afoa.cy

Πολιτική

Η ΚΔ με καθεστώς παρατηρητή στο «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ

Επικίνδυνοι και ανήθικοι μικρομεγαλισμοί της ελληνοκυπριακής δεξιάς Ως διπλωματική αναβάθμιση παρουσιάζεται από τον Νίκο Χριστοδουλίδη η απόφαση να συμμετάσχει η Κυπριακή Δημοκρατία ως παρατηρητής στο «Συμβούλιο Ειρήνης για τη Γάζα». Το «Συμβουλιο Ειρήνης» αποτελεί πρωτοβουλία του Ντόναλντ Τραμπ και, ενώ άρχισε ως προσπάθεια να ελέγξει την κατάσταση στη Γάζα, προβλέπεται να παρέμβει και σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Πρόκειται για ένα Συμβούλιο στο οποίο συμμετέχουν διάφορες προσωπικότητες του παγκόσμιου καπιταλιστικού κεφαλαίου, όπως, π.χ., ο Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, οι χώρες με μόνιμη συμμετοχή πρέπει να καταβάλουν 1 δισεκατομμύριο δολάρια και ο Τραμπ έχει αυξημένες εξουσίες. Είναι, επομένως, ξεκάθαρο πως πρόκειται για ένα κατ’ επίφαση Συμβούλιο Ειρήνης, ένα άλλο όχημα να προωθηθούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των πιστών τους συμμάχων στην περιοχή. Το δε Ισραήλ, ανενόχλητο, συνεχίζει να παραβιάζει την εκεχειρία, να δολοφονεί εκατοντάδες Παλαιστίνιους και να στέλνει τα κομματιασμένα πτώματά τους σε σακούλες στη Γάζα. Πέραν, επομένως, των ηθικών ζητημάτων που γεννιούνται, είναι πολλά τα ερωτήματα που προκύπτουν και σε σχέση με το θεσμικό βάθος του Συμβουλίου, τις πολιτικές του στοχεύσεις και τη συμβατότητά του με το διεθνές δίκαιο. Παρότι γίνεται αναφορά στο ψήφισμα 2803 του Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, η δημιουργία παράλληλων δομών εκτός σταθερού πολυμερούς πλαισίου γεννά ανησυχίες. Όταν προβλέπονται ειδικά καθεστώτα συμμετοχής ή μηχανισμοί που ευνοούν τους οικονομικά και πολιτικά ισχυρούς, υπονομεύεται η αρχή της ισότητας των κρατών. Για μια χώρα όπως η Κυπριακή Δημοκρατία, που επικαλείται διαχρονικά το διεθνές δίκαιο απέναντι στην Τουρκία, η συνέπεια δεν είναι δευτερεύον ζήτημα. Επιπλέον, τίθεται θέμα δημοκρατικής νομιμοποίησης και λογοδοσίας. Ποιος ελέγχει τις αποφάσεις ενός τέτοιου οργάνου; Πώς διασφαλίζεται η διαφάνεια των διαδικασιών; Η ειρήνη δεν μπορεί να αποτελεί αποκλειστικό προϊόν διακυβερνητικών διαβουλεύσεων κεκλεισμένων των θυρών, αλλά οφείλει να στηρίζεται σε θεσμικές εγγυήσεις και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παράλληλα, η ανθρωπιστική τραγωδία στη Γάζα εργαλειοποιείται στο πλαίσιο ευρύτερων γεωπολιτικών ανταγωνισμών. Ένα σχήμα που συγκροτείται υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι ουδέτερο ως προς τους στρατηγικούς συσχετισμούς στην Ανατολική Μεσόγειο. Η «σταθερότητα» χωρίς σαφή δέσμευση σε αυτοδιάθεση, προστασία αμάχων και πλήρη εφαρμογή του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου θα παγιώσει υφιστάμενες ανισότητες. Ο μικρομεγαλισμός και οι φαντασιώσεις περί δήθεν συμμαχίας με τις ΗΠΑ φανερώνουν την πολιτική ανεπάρκεια των κυβερνώντων και των κομμάτων της δεξιάς, περιλαμβανομένου του δήθεν αντιπολιτευόμενου ΔΗΣΥ. Δυστυχώς, μόνο το ΑΚΕΛ και το Βολτ βγήκαν να πουν τα αυτονόητα. Σε μια εποχή που το διεθνές δίκαιο αμφισβητείται ποικιλοτρόπως, το φλερτ με τέτοιες πρωτοβουλίες είναι τουλάχιστον αφελές και ρίχνει τη χώρα στο στόμα του λύκου, ενώ αυτοί νομίζουν πως βγαίνουν να μαζέψουν λουλούδια στο δάσος.

Η ΚΔ με καθεστώς παρατηρητή στο «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ Read More »

Διαπιστευτήρια υποταγής σε Τραμπ μέσω ακροδεξιού δικτύου

Χριστιανική χώρα χαρακτήρισε την Κύπρο ο ελληνοκύπριος ΥΠΕΞ σε συνέντευξη στο Breitbart Μνημείο ντροπής αποτελεί η παραχώρηση συνέντευξης του υπουργού Εξωτερικών, Κωνσταντίνου Κόμπου, στο ακροδεξιό ειδησεογραφικό δίκτυο Breitbart. Ένα δίκτυο που φιλοξενεί συστηματικά ρατσιστικό και μισογυνιστικό λόγο, ενώ προωθεί τακτικά και συνειδητά θεωρίες συνωμοσίας. Πέραν τούτου, ερωτηματικά προκαλεί η προσέγγιση Κόμπου στη συνέντευξη, όπου ο πρόεδρος των ΗΠΑ παρουσιάζεται ως ο μοναδικός ηγέτης που μπορεί να επανακαθορίσει τις διεθνείς σχέσεις, ενώ -σε μια στιγμή που υποτίθεται πως η ελληνοκυπριακή ηγεσία «καίγεται» για επανέναρξη της διαδικασίας επίλυσης του Κυπριακού- περιέγραψε την Κύπρο ως «χριστιανική χώρα». Ότι η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη είναι πρόθυμη να προσφέρει γην και ύδωρ στις ΗΠΑ για να έχει ευνοϊκή μεταχείριση από την Ουάσινγκτον, είναι ξεκάθαρο εδώ και καιρό. Σε τέτοιο βαθμό, που σκέφτεται ακόμα, αν θα συμμετέχει στο «Συμβούλιο για την Ειρήνη» με το οποίο ο Τραμπ επιδιώκει ουσιαστικά να υποκαταστήσει τα Ηνωμένα Έθνη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται ΚΑΙ για το Κυπριακό. Έχουμε φτάσει πλέον, σε ένα στάδιο που ο υπουργός Εξωτερικών ενός (θεωρητικά) κυρίαρχου κράτους βγαίνει με συνέντευξη σε ακροδεξιό μέσο και στάζει μέλι για τον πρόεδρο των ΗΠΑ, χωρίς να λαμβάνει υπόψη πως ο Ντόναλντ Τραμπ:* έχει αμολήσει τους πράκτορες της ICE στους δρόμους των πολιτειών που δεν τον υποστήριξαν στις προεδρικές εκλογές, επιτρέποντάς τους να δολοφονούν Αμερικανούς πολίτες* βρίσκεται στο μάτι του Κυκλώνα για τη λίστα Έπσταϊν, έχοντας ήδη καταδικαστεί για σεξουαλική παρενόχληση * ξερνά ρατσισμό σε κάθε του δημόσια τοποθέτηση, με αποκορύφωμα ανάρτηση στα ΜΚΔ όπου απεικονίζει το ζεύγος Ομπάμα ως χιμπαντζήδες Προφανώς, η πολιτική ηθική δεν αποτελεί το δυνατό σημείο της κυβέρνησης Χριστοδουλίδη. Εξ ου και η πλήρης ταύτιση με τις ΗΠΑ, καθώς ο πρόεδρος έχει δημόσια αποδεχτεί ότι ο νόμος του ισχυρού υπερέχει του Διεθνούς Δικαίου. Και δεν είναι ότι υπήρχαν ποτέ οποιεσδήποτε προσδοκίες από αυτή την κυβέρνηση. Αλλά σε κάθε ευκαιρία, αποδεικνύει πως το βαρέλι είναι άπατο.

Διαπιστευτήρια υποταγής σε Τραμπ μέσω ακροδεξιού δικτύου Read More »

Η διαφθορά παραμένει δομικό στοιχείο της εξουσίας

Στις 6 Νοέμβρη γράφαμε για τον τρόπο με τον οποίο μεγάλες επιχειρήσεις χρησιμοποιούν την εκτελεστική εξουσία για να αυξάνουν τα κέρδη τους, κάνοντας «δωρεές» στο φιλανθρωπικό ταμείο που διαχειρίζεται η εκάστοτε πρώτη κυρία. Το βίντεο που δημοσιεύτηκε στις 8 Γενάρη στο Twitter από τον λογαριασμό @EmilyTanalyst, έρχεται να επιβεβαιώσει τις εύλογες υποψίες για το πώς λειτουργεί ο ληστρικός καπιταλισμός, του οποίου η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις παραμένουν βασικό συστατικό στοιχείο. Όσα καταγράφονται στο βίντεο, τα οποία μέχρι στιγμής δεν έχουν επί της ουσίας αμφισβητηθεί, εξηγούν με παραστατικότητα πώς η οικονομική ελίτ χρησιμοποιεί την εκτελεστική εξουσία για να διατηρεί την προνομιακή της θέση στην κοινωνία. Η όποια δε προσπάθεια του Νίκου Χριστοδουλίδη να παρουσιάσει εαυτόν ως κάτι διαφορετικό από τον προκάτοχό του φαντάζει πλέον ανέκδοτο. Η ευκολία και η απλότητα με την οποία ο επί εφτά χρόνια υπουργός του Νίκου Αναστασιάδη, Γιώργος Λακκοτρύπης, φέρεται να ομολογεί πως ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δέχεται εισφορές σε μετρητά για να παρακάμπτει τους περιορισμούς στα έξοδα της προεκλογικής εκστρατείας είναι αποκαλυπτικός. Επιπλέον, η ωμότητα του εκτελεστικού διευθυντή της Cyfield, Γιώργου Χρυσοχού, ότι περίπου ο Χριστοδουλίδης είναι stand-by για να του κάνει τα χατίρια, αποδεικνύει ακριβώς ποιοι κάνουν κουμάντο σε αυτή τη χώρα. Μια δωρεά στις «φιλανθρωπικές» εκδηλώσεις αρκεί. Και αν ο Λακκοτρύπης και ο Χρυσοχός δεν έχουν καμία θεσμική σχέση με τον Χριστοδουλίδη, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τον διευθυντή του γραφείου του, Χαράλαμπο Χαραλάμπους. Τα όσα λέει ο Χαραλάμπους στο βίντεο, επικυρώνουν ουσιαστικά ότι ο Χριστοδουλίδης πουλά υπηρεσίες. Και πού ξέρετε, ίσως να υπάρχει και τιμοκατάλογος… Πέντε και κάτι χρόνια μετά τα Cyprus Papers του Al Jazeera και το μιτσοκάμισμα του τότε προέδρου της Βουλής, Δημήτρη Συλλούρη, η διαφθορά όχι μόνο δεν έχει παταχθεί, αλλά ζει και βασιλεύει. Εξάλλου, ποιος θα την πατάξει, από τη στιγμή που η εκάστοτε εξουσία την εργαλειοποιεί για να επιβιώσει; Τον Οκτώβρη του 2020, η απάντηση της κυβέρνησης Αναστασιάδη ήταν ότι το Al Jazeera ανήκει στο Κατάρ που έχει φιλικές σχέσεις με την Τουρκία, άρα τα Cyprus Papers ήταν περίπου μία σκευωρία σχεδιασμένη στην Άγκυρα. Σήμερα ακούμε ασυναρτησίες περί υβριδικού πολέμου, χωρίς κουβέντα «για την ταμπακιέρα». Στην περίπτωση Αναστασιάδη λέγαμε ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. Φαίνεται ότι και ο διάδοχος δεν φόρεσε ποτέ τα ρούχα του…

Η διαφθορά παραμένει δομικό στοιχείο της εξουσίας Read More »

Νέος Τουρκοκύπριος ηγέτης ο Ερχιουρμάν με άνετη νίκη

Ο κανόνας της μετά-Ντενκτάς̌ εποχής που θέλει αλλαγή στην ηγεσία της τουρκοκυπριακής κοινότητας κάθε πέντε χρόνια επιβεβαιώθηκε ξανά σήμερα. Σε μια εκλογική αναμέτρηση που χαρακτηρίστηκε ως δημοψήφισμα για το μέλλον της κοινότητας, οι Τουρκοκύπριοι/ες εξέλεξαν τον πρόεδρο του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (ÇTP) Τουφάν Ερχιουρμάν (Tufan Erhürman) στην ηγεσία τους. Ο κ. Ερχιουρμάν επικράτησε στις εκλογές με 62.8%, έχοντας μεγάλη στήριξη από προοδευτικά κόμματα, κινήματα και συνδικαλιστικές οργανώσεις, ενώ ο απερχόμενος Τουρκοκύπριος ηγέτης, που στηριζόταν από τα κόμματα της δεξιάς, περιορίστηκε στη δεύτερη θέση με 35.8%. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη εκλογική επικράτηση στην μετά-Ντενκτάς̌ εποχή. Ο κ. Ερχιουρμάν γίνεται έτσι ο έβδομος ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας μετά τα γεγονότα του 1963. Μέχρι το 1973, ο δρ Φαζίλ Κιουτσ̌ούκ (Fazil Küçük) παρέμεινε στην αντιπροεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας και θεωρείτο ντε φάκτο ο ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Στη συνέχεια, ο Ραούφ Ντενκτάς̌ ανέλαβε την ηγεσία της τουρκοκυπριακής κοινότητας μέχρι το 2005, όταν στις εκλογές μετά το σχέδιο Ανάν επικράτησε ο τότε επικεφαλής του ÇTP, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ (2005-2010). Έκτοτε, ουδείς Τουρκοκύπριος ηγέτης κατάφερε να κερδίσει δεύτερη θητεία. Ακολούθησαν οι Ντερβίς̌ Έρογλου (2010-2015), Μουσταφά Ακιντζί (2015-2020), Ερσίν Τατάρ (2020-2025). Η εκλογή Ερχιουρμάν αποτελεί προφανώς μια θετική εξέλιξη, κυρίως για το μέλλον της τουρκοκυπριακής κοινότητας, καθώς ο Τατάρ και η δεξιά κυβέρνηση (UBP, YDP, DP) εργάστηκαν χωρίς φειδώ για την αλλοίωση του κοσμικού χαρακτήρα των Τουρκοκυπρίων, με τελευταίο παράδειγμα τους κανονισμούς που επέτρεψαν τη χιτζάμπ σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης στον βορρά. Η συντριβή Τατάρ ενδέχεται να οδηγήσει και σε πρόωρες γενικές εκλογές, δεδομένης της αμφισβήτησης προς την ηγεσία του UBP. Υπενθυμίζεται, ότι στον βορρά υπάρχει κοινοβουλευτική δημοκρατία, ενώ ο ΤΚ ηγέτης διαχειρίζεται μόνο το Κυπριακό. Είναι, ωστόσο, πρώιμο να συζητάμε για οποιοδήποτε προοπτική επανέναρξης των συνομιλιών για ομοσπονδιακή λύση του κυπριακού, δεδομένων των πολιτικών των κυβερνήσεων Χριστοδουλίδη στην Κύπρο και Ερντογάν στην Τουρκία. Θα χρειαστεί τεράστια προσπάθεια, και κυρίως πίεση από τα κάτω, για να προκύψει η όποια θετική εξέλιξη στο Κυπριακό. Erhürman wins landslide victory to become new Turkish Cypriot leader The rule of the post-Denktash era, which calls for a change in the leadership of the Turkish Cypriot community every five years, was confirmed again today. In an election that was described as a referendum on the future of the community, Turkish Cypriots elected the president of the Republican Turkish Party (ÇTP), Tufan Erhürman, as their leader. Mr. Erhürman won the election with 62.8% of the vote, enjoying strong support from progressive parties, movements, and trade unions, while the outgoing Turkish Cypriot leader, who was supported by right-wing parties, was relegated to second place with 35.8%. This is the largest electoral victory in the post-Denktash era. Mr. Erhürman thus becomes the seventh leader of the Turkish Cypriot community since the events of 1963. Until 1973, Dr. Fazil Küçük remained vice president of the Republic of Cyprus and was considered the de facto leader of the Turkish Cypriot community. Rauf Denktaş then took over the leadership of the Turkish Cypriot community until 2005, when the then leader of the ÇTP, Mehmet Ali Talat (2005-2010), won the elections following the Annan Plan. Since then, no Turkish Cypriot leader has managed to win a second term. They were followed by Derviş Eroğlu (2010-2015), Mustafa Akıncı (2015-2020), and Ersin Tatar (2020-2025). Erhürman’s election is obviously a positive development, especially for the future of the Turkish Cypriot community, as Tatar and the right-wing government (UBP, YDP, DP) have worked tirelessly to alter the secular character of Turkish Cypriots, the latest example being the regulations allowing the hijab in secondary schools in the north. Tatar’s defeat may also lead to early general elections, given the challenge to the UBP leadership. It is reminded that the north has a parliamentary democracy, while the Turkish Cypriot leader only manages the Cyprus problem. However, it is too early to discuss any prospect of resuming talks on a federal solution to the Cyprus problem, given the policies of the governments led by Nikos Christodoulides in Cyprus and Reçep Tayyip Erdogan in Turkey. It will take a huge effort, and above all pressure from the grassroots, for any positive developments to emerge in the Cyprus problem.

Νέος Τουρκοκύπριος ηγέτης ο Ερχιουρμάν με άνετη νίκη Read More »

Pots for Gaza, μπάτσοι και fake news

Ο υποχρεωτικός λιμός στον οποίο υποβάλλει το Ισραήλ ολόκληρο τον πληθυσμό της Γάζας μετρά ήδη εκατοντάδες νεκρούς. Την ίδια ώρα συνεχίζονται οι καθημερινές δολοφονίες ανθρώπων που ψάχνουν κάτι για να φαν στα λεγόμενα σημεία «ανθρωπιστικής βοήθειας» που έστησε ο IDF μαζί με τις ΗΠΑ. Μόνο χτες δολοφονήθηκαν ακόμα 135 Παλαιστίνιοι. Τις τελευταίες εβδομάδες, και με αφορμή τις κινητοποιήσεις που γίνονται ενάντια στην κάθοδο Ισραηλινών τουριστών στη Μεσόγειο, γίνεται συνειδητή προσπάθεια χειραγώγησης της συζήτησης για τη Γάζα με σκοπό την πολιτική αποσυμπίεση τόσο της ισραηλινής κυβέρνησης όσο και των φανατικών οπαδών της γενοκτονίας, όπως οι κυβερνήσεις της Κύπρου και της Ελλάδας. Αυτή η μετατόπιση γίνεται είτε μέσω του γνωστού αφηγήματος περί «αντισημιτισμού», με το οποίο η εξουσία κατηγορεί το κίνημα αλληλεγγύης με την Παλαιστίνη. Από την άλλη, βλέπουμε δημοσιεύματα σε ΜΜΕ διαφόρων χωρών, τα οποία αναπαράγουν και εδώ δημοσιογράφοι, που διατείνονται ότι ο λιμός στη Γάζα είναι ψεύτικος και σκηνοθετημένος ή ότι για αυτόν φταίει… η Χαμάς. Απαιτούμε το τέλος κάθε πολιτικής, στρατιωτικής και οικονομικής συνεργασίας και βοήθειας προς το γενοκτονικό κράτος. ΥΓ. Για την ιστορία, η χθεσινή διαμαρτυρία έγινε αυθόρμητα και χωρίς καμιά εναρμόνιση με τις διατάξεις του νέου νόμου-φίμωτρο για καταστολή των διαδηλώσεων. Σημειώνουμε ότι η αστυνομία με ανακοίνωση της πριν την εκδήλωση αναφέρθηκε στις νέες διατάξεις σε μια προσπάθεια καλλιέργειας κλίματος εκφοβισμού.

Pots for Gaza, μπάτσοι και fake news Read More »

Λεφτά υπάρχουν… για εξοπλισμούς και καταστολή

Από το καλοκαίρι του 2016 μέχρι αυτό που διανύουμε, το νότιο μέρος της Κύπρου έζησε τρεις τεράστιες και φονικές πυρκαγιές, οι οποίες έκαψαν συνολικά σχεδόν 200 τετραγωνικά χιλιόμετρα γης, κατέστρεψαν οικοσυστήματα, άφησαν πίσω τους οκτώ ανθρώπους και χιλιάδες ζώα νεκρά και κατέστρεψαν εκατοντάδες περιουσίες. Έκτοτε, οι κυβερνήσεις καταφεύγουν σε κλισέ ότι «πήραν τα μαθήματα», ότι θα είναι καλύτερα προετοιμασμένες και άλλα κενά νοήματος λόγια, τα οποία κάθε φορά ακούγονται χειρότερα. Και το γράφουμε αυτό βλέποντας τις συνέπειες κάθε μεγάλης πυρκαγιάς σε αυτή την περίοδο να είναι χειρότερες από ό,τι στην προηγούμενη: Αυτή η γεωμετρική πρόοδος αποδεικνύει ότι κάθε άλλο παρά καλύτερα προετοιμασμένος είναι ο κρατικός μηχανισμός. Είναι χαρακτηριστικό ότι, παρά τα όσα λέχθηκαν από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο στις 3 Ιούνη ότι η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) διαθέτει τα περισσότερα πτητικά μέσα από ποτέ, ουδεμία κυβέρνηση φρόντισε σε αυτά τα πτητικά μέσα να υπάρχουν αεροσκάφη με δυνατότητα να πραγματοποιούν μεγάλες ρίψεις νερού (τύπου Canadair ή C130). Η δικαιολογία της οικονομικής κρίσης έχει παρέλθει εδώ και χρόνια. Οι κυβερνήσεις από το 2015 μιλούν για πλεονάσματα, ρυθμούς ανάπτυξης κ.λπ. Πού καταλήγουν, λοιπόν, όλα αυτά τα χρήματα; Μια ματιά στους κρατικούς προϋπολογισμούς της ΚΔ φανερώνει τις προτεραιότητες του κράτους. Από το 2016 μέχρι φέτος, ο προϋπολογισμός του υπουργείου Άμυνας έχει ουσιαστικά υπερδιπλασιαστεί: από €286 εκατομμύρια το 2016 φτάσαμε στα €588.4 εκατ. το 2025 (σύμφωνα με όσα κατέθεσε το αρμόδιο υπουργείο στη Βουλή τον Νοέμβρη του 2024 και χωρίς να υπολογίζονται συμπληρωματικές δαπάνες που ενδεχομένως θα ζητηθούν μέχρι το τέλος του χρόνου). Να σημειωθεί, ότι λόγω του κυπριακού προβλήματος, οι αμυντικές δαπάνες ουδέποτε αμφισβητούνται από οποιοδήποτε κοινοβουλευτικό κόμμα. Την ώρα, λοιπόν, που μέσα σε μια δεκαετία οι κυβερνήσεις Αναστασιάδη και Χριστοδουλίδη αύξησαν τις αμυντικές δαπάνες κατά €300 εκατ. «κατάφεραν» να μην διαθέτει το κράτος επαρκή στόλο πτητικών μέσων για να αντιμετωπίζει τις πυρκαγιές, που αποδεδειγμένα έρχονται όλο και πιο έντονα, όλο και πιο συχνά. Σύμφωνα με τους κρατικούς ισχυρισμούς, η ΚΔ έχει στη διάθεσή της 14 πτητικά μέσα. Εξ αυτών όμως, μόνο τα τρία Air Traktor (μικρά, ευέλικτα αεροσκάφη) είναι ιδιόκτητα. Τα υπόλοιπα (κυρίως ελικόπτερα) είτε βρίσκονται σταθμευμένα εδώ αλλά ανήκουν σε τρίτες χώρες (το Ηνωμένο Βασίλειο διαθέτει δύο ελικόπτερα στις βάσεις Ακρωτηρίου, ενώ δημοσιεύματα τον Μάη ανέφεραν πως η Ιορδανία θα είχε επίσης δύο Air Traktor στην Κύπρο – τελικά αυτά δεν ήρθαν ποτέ), είτε μισθώνονται για την περίοδο Απρίλη – Οκτώβρη κάθε χρόνο. Μετά από τρεις τεράστιες πυρκαγιές σε εννέα χρόνια, η ΚΔ εξακολουθεί να μην διαθέτει μεγάλα πυροσβεστικά αεροσκάφη. Για σκοπούς πλαισίωσης, καταγράφουμε ότι ένα Canadair κοστίζει €35 εκατ. Λεφτά για μεγάλα πυροσβεστικά αεροσκάφη μπορεί να μην υπάρχουν, αλλά το 2022 (έξι χρόνια μετά τη Σολιά, ένα χρόνο μετά τον Αρακαπά και τρία χρόνια πριν τη φετινή τραγωδία), η ΚΔ «έσκασε» €140 εκατ. (αρκετά για τέσσερα Canadair), για να αγοράσει μαχητικά ελικόπτερα H145M από τη Γαλλία. Ένα χρόνο νωρίτερα (2021), το κράτος έδωσε σε εταιρεία ισραηλινών συμφερόντων €27.5 εκατ. για τις κάμερες παρακολούθησης που εγκαταστάθηκαν στην Πράσινη Γραμμή (και όχι μόνο κρίνοντας από τα «μάτια» που έχουν φυτρώσει σε διάφορα σημεία της παλιάς Λευκωσίας και άλλους κεντρικούς δρόμους), αρκετά για την αγορά έξι Air Traktor. Υπενθυμίζουμε επίσης, ότι η τελευταία προσπάθεια μίσθωσης πυροσβεστικών ελικοπτέρων κατέληξε σε φιάσκο, με δύο υπαλλήλους του τμήματος Δασών να μπαίνουν σε διαθεσιμότητα ως ύποπτοι για δωροδοκία. Μας πιάνει, λοιπόν, μια αηδία, όταν ακούμε για «πρωτόγνωρες συνθήκες» και «φυσικές καταστροφές». Οι συνθήκες, αν και πρωτόγνωρες, είναι προβλέψιμες και οι καταστροφές δεν είναι φυσικές. Προκαλούνται από ανθρωπογενείς παράγοντες και αποτελούν την αναπόφευκτη συνέπεια διαχρονικών κρατικών πολιτικών. Αν θέλουμε αναστροφή από αυτή την πορεία που οδηγεί νομοτελειακά προς την καταστροφή, πρέπει να τελειώνουμε με τον ληστρικό, νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό. Το μοντέλο αυτό διαλύει το περιβάλλον, αγνοεί την κλιματική κρίση, ευνοεί τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, επιτρέπει την ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση φυσικού περιβάλλοντος και οικοτόπων, διαβρώνει την ανθρώπινη ενσυναίσθηση.

Λεφτά υπάρχουν… για εξοπλισμούς και καταστολή Read More »

Η κρατική αδιαφορία οδηγεί σε άλλο ένα έγκλημα

Δύο νεκροί, 16 τραυματίες, 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα που έγιναν στάχτη (στα οποία περιλαμβάνονται δεκάδες σπίτια) και 106 άτομα που κοιμήθηκαν σε καταφύγια είναι ο μέχρι στιγμής απολογισμός της μεγάλης πυρκαγιάς που καίει από χθες, 23 Ιούλη, στην ορεινή επαρχία Λεμεσού. Η πυρκαγιά ξεκίνησε από την Μαλλιά και επεκτάθηκε λόγω ισχυρών ανέμων και ψηλών θερμοκρασιών στις γύρω κοινότητες. Δυστυχώς, γινόμαστε ξανά μάρτυρες ενός προδιαγεγραμμένου εγκλήματος. Οι διαβεβαιώσεις που έδινε η κυβέρνηση στις αρχές Ιούνη (δηλώσεις Λετυμπιώτη) ότι η έναρξη της θερινής περιόδου βρίσκει τον κρατικό μηχανισμό πιο έτοιμο από ποτέ από άποψη πυροπροστασίας, φαντάζουν σήμερα τραγικά ειρωνικές. Δεν αποδεχόμαστε ότι δεν είναι η ώρα απόδοσης ευθυνών. Η εγκληματική αδιαφορία του κράτους στα θέματα πυρόσβεσης είναι καταγεγραμμένη. Η έλλειψη πτητικών μέσων και δασοπυροσβεστών διαχρονική (το Δασικό Κολλέγιο αναμένεται να επαναλειτουργήσει τον Σεπτέμβρη μετά από 10 χρόνια) και τα ευχολόγια του κάθε Χριστοδουλίδη ελάχιστα μπορούν να αποσείσουν τις βαριές ευθύνες της κυβέρνησης. Αντί λοιπόν το κράτος να αντιμετωπίσει αυτές τις υπαρξιακές ελλείψεις για το μέλλον της Κύπρου, δεδομένης και της κλιματικής κρίσης η οποία κάνει τις συνθήκες για ξέσπασμα πυρκαγιών ακόμα πιο ευνοϊκές, προτεραιοποιεί επενδύσεις στην άμυνα, σε εξορύξεις και σε καλώδια που δεν ξέρουμε αν ποτέ θα λειτουργήσουν. Εκφράζουμε τη λύπη και την οργή μας για τις απώλειες, ανθρώπινες και μη. Η Κύπρος δεν αντέχει άλλες φυσικές καταστροφές ούτε κρατική αδιαφορία.

Η κρατική αδιαφορία οδηγεί σε άλλο ένα έγκλημα Read More »

Στον δρόμο γεννιούνται οι συνειδήσεις

Ο νέος νόμος για περιορισμό του δικαιώματος στη διαμαρτυρία είναι πλέον γεγονός με τις ψήφους του αυταρχικού τόξου ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ,ΕΛΑΜ, ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ. Οι κυβερνώντες πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο θα φιμώσουν την κοινωνική διαμαρτυρία και θα συνεχίσουν ανενόχλητοι την καταλήστευση της κοινωνικής πλειοψηφίας. Πέρα από τα θεάματα για «τάξη και ασφάλεια» που πουλούν με κάθε ευκαιρία, ο νέος νόμος αποτελεί ακόμα ένα βήμα προς τον ολοκληρωτισμό και την εδραίωση του αστυνομικού κράτους. Η ευθεία στοχοποίηση που δεκτήκαμε στις 10 Ιούλη όσα κοινωνικά σύνολα αντιταχθήκαμε στο νομοσχέδιο από την Αννίτα Δημητρίου και τον Χάρη Γεωργιάδη, προμηνύουν την αντιμετώπιση που θα έχουμε από την ελίτ τις μέρες που έρχονται. Ο ΔΗΣΥ δεν φιμώνεται αλλά φιμώνει, και η αλαζονεία της εξουσίας δύσκολα μπορεί να κρυφτεί. Mέσα από αυτή την συγκυρία, αποτυπώνονται ξεκάθαρα οι ανισότητες στην πρόσβαση και παρέμβαση στον δημόσιο λόγο. Η ηγεσία του ΔΗΣΥ μπορεί ακόμα και να παραπληροφορεί και να δημιουργεί εντυπώσεις από τα έδρανα της Βουλής και τα τηλεοπτικά κανάλια, ενώ οι οργανώσεις που αντιτίθενται στο νομοσχέδιο μπορούσαν να εκφράσουν την αντίθεση τους μόνο με τη φυσική τους παρουσία στον δρόμο, χώρος που πλέον περιορίζεται με τον νέο νόμο, αφήνοντας ως μοναδικό χώρο έκφρασης του λόγου στους μικρόκοσμους των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ως μέρος της κοινωνικής βάσης βλέπουμε τις ζωές μας να χάνουν καθημερινά αξία: οι τιμές και τα ενοίκια στα ύψη, τα εργατικά δικαιώματα κατακερματίζονται, ο κοινωνικός κανιβαλισμός εδραιώνεται. Την ίδια ώρα για τους εξοπλισμούς, τον στρατό, την αστυνομία πάντα υπάρχουν λεφτά, ποτέ όμως για τις βασικές ανάγκες της κοινωνίας. Ξέρουμε ότι ο στόχος του νόμου δεν είναι ούτε η ασφάλεια ούτε η τάξη, αλλά η φίμωση κάθε φωνής που θέλει να οργανωθεί και να δράσει ενάντια σε όλα αυτά. Από σήμερα, κτίζουμε πάνω στον δυναμικό αγώνα που δόθηκε εναντίον του νομοσχεδίου αυτές τις εβδομάδες και στην κοινωνική συμμαχία που στήθηκε, για να αντιμετωπίσουμε τις μάχες που έρχονται. Όπως διδάσκει η κληρονομιά των κοινωνικών και ταξικών αγώνων παγκοσμίως, η ιστορία γράφεται με ανυπακοή. Η αλληλεγγύη αλλά και η οργανωμένη συλλογική πολιτική δράση παραμένουν τα μόνα μας όπλα. ——- The new law restricting the right to protest is now a reality, thanks to the votes of the authoritarian coalition of DISY, DIKO, ELAM, EDEK, and DIPA. Those in power believe that this will silence social protest and allow them to continue plundering the social majority unhindered. Beyond the spectacle of “order and security” they sell at every opportunity, the new law is yet another step towards totalitarianism and the consolidation of the police state. The direct targeting we experienced yesterday by Annita Dimitriou and Haris Georgiadis, who pushed the bill to pass, foreshadows the treatment we will receive from the elite in the days to come. DISY is not being silenced as Annita said while silencing her opponents – the arrogance of power is difficult to hide. This situation clearly highlights the inequalities in accessing and participating in the public discourse. The leadership of DISY can even misinform and create impressions from the benches of Parliament and television channels, while organisations opposing the bill could only express their opposition through their physical presence in the streets, a space that is now restricted by the new law, leaving the social media microcosm as the only space for free speech. As part of the social base, we see our lives losing value every day: prices and rents are skyrocketing, workers’ rights are being fragmented, and social cannibalism is taking over. At the same time, there is always money for equipment used by the army, and the police, but never for the basic needs of society. We know that the aim of the law is neither security nor order, but to silence any voice that aims to organise and act against all this. Starting today, we are building on the dynamic struggle against the bill of recent weeks and the social alliance that has been formed in order to face the battles ahead. As the legacy of social and class struggles around the world teaches us, history is written through disobedience. Solidarity and organized collective political action remain our only weapons.

Στον δρόμο γεννιούνται οι συνειδήσεις Read More »

Δεκάδες ομάδες ενάντια στο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις

Το δικαίωμα της διαμαρτυρίας είναι αναφαίρετο και κυρίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται περισσότερος έλεγχος στην εκτελεστική εξουσία εκ μέρους των πολιτών. Η διαφθορά δεν είναι φαντασία των πολιτών, είναι πραγματικότητα. Κι όμως, παρακολουθούμε μια παγκόσμια τάση αποδυνάμωσης αυτού του δικαιώματος, αύξησης της αστυνομικής βίας και της καταστολής και μια προσπάθεια φίμωσης οποιουδήποτε λόγου αντιτίθεται στους έχοντες εξουσία. Κράτη που προτάσσουν τη Δημοκρατία ως την ακρογωνιαία λίθο τους, έχουν τα τελευταία χρόνια προωθήσει τη συρρίκνωση του δικαιώματος της διαμαρτυρίας αλλά και της ελευθερίας λόγου. Μια τέτοια τάση διαφαίνεται και στην Κύπρο, με μέλη του Αστυνομικού Σώματος να προβαίνουν σε πράξεις εκφοβισμού, με αδικαιολόγητες συλλήψεις και άσκηση βίας προς διαδηλώτριες και διαδηλωτές. Πολλά άτομα έχουν “φορτωθεί” αβάσιμες κατηγορίες που καταδεικνύουν την αυθαιρεσία τους. Ταυτόχρονα, βλέπουμε μια προσπάθεια στρατικοποίησης της αστυνομίας, με μέλη του Σώματος να μεταφέρουν ακόμα και πυροβόλα όπλα σε πορείες. Έχουμε επίσης παρατηρήσει περιπτώσεις που η αστυνομία επεμβαίνει μετά από οδηγίες πολιτικών προσώπων, για να αποσιωπηθεί η κριτική. Αυτή η κατεύθυνση κάθε άλλο παρά προάγει τη δημοκρατία και την ελεύθερη έκφραση. Οι αντιπρόσωποί μας στη Βουλή που προωθούν και ψηφίζουν νομοσχέδια που νομιμοποιούν αυτές τις πράξεις, στην ουσία προωθούν τον αυταρχισμό και τη διαφθορά σε επίπεδο κράτους. Η διαμαρτυρία στον δρόμο είναι για αρκετές ομάδες ατόμων ο μοναδικός τρόπος παρέμβασης στον δημόσιο διάλογο και συνεπώς στη άσκηση πολιτικής από τα κάτω. Θυμόμαστε π.χ. τις διαδηλώσεις μαθητών για την κλιματική αλλαγή έξω από τη βουλή και τη λεκτική επίθεση και λογοκρισία που είχαν δεχτεί από τον τότε πρόεδρο της Βουλής, Δημήτρη Συλλούρη. Θυμόμαστε, επίσης, τις περιπτώσεις που αστυνομικοί έκριναν κατά το δοκούν κάτι που γράφτηκε ή ειπώθηκε σε διαμαρτυρία και έδρασαν με υπέρμετρο ζήλο για να αφαιρέσουν πανό ή να συλλάβουν κόσμο βάσει των συνθημάτων που δεν τους άρεσαν. Να σημειωθεί βέβαια ότι η αστυνομία δρα βάσει πρωτοκόλλων της εκτελεστικής εξουσίας η οποία θέτει τις μεθόδους άσκησης της εξουσίας από την αστυνομία. Και βέβαια θυμόμαστε πως οι ίδιοι που πριν μερικά χρόνια έβαζαν πρόστιμα σε διαμαρτυρίες με πρόσχημα τα μέτρα κατά του COVID, τώρα προωθούν την απαγόρευση κάλυψης προσώπου. Η επίθεση στο δικαίωμα της διαμαρτυρίας είναι πρακτική που κλιμακώνεται συνεχώς. Ως εκ τούτου, οι συνυπογράφουσες ομάδες τάσσονται ενάντια σε οποιαδήποτε προσπάθεια συρρίκνωσης και βραχυπρόθεσμα κατάλυσης της δημοκρατίας μέσω του Νομοσχεδίου για τις Διαδηλώσεις και των σχετικών προτάσεων Νόμου που προωθούνται στη Βουλή. Καλούμε τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων: -Να καταψηφίσουν το Νομοσχέδιο και τις σχετικές προτάσεις Νόμου -Να καλέσουν τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, καθώς και τον Αρχηγό της Αστυνομίας να λογοδοτήσουν για τις αυθαιρεσίες μελών της Αστυνομίας κατά τη διάρκεια διαμαρτυριών Συνυπογράφουν (αλφαβητικά): Αριστερή Πτέρυγα αφοα Δίκτυο Δράσης για τη Στέγη και την Πόλη ΕΔΟΝ Εργατική Δημοκρατία Κέντρο Στήριξης Μη Κυβερνητικών Οργανισμών Κούλλου|Μάκκα Κυπριακό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες Μέρα25 στην Κύπρο Μικρή Άρκτος ΝΕΔΑ Οικολογική Κίνηση Κύπρου ΠΕΟ Προοδευτική Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πρωτοβουλία για τη Διάσωση των Φυσικών Ακτών Συμμαχία Ενάντια στην Ακροδεξιά, στον Φασισμό και στον Ρατσισμό Σύνδεσμος Εικαστικών Καλλιτεχνών και Θεωρητικών Τέχνης – φυτώριο Accept ΛΟΑΤΙ Κύπρου BDS Cyprus Civil Society Advocates Cypology Far Right Watch Cyprus Film Makers for Palestine Cy Generation for Change GFC HADE KISA Mission Solidarity Organisation for Positive Urbanism Queer Collective Queerwave Save Akamas UFP Cyprus Urban Gorillas YEU Cyprus

Δεκάδες ομάδες ενάντια στο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις Read More »

Τρομοκρατική οργάνωση κηρύχθηκε το Palestine Action

Με μόνο 26 ψήφους κατά, η βρετανική Βουλή επικύρωσε την προσπάθεια της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Στάρμερ να ποινικοποιήσει μια από τις πιο γνωστές αλλά και δημοφιλείς φιλο-παλαιστινιακές οργανώσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σήμερα Πέμπτη, η υπουργός Εσωτερικών Υβέτ Κούπερ αναμένεται να υπογράψει το διάταγμα, επικαιροποιώντας τον νόμο του 2000, τοποθετώντας το Palestine Action στην ίδια κατηγορία με ένοπλες οργανώσεις. Την Παρασκευή, το Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου θα εξετάσει το ενδεχόμενο προσωρινής αναβολής της εφαρμογής του διατάγματος. Αν τελικά το διάταγμα εφαρμοστεί, από τα ξημερώματα του Σαββάτου 5 του Ιούλη κάθε μέλος της οργάνωσης ή οποιαδήποτε μορφή στήριξης προς αυτή μπορεί να επιφέρει φυλάκιση μέχρι 14 χρόνια. Η κίνηση της κυβέρνησης έρχεται ως απάντηση σε μια από τις πιο θεαματικές δράσεις του Palestine Action, μετά την είσοδο μελών του σε στρατιωτική βάση, όπου έριξαν μπογιές σε αεροπλάνα της RAF. Μετά την επικύρωση του διατάγματος από τη Βουλή, ένας εκπρόσωπος της οργάνωσης δήλωσε: «Πιστεύουμε ότι αυτό το παράνομο ψήφισμα θα ανατραπεί. Όπως ξεκαθάρισαν αξιωματούχοι του ΟΗΕ, το ρίξιμο μπογιάς και η διακοπή των εργασιών της πιο μεγάλης εταιρείας οπλικών συστημάτων του Ισραήλ που βρίσκεται στη Βρετανία, της Elbit Systems, δεν είναι τρομοκρατία. Η τρομοκρατία και τα εγκλήματα πολέμου εναντίον του παλαιστινιακού λαού γίνονται από το Ισραήλ, το οποίο οπλίζεται και υποστηρίζεται από αυτήν την κυβέρνηση». To τελευταίο διάστημα, το Palestine Action οργάνωσε εκατοντάδες δράσεις αλληλεγγύης επικεντρώνοντας τις ενέργειες του σε εργοστάσια παραγωγής όπλων για το Ισραήλ και σε τραπεζικά ιδρύματα που χρηματοδοτούν τη γενοκτονία. Δεκαοκτώ μέλη της οργάνωσης, οι γνωστοί Filton 18, βρίσκονται από πέρσι στη φυλακή κατηγορούμενοι για «τρομοκρατία» μετά από δράση σε εργοστάσιο της Elbit Systems στο Bristol.

Τρομοκρατική οργάνωση κηρύχθηκε το Palestine Action Read More »

EL