Θανάσης Νικολάου

Η υπόθεση δολοφονίας του Θανάση Νικολάου αναδεικνύει για άλλη μια φορά τις υπερεξουσίες της Νομικής Υπηρεσίας. Ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Βοηθός Γ.Ε. έχουν την αποκλειστική εξουσία να εκκινούν, να διενεργούν αλλά και να αναστέλλουν κατά την απόλυτη κρίση τους ποινικές διαδικασίες ή διώξεις, κατ’ επίκληση αδιευκρίνιστων λόγων «δημοσίου συμφέροντος». Η ανάγκη για λογοδοσία της Νομικής Υπηρεσίας σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα του Γ.Ε. να ασκήσει ή να αναστείλει ποινικές διώξεις έχει εγερθεί πρόσφατα και σε σχετική έκθεση της Κομισιόν για την Κύπρο, στην οποία, μεταξύ άλλων, γίνεται εισήγηση για θέσπιση διαδικασίας μέσω της οποίας θα μπορεί να προσβληθεί μια τέτοια απόφαση του Γ.Ε. Αυτό θα έδινε στην οικογένεια του Θανάση Νικολάου τη δυνατότητα να αμφισβητήσει την αδιαφανή απόφαση του Γ.Ε. να μην ασκήσει ποινικές διώξεις και θα συνιστούσε περαιτέρω και μορφή ελέγχου εφόσον θα ανάγκαζε τη Νομική Υπηρεσία να παρέχει εξήγηση και επαρκή αιτιολόγηση για τις αποφάσεις της. Πέραν της τεράστιας ανισότητας και της αδικίας που προκαλεί η παντελής απουσία οποιουδήποτε θεσμικού ή κοινωνικού ελέγχου της δράσης του Γ.Ε., η ανεξέλεγκτη εξουσία του Γ.Ε. συνιστά και σοβαρή παραβίαση των δικαιωμάτων των ίδιων των θυμάτων (και των οικογενειών τους), οι οποίοι βασίζονται εξολοκλήρου στις μονομερείς και αναιτιολόγητες αποφάσεις του Γ.Ε. ως του μοναδικού μέσου που έχουν στη διάθεσή τους για απονομή δικαιοσύνης και δικαίωση. Ο ρόλος του Γενικού και Βοηθού Γ. Ε. έχει φυσικά πάρει μια ακόμα πιο κυνική τροπή τα τελευταία χρόνια, με τρανταχτά παραδείγματα την υπόθεση του πρώην Βοηθού Εισαγγελέα, Ρίκκου Ερωτοκρίτου, που καταδικάστηκε για δεκασμό και κατάχρηση εξουσίας, αλλά και το ενεργό δίδυμο Σαββίδη – Αγγελίδη, που ως υπουργοί της κυβέρνησης Αναστασιάδη ενέκριναν χρυσά διαβατήρια. Την Τετάρτη 12 Ιούλη στις 18:30 έξω από τη Νομική Yπηρεσία διοργανώνεται διαμαρτυρία για την απόφαση του Γ. Ε. να μην ασκήσει ποινικές διώξεις για τη δολοφονία του Θανάση Νικολάου.

Παρά την κοινωνική κατακραυγή για τη μη-δίωξη ούτε των πιθανών αυτουργών του θανάτου του Θανάση αλλά ούτε και αυτών που είναι υπεύθυνοι για το ότι δεν έγινε καν επαρκής έρευνα της υπόθεσης, βλέπουμε ότι η Εθνική Φρουρά μένει εν πολλοίς στο απυρόβλητο για άλλη μια φορά. Πέρα από την πολύχρονη και σκανδαλώδη προσπάθεια συγκάλυψής του από τους θεσμούς του κράτους, ο θάνατος του Θανάση Νικολάου φέρνει στο προσκήνιο και τον άλλο ελέφαντα που βρίσκεται στο δωμάτιο: την Εθνική Φρουρά και τη βία που διαχρονικά ασκεί στους νέους του τόπου. Η Εθνική Φρουρά είναι τις τελευταίες δεκαετίες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο υπεύθυνη για δεκάδες θανάτους εν καιρώ ειρήνης, με αυτοκτονίες που αποσιωπώνται και δυστυχήματα. Παράλληλα λειτουργεί ως ένας πατριαρχικός θεσμός που προωθεί πρακτικές εκφοβισμού προς τους αδύνατους και που καλλιεργεί την τοξική αρρενωπότητα, την ομοφοβία και τον φασισμό. Τα περιστατικά ψυχολογικής και σωματικής βίας που δέχτηκαν και δέχονται στρατιώτες, λόγω της καταγωγής τους, του σεξουαλικού τους προσανατολισμού, της πολιτικής τους ιδεολογίας μέχρι και της ομάδας που υποστηρίζουν, από νταήδες που εκτρέφει το στράτευμα είναι αμέτρητα. Η εξευτελιστική προσφορά φιλανθρωπίας από τον πρόεδρο της Κ.Δ. προς την οικογένεια του Θανάση υπογραμμίζει για ακόμα μια φορά το απύθμενο θράσος και την αλαζονεία με την οποία το κράτος αντιμετωπίζει τους πολίτες του, ακόμα κι αυτούς που υποφέρουν από δική του υπαιτιότητα.