4 November 2025

Ανακοίνωση κοινότητας αγώνα, 4.11.2025 Η εισήγηση του ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ Μ. Χατζηπαντέλα στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο για ανέγερση μνημείου αφιερωμένου στα θύματα της τουρκικής εισβολής του 1974, συμπεριλαμβανομένων και των αγνοουμένων, και η συζήτηση που ακολούθησε, μας φέρνει αντιμέτωπους, για ακόμη μια φορά, με: Στα πλαίσια της ίδιας συζήτησης και σε μια προσπάθεια να αντικρουστούν τα επιχειρήματα της δεξιάς, τίθεται από τους αντι-εθνικιστές το επιχείρημα ότι το θέμα των αγνοουμένων είναι ανθρωπιστικό, δεν είναι πολιτικό, και ως τέτοιο δεν πρέπει να τυγχάνει πολιτικής εκμετάλλευσης.  Είναι αλήθεια πως τόσο στον βορρά όσον και στον νότο, η δεξιά εκμεταλλεύτηκε το ζήτημα των αγνοουμένων και, αν και με διαφορετικό τρόπο η καθεμιά, το χρησιμοποίησε/χρησιμοποιεί για να εξυπηρετήσει τις εκάστοτε πολιτικές της στρατηγικές.  Είναι όμως το ζήτημα των αγνοουμένων (μόνο) ανθρωπιστικό και μη πολιτικό ζήτημα; H απο-πολιτικοποίηση του ζητήματος σημαίνει ότι: Την ίδια στιγμή, τέτοιες συζητήσεις μάς φέρνουν αντιμέτωπα και με τις αδυναμίες του κινήματος της ειρήνης και της επανένωσης. Είναι τραγικό, και σε αυτό έχουμε κι εμείς μερίδιο ευθύνης, μετά από τόσα χρόνια, οι συζητήσεις να γίνονται στην ίδια περίπου βάση, λες και το 1964 και το 1974 έγιναν χθες. Είναι και δική μας αποτυχία που, μετά από τόσα χρόνια, καλούμαστε ακόμη να μιλάμε για τα βασικά, ανάμεσα στα οποία είναι και η σύσταση μιας Δικοινοτικής Επιτροπής για την Αλήθεια και τη Συμφιλίωση. Για να μπορέσουμε κάποτε οι άνθρωποι της Κύπρου να ορίσουμε το παρόν μας και να διεκδικήσουμε το μέλλον μας πέρα από το τραύμα και από αυτό που αποκαλούμε «κυπριακό πρόβλημα».