Σε φάση στρατιωτικής ετοιμότητας και αναθεώρησης των υποδομών ασφαλείας της βρίσκεται η ΕΕ, καθώς αυξάνονται οι γεωπολιτικές εντάσεις.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει τη δημιουργία μιας «στρατιωτικής ζώνης Σένγκεν» που θα επιτρέπει ταχύτερη μετακίνηση στρατευμάτων εντός της Ε.Ε. εντός μόλις 72 ωρών. Η πρωτοβουλία στοχεύει στην άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων για τις ένοπλες δυνάμεις, ειδικά σε κρίσιμες υποδομές μεταφορών, και δείχνει πως οι Βρυξέλλες σχεδιάζουν να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή αμυντική συνοχή.
Στην Πολωνία κηρύχθηκε συναγερμός: η χώρα αναφέρει ότι θα στείλει 10.000 στρατιώτες σε «κρίσιμες υποδομές» και προειδοποιεί για πιθανές ρωσικές επιθέσεις μέσα στα Χριστούγεννα.
Επιπλέον, η ένταση αποκτά ακόμα μεγαλύτερη διάσταση με δηλώσεις υψηλόβαθμων ευρωπαίων ηγετών: ο Έλληνας υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας, μιλώντας στο «Athens Security Forum», είπε ότι η Ευρώπη πρέπει να υιοθετήσει «πνεύμα αυτοθυσίας», τονίζοντας πως «η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω», ακόμα και με την ευρωπαϊκή σημαία. Από την άλλη, ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Boris Pistorius δήλωσε ότι «ίσως αυτό να ήταν το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι της Ευρώπης», καθώς προωθεί την ιδέα ότι η Ρωσία θα μπορούσε να ανακτήσει στρατιωτική ισχύ αρκετή ώστε να στοχεύει κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ πριν το 2029.
Στην Κύπρο, έλαβε χώρα στις 11–12 Νοεμβρίου 2025 το διεθνές συνέδριο με τίτλο «Cyprus National Guard Digital Transformation in the Age of Artificial Intelligence War», υπό την αιγίδα του Υπουργείου Άμυνας και τη συμμετοχή εταιρειών όπως η ισραηλινή Rafael που προμηθεύει όπλα που χρησιμοποιούνται για τη γενοκτονία στη Γάζα, και η Israel Shipyards.
Η Ε.Ε., που θεωρητικά ιδρύθηκε για να αποτρέψει νέους πολέμους στην ευρωπαϊκή ήπειρο, προωθεί πλέον μια μιλιταριστική λογική, την ίδια ώρα που επιχειρεί να κατασκευάσει κοινωνική συναίνεση για μια πιθανή πολεμική σύρραξη.
Η λογική στρατιωτικοποίησης των συνόρων και η μετατροπή τους σε ζώνες θυσίας μεταναστών—στοιχεία που καθόρισαν την εξωτερική πολιτική της Ένωσης την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία—μεταφέρονται πια στο εσωτερικών των χωρών.
Σε κάθε περίπτωση, τα κέρδη της πολεμικής βιομηχανίας αυξάνονται γεωμετρικά, ενώ οι δαπάνες για τις κοινωνίες, που βυθίζονται στην ακρίβεια και την ακροδεξιά ρητορική, μειώνονται συνεχώς.