Δύο δημοσιεύματα του Φάνη Μακρίδη στον Φιλελεύθερο αυτήν την εβδομάδα ήρθαν να δώσουν συνέχεια στο πολεμικο κλίμα εναντίον μεταναστών και προσφύγων. Ο Μακρίδης μας λέει ότι εκατοντάδες αιτητές ασύλου βρίσκονται στην Κύπρο είτε ως μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων είτε ως πράκτορες της ΜΙΤ με σκοπό να αποσταθεροποιήσουν την ΚΔ.
Τα ρεπορτάζ επικαλείται μια λίστα της Αστυνομίας για ύποπτους αλλοδαπούς, κάτι που φυσικά δημιουργεί ερωτήματα για τη σχέση του εν λόγω δημοσιογράφου με τον κρατικό μηχανισμό. Αυτό που φαίνεται είναι ότι τέτοιες «διαρροές» πληροφοριών βολεύουν τόσο τα ΜΜΕ που βρίσκουν ευκαιρία να παραπλανήσουν την κοινή γνώμη όσο και την αστυνομία που βρίσκει την ευκαιρία να εμφανιστεί ως προστάτης της κοινωνίας. Σε απάντηση του, ο εκπρόσωπος τύπου της Αστυνομίας παραδέχτηκε ουσιαστικά ότι όσα άτομα βρίσκονται στη λίστα δεν προέβησαν σε οποιαδήποτε ύποπτη ενέργεια κατά την παραμονή τους στην Κύπρο. Εκανε δε γαργάρα τη διαρροή των πληροφοριών από την υπηρεσία του.
Τα τελευταία χρόνια δεκάδες αιτητές ασύλου φυλακίστηκαν με πρόφαση την «προστασία της εθνικής ασφάλειας», πάντοτε καταχρηστικά και στη βάση αυθαίρετων στοιχείων. Η κράτηση αυτή είναι αορίστου χρόνου και δεν είναι αποτέλεσμα οποιασδήποτε προηγούμενης ποινικής διαδικασίας – όπου τα άτομα προστατεύονται από το τεκμήριο της αθωότητας και συνεπώς από οποιαδήποτε αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας τους. Τα πλείστα άτομα που κρατούνται για αυτό τον λόγο, τελικά απελευθερώνονται κατόπιν αποφάσεων των κυπριακών δικαστηρίων ή αρχών, ενώ ουδείς κατηγορήθηκε για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα σχετιζόμενο με τρομοκρατία. Δύο τέτοιες υποθέσεις εκκρεμούν αυτή τη στιγμή ενώπιον του ΕΔΑΔ, με τους παραπονούμενους να ζητούν αποζημιώσεις από την ΚΔ, ισχυριζόμενοι ότι η κράτηση τους ήταν παράνομη, παρατεταμένη καθώς και ότι οι σχετικές δικαστικές διαδικασίες δεν ήταν αποτελεσματικές και δίκαιες.
Βλέπουμε εκ νέου αυτόν τον μηχανισμό συμβίωσης και αναπαραγωγής μεταξύ ΜΜΕ και κρατικών υπηρεσιών. Όπως και πριν λίγες εβδομάδες με το Λύκειο Παλλουριώτισσας, δημοσιεύματα στα ΜΜΕ δημιουργούν ηθικό πανικό για δήθεν κινδύνους που διατρέχει η Ελληνοκυπριακή κοινωνία από τους αλλοδαπούς, είτε αυτοί αφορούν «αλλοίωση της κουλτούρας» είτε «εγκληματικότητα». Αντανακλαστικά, κρατικοί αξιωματούχοι από διάφορα πόστα σπεύδουν να δώσουν τροφή στα δημοσιεύματα και να «παρέμβουν» επιλύνοντας τάχα το «πρόβλημα», καθησυχάζοντας την κοινή γνώμη και τροφοδοτόντας εκ νέου την ξενοφοβία και τον ρατσισμό. Έτσι μετατοπίζεται η πολιτική ατζέντα κάθε φορά και πιο ακροδεξιά.
