afoa.cy

Αντικαπιταλισμός

Όλοι αθώοι στη δίκη για τα Cyprus Papers

«Κούππες άπαννες» Συλλούρης και Τζιοβάνη, παρά τις αποκαλύψεις του Al Jazeera Ελάχιστη έκπληξη προκαλεί η απόφαση του κακουργιοδικείου Λευκωσίας να αθωώσει τον πρώην πρόεδρο της Βουλής Δημήτρη Συλλούρη, και τον πρώην βουλευτή του ΑΚΕΛ και μεγαλοεπιχειρηματία ανάπτυξης γης, Χριστάκη Τζιοβάνη, στην πολύκροτη υπόθεση για τα χρυσά διαβατήρια η οποία οδήγησε στις παραιτήσεις τους τον Οκτώβρη του 2020. Σχεδόν έξι χρόνια μετά τις αποκαλύψεις του Al Jazeera, οι οποίες είχαν προκαλέσει τεράστια κοινωνική κατακραυγή, και ενώ οι δύο άλλοι κατηγορούμενοι -ο δικηγόρος Αντρέας Πιττάτζης του περίφημου «this is Cyprus» και το στέλεχος της Giovani Developers, Αντώνης Αντωνίου, που προωθούσε την πραμάτεια του ομίλου στο ντοκιμαντέρ- απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες, κλείνει (τουλάχιστον πρωτόδικα) η υπόθεση χωρίς κανέναν ένοχο. Κομβικό ρόλο στην μη απονομή δικαιοσύνης για αυτό το προφανές σκάνδαλο διαφθοράς διαδραματίζουν ο Γενικός Εισαγγελέας Γιώργος Σαββίδης, και ο βοηθός του, Σάββας Αγγελίδης, οι οποίοι ως πρώην υπουργοί της κυβέρνησης Αναστασιάδη καλούνται ουσιαστικά να διερευνήσουν και να διώξουν εαυτούς. Η αποκάλυψη των Cyprus Papers τον Οκτώβρη του 2020, σε συνάρτηση με την τραγική και αυταρχική διαχείριση της πανδημίας, προκάλεσε ένα πρωτοφανές κύμα πολιτικής οργής στην ελληνοκυπριακή κοινωνία που διήρκησε αρκετούς μήνες και εκφράστηκε στο δρόμο σε διάφορες μαζικές διαμαρτυρίες, με αποκορύφωμα την («παράνομη» τότε) δεύτερη διαδήλωση του Ως Δαμέ στις 20/2/2021. Τα όσα προέβαλε στο ντοκιμαντέρ του το Al Jazeera μπορεί να μην στάθηκαν αρκετά να οδηγήσουν σε καταδίκη, αλλά αφαίρεσαν κάθε αμφιβολία για τη διαφθορά πίσω από το λεγόμενο Κυπριακό Πρόγραμμα Επενδύσεων. Ένα πρόγραμμα μέσω του οποίου πολιτογραφήθηκαν Κύπριοι πολίτες χιλιάδες αιτητές και μέλη των οικογενειών τους, παρόλο που κάποιοι ήταν καταζητούμενοι στις χώρες τους ή με διεθνή εντάλματα σύλληψης να εκκρεμούν εναντίον τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι η διερευνητική επιτροπή που είχε διορίσει η προηγούμενη κυβέρνηση με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Μύρωνα Νικολάτο, είχε καταλήξει από τον Ιούνη του 2021 ότι το 53% των χρυσών διαβατηρίων δεν έπρεπε να είχε χορηγηθεί ποτέ. Επιπλέον, έκθεση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας αναδείκνυε το γεγονός ότι πολλοί αιτητές παρουσιάζονταν ως «νέα ζευγάρια», για να επωφεληθούν μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ (5% αντί 19%) στις αγορές ακινήτων, στερώντας έτσι μέχρι €500 εκατ. σε έσοδα από το κράτος. Έξι χρόνια μετά, λοιπόν, και ενώ σύμφωνα με εκθέσεις και αναφορές, πολλοί θησαύρισαν παρακάμπτοντας διαδικασίες και βρίσκοντας παραθυράκια στη νομοθεσία, ουδείς έχει ακόμα καταδικαστεί για την μπίζνα των χρυσών διαβατηρίων. Την ώρα που αξιωματούχοι και μεγαλοεπιχειρηματίες περηφανεύονται για την Κύπρο της ανάπτυξης και των πύργων, μεγάλο μέρος του πληθυσμού συνεχίζει να αντιμετωπίζει τεράστιες δυσκολίες στην εύρεση προσιτής στέγασης. Αυτό είναι η πεμπτουσία της διαφθοράς, η οποία παραμένει δομικό κομμάτι του καπιταλιστικού συστήματος. Γι’ αυτό και η δικαιοσύνη για τέτοια σκάνδαλα δύσκολα θα προέλθει από αστικούς κρατικούς θεσμούς.

Όλοι αθώοι στη δίκη για τα Cyprus Papers Read More »

Η ανισότητα σκοτώνει

Τρία παιδιά και οι γονείς τους, Bassem και Μαρία, έχασαν τη ζωή τους από ασφυξία μετά από φωτιά που προκλήθηκε από ηλεκτρική σόμπα, προχθές στο σπίτι που διέμεναν στη Λεμεσό. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως η φωτιά δεν είναι παρά μόνο το μέσο και πως ηθικός αυτουργός είναι η εγκληματική ανισότητα, ως εγγενές δομικό στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος, όχι μόνο στη Λεμεσό που «πετά», αλλά ιδιαίτερα σε αυτή. Είναι οι ανύπαρκτες κοινωνικές πολιτικές στήριξης από ένα κράτος που λυμαίνονται κάποιες δεκάδες για να πλουτίζουν οι ίδιοι και οι επενδυτές φίλοι τους. Είναι η αλόγιστη «ανάπτυξη», που πέραν της καταστροφής του περιβάλλοντος, δολοφονεί πλέον και ανθρώπους, αφού πρώτα τους καταστήσει φτωχούς και οδηγήσει κάποιους από αυτούς στη μετανάστευση. Όσο ως κοινωνία επιλέγουμε το κέρδος και την «ανάπτυξη» αντί την κοινωνική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη, όσο ως εργαζόμενα άτομα αρκούμαστε με τα ψίχουλα που φτάνουν σε μας από τα υπερκέρδη τους, όσο ως άνθρωποι ανεχόμαστε την εκμετάλλευση των δίπλα επειδή είναι οι δίπλα και όχι εμείς, τόσο θα πληθαίνουν τα θανατηφόρα “ατυχήματα”, οι εσωτερικοί και εξωτερικοί μετανάστες, η φτωχοποίηση, τα πογκρόμ. Ας μην περιμένουμε ώσπου να γίνει η ζωή όλων μας πλέον μη αξιοβίωτη για να βάλουμε τέλος στον κανιβαλισμό. 

Η ανισότητα σκοτώνει Read More »

Σαν σήμερα γεννιέται το κίνημα κατά της «παγκοσμιοποίησης από τα πάνω» στη Γένοβα της Ιταλίας

Το κίνημα ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση αναπτύχθηκε τη δεκαετία του ’90 ως απάντηση στη φιλελευθεροποίηση της παγκόσμιας οικονομίας και τον αυξανόμενο ρόλο των διεθνών οικονομικών θεσμών, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, στις τοπικές οικονομικές πολιτικές. Μέρος του ευρύτερου κινήματος ήταν και οργανώσεις του Παγκόσμιου Νότου όπως οι Ζαπατίστας και ακτήμονες αγρότες της Βραζιλίας και της Νοτίου Αφρικής, αλλά και ένα ολόκληρο πλέγμα συλλογικοτήτων και οργανώσεων στον Παγκόσμιο Βορρά, από αριστερά κόμματα, αντιεξουσιαστικές κοινότητες μέχρι υποκουλτούρες και μουσικά ρεύματα. Αυτό το κίνημα αναπτύχθηκε σε ένα παγκόσμιο πολιτικό πλαίσιο όπου η ηγεμονία του δυτικού ιμπεριαλισμού ήταν αδιαμφισβήτητη μετά και την πτώση της ΕΣΣΔ το 1991. Την ίδια περίοδο ξεκινά ο πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία και ακολουθούν οι εισβολές σε Αφγανιστάν και Ιράκ. Κομβικό ρόλο στην ανάπτυξη του κινήματος είχε η εξάπλωση του διαδικτύου και η χρήση του ως εργαλείου ελεύθερης διάχυσης της πληροφορίας. Το δίκτυο των ιστοτόπων Indymedia είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι διαδηλώσεις στην Γένοβα, στις οποίες έλαβαν μέρος 200.000 διαδηλωτές κράτησαν μέχρι τις 22 Ιουλίου και αντιμετωπίστηκαν από την αστυνομία με σφοδρή καταστολή. H καμπάνια τρομοκρατίας που ακολούθησε η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι και τα ελεγχόμενα από εκείνον κανάλια οδήγησαν την πλειοψηφία των 800.000 κατοίκων της πόλης να την εγκαταλείψει. Σε μια από τις πιο άγριες στιγμές, η αστυνομία εισβάλλει στο κατειλημμένο σχολείο Armando Diaz όπου βρίσκονταν 90 ακτιβιστές από διάφορες χώρες και τους ξυλοκοπά ανελέητα. Η ταινία DIAZ: Don’t clean up this blood (2012) του Daniele Vicari αναπαριστά τα γεγονότα και μας μεταφέρει το πολιτικό κλίμα της εποχής. Στις 20 του Ιούλη ο Carlo Giuliani δολοφονείται από αστυνομικά πυρά στην κεντρική Γένοβα, ένα στιγμιότυπο που σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά ακτιβιστών. Το κίνημα της αντι-παγκοσμιοποίησης άφησε μια σημαντική παρακαταθήκη αγώνων, παραδόσεων και λεκτικών στον 21ο αιώνα, και καθιέρωσε συνθήματα όπως το «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός» και το «είμαστε το 99%». Το κίνημα ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ το 2003 και κινήσεις όπως η Οccupy Wall Street το 2011 συνέχισαν αυτές τις πρακτικές μιας «παγκοσμιοποίησης από τα κάτω».

Σαν σήμερα γεννιέται το κίνημα κατά της «παγκοσμιοποίησης από τα πάνω» στη Γένοβα της Ιταλίας Read More »

EL