Αντιμιλιταρισμός

Ανακοίνωση Κοινότητας Αγώνα αφοα, 25.11.2025 Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον Τουρκοκύπριο αντιρρησία συνείδησης Hasan Rahvancioğlu, ο οποίος θα βρεθεί ενώπιον του στρατοδικείου στη βόρεια Λευκωσία, την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου. Στον Hasan αναμένεται να επιβληθεί χρηματική ποινή, την οποία, όπως έχει ήδη ανακοινώσει, δεν προτίθεται να καταβάλει και επομένως θα οδηγηθεί στη φυλακή.  Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στον βορρά αναγνωρίζεται μέσα από αποφάσεις του συνταγματικού δικαστηρίου και του στρατιωτικού εφετείου. Ωστόσο, δεν έχει ακόμα επιτευχθεί η νομοθετική ρύθμιση του δικαιώματος από τη Βουλή. Μόνο όταν ψηφιστεί σχετικός νόμος, θα σταματήσουν να τιμωρούνται οι Τ/κ αντιρρησίες συνείδησης.   Παρά την καταδικαστική για το τουρκικό κράτος απόφαση του ΕΔΑΔ το 2024, μετά από προσφυγή του αντιρρησία συνείδησης Murat Kanatlı, για παραβίαση του δικαιώματος στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, η αντίρρηση συνείδησης εξακολουθεί να τιμωρείται σαν έγκλημα στο βόρειο μέρος της χώρας μας. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν φυλακιστεί οι αντιρρησίες συνείδησης Halil Karapaşaoğlu και Haluk Selam Tufanlı, των οποίων οι υποθέσεις εκκρεμούν ακόμη στο ΕΔΑΔ.  Το τ/κ κίνημα για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης αποτελεί, εδώ και χρόνια, σημαντικό μέρος του αντιμιλιταριστικού κινήματος στην Κύπρο και θέτει τους αγώνες του στο πλαίσιο των αγώνων της τ/κ κοινότητας ενάντια στην τουρκική κυριαρχία στον βορρά και υπέρ της επανένωσης της Κύπρου και της ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή.  Ιδιαίτερα τώρα, που συντελείται δίπλα μας ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της σύγχρονης ανθρώπινης ιστορίας και δυτικοί ηγέτες εντείνουν τους ρυθμούς στρατιωτικοποίησης για να σύρουν σύντομα την ανθρωπότητα σε έναν διευρυμένο πόλεμο, κάθε αντιμιλιταριστική πράξη αντίστασης καθίσταται ακόμη πιο απαραίτητη και σημαντική.  Σε μια τέτοια εποχή, το αντιπολεμικό-αντιμιλιταριστικό κίνημα στην Κύπρο θα πρέπει να ανασυγκροτηθεί και να διευρυνθεί, συνδέοντας τις “παραδοσιακές” ριζοσπαστικές δυνάμεις της επανένωσης με τα νέα κινήματα που αναδύθηκαν μέσω του παλαιστινιακού ζητήματος. Σε αυτό το πλαίσιο δεν χωρούν μόνο επιχειρήματα υπέρ της ειρήνης, αλλά -και κυρίως- αγώνες ενάντια στις ντόπιες και ξένες μαριονέτες ενός συστήματος που δεν του αρκεί απλώς να μας θεωρεί αναλώσιμους, μα θέλει κιόλας να μας κάνει να θέλουμε να πεθαίνουμε γι’ αυτό.  #vicdanirethaktır #hasanyalnizdegildir #vicdaniretmeclise

Σε φάση στρατιωτικής ετοιμότητας και αναθεώρησης των υποδομών ασφαλείας της βρίσκεται η ΕΕ, καθώς αυξάνονται οι γεωπολιτικές εντάσεις. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει τη δημιουργία μιας «στρατιωτικής ζώνης Σένγκεν» που θα επιτρέπει ταχύτερη μετακίνηση στρατευμάτων εντός της Ε.Ε. εντός μόλις 72 ωρών. Η πρωτοβουλία στοχεύει στην άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων για τις ένοπλες δυνάμεις, ειδικά σε κρίσιμες υποδομές μεταφορών, και δείχνει πως οι Βρυξέλλες σχεδιάζουν να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή αμυντική συνοχή. Στην Πολωνία κηρύχθηκε συναγερμός: η χώρα αναφέρει ότι θα στείλει 10.000 στρατιώτες σε «κρίσιμες υποδομές» και προειδοποιεί για πιθανές ρωσικές επιθέσεις μέσα στα Χριστούγεννα. Επιπλέον, η ένταση αποκτά ακόμα μεγαλύτερη διάσταση με δηλώσεις υψηλόβαθμων ευρωπαίων ηγετών: ο Έλληνας υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας, μιλώντας στο «Athens Security Forum», είπε ότι η Ευρώπη πρέπει να υιοθετήσει «πνεύμα αυτοθυσίας», τονίζοντας πως «η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω», ακόμα και με την ευρωπαϊκή σημαία. Από την άλλη, ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Boris Pistorius δήλωσε ότι «ίσως αυτό να ήταν το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι της Ευρώπης», καθώς προωθεί την ιδέα ότι η Ρωσία θα μπορούσε να ανακτήσει στρατιωτική ισχύ αρκετή ώστε να στοχεύει κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ πριν το 2029.  Στην Κύπρο, έλαβε χώρα στις 11–12 Νοεμβρίου 2025 το διεθνές συνέδριο με τίτλο «Cyprus National Guard Digital Transformation in the Age of Artificial Intelligence War», υπό την αιγίδα του Υπουργείου Άμυνας και τη συμμετοχή εταιρειών όπως η ισραηλινή Rafael που προμηθεύει όπλα που χρησιμοποιούνται για τη γενοκτονία στη Γάζα, και η Israel Shipyards. Η Ε.Ε., που θεωρητικά ιδρύθηκε για να αποτρέψει νέους πολέμους στην ευρωπαϊκή ήπειρο, προωθεί πλέον μια μιλιταριστική λογική, την ίδια ώρα που επιχειρεί να κατασκευάσει κοινωνική συναίνεση για μια πιθανή πολεμική σύρραξη. Η λογική στρατιωτικοποίησης των συνόρων και η μετατροπή τους σε ζώνες θυσίας μεταναστών—στοιχεία που καθόρισαν την εξωτερική πολιτική της Ένωσης την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία—μεταφέρονται πια στο εσωτερικών των χωρών. Σε κάθε περίπτωση, τα κέρδη της πολεμικής βιομηχανίας αυξάνονται γεωμετρικά, ενώ οι δαπάνες για τις κοινωνίες, που βυθίζονται στην ακρίβεια και την ακροδεξιά ρητορική, μειώνονται συνεχώς.

Ένα 18χρονο παιδί αφαίρεσε σήμερα, Τρίτη 11 Νοέμβρη, την ίδια του τη ζωή σε σκοπιά σε στρατόπεδο της Εθνικής Φρουράς στον Μαθιάτη της επαρχίας Λευκωσίας. Τα κυρίαρχα ΜΜΕ δεν αναφέρουν κάτι για αυτοχειρία, καθώς αυτό επιβάλλουν οι κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Η απαγόρευση αυτή βασίζεται στους φόβους για τάσεις μιμητισμού ανάμεσα στα άτομα που υποχρεώνονται να σπαταλούν ένα χρόνο της ζωής τους, δήθεν προστατεύοντας την πατρίδα.  Οι κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας, ωστόσο, θα έπρεπε να προστατεύουν το (αναγνωστικό, ραδιοφωνικό, τηλεοπτικό) κοινό. Όχι να κρύβουν προβλήματα κάτω από το χαλί, επιτρέποντας στην ΕΦ να αποκρύβει στοιχεία από τη δημόσια συζήτηση. Καθώς ο κόσμος εξελίσσεται και οι επιστήμες προχωρούν, η κυπριακή κοινωνία οφείλει να δει  το θέμα των αυτοκτονιών (όχι μόνο στην ΕΦ) κατάματα και όχι να στρουθοκαμηλίζει ενώπιον ενός σοβαρού ζητήματος που έχει να κάνει με την ψυχική υγεία. Και σε ό,τι αφορά την ΕΦ συγκεκριμένα, η κουλτούρα των νταήδων που καλλιεργείται σε κάθε στρατόπεδο και σε όλες τις βαθμίδες αποδεικνύεται μεγαλύτερη απειλή από τον όποιο «εχθρό» υποτίθεται ότι αντιμετωπίζει. Την ίδια ώρα ο ελληνοκυπριακός στρατός -ένας αντισυνταγματικός θεσμός που διέπεται μονάχα από το σκοτεινό «δίκαιο της ανάγκης»- μετρά εν καιρώ ειρήνης δεκάδες νεκρούς, τόσο από ατυχήματα όσο και από αυτοκτονίες. Παρόλα αυτά, ουδείς από τη στρατιωτική και πολιτική ιεραρχία της ΕΦ λογοδότησε οποτεδήποτε για αυτές τις τραγικές απώλειες.

Ομάδα αλληλέγγυων πραγματοποίησε χθες, 5 Ιούνη, διαμαρτυρία στο δημαρχείο Λεμεσού, καλώντας τον δήμο να διακόψει τις όποιες σχέσεις με το Ισραήλ και τις τοπικές του αρχές, και να καταδικάσει τη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Αφορμή για τη διαμαρτυρία στάθηκε προγραμματισμένο επιχειρηματικό συνέδριο ισραηλινών κεφαλαίων, στη Λεμεσό από τις 18 μέχρι τις 20 Ιούνη. Όπως είχε ανακοινωθεί στην ιστοσελίδα των διοργανωτών, ο δήμαρχος Γιάννης Αρμεύτης θα είναι εκ των βασικών ομιλητών. Το συνέδριο διοργανώνει το Nadlan Centre Cyprus από τις 18 μέχρι τις 20 Ιούνη και σε αυτό εννοείται πως προστρέχουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες ανάπτυξης γης στον νότο (Leptos, Pafilia, Korantina είναι μερικά παραδείγματα). Η διαμαρτυρία οδήγησε σε διακοπή της συνεδρίας του δημοτικού συμβουλίου. Η παρουσία του κ. Αρμεύτη στη λίστα με τους ομιλητές είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων, τις οποίες (τουλάχιστον μέχρι χθες) ο δήμαρχος αγνοούσε. Υπενθυμίζουμε ότι στη λίστα με τους ομιλητές συμπεριλαμβανόταν επίσης το όνομα του υπουργού Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας Γιώργου Παπαναστασίου όπως και αυτό του δημάρχου Λάρνακας Ανδρέα Βύρα. Μετά από ανάρτηση του afoa.cy, ο δήμαρχος Λάρνακας ξεκαθάρισε ότι ποτέ δεν είχε αποδεκτεί την πρόσκληση των διοργανωτών. Αντιθέτως, ο Γ. Αρμεύτης και ο Γ. Παπαναστασίου παραμένουν σιωπηλοί. Στη Λεμεσό, που φαίνεται πως αποτελεί ένα από τα επίκεντρα της ανάπτυξης ισραηλινών κεφαλαίων στην Κύπρο, κάποια δεν μένουν σιωπηλά μπροστά στη συνενοχή της κυπριακής πολιτικής και οικονομικής ελίτ στη γενοκτονία και σώζουν την αξιοπρέπεια όλων μας. Διαβάστε την επιστολή που επέδωσαν οι αλληλέγγυοι στα μέλη του δημοτικού συμβουλίου:   Προς τον Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο Λεμεσού Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε, Αξιότιμα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, Εν μέσω της συνεχιζόμενης γενοκτονίας και του ασφυκτικού αποκλεισμού της Γάζας, είναι καθήκον κάθε δημοκρατικού θεσμού να τοποθετείται με σαφήνεια απέναντι σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Πόλεις όπως η Βαρκελώνη, αλλά και ιταλικές περιφέρειες όπως η Εμίλια Ρομάνια και η Πούλια, έχουν ήδη προβεί σε γενναίες και συμβολικές πράξεις, ανακοινώνοντας τη διακοπή κάθε σχέσης με ισραηλινές οντότητες που δεν καταδικάζουν ανοιχτά και εμπράκτως τις φρικαλεότητες στη Γάζα. Χαρακτηριστικά, η Βαρκελώνη προχώρησε στη διακοπή της αδελφοποίησής της με το Τελ Αβίβ. Ως πολίτες της Λεμεσού, ζητούμε από τον Δήμο να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να ευθυγραμμιστεί με το παγκόσμιο κύμα αλληλεγγύης και αντίστασης απέναντι στη βαρβαρότητα. Συγκεκριμένα: 1. Να τοποθετηθεί επίσημα κατά της γενοκτονίας στη Γάζα, εκφράζοντας έμπρακτη αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό. 2. Να τερματίσει τη συνεργασία και τις διευκολύνσεις προς Ισραηλινούς επενδυτές, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που προωθούνται έργα με κοινωνικά και πολεοδομικά χαρακτηριστικά γκετοποίησης. 3. Να αποκηρύξει άμεσα τη δίδυμη αδελφοποίηση της πόλης με τη Χάιφα, όσο δεν υπάρχει σαφής και δημόσια καταδίκη από την ισραηλινή πλευρά για τα εγκλήματα που διαπράττονται. Η σιωπή ή η ουδετερότητα σε τέτοιες στιγμές ισοδυναμούν με συνενοχή. Η Λεμεσός, μια πόλη με ιστορία προσφυγιάς και αγώνα για δικαιοσύνη, δεν μπορεί να παραμένει αμέτοχη. Ζητούμε δράση και στάση που να τιμά τις δημοκρατικές αξίες και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Με εκτίμηση, Πολίτες Λεμεσού Λεμεσός, 05/06/2025