επιλεκτικές ευαισθησίες

Το νομοσχέδιο που κατέθεσε το υπουργείο Δικαιοσύνης που έχει στόχο να επιβάλει αυταρχικούς περιορισμούς στο δικαίωμα στη διαμαρτυρία επανήλθε στο προσκήνιο τις τελευταίες ημέρες μετά την διαμαρτυρία του Κινήματος Ενωμένων Κυπρίων Κυνηγών (ΚΕΚΚ), το οποίο έκλεισε για μιάμιση ώρα τον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού στις 23 Μάρτη. Ασκήθηκε έντονη κριτική στην κυβέρνηση και στην αστυνομία για τον τρόπο χειρισμού της διαμαρτυρίας, και θα θέλαμε να σημειώσουμε μερικά πράγματα. Καταρχάς, το δικαίωμα στην διαμαρτυρία (με εξαίρεση εκδηλώσεις κοινωνικού κανιβαλισμού) είναι αναφαίρετο για το οποιοδήποτε άτομο. Κριτική μπορεί να ασκείται πάντοτε για το περιεχόμενο των αιτημάτων όπως και για τον τρόπο εκδήλωσης της διαμαρτυρίας, αλλά σε καμία περίπτωση η όποια διαφωνία δεν μπορεί να συνεπάγεται αφαίρεση του δικαιώματος στην διαμαρτυρία. Θεωρούμε επικίνδυνες τις επικλήσεις στην «ταλαιπωρία των πολιτών» ή στην «παρεμπόδιση της κυκλοφορίας», ως αφορμή για την εφαρμογή καταστολής, δεδομένου ότι οποιαδήποτε δημόσια διαμαρτυρία μπορεί να εμπίπτει σε αυτές τις κατηγορίες. Το ΚΕΚΚ βγηκε στους δρόμους γιατί τα προνόμια τους πλέον δεν τους αρκούν. Το έχουν ονομάσει «κυνηγετικη δικαιοσύνη»!  Απαιτούν την άρση των «ανισοτήτων», στη βάση των οποίων τα δικαιώματα των πουλιών είναι υπεράνω των δικών τους, απαιτώντας αύξηση των περιοχών άσκησης και εκπαίδευσης κυνηγετικών σκύλων, κατά την περίοδο φωλεοποίησης και αναπαραγωγής της πτηνοπανίδας και της πανίδας. Οι επιλεκτικές ευαισθησίες της κυβέρνησης και της αστυνομίας είναι εμφανέστατες, μιας και τώρα με τους κυνηγούς απλώς έλεγχε την κυκλοφορία μέχρι ο πρόεδρος να αποφασίσει να τους επιβραβεύσει με συνάντηση στο Προεδρικό. Αν ήταν άλλα σύνολα, η Αστυνομία θα είχε προχωρήσει σε μαζικές συλλήψεις ή/και ανοιγμένα κεφάλια, όπως έγινε διάφορες φορές στο πρόσφατο παρελθόν, όπως για παράδειγμα η περίπτωση όπου η αστυνομία συνελαβε άτομα τοπικών κοινοτήτων που είχαν κλείσει τον αυτοκινητόδρομο για να απαιτήσουν μέτρα προστασίας της υγείας τους. Η νομιμοποίηση της επιλεκτικότητας αυτής όμως είναι και η πεμπτουσία του προτεινόμενου αυταρχικού νομοσχεδίου. Η αστυνομία και οι πολιτικοί της προϊστάμενοι θα μπορούν να ελέγχουν πλήρως ποιες διαμαρτυρίες είναι επιτρεπτές και ποιες όχι και οποιοσδήποτε βαθμός καταστολής θα είναι αποδεκτός απλώς με βάση το αν έχει δώσει η αστυνομία άδεια ή όχι. Το σημείο αυτό είναι εμφανές και στην ανακοίνωση της αστυνομίας για τον χειρισμό της χθεσινής εκδήλωσης όπου το βασικό επιχείρημά της ήταν ότι είχε δώσει άδεια για την διαμαρτυρία. Επαναλαμβάνουμε ότι μια εκδήλωση διαμαρτυρίας είναι μέρος του κοινωνικού διαλόγου και για κάποια σύνολα είναι ο μοναδικός τρόπος δημόσιας παρέμβασης. Άλλωστε, δεν είναι για όλους οι προσκλήσεις για συνάντηση με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας την επόμενη μέρα της διαμαρτυρίας, κάποιοι αρκούνται μόνο με κλήσεις στα αστυνομικά τμήματα…