Τρία παιδιά και οι γονείς τους, Bassem και Μαρία, έχασαν τη ζωή τους από ασφυξία μετά από φωτιά που προκλήθηκε από ηλεκτρική σόμπα, προχθές στο σπίτι που διέμεναν στη Λεμεσό.

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως η φωτιά δεν είναι παρά μόνο το μέσο και πως ηθικός αυτουργός είναι η εγκληματική ανισότητα, ως εγγενές δομικό στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος, όχι μόνο στη Λεμεσό που «πετά», αλλά ιδιαίτερα σε αυτή. Είναι οι ανύπαρκτες κοινωνικές πολιτικές στήριξης από ένα κράτος που λυμαίνονται κάποιες δεκάδες για να πλουτίζουν οι ίδιοι και οι επενδυτές φίλοι τους. Είναι η αλόγιστη «ανάπτυξη», που πέραν της καταστροφής του περιβάλλοντος, δολοφονεί πλέον και ανθρώπους, αφού πρώτα τους καταστήσει φτωχούς και οδηγήσει κάποιους από αυτούς στη μετανάστευση.

Όσο ως κοινωνία επιλέγουμε το κέρδος και την «ανάπτυξη» αντί την κοινωνική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη, όσο ως εργαζόμενα άτομα αρκούμαστε με τα ψίχουλα που φτάνουν σε μας από τα υπερκέρδη τους, όσο ως άνθρωποι ανεχόμαστε την εκμετάλλευση των δίπλα επειδή είναι οι δίπλα και όχι εμείς, τόσο θα πληθαίνουν τα θανατηφόρα “ατυχήματα”, οι εσωτερικοί και εξωτερικοί μετανάστες, η φτωχοποίηση, τα πογκρόμ. Ας μην περιμένουμε ώσπου να γίνει η ζωή όλων μας πλέον μη αξιοβίωτη για να βάλουμε τέλος στον κανιβαλισμό.