Με στόχο την καταπολέμηση της λειψυδρίας, η νεοσύστατη κυβέρνηση της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας πρόταξε το σύνθημα «Ούτε σταγόνα νερού στη θάλασσα».
Το φράγμα του Κούρη αποτελεί το μεγαλύτερο από τα 107 φράγματα που υπάρχουν στην Κύπρο και τροφοδοτείται κυρίως από τον ποταμό Κούρη.
Τους τελευταίους μήνες διαβάζουμε για σωρεία καταγγελιών σχετικά με οικειοποίηση που συντελείται εδώ και χρόνια στην Τριμίκλινη με την εκτροπή νερού από τον ποταμό Κούρη και μεταφορά σε παράνομες εγκαταστάσεις ιχθυοτροφείου.
Στις 13 Δεκέμβρη η Ελεγκτική Υπηρεσία δημοσίευσε Ειδική Έκθεση όπου επιβεβαιώνει την παράνομη εκτροπή νερού από τον ποταμό Κούρη, την ανέγερση και λειτουργία παράνομων εγκαταστάσεων ιχθυοκαλλιέργειας, κέντρου αναψυχής και χώρων διαμονής επισκεπτών, καθώς και την παράνομη χωροθέτηση μέρους της ανάπτυξης σε κρατική γη.
Η έκθεση αναφέρει επίσης ότι η χορήγηση της Άδειας Ίδρυσης και Λειτουργίας Ιχθυοτροφείου στην κοινότητα Συλίκου, το οποίο είναι μέρος της ίδιας ανάπτυξης, έγινε παράνομα εξασφαλίζοντας ευρωπαϊκές επιδοτήσεις με τρόπο που ενέχει πιθανότητα διάπραξης απάτης. Τα ευρήματα διαβιβάστηκαν και στην Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δική της αξιολόγηση.
Η πρακτική της δημιουργίας φραγμάτων στην πλειοψηφία των υδάτινων ρευμάτων του (νότιου μέρους του) νησιού έχει από μόνη της σημαντικές επιπτώσεις στα οικοσυστήματα που βασίζονται στη ροή του ποταμού, είτε αυτά είναι στις ακτές, είτε στις εκβολές των ποταμών.
Η πολιτική του «ούτε σταγόνα στη θάλασσα» λοιπόν έχει εδώ και καιρό ξεφύγει από την υδατική πολιτική του κράτους που στόχευε στην ικανοποίηση των αναγκών για ύδρευση και άρδευση. Από το φράγμα στο Χα Ποτάμι το οποίο ήταν για χρόνια παράνομο και τροφοδοτούσε με νερό παραπλήσιο γήπεδο γκολφ, στην τροποποίηση της νομοθεσίας έτσι ώστε ο χορτοτάπητας των γηπέδων γκολφ να θεωρείται ισάξιος των προϊόντων αγροτικής παραγωγής, μέχρι την ανοχή της συγκεκριμένης ανάπτυξης, βλέπουμε συνεχώς την οικειοποίηση και ιδιωτικοποίηση των υδάτινων πόρων, οι οποίοι συνεχώς μειώνονται λόγω αλόγιστης χρήσης καθώς και ως αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης.
Έχουμε μπροστά μας λοιπόν ένα εξέχον παράδειγμα συστηματικής νομιμοποίησης παράνομων δραστηριοτήτων και οικειοποίησης ενός κοινού αγαθού. Η περίπτωση της οικειοποίησης του νερού από τον ποταμό Κούρη αποτελεί κλασικό παράδειγμα όπου καπιταλιστικές πολιτικές, ή σε αυτή την περίπτωση ανοχές, οδηγούν σε συγκεντροποίηση των κοινών αγαθών στα χέρια λίγων, κάτι που ο γεωγράφος Ντέιβιντ Χάρβει περιέγραψε ως συσσώρευση μέσω αποστέρησης (accummulation by disposession).
Βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ.