Φωτογραφία: politico.eu
Γράφει ο Χρίστος Χατζηιωάννου
Τραγική –μα προβλέψιμη— κατάληξη είχε το πρότζεκτ «Αμάλθεια», που με σπουδή και μεγάλη δόση αυτοπροβολής προώθησαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, και ο Υπουργός Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κόμπος. Ο ισραηλινός στρατός ήδη, μέσα στο πρώτο κιόλας 24ωρο, ανέλαβε την ευθύνη των δολοφονιών των 7 εθελοντών της World Central Kitchen (WCK), τους οποίους χτύπησε με τρεις ρουκέτες, που διαδοχικά έπληξαν τα τρία οχήματα του ανθρωπιστικού κομβόι, παρά το γεγονός ότι αυτά έφεραν το λογότυπο της οργάνωσης.
Η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη φέρει σημαντικό μερίδιο ηθικής ευθύνης για αυτό το έγκλημα πολέμου, που μέσω πράξεων και παραλείψεων «προοικονόμησε». Πολλοί τεχνοκράτες και εμπειρογνώμονες που χρόνια δραστηριοποιούνται στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας στην περιοχή, επανειλημμένα προειδοποίησαν για το εγχείρημα «Αμάλθεια», ότι είναι υπερβολικά ριψοκίνδυνο και οργανωσιακά παράδοξο, αφού δεν έθετε ως αναγκαίο προαπαιτούμενο την κατάπαυση του πυρός ούτε και φρόντιζε να επιλύσει τα τεράστια προβλήματα στο πεδίο, ειδικά ως προς το σκέλος της διανομής μέσα στη Γάζα. Αντ’ αυτού, η «Αμάλθεια» εστίασε στο οικονομικό κομμάτι (ποια χώρα θα πληρώσει τι, σε ποιο ταμείο θα μπουν τα χρήματα, πώς θα γίνεται η διαχείριση των χρημάτων, κ.λπ.) και στο θαλάσσιο σκέλος, τα οποία ήταν και τα πιο εύκολα αφού δεν απαιτούσαν καμία άσκηση πίεσης στο Ισραήλ. Επιτεύγματα τα οποία η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη και οι χειροκροτητές της πανηγύρισαν υπέρ το δέον, επειδή κέρδισε σε ένα φανταστικό διαγωνισμό με την Τουρκία: ότι η Κυπριακή Δημοκρατία κατάφερε αυτό που δεν είχε καταφέρει η Τουρκία με τον στολίσκο το 2010—να άρει τη θαλάσσια απομόνωση της Γάζας.
Αντί η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη να απαιτήσει άμεσα αποκατάσταση του δικτύου της UNRWA, διάνοιξη των οδοφραγμάτων και παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας μέσω οδικών μέσων, προσπάθησε να δημιουργήσει εναλλακτικό δίκτυο, επιτρέποντας υποψίες ότι δεν επιθυμούσε την όποια ενόχληση στις γενοκτονικές επιχειρήσεις του ισραηλινού στρατού. Τόσο ο κ. Χριστοδουλίδης, όσο και ο κ. Κόμπος, επέδειξαν περίεργη επιμονή στην υλοποίηση του παράδοξου ανθρωπιστικού εγχειρήματος, αγνοώντας κάθε προειδοποίηση των εμπειρογνωμόνων της κοινότητας ανθρωπιστικής βοήθειας, ότι η μόνη ρεαλιστική λύση είναι η άμεση κατάπαυση του πυρός και η ενεργοποίηση των υφιστάμενων ανθρωπιστικών δικτύων αντί η δημιουργία νέων. Αυτό όμως προϋπέθετε την άσκηση πίεσης στην κυβέρνηση Νετανιάου, την οποία η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη όχι μόνο δεν ήταν διατεθειμένη να ασκήσει, αλλά αντιθέτως έδειξε κάθε διάθεση να ικανοποιήσει πλήρως. Ούτε καν μια αυτόνομη καταδικαστική δήλωση για τις δολοφονίες των 7 εθελοντών της WCK, δεν στάθηκε ικανή η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη να εκδώσει, μόνο συνυπέγραψε μια καταδικαστική δήλωση που εξέδωσαν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Η δουλοπρέπεια της κυβέρνησης Χριστοδουλίδη προς την γενοκτονική κυβέρνηση Νετανιάχου πρέπει να πάρει τέλος. Αν επιθυμεί πραγματικά να υποβοηθήσει το ανθρωπιστικό έργο στη Γάζα και να συμπεριφερθεί σαν ώριμο και υπεύθυνο κράτος που τιμά το Διεθνές Δίκαιο, αναπόφευκτα θα πρέπει να έρθει σε σύγκρουση με την κυβέρνηση Νετανιάου. Το «Αμάλθεια» δεν ήταν απλά ένα θεαματικό πυροτέχνημα, ήταν κάτι πολύ πιο επικίνδυνο: ήταν θανατηφόρες ρουκέτες που σκότωσαν άμαχους ανθρώπους. Θα πρέπει η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη να αναλάβει τις ευθύνες της, να τερματίσει το περίεργο αυτό πρότζεκτ της, να παραδεχτεί το τεράστιο λάθος της και να απαιτήσει άμεση κατάπαυση του πυρός και τη διάνοιξη των οδοφραγμάτων, έτσι ώστε να μπορέσουν τα εκατοντάδες φορτηγά με ανθρωπιστική βοήθεια να εισέλθουν στη Γάζα, και να αφεθούν τα υφιστάμενα ανθρωπιστικά δίκτυα να λειτουργήσουν σωτήρια προς όφελος του παλαιστινιακού λαού.