Eπίδειξη αλληλεγγύης και λαϊκής δύναμης στην Κούβα.

Ως απάντηση στην ανθρωπιστική κρίση που εξελίσσεται στην Κούβα, εκατοντάδες ακτιβιστές από όλο τον κόσμο οργανώνονται για να μεταφέρουν στη χώρα ζωτικής σημασίας βοήθεια. 

Ήδη έχουν φτάσει άτομα από 33 χώρες, μεταφέροντας 30 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας -καύσιμα, ιατρικά εφόδια, ηλιακούς συλλέκτες και άλλα είδη- αεροπορικώς και διά θαλάσσης στο πλαίσιο της αποστολής «Nuestra América», που διοργανώθηκε από την Progressive International. Η πρωτοβουλία στοχεύει να αποτελέσει «ένα πολιτικό κάλεσμα προς τις κυβερνήσεις της περιοχής», δήλωσε ο γενικός συντονιστής Ντέιβιντ Άντλερ. 

Η οργάνωση CODEPINK: Women For Peace, που έφτασε αεροπορικώς ως μέρος του κονβόι, διοργάνωσε εκδήλωση με μουσική και χειροτεχνίες για τα παιδιά της Κούβας, ώστε να γράψουν σε φίλους και συγγενείς σε όλο τον κόσμο από τους οποίους έχουν αποκοπεί. Το ιρλανδικό τρίο χιπ-χοπ Kneecap, που είχε συμμετάσχει στην αποστολή, έδωσε ζωντανή συναυλία στην Αβάνα, φωνάζοντας «¡Cuba sí, bloqueo no!» μαζί με το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί για να γιορτάσει. Άλλοι εκπρόσωποι ζωγράφισαν μια τοιχογραφία ως «δώρο και όραμα ανθρωπιάς».

Ο Πρόεδρος Μιγκέλ Ντίαζ-Κανέλ εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του λέγοντας: «Μας στέλνουν αποστολές βοήθειας για να μας προστατεύσουν από την προσπάθεια να μας στραγγαλίσουν. Καλωσορίζω για άλλη μια φορά την καλοσύνη των ανθρώπων. Η αλληλεγγύη ανταποδίδεται πάντα σε όσους την ασκούν χωρίς άλλο κίνητρο παρά μόνο το ανθρώπινο καλό. Σας ευχαριστώ, η Κούβα δεν είναι μόνη».

Η Κούβα υποφέρει λόγω του αμερικανικού εμπάργκο από το 1962, ωστόσο η κατάσταση έχει πλέον φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα. Η χώρα έμεινε χωρίς ρεύμα για δεύτερη φορά μέσα σε μια εβδομάδα, καθώς το εθνικό ηλεκτρικό δίκτυο κατέρρευσε εν μέσω του πετρελαϊκού και οικονομικού αποκλεισμού που επέβαλαν οι ΗΠΑ στην κομμουνιστική κυβέρνηση.

Η εισβολή του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του Προέδρου Νικολά Μαδούρο στις 3 Ιανουαρίου σημαίνει ότι η Κούβα έχει χάσει έναν σημαντικό σύμμαχο, ο οποίος παρείχε πετρέλαιο στη χώρα με ευνοϊκούς όρους. Έκτοτε, οι ΗΠΑ έχουν εντείνει την εκστρατεία οικονομικού πολέμου εναντίον της χώρας, με την ελπίδα να επιβάλουν αλλαγή καθεστώτος. Έχουν απειλήσει άλλες χώρες με δασμούς αν πουλήσουν πετρέλαιο στην Κούβα. Το Μεξικό, που είχε γίνει ο μεγαλύτερος προμηθευτής πετρελαίου της, έχει σταματήσει τις παραδόσεις υπό την απειλή αυτή.

Η Ουάσιγκτον έχει επίσης ασκήσει πιέσεις σε κυβερνήσεις σε ολόκληρη την περιοχή να τερματίσουν την ιατρική συνεργασία με την Κούβα -μια κρίσιμη πηγή εσόδων. Τον Φεβρουάριο, Κουβανοί επαγγελματίες υγείας που παρείχαν δωρεάν περίθαλψη στους ντόπιους στην Ονδούρα έφυγαν, καθώς η κυβέρνηση διέκοψε την ιατρική αποστολή τους υπό την πίεση των ΗΠΑ. Οι ιατρικές αποστολές της Κούβας στο εξωτερικό αποτελούν σημαντικό μέρος της εξωτερικής πολιτικής του νησιού εδώ και δεκαετίες.

Ο τουρισμός στο νησί, ένας άλλος οικονομικός πυλώνας, έχει καταρρεύσει. Η Κούβα έχει ουσιαστικά αποκοπεί από τον υπόλοιπο κόσμο. 

Ως αποτέλεσμα του πετρελαϊκού αποκλεισμού και του ανεξέλεγκτου πληθωρισμού, οι Κουβανοί υποφέρουν από μια μορφή συλλογικής τιμωρίας. Δεν υπάρχει τρεχούμενο νερό και η παραγωγή τροφίμων έχει σταματήσει. Τα τρόφιμα και τα φάρμακα είναι δύσκολο να βρεθούν και εξαιρετικά ακριβά. Δεν υπάρχει καύσιμο για τα αυτοκίνητα και οι άνθρωποι χρησιμοποιούν άνθρακα για να μαγειρέψουν ό,τι τρόφιμα μπορούν να βρουν. Τα νοσοκομεία αγωνίζονται να διατηρήσουν τις γεννήτριες σε λειτουργία, με κρίσιμες, και μερικές φορές θανατηφόρες, συνέπειες για τους ασθενείς. Τεράστιοι σωροί σκουπιδιών συσσωρεύονται στους δρόμους, καθώς η συλλογή σκουπιδιών δεν είναι πλέον δυνατή, δημιουργώντας σοβαρούς κινδύνους για την υγεία.

Από τις αρχές Φεβρουαρίου, ο ΟΗΕ προειδοποιεί για την πιθανότητα ανθρωπιστικής κατάρρευσης στο νησί, εάν δεν καλυφθούν οι ανάγκες του σε καύσιμα. Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στην πραγματικότητα, ζητά το τέλος του εμπορικού εμπάργκο για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Κατά την επιστροφή του από το ταξίδι, ο Βρετανός δημοσιογράφος Όουεν Τζόουνς έγραψε: «Δεν πέφτουν πύραυλοι των ΗΠΑ πάνω στην Αβάνα. Αλλά αυτό που είδα θα πρέπει να θεωρηθεί ως πόλεμος».