Την έλλειψη διάθεσης να εντάξει τους πρόσφυγες και τις μετανάστριες επέδειξε για ακόμα μία φορά η κυβέρνηση. Καθώς ολοκληρώνονται οι προσπάθειες για την εισαγωγή του περίφημου Σχεδίου Ένταξης Μεταναστών, παρακολουθούμε την τροποποίηση του Περί Αρχείου Πληθυσμού με την οποία εισάγονται τα προσόντα για πολιτογράφηση.
Υπενθυμίζουμε ότι το προηγούμενο Εθνικό Σχέδιο Ένταξης Μεταναστών είχε προετοιμαστεί μέσα από μια μακρά διαδικασία, για να αποσυρθεί τελικά λίγο πριν από τις προεδρικές εκλογές, καθώς οι υποψήφιοι επιχειρούσαν να προσελκύσουν δεξιούς και ακροδεξιούς ψηφοφόρους.
Τα νέα προσόντα για την πολιτογράφηση προνοούν, μεταξύ άλλων, ότι το άτομο «δεν έχει εισέλθει από παράνομο σημείο εισόδου ή εισέλθει ή διαμείνει στη Δημοκρατία κατά παράβαση οποιαδήποτε απαγόρευσης εισόδου…» αποκλείοντας δηλαδή όσους πρόσφυγες εισέρχονται στη Δημοκρατία από τις μη νόμιμες πύλες εισόδου. Η σχετική πρόνοια αγνοεί ένα από τα πιο καίρια χαρακτηριστικά της μετανάστευσης που αφορά την επιλογή του ταξιδιού και την ανάλογη είσοδο στη χώρα όπου αναζητούν προστασία οι άνθρωποι. Κατά κανόνα λοιπόν, η είσοδος στις χώρες υποδοχής δεν γίνεται μέσω των νόμιμων οδών, επειδή ακριβώς απουσιάζουν. Σε μια άλλη, πιο ανθρώπινη πραγματικότητα, όπου θα μπορούσαν να κλείσουν εισιτήριο για τη Λάρνακα οι Παλαιστίνιοι, οι Σύριοι κ.ο.κ., δεν θα επέλεγαν τις μοιραίες βάρκες ή τη διέλευση μέσω της Πράσινης γραμμής. Την ίδια ώρα, η τροποποίηση έρχεται σε αντίθεση τόσο με την εθνική όσο και με τη διεθνή νομοθεσία, όπου αναφέρεται ότι «όποιος εισέρχεται ή εισήλθε στη Δημοκρατία παράνομα, δεν υπόκειται σε τιμωρία λόγω μόνο της παράνομης εισόδου ή διαμονής του…». Εάν η άρνηση της πολιτογράφησης σε άτομα που διαβιούν 10, 20, 30 χρόνια στη χώρα δεν είναι τιμωρία και στρατηγική αποκλεισμού και περιθωριοποίησης από την τοπική κοινωνία, τότε τι είναι;
Η τροποποίηση συνεχίζει προσθέτοντας ότι «Νοείται περαιτέρω ότι, στον υπολογισμό της περιόδου διαμονής δε λαμβάνεται υπόψη η περίοδος κατά την οποία ο αλλοδαπός διέμεινε ως αιτητής διεθνούς προστασίας ή ως κάτοχος συμπληρωματικής ή προσωρινής προστασίας ή ως κάτοχος άδειας φοιτητή» ξεκαθαρίζοντας με αυτό τον τρόπο τις προθέσεις της τροποποίησης.
Η πολιτογράφηση αποτελεί για πολλούς τον ακρογωνιαίο λίθο της ένταξης μεταναστών και προσφύγων και αυτό γιατί επιτρέπει στους ανθρώπους, μεταξύ άλλων, τη δυνατότητα να οραματιστούν ότι κάποτε μπορεί ίσως να βρεθούν ίσοι τουλάχιστον απέναντι στην πολιτεία, ενώ παράλληλα επιτρέπει την ενεργότερη κοινωνική, οικονομική και πολιτική συμμετοχή.
Με ή χωρίς σχέδιο ένταξης, μια τέτοια επίθεση στο δικαίωμα στην πολιτογράφηση αποδεικνύει για πολλοστή φορά πως πρόσφυγες και μετανάστες αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως εργαλεία πλουτισμού, ως άνθρωποι δεύτερης και τρίτης κατηγορίας, τους οποίους η πολιτεία δεν έχει καμία διάθεση να αναγνωρίσει ως ίσους.
Θεωρούμε την πολιτεία ανίκανη να αντιμετωπίσει όλους τους ανθρώπους στη βάση της ισότητας και γι’ αυτό στεκόμαστε απέναντί της αλλά και απέναντι στις δυνάμεις που της επιτρέπουν να αναπαράγει το εκμεταλλευτικό αυτό σύστημα.
