afoa.cy

Η πρώτη συνάντηση του δικοινοτικού κινήματος στο Βερολίνο, 13-16 Μαϊου 1989

Για όσες ζήσαμε τις εγκληματικές αποτυχίες των πολιτικών χειρισμών για το κυπριακό τα τελευταία χρόνια, το κλίμα και οι αρχές που χαρακτήρισαν τη συνάντηση αυτή μας υπενθυμίζουν πως ο ορίζοντας της επανένωσης είναι στα δικά μας χέρια και μας καλεί να σκεφτούμε το κυπριακό πέρα από τις διαπραγματεύσεις των εκάστοτε ηγεσιών· ως κάτι που θα επιτευχθεί μέσω των κοινών αγώνων των ανθρώπων της Κύπρου.

Για τις δύσκολες μέρες που προβλέπονται να έρθουν, ακολουθούμε το παράδειγμα αυτών που αγωνίστηκαν μέσα σε αντίξοες συνθήκες για να υπάρξουν χαράδρες στο τείχος.

Κείμενο που λέει «Η πρώτη συνάντηση του επαναπροσεγγιστικού κινήματος στο Βερολίνο, 1989 ». Μαυρόασπρη φωτογραφία με άτομα να συνομιλούν.

Φωτογραφία από σημείο της Πράσινης Γραμμής στην Κύπρο, με βαρέλια και σακούλες με άμμο. Κείμενο που λέει «Σε μια εποχή που δεν υπήρχε διαδίκτυο και η Κύπρος ήταν χωρισμένη “με ένα τείχος που έμοιαζε με Σινικό”, η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων της Κύπρου από τις δύο πλευρές της Πράσινης Γραμμής ήταν πολύ δύσκολη. Για παράδειγμα, μια επιστολή για να φτάσει από τη μια πλευρά της Λευκωσίας στην άλλη έπρεπε πρώτα να σταλεί σε κάποιο σύνδεσμο σε μια άλλη χώρα, π.χ. στη Γερμανία, από εκεί στην Τουρκία και μετά στην Κύπρο ξανά».

Εικόνα ίσως ενός πανεπιστημιακού κτηρίου με κάποια άτομα μπροστά του. Κείμενο που λέει «Μέχρι τότε, ένας χώρος στον οποίο υπήρχαν επαφές ανθρώπων από τις δύο κοινότητες της Κύπρου ήταν τα πανεπιστήμια των σοσιαλιστικών χωρών της Ανατολικής Ευρώπης και της Γιουγκοσλαβίας όπου κάποιες χιλιάδες Κύπριοι/ες κατάφεραν να τελειώσουν πανεπιστημιακές σπουδές με υποτροφίες».

Εικόνα με πλήθος γυναικών να περπατούν σε χωράφι κρατώντας μεγάλες λευκές σημαίες και πανό «We come in peace». Κείμενο που λέει «Με αφορμή τις πορείες “Οι Γυναίκες Επιστρέφουν” τη δεκαετία του '80, μια αντιπροσωπεία του Πράσινου Κόμματος της Γερμανίας βρέθηκε στην Κύπρο όπου προέκυψε η ιδέα να διοργανωθεί μια συνάντηση Ε/Κ και Τ/Κ αριστερών που ενδιαφέρονταν για την επαναπροσέγγιση και την επανένωση του τόπου».

Εικόνα 19 ατόμων, αντρών και γυναικών, άλλοι να στέκονται και άλλοι να κάθονται στη σειρά. Κείμενο που λέει «Ήταν ένα εγχείρημα που πήρε αρκετό καιρό να πραγματοποιηθεί μέσα στις δύσκολες συνθήκες του απόλυτου διαχωρισμού. Τελικά η πρώτη συνάντηση Ε/Κ και Τ/Κ έγινε στο Δυτικό Βερολίνο μεταξύ της 13ης και 16ης του Μάη 1989. Συμμετείχαν 20 περίπου άτομα».
Κείμενο που λέει «Απόσπασμα από το κοινό ανακοινωθέν μετά τη συνάντηση: 
“Η συνάντηση έχει υπογραμμίσει ότι η μοίρα της Κύπρου πρέπει να βρίσκεται στα χέρια των ίδιων των Κυπρίων.
Οι Ε/Κ συμμετέχοντες στη συνάντηση έχουν με έμφαση απορρίψει την “Ένωση” και παρόμοια οι Τ/Κ έχουν απορρίψει τη “Διχοτόμηση” (TAKSIM) σαν πιθανές λύσεις του κυπριακού προβλήματος υπό οποιαδήποτε μορφή. Και οι δύο πλευρές καταδίκασαν τον σωβινισμό σαν εμπόδιο για την επανένωση του νησιού σήμερα. Τούτο καλλιεργήθηκε από τις άρχουσες τάξεις των δύο κοινοτήτων και τον ιμπεριαλισμό για την εξυπηρέτηση των δικών του συμφερόντων».
Κείμενο σε συνέχεια του προηγούμενου που λέει «Η συνάντηση έχει επίσης συμφωνήσει στην ανάγκη για ένα ενωμένο, ανεξάρτητο ομόσπονδο κράτος, το οποίο μπορεί να πραγματοποιηθεί σαν αποτέλεσμα των κοινών και έντονων προσπαθειών από όλα τα δημοκρατικά τμήματα της Ε/Κ και Τ/Κ κοινότητας.
Σημειώνουμε με θλίψη το γεγονός ότι αυτή η συνάντηση χρειάστηκε να γίνει εκατοντάδες μίλια μακρυά από την Κύπρο. Επομένως απαιτούμε την άμεση αναγνώριση του βασικού μας δικαιώματος να συναντιόμαστε ελεύθερα στην πατρίδα μας καθώς και τη δημιουργία των συνθηκών για την εφαρμογή του».
Εικόνα με πολύχρωμο αερόστατο πάνω στο οποίο γράφει «ÖZGÜRLÜK ΛΕΥΤΕΡΙΑ». Μεταξύ των λέξεων το νησί της Κύπρου με άσπρο χρώμα. Κείμενο που λέει «Μετά τη συνάντηση εκδόθηκε από κοινού αυτή η αφίσα που είναι και η πρώτη δικοινοτική αφίσα που κυκλοφόρησε μετά τον πόλεμο. Αφισοκολλήθηκε στους δρόμους στην βόρεια πλευρά της Λευκωσίας και άτομα οδηγήθηκαν στα κρατητήρια για αυτό».
Εικονα με πλθος να κάθεται στον προαύλιο χώρο του ξενοδοχείου Λήδρας Πάλας. Κείμενο που λέει «Οι συνευρέσεις συνεχίστηκαν τη δεκαετία του '90 στο Λήδρας Πάλας ή στην Πύλα, τα μόνα κοινά σημεία συνάντησης. Μέσα σε ένα κλίμα έξαρσης του εθνικισμού και μιλιταρισμού, οι ακτιβιστές συχνά παρενοχλούνταν από την αστυνομία της πλευράς τους. Στη βόρεια πλευρά ήταν μια έντονα αυταρχική περίοδος με φυλακίσεις και ακόμα δολοφονίες αντιφρονούντων. Στη νότια πλευρά ήταν η εποχη της πολιτικής του “ενεργού ηφαιστείου”, του ενιαίου αμυντικού δόγματος και μιας βαθιά εθνικιστικής στροφής στο χώρο της παιδείας».
Κείμενο που λέει «Στο Βερολίνο δεν υπήρχαν ηγεσίες που παζαρεύουν, τι θα δώσει και τι θα πάρει ο καθένας, αναζητώντας τη “χρυσή” συμβιβαστική τομή. Στο Βερολίνο υπήρχαν άνθρωποι που πάσκιζαν να βρουν τον δρόμο του αγώνα, το δρόμο της νίκης για μέρος τουλάχιστον των πιο κάτω:
Τη νίκη της δικοινοτικής συνύπαρξης, τη νίκη της επανένωσης της Κύπρου, τη νίκη της έξωσης των ομοεθνών και αλλοεθνών ξένων στρατών, τη νίκη της κατάκτησης του δικαιώματος να καθορίζουμε την τύχη μας, εμείς ενωμένοι, τη νίκη ενάντια στην ιστορική φαλκίδευση που επέβαλαν τα εθνικιστικά κατεστημένα της δεξιάς, της εκκλησίας αλλά και της αριστεράς, τη νίκη ενάντια στην αντίθεση των κοινοτικών αστικών συμφερόντων.

Kωστής Αχνιώτης, Εντός των τειχών, Τεύχος 41, 1989».
Κοινοποιήστε:
EL

Discover more from afoa.cy

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading