18 November 2025

Σε επιστολή του πριν από λίγες μέρες,  ο πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας αμφισβήτησε την επάρκεια συναδέλφων του-μελών της επιτροπής, αλλά και τις αποφάσεις της επιτροπής που ο ίδιος προεδρεύει, ιδιαίτερα σε σχέση με το βραβείο Νέου Λογοτέχνη 2024. Όπως φαίνεται και από μετέπειτα δημόσιες παρεμβάσεις του, ο κ. Ιωάννου θεωρεί πως οι συνάδελφοί του πήραν αποφάσεις με ιδεολογικά και πολιτικά κριτήρια, υπονοώντας ότι αποτελούν μέρος ενός «πανίσχυρου κατεστημένου» και μιας «νεοκυπριακή[ς] μερίδα[ς] που θεωρεί ατόπημα να ασχολείται κανείς με την πατρίδα, τη θρησκεία, τα τραύματα του 1974. Αυτά πετάγονται στον κάλαθο».  Σε σχέση με τη βραβευθείσα ποιητική συλλογή «Επί των ποταμών Βαβυλώνος» του Αλέξανδρου Χρονίδη, η οποία, κατά τον ίδιο, περιέχει «πάρα πολλά βωμολοχικά αποσπάσματα», δηλώνει πως «δεν έχει καμία σχέση με την ποίηση»  και αναφέρεται μάλιστα και σε «τάση μισελληνισμού».   Ο κ. Ιωάννου, ο οποίος θεωρεί ότι με την παρέμβασή του επιτελεί και αντισυστημικό έργο, δεν αποτελεί παρά έναν ακόμα θιασώτη του εθνικιστικού βαθέος κράτους και, όπως φαίνεται, δεν εκφράζει τίποτε άλλο παρά τις πιο συντηρητικές αντιλήψεις σε σχέση με τη γλώσσα, την τέχνη της ποίησης και την καλλιτεχνική έκφραση. Παρόμοιες αντιλήψεις και ρυθμιστικές παρεμβάσεις είδαμε να εκφράζονται και στο παρελθόν, με πιο πρόσφατο το παράδειγμα της κυπριακής συμμετοχής στην Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής στη Βενετία.  Τον κ. Ιωάννου, όπως ο ίδιος παραθέτει αποσπασματικά από την ποιητική συλλογή,  ενόχλησε ανάμεσα σε άλλα «Ο θείος Σαμ [που] ξύνει τα αρχίδια του» βλέποντας τη Γάζα να «καίγεται στο σκοτάδι». Εύλογα μπορεί να διερωτηθεί κανείς, μήπως τον ενοχλεί, π.χ., και ο στίχος του Μπ. Μπρέχτ για τον θεό του πολέμου που «Βρωμούσε τζάμπα μπίρα και φορμόλη και σ’ εφήβους έδειχνε τ’ αρχίδια του»; Είναι ή δεν είναι ποίηση το έργο του Μπρεχτ; Ή, τι θα έλεγε για τα «μυλλωμένα» του Βασίλη Μιχαηλίδη; Πληρούν τα κριτήριά του περί ποίησης; Θα μπορούσε, επίσης, ο κ. Ιωάννου να εξηγήσει τον «μισελληνισμό» που ενέχει ο στίχος «Το γαλανόλευκο πάντα είχε τρόπο να μας χρεώνει τη μεγαλύτερη ταρίφα», αντί απλώς να τον παραθέσει εκτός συμφραζομένων. Πάντως, είναι ξεκάθαρο πως οι φορείς του «γαλανόλευκου»  εξακολουθούν να κατέχουν θέσεις και να έχουν τρόπους να επιτηρούν ακόμα και την καλλιτεχνική δημιουργία. Αυτή τη φορά, το Υπουργείο δεν ταυτίστηκε μαζί τους.