμακρους και εγκαταλελειμμένους οικισμούς (όπως σε αυτή την περίπτωση, αλλά και στη περιοχή του τ/κ χωριού Φάσλι, όπου γίνονται κάποιες βολιδοσκοπήσεις), για να έχουν τη δυνατότητα να ασκούν πλήρη έλεγχο στους τουριστικούς οικισμούς που φτιάχνουν και στη γύρω περιοχή. Περαιτέρω, είναι γνωστό ότι μεγάλες ισραηλινές επενδύσεις λαμβάνουν χώρο και στην βόρεια πλευρά της Κύπρου. Η εστίαση στα ισραηλινά κεφάλαια που επενδύουν στην Κύπρο δεν είναι «ρατσιστική», αλλά γίνεται επειδή οι επενδύσεις πραγματοποιούνται εν μέσω γενοκτονίας και επιθετικού πολέμου εναντίον του Ιράν και του Λιβάνου. Στην τελική, βέβαια, είναι η Κυπριακή Δημοκρατία, επιτρέποντας αυτές τις οικονομικές δραστηριότητες και στηρίζοντας τα ισραηλινά κεφάλαια, που καθίσταται ακόμη πιο ανήθικη και συνένοχη στο ισραηλινό έγκλημα στην Παλαιστίνη και τα επεκτατικά του σχέδια στην περιοχή.