του Γρηγόρη Ιωάννου
Ορισμένες ανοησίες είναι αναπόφευκτες, καθώς η πόλωση είναι αναπόδραστη και ενισχύεται από τους αλγόριθμους των κοινωνικών μέσων, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πάρα πολλά σχόλια που μοιάζουν με κόντρες μεταξύ οπαδών ποδοσφαίρου, όπου η οπαδική στάση υπερισχύει της ειλικρίνειας δεδομένων και της αναλυτικής ισορροπίας. Ωστόσο, η υπερβολική κατανάλωση ανοησιών δεν είναι υγιής.
Μην χάνετε χρόνο με άρθρα που:
– υποστηρίζουν ότι όλα οφείλονται στον ιμπεριαλισμό και τη γεωπολιτική,
– αρνούνται ότι ο ιμπεριαλισμός και η γεωπολιτική έχουν διαμορφωτική επίδραση,
– θέτουν ως κύριο πλαίσιο της διεθνούς ανάλυσης το σχήμα «δυτική φιλελεύθερη δημοκρατία έναντι των αυταρχικών δυνάμεων»,
– κάνουν υπερβολική χρήση και φουσκώνουν την κατηγορία του «φασισμού» και την αποδίδουν σε οτιδήποτε θέλουν να επιτεθούν, π.χ. συντηρητικός φασισμός, λαϊκιστικός φασισμός, αριστερός φασισμός, αριστερό-λαϊκιστικός φασισμός, ισλαμικός φασισμός και ούτω καθεξής,
– μιλούν για εμφύλιες συγκρούσεις με απλοϊκούς όρους όπως «ελευθερία έναντι καταπίεσης», «καθεστώς ενάντια στον ίδιο το λαό του».
Αν αποφύγετε τα παραπάνω, έχετε ήδη απαλλαγεί από πολλά σκουπίδια. Στη συνέχεια έρχονται οι εκτροπές, οι ψευδείς αναλογίες, ο συναισθηματικός εκβιασμός, το whataboutism και οι αυτοματισμοί. Αυτά απαιτούν κάποια εμπειρία για να τα χειριστεί κανείς πλήρως. Αλλά δεν είναι δύσκολο, αν κάποιος δεν είναι πολύ τεμπέλης για να διαβάσει σοβαρές αναλύσεις και να τις σκεφτεί, έχει κάποια βασική κατανόηση της πολιτικής και έχει ιστορική μνήμη. Για παράδειγμα, όταν ένας εκλεγμένος πρόεδρος απαγάγεται με στρατιωτική εισβολή, είναι αποπροσανατολισμός να μιλάμε για την πολιτική αυτού του προέδρου αντί να μιλάμε για την πράξη της απαγωγής του. Είναι συναισθηματικός εκβιασμός όταν χρησιμοποιείται το Ολοκαύτωμα για να σωπάσουν όσοι λένε ότι ο αντισημιτισμός δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αντίθεση στα εγκλήματα του Ισραήλ. Είναι αυτοματισμός να απορροφά κανείς τις αφηγήσεις των μέσων ενημέρωσης και τις πληροφορίες των κοινωνικών μέσων χωρίς να ελέγχει τις πηγές.
Τέλος, έρχεται η κοντή μνήμη, η υποκρισία και η πολιτική ανεντιμότητα. Αυτό συμβαίνει όταν η πρόσφατη ιστορία διαγράφεται, τα συγκριτικά πλαίσια καταστέλλονται και οι οντολογικές θέσεις κρύβονται. Δυτικοί φιλελεύθεροι που δίνουν μαθήματα για το διεθνές δίκαιο, εθνικιστές που κηρύττουν τον διεθνισμό στους άλλους, στρατοπεδιστές που αντιτίθενται στον στρατοπεδισμό (των άλλων), δεξιοί που λένε στην αριστερά τι πρέπει να κάνει και ούτω καθεξής. Χρειάζεται κάποια προσπάθεια, αλλά αν την καταβάλλετε, μπορείτε να το καταλάβετε. Καταναλώστε λιγότερες ανοησίες. Είναι εφικτό και υγιές. Απλά κάντε το.