Άφοα

Όταν την Παρασκευή γράφαμε μετά την καταδίκη του εθνικιστή δικηγόρου, Παναγιώτη Κλεοβούλου, ότι μια απόφαση δικαστηρίου δεν είναι αρκετή για να τελειώνουμε με τον φασισμό, δεν περιμέναμε ότι θα «δικαιωθούμε» την ίδια μέρα. Ο ρατσισμός και ο εθνικισμός χτύπησαν ξανά σε Αγία Νάπα και Λεμεσό, με θύματα μια Τουρκοκύπρια και μετανάστες εργάτες. Και παρά την άμεση ανταπόκριση των αρχών με τη σύλληψη των φερόμενων δραστών, το τηλεφώνημα του Νίκος Χριστοδουλίδης – Nikos Christodoulides προς τον Ερσίν Τατάρ, στο οποίο ισχυρίστηκε πως η επίθεση εναντίον της 25χρονης Τουρκοκύπριας στην Αγία Νάπα δεν οφειλόταν σε ρατσιστικά κίνητρα, αποδεικνύει ότι η ελληνοκυπριακή ηγεσία επιλέγει συνειδητά να αγνοεί το πρόβλημα. Δυστυχώς, η ιστορία της Κύπρου έχει να μας διδάξει πολλά για το πώς μισαλλοδοξία και μνησικακία εκατέρωθεν μπορούν να προκαλέσουν ευρύτερες εθνοτικές συγκρούσεις. Όπως λέγαμε και την Παρασκευή, η μάχη ενάντια στον ρατσισμό και τον φασισμό δεν θα κριθεί μόνο στα δικαστήρια, αλλά πρέπει και θα συνεχιστεί σε όλα τα πεδία.

Τον ρατσιστικό οχετό της άνοιξε για άλλη μια φορά η κοινοβουλευτική «υποεπιτροπή» δημογραφικού στις 30 Μαΐου, με αφορμή κάποια στοιχεία που δείχνουν πως σε ορισμένα δημοτικά σχολεία στη Λευκωσία, τα παιδιά από ελληνοκύπριους γονείς είναι μειοψηφία. Κατ’ αρχάς το αν τα παιδιά που προέρχονται από αμιγώς ελληνοκυπριακές οικογένειες αποτελούν μειοψηφία, ΔΕΝ είναι πρόβλημα. Προβλήματα αποτελούν οι ρατσιστικές πολιτικές του ελληνοκυπριακού βαθέος κράτους, η έλλειψη κοινωνικής στήριξης στα παιδιά και η υποστελέχωση των δημόσιων σχολείων. Και προφανώς, αν μιλούσαμε για μια σοβαρή επιτροπή που πράγματι άγγιζε σοβαρά τα δημογραφικά θέματα, και όχι για μια επιτροπή της πλάκας που πήραν ως αντάλλαγμα οι φασίστες του ΕΛΑΜ για την ψήφο τους στην Αννίτα Δημητρίου για την προεδρία της Βουλής, θα μπορούσαν οι βουλευτές που την απαρτίζουν να προτείνουν τα εξής για να στηριχθούν οι οικογένειες, ανεξαρτήτως καταγωγής, μορφής ή σύνθεσης: 2 χρόνια πλήρως πληρωμένη γονική άδεια δημόσια δωρεάν νηπιαγωγεία ολοήμερο σχολείο στο δημοτικό οι γονείς να δουλεύουν λιγότερες ώρες (π.χ. μέχρι την ώρα που τελειώνει το δημοτικό), χωρίς μείωση αποδοχών Αντί αυτού, όποτε έχουμε συνεδρία αυτής της «υποεπιτροπής», ακούμε ρατσιστικά παραληρήματα, τα οποία αφειδώς αναπαράγονται από πολλά ΜΜΕ. Αυτά σε συνέχεια της στοχοποίησης που επιχείρησε η προηγούμενη κυβέρνηση, διά στόματος του τότε κυβερνητικού εκπροσώπου Μάριου Πελεκάνου, σε σχέση με τον αριθμό παιδιών με μεταναστευτική βιογραφία στα δημόσια νηπιαγωγεία. Κάτω τα χέρια σας από τα παιδιά της Κύπρου, ανεξαρτήτως καταγωγής!

Ένοχο σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε, περιλαμβανομένων της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, της οχλαγωγίας και της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, έκρινε σήμερα το δικαστήριο Λεμεσού τον δικηγόρο Παναγιώτη Κλεοβούλου, σχετικά με την φασιστική επίθεση του Εθνικιστικού Απελευθερωτικού Κινήματος (ΕΑΚ) σε εκδήλωση στο ΤΕΠΑΚ, στις 5 Μάη 2017. Σε μια δίκη που καθυστέρησε εντελώς αδικαιoλόγητα, δεδομένων των πολλών μαρτυριών και του φωτογραφικού υλικού που είχαν στα χέρια τους οι αρχές, το δικαστήριο έκρινε αξιόπιστα όσα άκουσε από μάρτυρες κατηγορίας που βγήκαν μπροστά μετά την επίθεση των μελών του ΕΑΚ στην προ εξαετίας εκδήλωση της Αριστερής Κίνησης Θέλουμε Ομοσπονδία και της οργάνωσης Γρανάζι υπέρ της ομοσπονδιακής επανένωσης της Κύπρου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κλεοβούλου ήταν γνωστός στις αρχές για την εμπλοκή του και σε άλλες φασιστικές οργανώσεις. Το 2010 μάλιστα, συμμετείχε στη ρατσιστική επίθεση κατά του φεστιβάλ Rainbow στις Φοινικούδες της Λάρνακας, ενώ το 2014 είχε κατέλθει ως υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΕΛΑΜ. Η καταδικαστική απόφαση κατά ενός σεσημασμένου εθνικιστή είναι μεν σημαντική, όμως η μάχη ενάντια στον φασισμό θα συνεχιστεί σε όλα τα πεδία

Οι αλλεπάλληλες κρίσεις τις οποίες βιώνουμε, ιδιαίτερα τα τελευταία 15 χρόνια, δημιουργούν συνθήκες σύγχρονης σκλαβιάς σε ολοένα και περισσότερους χώρους εργασίας. Και αν σε τομείς όπως ο κατασκευαστικός, η γεωργία και η κτηνοτροφία τα φαινόμενα αυτά είναι γνωστά, οι εργασιακές γαλέρες εκτείνονται πλέον σε εργασιακούς χώρους για τους οποίους στο παρελθόν δεν υπήρχαν τέτοιες υποψίες, όπως δικηγορικά και λογιστικά γραφεία. Μια τέτοια συνθήκη επικρατεί τα τελευταία χρόνια και στα κυπριακά πανεπιστήμια, δημόσια και ιδιωτικά, όπου μεταδιδακτορικοί ερευνητές και ωρομίσθιοι ειδικοί επιστήμονες εργάζονται σε επισφαλείς συνθήκες, λαμβάνοντας πενιχρές αμοιβές. Οι συνθήκες αυτές είχαν οδηγήσει το 2015 στη δημιουργία της Συντεχνίας Διδακτορικών Επιστημόνων Διδασκαλίας και Έρευνας (ΔΕΔΕ). Η ΔΕΔΕ είχε δώσει έναν σημαντικό αγώνα το 2017/18, για βελτίωση των εργασιακών συνθηκών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, κόντρα σε έναν δημοφιλή πρύτανη ο οποίος φλέρταρε ακόμα και με προεδρική υποψηφιότητα, αλλά και μέσα σε ένα κλίμα γενικότερης απαξίωσης και δαιμονοποίησης του συνδικαλισμού. Η σχετικά νεοσύστατη συντεχνία είχε καταφέρει μεταξύ άλλων τότε, με τη στήριξη του μεγαλύτερου μέρους του συνδικαλιστικού κινήματος αλλά και της κοινωνίας και αρκετών φοιτητών, να άρει τον περιορισμό δυνατότητας διεκδίκησης θέσης Ειδικού/ής Επιστήμονα μετά το πέρας 30 μηνών εργοδότησης. Αυτόν ακριβώς τον περιορισμό φαίνεται πως επιχειρεί να επαναφέρει το Πανεπιστήμιο Κύπρου, μόλις πέντε χρόνια μετά την άρση του, στοχεύοντας ξανά σε προ-αποκλεισμούς επιστημόνων και λειτουργώντας στη λογική δημιουργίας μιας «δεξαμενής αναλώσιμων». Η ΔΕΔΕ έχει ήδη ανακοινώσει ότι θα αντιδράσει και προς αυτή την κατεύθυνση έχει συγκαλέσει γενική συνέλευση για τις 9 Ιουνίου. Η κοινότητα αγώνα άφοα εκφράζει την αλληλεγγύη της στη ΔΕΔΕ και την υποστήριξή της στα δίκαια αιτήματα των διδακτορικών επιστημόνων διδασκαλίας και έρευνας. Κάθε εργατικός αγώνας, από τις οικοδομές μέχρι τα γραφεία και από τα χωράφια μέχρι τα πανεπιστήμια, μας αφορά όλες/ους. Διδακτορικοί Επιστήμονες Διδασκαλίας και Έρευνας – ΔΕΔΕ

Οι τουρκοκυπριακές αρχές ανακοίνωσαν πως πρόκειται να προσλάβουν 100 καθηγητές από την Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι οι Τούρκοι εκπαιδευτικοί διαθέτουν καλύτερα προσόντα από το εγχώριο δυναμικό. Επιπλέον, η Άγκυρα επιθυμεί να κλείσει την Παιδαγωγική Ακαδημία με προφανή στόχο την τοποθέτηση αποφοίτων από την Τουρκία στα τουρκοκυπριακά σχολεία, και προσπαθεί να δημιουργήσει νέα συντεχνία, η οποία θα εφαρμόζει την πολιτική του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Ως εκ τούτου, τη Δευτέρα 29 του Μάη οι τουρκοκυπριακές συντεχνίες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κάλεσαν σε απεργία εκπαιδευτικούς από όλα τα σχολεία με σλόγκαν «Δεν θα ντροπιάσουμε τον εκπαιδευτικό». Στο κάλεσμα χαρακτήρισαν «απαράδεκτη» την «εισαγωγή» εκπαιδευτικών, τη στιγμή που υπάρχουν τόσοι άνεργοι νέοι με γνώσεις, προοπτική και ταλέντο, τονίζοντας πως δεν θα υποκύψουν σε αυτή την επιβολή. Η πρόεδρος της συντεχνίας ΚΤΟEÖS Selma Eylem δήλωσε: «Ήρθαμε να κάνουμε τη φωνή μας να ακουστεί και να δείξουμε ποι είναι η οργανωμένη δύναμη στους κουφούς σουλτάνους που δεν θέλουν να την ακούσουν». Στην απεργία παρευρέθηκαν και μαθητές για στηρίξουν τους εκπαιδευτικούς σηκώνοντας πλακάτ: «Είμαστε ήδη καλυμμένοι σε εκπαιδευτικό δυναμικό. Θέλουμε καλύτερες υποδομές στα σχολεία». Υπενθυμίζεται ότι πολλά σχολεία στον βορρά κρίθηκαν ανεπαρκή, μετά τους καταστροφικούς σεισμούς στην Τουρκία, με συνέπεια κάποια μαθήματα να γίνονται σε αντίσκηνα. Τασσόμαστε αλληλέγγυοι/ες με τον αγώνα των εκπαιδευτικών, που αγωνίζονται για μια ελεύθερη και ανεξάρτητη Κύπρο. Η κρισιμότητα αυτού του αγώνα έγκειται και στο ότι οι συντεχνίες Τουρκοκυπρίων εκπαιδευτικών βρίσκονται στην πρωτοπορία του δικοινοτικού κινήματος, και μια ενδεχόμενη εξασθένηση της δύναμής τους θα αποτελέσει πλήγμα στον αγώνα για επανένωση της Κύπρου, όπως επίσης και σε ολόκληρο το εργατικό κίνημα στην Κύπρο.

Η Κύπρος κατέρχεται στις τελευταίες θέσεις όσον αφορά την πρόσβαση ασθενών σε καινοτόμα φάρμακα, σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Φαρμακευτικών Βιομηχανιών και Ενώσεων. Ενώ ΟΑΥ (Οργανισμός Ασφάλισης Υγείας) και φαρμακευτικές εταιρείες επιρρίπτουν ευθύνες ο ένας στον άλλο, χρόνιοι ασθενείς και ασθενείς με σπάνια νοσήματα υποφέρουν. Η διαχείριση και ένταξη καινοτόμων φαρμάκων στο ΓεΣΥ εξαρτάται από οικονομικά και όχι επιστημονικα κριτήρια. Στις απαιτήσεις και τα παράπονα των οργανωμένων ασθενών σχετικά με την ένταξη κρίσιμων σκευασμάτων για τη θεραπεία χρόνιων ασθενειών, η εξοργιστική απάντηση είναι ότι δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα. Η αξιολόγηση και ένταξη καινοτόμων φαρμάκων στο σύστημα υγείας θα έπρεπε να λειτουργεί ανεξάρτητα από οποιεσδήποτε οικονομικές πιέσεις που υποβαθμίζουν την υγεία των ασθενών, οι ανάγκες των οποίων περνούν σε δεύτερη μοίρα. Αυτό, εξάλλου, αποτελεί και διαχρονικό αίτημα των οργανωμένων ασθενών. Σε δηλώσεις του ο πρόεδρος της ΟΣΑΚ (Ομοσπονδία Συνδέσμων Ασθενών Κύπρου) αναφέρει ότι «η ΣΕΦ (Συμβουλευτική Επιτροπή Φαρμάκων) δεν αποφασίζει με επιστημονικό τρόπο, αλλά με βάση τις οικονομικές δυνατότητες του ΟΑΥ, κάτι το οποίο είναι κατ’ εμάς απαράδεκτο, διότι μιλάμε για καινοτόμα φάρμακα, τα οποία λαμβάνουν ασθενείς με σοβαρές παθήσεις και σε τέτοια ζητήματα δεν πρέπει να τίθενται οικονομικά κριτήρια». Η περιορισμένη πρόσβαση σε καινοτόμα φάρμακα μέσω του ΓεΣΥ έρχεται να προστεθεί στις συχνές ελλείψεις φαρμάκων, παράγοντες οι οποίοι υποβαθμίζουν σημαντικά την ποιότητα της θεραπείας που λαμβάνουν οι ασθενείς. Τασσόμαστε ενάντια στην εμπορευματοποίηση της υγείας, η οποία για πολλοστή φορά αποδεικνύεται επικίνδυνη για τους ασθενείς, αλλά και για την υγεία του πληθυσμού στο σύνολό του.

Η απόφαση για κατάργηση των εξετάσεων του πρώτου τετραμήνου δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο από τη διόρθωση ενός λάθους, την κατάργηση μιας αντιπαιδαγωγικής πολιτικής που δεν θα έπρεπε καν να υφίσταται. Από μόνη της η κατάργηση δεν μπορεί να επιφέρει ουσιαστική θετική αλλαγή στην ποιότητα της εκπαίδευσης, συνιστά απλώς την επαναφορά σε μια προηγούμενη κατάσταση του διαχρονικά εξετασιοκεντρικού κυπριακού εκπαιδευτικού συστήματος. Χωρίς να έχουμε δει το νέο σχέδιο αξιολόγησης μαθητών/ριών μέσης εκπαίδευσης, αλλά γνωρίζοντας ότι στην πράξη εφαρμόζονται πολύ λίγα από τα όσα καταγράφονται στις κατά καιρούς διακηρύξεις και υποτιθέμενες μεταρρυθμίσεις, καταγράφουμε τα πιο κάτω ως κάποια απαραίτητα βήματα για ένα πιο μαθητοκεντρικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, λιγότερο ανταγωνιστικό, που διαφυλάσσει τη συναισθηματική και πνευματική ευημερία αλλά και προωθεί την ακαδημαϊκή πρόοδο των παιδιών: Ουσιαστική μείωση της ύλης και ανακατανομή των διδακτικών περιόδων που αντιστοιχούν στα διάφορα μαθήματα, με βάση σύγχρονες παιδαγωγικές αρχές κι όχι με γνώμονα πατριωτικές ιδεοληψίες ή και στενά επαγγελματικά συμφέροντα Κατάργηση όλων των εξετάσεων τουλάχιστον στο Γυμνάσιο. Τα παιδιά μπορούν να αξιολογούνται επαρκώς μέσω άλλων μορφών αξιολόγησης κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς Ουσιαστική αύξηση του διδακτικού χρόνου, ώστε να είναι πιο αποτελεσματική η διδασκαλία αλλά και δυνατή η εφαρμογή εναλλακτικών μορφών αξιολόγησης με βάση τις ανάγκες, τους στόχους, τα ενδιαφέροντα κ.λπ. των μαθητών/ριών. Ο διδακτικός χρόνος μπορεί άμεσα να αυξηθεί με την κατάργηση των εκκλησιασμών και άλλων τελετών, και πιο μακροπρόθεσμα με βαθύτερες τομές στο ωρολόγιο πρόγραμμα Όλες οι μορφές αξιολόγησης θα πρέπει να έχουν διαμορφωτική λειτουργία. Η διαμορφωτική αξιολόγηση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εκπαιδευτικής εμπειρίας και μέσο για μάθηση, πληροφορώντας συνεχώς και έγκαιρα παιδιά και εκπαιδευτικούς για όσα έχουν πετύχει και επιτρέποντάς τους να λάβουν αποφάσεις και να εφαρμόσουν παρεμβάσεις για την περαιτέρω βελτίωση της διδασκαλίας/μάθησης Διαφοροποίηση σε όλα τα επίπεδα της μαθησιακής εμπειρίας, έτσι ώστε να διασφαλίζεται ότι το κάθε παιδί έχει ίσες ευκαιρίες για να πετύχει τους δικούς του ακαδημαϊκούς στόχους και να φτάσει στο μέγιστο των δικών του δυνατοτήτων. Η διαφοροποιημένη διδασκαλία οφείλει να συνάδει με έναν ανάλογα διαφοροποιημένο τρόπο αξιολόγησης Συστηματική και δημιουργική συμμετοχή των μαθητών/ριών στη διαδικασία της αξιολόγησης από τα πρώτα σχολικά χρόνια, ώστε να είναι σε θέση να αξιολογούν τον εαυτό τους, να αναγνωρίζουν τις επιτυχίες και τις ανάγκες τους, να προτείνουν τρόπους βελτίωσης τους, κ.λπ Ενίσχυση του έργου των εκπαιδευτικών με ειδικό και βοηθητικό εκπαιδευτικό προσωπικό στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση ΠΣΕΜ – PSEM