Ως στυγνή εγκληματική οργάνωση ενεργεί για άλλη μια φορά η Εκκλησία της Κύπρου με την κίνησή της να δεσμεύσει τα τραπεζικά αποθέματα του Δήμου Πάφου, αντιδρώντας στην απόφαση της τοπικής αρχής να μην αδειοδοτήσει την ανέγερση καθεδρικού ναού στον δημόσιο κήπο.

Η ιστορία ξεκίνησε από το 2010, όταν η Μητρόπολη Πάφου καταχώρησε αγωγή κατά του Δήμου Πάφου, του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και του Υπουργικού Συμβουλίου με συνολική απαίτηση αποζημιώσεων ύψους €26 εκατομμυρίων συν τόκους για την ένταξη του δημόσιου κήπου σε καθεστώς προστασίας (Ζ1). Η απόφαση αυτή μείωνε τον συντελεστή δόμησης στον δημόσιο κήπο, που στα χαρτιά ανήκει στη Μητρόπολη Πάφου, από 160% σε 1%.

Το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου επιδίκασε στη Μητρόπολη το 2021 €8 εκατ. αποζημίωση. Λόγω της μη καταβολής της αποζημίωσης αυτής, η Μητρόπολη Πάφου αιτήθηκε από το Δικαστήριο το οποίο αποφάσισε να δεσμεύσει τα τραπεζικά αποθέματα του Δήμου.

Η κίνηση αυτή της Μητρόπολης ουδόλως μας εκπλήσσει. Έχουμε συνηθίσει εξάλλου να βλέπουμε την Εκκλησία της Κύπρου, στο σύνολό της, να λειτουργεί ως καπιταλιστική επιχείρηση με απώτερο στόχο τη μεγιστοποίηση του κέρδους, παρά να επιδεικνύει το οποιοδήποτε ενδιαφέρον για το φυσικό περιβάλλον και την ευημερία των πολιτών.

Ας θυμηθούμε τις πιέσεις της Εκκλησίας με στοχο την αδειοδότηση παράνομων κολπίσκων στην Αγία Νάπα και πύργων κοντά σε οικολογικές και αρχαιολογικά ευαίσθητες περιοχές. Το ότι φυσικά η Μητρόπολη Πάφου αποφάσισε να επανέλθει στο ζήτημα 30 χρόνια μετά την απόφαση του Δικαστηρίου, εγείρει ζητήματα δικαιολόγησης της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου και αναμένουμε επανεξέτασή της από το Ανώτατο.