Σύντροφος Χ

Η δολοφονία της Ρενέ Νικόλ Γκουντ στη Μινεάπολη δεν μπορεί να αποσπαστεί από το πολιτικό και επιχειρησιακό πλαίσιο μέσα στο οποίο συνέβη. Δεν πρόκειται για «ατύχημα» ούτε για «μεμονωμένο περιστατικό», αλλά για αποτέλεσμα μιας κλιμακούμενης στρατηγικής καταστολής που έχει στο επίκεντρο τους μετανάστες και όσους βρίσκονται γύρω τους.

Τις τελευταίες εβδομάδες, η κυβέρνηση Τραμπ έχει δώσει εντολή στην ICE να προχωρήσει σε μαζικές επιχειρήσεις εντοπισμού και απέλασης μεταναστών που ζουν εδώ και χρόνια στις ΗΠΑ — ανθρώπων με δουλειές, οικογένειες και κοινωνικούς δεσμούς. Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, η Μινεάπολη μετατράπηκε σε πεδίο έντονης παρουσίας πρακτόρων της ICE, οι οποίοι αναπτύχθηκαν μαζικά στην πόλη για ελέγχους και συλλήψεις.

Σε αυτό το περιβάλλον φόβου και έντασης, δολοφονήθηκε η Ρενέ Νικόλ Γκουντ.

Ποια ήταν η Ρενέ Νικόλ Γκουντ

Η Ρενέ Νικόλ Γκουντ ήταν 37 ετών, Αμερικανίδα πολίτης και μητέρα τριών παιδιών. Είχε ζήσει στο Κολοράντο Σπρινγκς και στο Κάνσας Σίτι και είχε μετακομίσει πρόσφατα στη Μινεάπολη. Ήταν χριστιανή, άοπλη, χωρίς καμία συμμετοχή σε πολιτικές ή ακτιβιστικές δράσεις. Ασχολούνταν με την ποίηση και τη μουσική.

Παρ’ όλα αυτά, πυροβολήθηκε από πράκτορα της ICE ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητό της. Τρεις σφαίρες στο πρόσωπο, από κοντινή απόσταση. Πρόκειται για εκτέλεση, όχι για «επιχείρηση ασφαλείας».

Η ICE ως μηχανισμός τρομοκράτησης

Η ICE δεν είναι απλώς μια «υπηρεσία μετανάστευσης». Λειτουργεί ως κατασταλτικός μηχανισμός με χαρακτηριστικά παραστρατιωτικής δύναμης, με ευρεία διακριτική ευχέρεια, ελάχιστο έλεγχο και σχεδόν εγγυημένη ατιμωρησία.

Οι μαζικές επιχειρήσεις απελάσεων που διατάχθηκαν από τον Τραμπ έχουν δημιουργήσει κλίμα τρόμου σε ολόκληρες κοινότητες. Πράκτορες της ICE εμφανίζονται σε γειτονιές, χώρους εργασίας και δρόμους, συλλαμβάνοντας ανθρώπους που ζουν επί χρόνια στις ΗΠΑ. Αυτή η ένταση ήταν ο λόγος για τον οποίο δεκάδες πράκτορες είχαν συγκεντρωθεί στη Μινεάπολη τις ημέρες πριν τη δολοφονία.

Η παρουσία τους δεν ήταν «ουδέτερη». Ήταν μια επίδειξη δύναμης.

Όταν το θύμα δεν ταιριάζει στο στερεότυπο

Συνήθως, η κρατική βία στις ΗΠΑ καλύπτεται επικοινωνιακά με γνωστά στερεότυπα:
ο «επικίνδυνος μαύρος»,
ο «παράνομος μετανάστης»,
ο «μουσουλμάνος εξτρεμιστής».

Στην περίπτωση της Γκουντ, τίποτα από αυτά δεν ίσχυε. Ήταν λευκή, Αμερικανίδα πολίτης, χριστιανή, μητέρα. Και γι’ αυτό ακριβώς το κράτος δυσκολεύτηκε να κατασκευάσει αφήγημα.

Αρχικά ειπώθηκε ότι «παρεμπόδιζε» τους πράκτορες με το αυτοκίνητό της. Στη συνέχεια, κυβερνητικοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι «φώναζε» και «εμπόδιζε τη δουλειά τους». Ο ίδιος ο Τραμπ τη χαρακτήρισε «επαγγελματία ταραχοποιό» και ισχυρίστηκε ότι επιχείρησε να χτυπήσει πράκτορα.

Ακόμη και αν ίσχυε κάτι από αυτά — που δεν ισχύει — τίποτα δεν δικαιολογεί τρεις σφαίρες στο κεφάλι.

Τα γεγονότα διαψεύδουν την εξουσία

Το επίσημο αφήγημα κατέρρευσε όταν είδαν το φως της δημοσιότητας τα βίντεο της δολοφονίας. Ο δήμαρχος της Μινεάπολης, αφού τα παρακολούθησε, δήλωσε δημόσια ότι οι ισχυρισμοί της ομοσπονδιακής κυβέρνησης είναι ψευδείς και ότι ο πράκτορας έκανε απερίσκεπτη χρήση θανατηφόρας βίας.

Κατέρρευσε επίσης ο ισχυρισμός ότι ο δράστης τραυματίστηκε από το όχημα της Γκουντ. Στο βίντεο φαίνεται να αποχωρεί κανονικά από το σημείο.

Η μητέρα της Γκουντ δήλωσε ότι η κόρη της δεν συμμετείχε σε καμία επιθετική ενέργεια. Ο πρώην σύζυγός της, μιλώντας ανώνυμα στα ΜΜΕ, επιβεβαίωσε ότι δεν ήταν ακτιβίστρια και δεν είχε καμία σχέση με τις κινητοποιήσεις ενάντια στις απελάσεις.

Από την αποτυχία στη «τρομοκρατία»

Όταν όλα τα προσχήματα κατέρρευσαν, το κράτος κατέφυγε στη γνωστή τακτική:
χαρακτήρισε το περιστατικό «εγχώρια τρομοκρατία».

Το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας και ο ίδιος ο Τραμπ υιοθέτησαν αυτόν τον χαρακτηρισμό, επιχειρώντας να μετατρέψουν το θύμα σε απειλή. Παράλληλα, ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς δήλωσε ότι ο πράκτορας της ICE απολαμβάνει πλήρη ασυλία από κάθε ποινική δίωξη.

Η ατιμωρησία δεν είναι παρενέργεια. Είναι δομικό στοιχείο.

Κοινωνική αντίδραση και ταξική πειθαρχία

Μετά τη δολοφονία, ξενοδοχείο της Μινεάπολης ακύρωσε κρατήσεις πρακτόρων της ICE, αντανακλώντας τη λαϊκή οργή. Λίγο αργότερα, η μητρική αλυσίδα Hilton διέκοψε τη συνεργασία της με το ξενοδοχείο, υπενθυμίζοντας ότι το μεγάλο κεφάλαιο στέκεται πάντα δίπλα στην εξουσία, όχι στις τοπικές κοινωνίες.

Το ευρύτερο συμπέρασμα

Η δολοφονία της Ρενέ Νικόλ Γκουντ φωτίζει τη μεγάλη εικόνα:

Η καταστολή που ξεκινά από τους μετανάστες δεν σταματά εκεί.
Οι μηχανισμοί βίας που χτίζονται για τους «αόρατους» στρέφονται τελικά εναντίον όλων.
Και όσο οι κοινωνίες διαιρούνται, οι από πάνω θα κυβερνούν μέσω φόβου.

Η Μινεάπολη δεν είναι εξαίρεση. Είναι προειδοποίηση.