με αφορμή την προσπάθεια λογοκρισίας της έκδοσης «(Στες πέτρες) εδώκαμεν σας την αναπνοή μας τζαι εψιθυρίσετε την πίσω στο χώμα»

Το ελληνοκυπριακό εθνικιστικό κατεστημένο, που τότε περίπου που καθορίζει την πολιτική ζωή τζιαι μονοπωλεί την εξουσία στην Κυπριακή Δημοκρατία, πάντα προσπαθεί να ελέγχει τζιαι να πειθαρχεί τον δημόσιο λόγο. Επικαλούμενο ένα αφηρημένο «εθνικό συμφέρον» τζιαι το «δίκαιο της ανάγκης», προσπαθεί να καθορίζει τι μπορεί να λέγεται ή να γίνεται τζιαι τι όι.

Όπως αποδείχτηκε πολλές φορές, «εθνικό συμφέρον» εν η καριέρα του κάθε πολιτικάντη που εστήθηκε πάνω στο κουφάρι του Κυπριακού, οι αρπαχτές με τα διαβατήρια τζιαι τους developers που γίνουνται επειδή παραμένει τούντο ιδιότυπο στάτους κβο, η εκμετάλλευση του πόνου των θυμάτων του πολέμου, τζιαι η πλήρης παραγνώριση των Τουρκοκυπρίων, των συνεταίρων δηλαδή σε τούτο που ονομάζεται Κυπριακή Δημοκρατία αλλά η εθνικιστική ελίτ θεωρεί το χωράφι της.

Οι μορφές τέχνης τζιαι ο λόγος ανέκαθεν έχουν τη δυνατότητα να ξεσκεπάζουν την υποκρισία τζιαι τους μηχανισμούς της εξουσίας. Παρέχουν στην κοινωνία τα εργαλεία αντίστασης στον ηγεμονικό λόγο.

Τούτο εν γίνεται αυτόματα όμως. Χρειάζουνται άτομα πίσω που το κάθε έργο τζιαι την κάθε λέξη, που συνειδητά χρησιμοποιούν τα για να αναδείξουν φωνές περιθωριοποιημένες τζιαι αλήθκειες καταπιεσμένες. Χρειάζεται τόλμη αλλά τζιαι πολιτική συνείδηση για να μπορείς να τα βάλεις με το κατεστημένο, που κάθε φορά που λέγεται μια αλήθκεια ζητά κεφάλια. Η τέχνη μπορεί να ένει ο λόγος της εξουσίας, μπορεί να ένει ο λόγος της αντίστασης. Εμείς στεκούμαστε με το δεύτερο.

Τα παραδείγματα προσπάθειας λογοκρισίας οποιασδήποτε έκφρασης ξεφεύγει με τον ένα ή άλλο τρόπο που το ελληνοχριστιανικό εθνικιστικό αφήγημα εν πολλά. Παραθέτουμε κάποια χαρακτηριστικά:

-Το 1992 ο αναρχικός κοινωνιολόγος Αντρέας Παναγιώτου εδήλωσε ως καλεσμένος στην εκπομπή «Χωρίς Πλαίσια» στο ΡΙΚ ότι εν Κυπραίος τζιαι όι Έλληνας. Τούτο εθεωρήθηκε κόκκινη γραμμή τότε, τζιαι η Βουλή αφαίρεσε το κονδύλι που την εν λόγω εκπομπή με αποτέλεσμα να σταματήσει η παραγωγή της.

– Το 2015 ο ΘΟΚ ανέβασεν τον «Ιππόλυτο» στο αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας. Ήταν η πρώτη παράσταση του κρατικού θεάτρου της ΚΔ στον βορρά μετά τον πόλεμο του ‘74. Παρά την αντίσταση του εθνικιστικού κατεστημένου τζιαι τες αφορμές που εγύρευκεν ακόμα τζιαι μέσω της Ελεγκτικής Υπηρεσίας (επί Οδυσσέα Μιχαηλίδη), η παράσταση έγινε σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο.

– To 2020 o ζωγράφος τζιαι καθηγήτης Γιώργος Γαβριήλ επαραπέμφθηκε σε πειθαρχικό συμβούλιο, γιατί το υπουργείο Παιδείας εθεώρησεν ότι οι πίνακες που ζωγραφίζει στον ελεύθερο του χρόνο, τζιαι που μεταξύ άλλων κριτικάρουν την υποκρισία του εθνικιστικού τζιαι θρησκευτικού κατεστημένου, παραβιάζουν το ήθος τζιαι τις αξίες που πρέπει να έσιει ένας εκπαιδευτικός.

– Το 2021 η κυβέρνηση επιτέθηκε στο κίνημα Ως Δαμέ επειδή εχρησιμοποιούσε τα Ελληνοκυπριακά, νουθετώντας μάλιστα για την ορθογραφία της λέξης «δαμέ». Είχαμεν τον τότε υπουργό Παιδείας Προδρόμου να προσπαθεί να μας πείσει ότι το δαμέ γράφεται με «αι» επειδή εν αρχαιοελληνικό, ενώ την ίδιαν ώραν εν εδέχετουν κουβέντα για το αν τα Ελληνοκυπριακά πρέπει να διδάσκουνται στα δημόσια σχολεία. Το Ως Δαμέ εβρέθηκεν επίσης στο στόχαστρο όταν εχαρακτήρισε την κυβέρνηση Αναστασιάδη «κυβέρνηση στον νότο» για να βουρήσουν πάλε οι εθνοσωτήρες θιασώτες της διχοτόμησης να κατηγορήσουν το κίνημα της ειρήνης τζιαι επανένωσης ότι συντηρεί τζιαι ενισχύει το διχοτομικό στάτους κβο.

Η λίστα με παραδείγματα που δείχνουν την υποκρισία τούτων των ίδιων κύκλων εν επίσης μακρά:

– Αποκρύφκουν τα γεγονότα πριν τες 20 Ιούλη 1974, για να πουν ότι το Κυπριακό εν απλώς πρόβλημα εισβολής και κατοχής, την ίδια στιγμή που το κράτος διά γη τζιαι ύδωρ στον κατοχικό ισραηλινό στρατό να εκπαιδεύκεται για να επιτίθεται σε άλλες χώρες, την ίδια στιγμή που ο πρόεδρος της ΚΔ μετατρέπεται στο πιο πιστό σκυλί του γενοκτόνου Νετανιάχου, του αρχηγού ενός κράτους που εισέβαλε τζιαι κατέχει για δεκαετίες παλαιστινιακή γη.

– Οι Ε/κ που εκτοπίστηκαν βίαια που τα σπίθκια τους εν πρόσφυγες τζιαι θα πρέπει ακόμα τζιαι οι κληρονόμοι τους να λαμβάνουν κρατική στήριξη, αλλά οι άνθρωποι που φεύκουν με βάρκες που τες χώρες τους για να γλιτώσουν που τον πόλεμο εν «λαθρομετανάστες» τζιαι καλά κάμνουμεν να τους στέλλουμεν πίσω. Εννοείται πως εν τζιαι έσ̌ιει Τ/κ αγνοουμένους ή πρόσφυγες, αλλιώς χάννουν οι Ε/κ την αποκλειστικότητα της θυματοποίησης.

– Εν πρόβλημα να χρησιμοποιούνται οι κυπριακές γλωσσικές ποικιλίες τζιαι όι οι επίσημες, αλλά εν εντάξει να μεν μπορούν τουρκόφωνοι/ες να εξυπηρετηθούν στες δημόσιες υπηρεσίες τζιαι να μεν υπάρχουν ταπέλλες στα τούρτζικα. Διότι, προφανώς, όπως ο όρος Κύπριος περιλαμβάνει μόνο τον Ελληνοκύπριο, έτσι τζιαι ο όρος «επίσημες γλώσσες της ΚΔ» περιλαμβάνει μόνο την Ελληνική.

– Όσοι εμπλέκουνται σε αγοραπωλησίες στο βόρειο μέρος της Κύπρου εν σφετεριστές τζιαι κλέφτες, αλλά όι άμαν τους καλούμεν στη Λάρνακα τζιαι τη Λεμεσό τζιαι τάσσουμεν τους ό,τι έχουμεν τζιαι δεν έχουμεν. Τζιαι ας μεν αρκέψουμεν για το φαγοπότι τουρκοκυπριακών περιουσιών στον νότο.

Η διχοτόμηση εν μέστα μούτρα μας τζιαι μάσ̌ιεται να μας ακκάσει, τζιαι η εθνικιστική ελίτ ακόμα ανησυχεί για τες λέξεις τζιαι ζητά να αποσύρουνται βιβλία. Αλλά ακόμα τζιαι να οριστικοποιηθεί πολιτικά τούτη η διχοτόμηση, εμείς, οι άνθρωποι της Κύπρου, εν να συνεχίσουμεν να απολαμβάνουμεν τούντο νησί μαζί, μακριά που τους αναχρονιστικούς ηθικούς πανικούς του κάθε Μυλωνά τζαι του κάθε Άριστου. Όπως δείχνει η ιστορία, οι απόπειρες λογοκρισίας ππέφτουν στο κενό.