Αναγνωρίζουμε τον καπιταλισμό ως ένα σύστημα εκμετάλλευσης το οποίο συγκεντρώνει τον πλούτο στα χέρια ολοένα και λιγότερων ανθρώπων ανά τον πλανήτη. Είναι ενδεικτικό ότι από το 2020, το πλουσιότερο 1% της παγκόσμιας ολιγαρχίας έχει καρπωθεί $26 τρισ., ποσό υπερδιπλάσιο από όσα έχει επωφεληθεί το υπόλοιπο 99% του πληθυσμού. Ο πλούτος αυτός παράγεται από την εργατική τάξη, η οποία με το ζόρι παλεύει να συντηρηθεί. Συγκεκριμένα στην Κύπρο, μετά από χρόνια μνημονιακών πολιτικών λιτότητας και αδιάκοπες επιθέσεις στα εργασιακά δικαιώματα, είναι βέβαιο ότι οι νέες γενιές εργαζομένων θα ζήσουν συγκριτικά φτωχότερες από τις  προηγούμενες.

H συνεχής επίθεση στους μισθούς μας, στα εργατικά δικαιώματα και κεκτημένα, δεν έχει να κάνει με συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά με μια συστημική σχέση κυριαρχίας που παράγει το υπάρχον σύστημα. Για να ξεπεράσουμε πραγματικά τις σχέσεις κυριαρχίας και εκμετάλλευσης δεν αρκούν οι μεταρρυθμίσεις ή οι εναλλαγές προσώπων στην εξουσία, αλλά ένα ολοκληρωτικό πέρασμα σε μια διαφορετική οργάνωση της οικονομίας, όπου στο επίκεντρο μπαίνουν οι ανάγκες της κοινωνίας αντί η δημιουργία του μεγαλύτερου δυνατού κέρδους για της παγκόσμιες και τοπικές ελίτ.

Παρ’ όλα αυτά αναγνωρίζουμε ότι πρέπει να δώσουμε αγώνες και για άμεση βελτίωση της ζωής μας στο σήμερα, τόσο ως σκοπό αλλά και ως προϋπόθεση για να δράσουμε συλλογικά ως εργαζόμενοι. Η εργασιακή καταπίεση, η εκμετάλλευση και το άγχος που βιώνουμε εντείνονται, όσο αυξάνονται τα επισφαλή συμβόλαια, η ανασφάλιστη εργασία, τα ελαστικά ωράρια, η μείωση των μισθών εν μέσω συνεχών αυξήσεων του κόστους διαβίωσης, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η απαγόρευση ή ο περιορισμός του δικαιώματος στο συνδικαλίζεσθαι και πολλά άλλα. 

Τα προβλήματα αυτά είναι ακόμα μεγαλύτερα σε εκείνες τις ομάδες εργαζομένων που είναι πιο ευάλωτες, όπως μετανάστες – μετανάστριες, γυναίκες και μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Οι εργασιακές γαλέρες για τις οικιακές εργάτριες, τους εργάτες από τρίτες χώρες στη γεωργία, την κτηνοτροφία και τον κατασκευαστικό τομέα, αλλά και στην τουριστική βιομηχανία αποτελούν αναντίλεκτα παραδείγματα της πιο σκληρής μορφής εκμετάλλευσης, ενώ η δυνατότητα του συνδικαλίζειν σε αυτά τα άτομα είτε στερείται, είτε αποσιωπάται. 

Εμείς ως εργαζόμενοι σε κάθε τομέα της οικονομίας υποστηρίζουμε την κοινή οργάνωση των εργαζομένων πάνω στην βάση των συμφερόντων και των συνδικαλιστικών τους δικαιωμάτων. Σκοπός μας είναι να προωθήσουμε και να συμμετέχουμε σε εργατικούς αγώνες, που θα απαιτούν, μεταξύ άλλων:

• Συλλογικές συμβάσεις σε όλους τους χώρους εργασίας ή όρους εργασίας που θα καθορίζονται από διαδικασίες συλλογικών διαπραγματεύσεων
• Προώθηση συμβολαίων αορίστου χρόνου και πλήρους απασχόλησης
• Απαγόρευση της κατάχρησης συμβάσεων ορισμένου χρόνου και μερικής απασχόλησης μέσω αγοράς υπηρεσιών, χωρίς εξασφάλιση των υπόλοιπων εργασιακών δικαιωμάτων πέραν της μισθοδοσίας
• Αύξηση του κατώτατου μισθού σε βιώσιμα επίπεδα, χωρίς εξαιρέσεις και με κριτήρια που να αντανακλούν τις εκάστοτε συνθήκες διαβίωσης
• Μηχανισμούς αντιμετώπισης της ακρίβειας
• Καθολική υγειονομική κάλυψη μέσω ΓεΣΥ σε όλ@ς τ@ς μόνιμα διαμένοντες/διαμένουσες στην Κύπρο
• Προοδευτική μεταρρύθμιση του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων ώστε να καλύπτει δικαιότερα και αυτοεργοδοτούμεν@ς
• Ενίσχυση και επέκταση των Ταμείων Προνοίας